Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
26 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
เล่าเรื่อยๆ...เรื่องของคนอื่นทั้งน้านนน.... ไม่ค่อยจะเกี่ยวกะนู๋เลย

ลูกมาแนวแปลก ถึงแปลกที่สุด... คือ ตื่นมา ไม่เดินมาหาแม่ที่เตียง แต่กลับเดินลงชั้นล่าง ไปนอนเล่นกะพี่โทโมเอะ.. ขนาดแม่ตามลงไปยังม่ายสน ขออยู่จุ๋งจิ๋งกะพี่โทๆ

พี่โทๆ ก็ฮาดี..โดนป้ามิยูกิสั่งนักหนา ให้ซ้อมตื่นเช้าๆ เพื่อที่เวลารร.เปิด จะได้ตื่นได้... แถมโดนคุณพ่อตามมาซ้ำ ว่า “ถ้าเธอตื่นสายกี่ชั่วโมง ก็ต้องชดเชยด้วยการเอาเวลาตอนกลางวัน ไปนั่งเลี้ยงมรรคณิชา”
งานนี้ พี่โทๆ เลยขนหมอนผ้าห่ม มานอนชั้นล่างปาชด พร้อมกะตั้งนาฬิกา โทรสับไว้ข้างตัวใกล้ชิด..
เนียะ พี่โทๆ ต้องแท้งกิ้วมรรคณิชานะ เพราะเช้านี้ นู๋เป็นคนปลุกพี่เค้านิ

คุณแม่โทรนัดช่างตัดผม ขอเวลาตอนสิบโมง .. ได้คิวแล้วรีบจัดแจงป้อนข้าวนู๋ ..เฮ้อ นู๋กินเอ้อละเหยมั่ก.. ป้อนไม่ทันเสร็จก้อต้องส่งชามให้พี่โทๆ ช่วยต่อ คุณแม่บึ่งรถไปร้าน... รถติดไฟแดงตรงสี่แยก ..ข้ามไม่ได้เพราะคิวรถเข้าสตาร์บัคส์ยาวล้นออกมา คุณแม่มองไปหน้าร้าน... เห็นกันจะๆ ... คุณป้าคนนึงเพิ่งจอดรถหน้าร้านแล้วเดินเข้าร้านตัดผม...ฮึ่ม คุณแม่นึกอยู่ในใจอยู่แล้วเชียวว่า ไม่สวย
พอคุณแม่เข้าร้านได้ เป็นเวลาสิบโมงตรงเป๊ะๆๆ ไม่มีขาด ไม่มีเกิน...
แต่... น้าไก่ใจร้าย ให้คิวของแม่กะคุณป้าไปแล้วอ่ะ... ที่รู้เพราะคุณแม่ตาไว เหลือบเห็นใบคิวนั่นเอง.. น้าไก่ทำไก๋ แก้ตัวว่า คนรับสายเขียนคิวผิด นัดซ้อน...คุณแม่ฟังแล้วก็รู้สึกเศร้านะ...เรื่องแค่นี้ น้าไก่ไม่เห็นต้องโกหกเลยอ่ะ... จริงๆ คุณแม่จะยืนยันคิวตัวเองก็ได้ เพราะน้าอาร์เธอร์ยังไม่มา ยังไม่มีใครได้เริ่มตัด..
แต่..นะ... มาคิดว่า ถึงขนาดน้าไก่โกหกมั่วๆ ก็เห็นใจเหอะ ไม่อยากให้ใครต้องเริ่มต้นวันด้วยการทะเลาะกะลูกค้าไม่ชนะ 55
คุณแม่ยอมกลับบ้านแต่โดยดี ย้ำน้าไก่ว่า ถ้าน้าอาเธอร์ตัดเสร็จแล้ว ให้โทรเรียกคุณแม่นะ

ก็ดีอ่ะ ได้วกกลับบ้านมาป้อนข้าวนู๋ให้เสร็จ แม่สบายใจมากกว่า เห็นลูกอิ่ม คริคริ
ออกไปตัดอีกที สิบเอ็ดโมง... ได้ผมสั้นจุ๊ดจู๋... ไม่ค่อยถูกใจ เพราะตัดแล้วหน้าเหมือนคุณพ่อจัง

วันนี้ เป็นอะไรที่คิวแน่นไปหมด กลับเข้าบ้านมา คุณพ่อรีบพาไปดูฟิตเนสที่จะสมัคร...
มานถึงเวลาแล้วละลูก... ต่อไปนี้ พ่อกะแม่ ตั้งใจอย่างแรงกล้า ที่จะไม่ให้ใครๆ มาทักว่า เราสองคนท้องใกล้คลอด... เราจะจ้างครูฝึกมากำกับ เพื่อจะได้ลดและฟิตอย่างถูกต้องได้ผล
ฟิตเนสนี้หย่ายมหึ...มีครบทุกอย่าง...บรรยากาศเหมือนเดินอยู่ในโรงแรม .. ที่ตลกคือ เป็นฟิตเนสสำหรับครอบครัวจริงๆ เด็กๆ เยอะมาก แต่ไม่เกะกะ...โดยเด็กจะถูกจำกัดชนิดเครื่องเล่น กะบริเวณที่จะเข้าไปได้ คุณแม่เดินๆ แล้วจำทางไม่ค่อยได้หรอกคะ ... มาแล้วตั้งใจไว้เลยว่า ต้องหลงแน่นอน
นี่คุณพ่อถือโอกาสกึ่งบังคับ จับแม่ลงคลาสเรียนว่ายน้ำ เที่ยวได้ไปบอกชาวบ้านว่า
“She doesn’t know how to swim”
“I KNOW how to”
“Oh! Com’on”
“I know how to swim but I just can’t. I learned for years when I had graduated”
เถียงกันเล่นๆ พองาม... เซ็นเอกสารจ่ายตังค์เสร็จ ก็รีบกลับบ้าน เพื่อจะได้แต่งตัวไปงานแต่งน้าคาร์ล

คุณพ่อเช็คเน็ทระยะทางไปทาโคม่า แค่ 45 นาที ... เรารีบออกจากบ้านล่วงหน้าก่อนตั้งสองชั่วโมง.. คุณแม่เป็นห่วงกลัวพวกนู๋อยู่บ้านจะหิวโหย ไม่อยากให้พี่มากิเอะต้องมานั่งทำอะไรให้นู๋กินกัน แม่เลยวิ่งไปซื้อพิซซ่าคอสโค่ให้...รอไม่นาน ไม่ถึง 10 นาที .. ระหว่างรอ ก็ยืนดูพนักงานเค้าอบ ตัดพิซซ่า.. ไม่อยากเชื่อสายตาเลย ทำไมกินกันเยอะหยั่งงี้ คนขายหยิบพิซซ่าออกจากเตาง่วน ไม่มีหยุดเร้ย.. เฮ้อ อยากมีร้านอาหารขายดีๆ หยั่งงี้เน๊อะ

การเดินทางไปงานแต่งเป็นอะไรที่สาหัส... ให้ความรู้สึกเหมือนนั่งรถในกรุงเทพมาก.. จากที่นึกว่าแค่ 45 นาที กลับกลายเป็น 3 ชม. ที่ทารุณ คุณแม่ไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน เลยนั่งหวิวๆ ในรถ ฟังเสียงคุณพ่อบ่นๆๆๆ คุณพ่อนี่ก็สุดยอดนะ เป็นคนที่ขับรถมีมารยาทมาก (ทั้งๆ ทำเป็นคุยโม้ว่า ฉันขับแบบบอสตัน) อย่างถ้าจะเลี้ยวซ้าย คุณพ่อจะไปต่อคิวเรียบร้อย คุณแม่บอกว่า ถ้าเป็นฉันนะ ฉันจะไปตัดตรงใกล้ๆ ทางแยก... ติดแบบนี้ ลุยไหล่ทางโลดดด ตำรวจไม่รู้หรอก เพราะไปอยู่จุดที่เกิดอุบัติเหตุ ... คุณพ่อเลยได้ที... สแวร์ด่าพวกที่ตัดตรงทางแยก... เหอ เหอ เหมียนด่าคุณแม่เลยนิ
ปรากฏว่า สาเหตุที่รถติดเพราะมีอุบัติเหตุใหญ่ รถที่พยายามเลี่ยงจุดเกิดเหตุ กลับต้องมาเจองานเฟสทีฟบนเส้นทางคู่ขนาน.. ซ้ำฝนยังตกหนักอีกตะหาก
เครื่องนำทางในรถก็ช่วยอะไรไม่ค่อยได้ เพราะให้เผอิญว่า ทาโคม่าเป็นเมืองติดทะเล เส้นทางหลายๆ จุดก็ไม่ปะติดปะต่อกัน

พอรถคืบคลานถึงตัวเมือง ซี่งว่างหยั่งกะเมืองร้าง...คุณแม่รู้สึกสดชื่นทันที เพราะเป็นเมืองเก่า มีตึกสวยงาม
http://www.traveltacoma.com/phototour/phototour/index.cfm?action=cover&tourID=15

เสียดายไม่สามารถไปงานพิธีได้ คุณพ่อบอกว่าสถานที่จัดพิธีสวยมากกก... พวกเรามุ่งตรงไปที่ร้านอาหารเลย หิวไง... ร้านก็สวย วิวทะเล แสนโรแมนติค.. อาหารก็อร่อย สมกะที่แขวนท้องรอ
ที่เก๋ คือ ไม่มีเค้กแต่งงาน แต่เอาครีมพัฟมาเรียงซ้อนกันเป็นรูปปิรามิดสูงๆ เจ้าบ่าวเจ้าสาวไม่ต้องถือมีด แต่ใช้คีมคีบ... น่ารักดี
ขากลับเป็นอะไรที่ราบรื่น พี่มากิเอะโทรมาถามว่า ให้นมมรรคณิชาได้ยัง... และตามด้วยบ่น พิซซ่าคอสโคไม่อร่อย... คุณแม่ละกุ้ม กัวไม่อิ่มกัน ... ถึงบ้าน ..เอ่อ นี่ขนาดไม่อร่อยนะ ถาดยักษ์ใหญ่เรียบวุธ







Create Date : 26 สิงหาคม 2550
Last Update : 26 สิงหาคม 2550 15:18:50 น. 7 comments
Counter : 335 Pageviews.

 
หวัดดีค่ะคุณแม่และนู๋มรรค
ตื่นเต้นได้เม้นคนแรกเยย เหมือนกันค่ะคุณสามีก็ชอบอวดเพื่อนเค้าเรื่อยแหละว่าเราว่ายน้ำไม่ได้ (ท่าทางจะน่าภูมิใจมากเลยเนอะ) ตอนอยู่มัธยมเราก็เคยว่ายน้ำได้แต่ไม่รู้ไงตอนนี้ไม่สามารถแล้วค่ะ นึกว่าเราเป็นอยู่คนเดียว
นี่ก็รอฤกษ์งามยามดีจะพาเราไปฝึกอยู่ แถมจะพาไปสมัครฟิตเนสเพราะเห็นเรานั่งหน้าคอมทั้งวัน
บ้านในฝันของนู๋มรรคสำเร็จยังคะ อยากเห็นจังค่ะ


โดย: น้องหมาตากลม IP: 80.139.98.238 วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:16:10:59 น.  

 
อ๊ายยยย นึกว่าเป็นอีโมน้องสงสัย ทำไมกลายเป็นอีโมแคะจมูกไปด้าย งือๆ สงสัยคราวหน้าต้องส่องแว่นขยายก่อนคลิก


โดย: น้องหมาตากลม IP: 80.139.98.238 วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:16:14:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ตั้งใจมาขอบคุณสำหรับคำอวยพรวันเกิดและน้ำใจที่มีให้กันemoemo

ปีนี้วันนี้พิเศษกว่าทุกปีเพราะมี เพื่อนๆ พี่ๆ และน้องๆมาอวยพรมากมาย

ยินดีและดีใจจริงๆที่ได้รู้จักกับคุณค่ะemoemo


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:18:28:39 น.  

 
ตอนนี้ผมจะไปงานแต่งงานเหมือนกันอ่ะ ขี้เกียจผูกไทจังเลย...


โดย: <- RYUKENDEN -> วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:19:52:53 น.  

 
ตอนเด็ก ๆ วรรณชอบไปงานแต่งค่ะ ชอบดูเจ้าบ่าวเจ้าสาว แล้วแอบเก็บไปฝันว่า สักวันหนึ่งเราคงได้แต่งงานแบบนี้บ้าง ก๊าก ๆ อายจัง


โดย: wan (vivianyoong ) วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:23:27:40 น.  

 
55 น้องหัวหอมแคะจมูกน่ารักดีคะ ไม่เคยเห็นเหมียนกัลล์
คลิกๆ มาเถอะคะ ชอบดูคะ 55


โดย: มรรคณิชา วันที่: 27 สิงหาคม 2550 เวลา:9:40:55 น.  

 
มาอ่านจ้ะ เม้นท์ม่ะออก ปวดคอง่ะ
หวังว่าคงได้รับเมลนะจ้ะ ช่วงนี้ยุ่งๆอ่ะนะแม่หนูมรรค
แต่มีเวลาตอบเมลแม่หนูเสมอ เพราะเป็นเรื่องจำเป็น
แต่ถ้าไม่ได้เข้ามาบล๊อก อย่าว่ากันนะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.149 วันที่: 28 สิงหาคม 2550 เวลา:7:07:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.