Group Blog
 
<<
เมษายน 2549
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
14 เมษายน 2549
 
All Blogs
 
วันนี้ ไม่ใช่วันของเรา

รายการทรมานชีวิตเช้านี้ เปิดรอบแสดงเร็วกว่าปกติตั้งเกือบชั่วโมง...แม่ก็งกๆ เงิ่นๆ เฝ้านู๋...เผอิญว่า มรรคณิชาเองก็ยังง่วงจัด...(แล้วทำไมไม่นอนซ้าก็ไม่รุ)....เล่นไป บ่นไป...ทำท่าเอนตัวลงฟุบกะพื้นซะก็หลายยก...พอแม่เข้าไปอุ้มจะกล่อมนอน...ก็ดีดดิ้นนักหนา...ไม่ทำตัวเหมือนแม่ลูกสุดเลิฟในโปสการ์ดเลยนะหล่อน...เอ้า ไม่จับก็ไม่จับ....ไม่จับแล้วนู๋ก็ยังอารมณ์ไม่ดี โวยวายกรี๊ดกร๊าดอยู่น่านแหละ จนแม่หายง่วง...แต่ก็ไม่รุจะจัดการกะนู๋ยังไง...แม่นั่งน้ำตาซึม...ก็ไม่รุจะทำไงแล้วอ่ะ...อุ้มก็ไม่ให้อุ้ม ชวนเล่นก็งอแง...

โชคดี คุณพ่อกลับจากส่งพี่ๆ ไปโรงเรียน...เป็นการพักรบระหว่างสองแม่ลูก...คุณพ่อชวนนู๋ไปอาบน้ำ...นู๋รีบเดินบิดก้นตามพ่อไปทันที

พอสายหน่อย แม่พานู๋ลงมาเล่นชั้นล่าง...แม่จะได้เตรียมข้าวเช้าให้นู๋....เอาอีกละ...เด๋วๆ มรรคณิชาก็วิ่งมาพันแข้งพันขาแม่ ร้องออดอ้อน...อือๆ อาๆ อยู่ในคอ....แม่ได้แต่บอกให้นู๋ไปวิ่งเล่นที่อื่น เพราะแม่ผัดกับข้าวติดพันอยู่...ก็ของนู๋กะของคุณพ่อน่านแหละ....

ได้ยินเสียงมรรคณิชาบ่นๆ อยู่ข้างหลัง...จนแม่ผัดเสร็จ หันมา...เอ้า...คนกินสลบอยู่กะพื้นครัวที่สุดจะซกมกซะแล้ว

ไม่มีใครกล้าอุ้มนู๋ขึ้นไปนอนในเตียง...ปล่อยนู๋ไว้งี้แหละ...แม่ไปหาผ้ามาห่มให้ก็พอ


แค่ครึ่งชั่วโมง ลูกก็ตื่น ๆ แล้วก็ยังเบลอๆ ไม่แจ่มใส...พาลทานข้าวไม่ดี...ไม่เป็นไร มื้อเที่ยง แม่อัดนมให้แบบพิเศษละกันนะจ๊ะ

อ่า...กินนมเสร็จ ทำไมตายังแป๋วแหว๋วอยู่เลยอ่า...ผิดสูตรมั่กๆ เลยนะลูก

ไม่ได้ๆ แม่จัดการขืนใจ อุ้มนู๋นอน...มรรคณิชาสู้ทุกรูปแบบ...เฮ้อ...แม่รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังปล้ำกะถังแก๊สปิคนิคไงไม่รุ...

ยอมแล้วจ้า ยอม ๆ ๆ...
เราสองคนทำตัวเหมือนไม่ใช่แม่ลูกกันก็ได้...เอ้า
แม่โยนนู๋ลงเตียงของแม่...พยายามตบก้นให้นู๋หลับ...นู๋ก็คลานหนีไปทั่ว...โอ้ย อยากจะบ้า...เธอเนียะ ง่วงไม่ใช่เหรอ แล้วยังจะห่วงเล่นอีก
"นอน บอกให้นอน...ได้ยินปะ"
ว่าแล้ว...คุณแม่ก็คว้าตัวนู๋ไปโยนในเตียงของนู๋เอง...
หุหุ
ไม่อยากเชื่อตัวเองเลย
พอมรรคณิชาได้คว่ำในเตียงตัวเองปุ๊บ นู๋ก็หลับแทบจะทันที
รู้งี้...........มาปล่อยลงนี่นานแย้วอ่า

แม่รีบลงมาทำเอแคลร์ทันที...มะวานลองทำแล้วไม่สำเร็จ...จำได้ไหม ที่นู๋กะพี่โทโมเอะ ช่วยกันงับ...พี่โทโมเอะท่าทางดีใจมาก เพราะไม่ชอบเอแคลร์ แต่ชอบกินแพนเค๊ก...วันนี้ แม่เลยจะทำล้างแค้นเสียหน่อย
กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม เนยเดือดปุดๆ แม่รีบใส่แป้งลงผสม
โฮ่งๆๆ
เฮ้ย...พี่เอคโค่ เห่าทำมายฟระ เด๋วมรรคตื่นนนนน
ชัด อัพ
แม่รีบวิ่งกลับมาเทแป้งถ้วยที่สองผสมต่อ
โฮ่งๆๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เอ้า...มานฟังภาษาไทยไม่รุเรื่องแน่นอน รัวเป็นชุดเชียว...
โอ๊ะ
พี่เอคโค่ฉลาดแฮะ มีครายมาหน้าประตูไม่รุ
"เยส?"
หนุ่มน้อยหน้าตาดีแต่อารัมบทยาวเหลือเกิน..สรุปได้ใจความว่า เธอมาส่งซีฟู้ดแล้วหาคนรับของไม่ได้ เลยมาเร่ขายปลีกตามบ้าน...
"ซอรี่ ไม่เอาคะ...ฉันกำลังติดพันในครัว ด่วนสำคัญมาก"
นึกในใจ เบบี้ฉันตื่นละก้อ จะตามไปตะปปหัวเธอ ถึงจะหล่อแค่ไหนก็ตามเหอะ
ปิดประตูแล้ว แม่รีบวิ่งไปดูแป้ง...ต๊าย ตอนออกไป ลืมปิดแก๊สด้วย เวรจริงๆ ...กำลังง้างตระกร้อเพื่อแก้สถานการณ์
แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เสียงแรก คือ เสียงมรรคณิชาตื่น
เสียงที่สอง คือ เสียงแป้งเอแคลร์ร่ำไห้...คงไม่ได้ผุดได้เกิดแย้ว งานนี้
แม่รีบไปงัดมรรคณิชาออกจากเตียง ...ฉงฉานนู๋จัง...เพิ่งหลับได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงดีเลย...
ฟ้าลิขิตแล้วละมัง...ให้ลูกแม่นอนไม่เต็มตา...แถมเอแคลร์รอบสองของแม่ก็คงตกเป็นเหยื่อพี่โทโมเอะอีก

ไม่เป็นไรคะ...ชีวิตต้องสู้
คุณแม่หาเก้าอี้ให้มรรคณิชายืนข้างซิงค์ใกล้ๆ แม่ ๆ จะได้ตีแป้งต่อ...แค่นี้ชีวิตก็เป็นสุขได้แล้วเน๊อะ...ตีไป ก็หยิบกล้วยฉาบ ส่งให้มรรคณิชาหม่ำ...ลูกแม่ก็คว้าแปรงตีน้ำในกะละมังเล่น...สบาย สบาย

เอ้า...ตอกไข่ใบสุดท้ายลงไปตี...น้าแอริคโทรมา...ต๊ายตายกลับมาจากนิวยอร์คแล้วเหรอคะ ดีจัง...ว่าแล้ว...แม่ก็บล๊า บลา บล่า บ่า บล๊า...ร่วมครึ่งชั่วโมง...ทั้งๆ ที่ในใจก็ห่วงพี่เอแคลร์นะ...เวรกรรมจริงๆ อุปสรรคเยอะ...แต่ก็อยากคุยกะคุณน้าเค้าอะ...นานๆ จะกลับมาบ้านที...พอแม่จะวางหูพูด "บ๊าย บาย" มรรคณิชาได้ยิน หันมายิ้มกะแม่แล้วพูดบายตาม...น่าร๊ากกกจัง ลูกฉาน

แต่น แตน แต๊น
ถึงเวลาเอาพี่เอแคลร์เข้าอบ...มรรคณิชาคอยวิ่งมาเกาะเตาอบเป็นระยะๆ แม่ก็สอนให้นู๋พูดเอแคลร์ๆๆ...ไม่รู้ละ...เหมือนกะนู๋จะพูดได้...อิอิ...นู๋ยิ้มหวานเจี๊ยบให้แม่...ท่าทางหมายมั้นปั้นมือ...จะกินสักครึ่งถาดเน๊อะ

ดูสิ...งวดนี้ เอแคลร์ของแม่ไม่แปลงร่างเป็นแพนเค๊กแล้วลูก เย้

พอเอาออกมา มรรคณิชาดีใจตบมือใหญ่...

แม่เตรียมใส่ไส้...อือม์ แบ่งให้นู๋ชิมก่อนก็ได้ จะได้ไม่ลงแดงตายก่อง อิอิ

เอ๋...แป้งข้างในไม่สุกอ่า....ฮือๆๆ อยากตายยยย

แม่เอาถาดกลับเข้าไปอบใหม่....อบจนถอดใจ...หลายรอบ...เหมือนกะไม่สุกไม่รุ ....
อะไม่เป็นไร...มั่วๆ ไปก่อน ลองหัดใส่ไส้ดู...
ตอนนี้ มรรคณิชาหนีคุณแม่ไปแล้ว...คงเห็นว่า อยู่ด้วยก็ไม่รุ่ง
ใส่ไส้ก็ไม่เข้า...จับเอียง บิด ผลักหัวบีบกลับเข้าไป..งัด...โอ๊ย ทำทุกท่า...หมดแรง...ไม่ทำแล้ว (นี่แม่ พิมพ์ๆๆอยู่ก็ยังรู้สึกคาใจจริงๆเลยนะ)

อุ่นป้อนข้าวมื้อเย็นนู๋ดีกว่า...
ลูกกินไม่อร่อย...คงผิดหวังที่แม่ทำท่าจะพาไปป้อนนอกบ้านแต่ต้องงดเพราะฝนตก...เลยจับมรรคณิชายืนบนตู้รองเท้า เล่นเปิดปิดสวิทซ์ไฟแทน...
ตบท้ายมื้อด้วยสตรอเบอร์รี่...ซึ่งมรรคณิชายัดเยียดป้อนแม่ซะมากกว่า
อุ้ย...คุณพ่อกลับมาแล้ว...ดีใจๆๆ
"นี่ๆ ลูกคิดถึงม๊าก มาก...เอาไปเลย"
อิอิ
นั่งดูพ่อลูกเล่นวิ่งไล่จับกัน...คุณพ่อหันมาดุแม่เวลาที่แม่แอบบอกมรรคณิชาว่าคุณพ่อดักรออยู่ตรงไหน...
โธ่ ยังไงๆ เราก็แม่ลูกกันนินา ...(อือม์ ที่จริง ก็เหมือนลูกทั้งสองคนแหละ เหอเหอ)




Create Date : 14 เมษายน 2549
Last Update : 14 เมษายน 2549 12:07:30 น. 5 comments
Counter : 273 Pageviews.

 
วันนี้พี่ออนไม่กินข้าวถึงขีดสุดแย้วฮืออออออออออ ม๊ามาพี่ออนไม่รู้จาทำไงล่ะ ดีก่าให้กินข้าวเปล่าพี่ออนเลยโดนจับหม่ำนม
อ๋อ มาม๊าพี่ออนค้นพบเมนูใหม่แสนสะดวก (แต่พี่ออนไม่ทาน) เอาหนมปังปอนด์มาหั่นเป็นชิ้นพอคำนะ แย้วตีไข่เหมือนทำไข่เจียวอ่ะหยดเกลือไปนิดนึง เอาหนมปังที่หั่นไปชุบแย้วไปจีบนกะทะเทฟล่อนที่ทาเนยไ้ว้นิดหน่อยอ่ะ เอาไว้ให้หม่ำเล่นมื้อบ่าย อร่อยป๊าปาม๊ามาแต่พี่ออนไม่ชอบจ้า


โดย: พี่ออน IP: 58.8.60.164 วันที่: 14 เมษายน 2549 เวลา:14:33:37 น.  

 
เรื่องดอกเล็บอ่ะคะ่ มีหลายคำตอบอ่ะม๊ามานู๋ค้นมาให้แย้วนะคะ่

http://student.nu.ac.th/H&B/menu3_3.htm
ลักษณะของเล็บที่ดีจะมีสีอมชมพู เป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ไม่ยาวเกินไปเพราะจะทำให้ฉีกขาดได้ง่าย ควรหมั่นรับประทานอาหารที่มีวิตามินเอ บี 2 บี 3 และวิตามินอี เพื่อช่วยบำรุงเล็บให้แข็งแรง ส่วนใครที่มีจุดสีขาวๆขึ้นมาที่เรียกว่า ดอกเล็บ นั่นคืออาการที่ร่างกายขาดธาตุสังกะสี

http://www.thaiclinic.com/question_nailflower.html
ดอกเล็บที่เกี่ยวกับการขาดอาหารจะเป็นปื้นๆใหญ่ๆ ซึ่งพบได้ไม่บ่อย

ที่พบบ่อยๆจะเป็นดอกเล็บที่เป็นขีดสีขาวเล็กๆ ยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร
เป็นดอกเล็บที่ไม่เกี่ยวกับการขาดอาหาร แต่อาจเป็นจากมีการกระทบกระแทก
ที่เล็บทำให้การเกิดเล็บบริเวณนั้นไม่สมบูรณ์มีฟองอากาศภายใน ซึ่งไม่อันตรายอะไรค่ะ


http://www.maedek.com/webboard/board/01066.htm

มีคสพูดถึงเรื่องเล็บที่มีสีขาวว่าขาดอาหาร ขาดวิตามินบ้าง แต่จนถึงปัจจุบันยังไม่ทราบว่าเกิดจากอะไร ควรให้ลูกออกกำลังกายและทานอาหารครบถ้วน จะทำให้การไหลเวียนของเลือดดี จะช่ายเรื่องเล็บได้

สรุปคือคงขาดสารอาหารบางอย่างแล แต่ง่าไม่รู้เหมือนกานว่าต้องกินไรเพิ่มอ่ะ


โดย: พี่ออนอีกครั้ง IP: 58.8.60.164 วันที่: 14 เมษายน 2549 เวลา:14:43:36 น.  

 
นู๋ได้เล่นสงกรานต์ หรือเปล้าจ๊ะ


โดย: อ้วนดำปื๊ดปื๊อ วันที่: 14 เมษายน 2549 เวลา:22:53:07 น.  

 
อิอิ..ขำ คุยเก่งจังค่ะ น่ารักเนอะแม่ๆลูกๆ พ่อด้วย อิอิ


โดย: ปูขาเก เซมารู วันที่: 15 เมษายน 2549 เวลา:11:49:19 น.  

 

แวะมาทักทายปีใหม่ไทยค่า..สุขสันต์สุขีปีใหม่..นะคะ
ให้น้องมรรคเป็นเดะดีกับคุงแม่กะคุงพ่อนะคะ


โดย: FaRaWaYGiRL วันที่: 15 เมษายน 2549 เวลา:22:28:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.