Group Blog
 
<<
มีนาคม 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
14 มีนาคม 2551
 
All Blogs
 
ก่อนจะไปขึ้นเขียง

ยามที่ต้องตัดสินใจแข่งกะเวลา ดูเหมือนเวลาจะเร่งเร็วจนแทบจะทำอะไรไม่ทัน
สองวันก่อน แม่เกิดลังเลในการทำคีโม ทั้งๆ ที่ศุกร์นี้จะต้องเข้าห้องผ่าตัด เพื่อฝังพอร์ตแล้วแท้ๆ เรื่องของเรื่อง คงเพราะไปนั่งฟังคุณพยาบาลเล็คเชอร์ แบบตัวต่อตัว เกี่ยวกับคีโมเนียะแหละ... คุณพยาบาลหนุ่ม พูดไป หาวไป จิบน้ำแก้ง่วงไปด้วย.. แม่ฟังแล้ว..นะ.. ก็อดกังวลไม่ได้ เกรงคุณพยาบาลอาจจะเล่าผิด หรือข้ามขั้นตอน ผสมผเสกะความสับสนในการเขียนใบสั่งยาของหมอ และข้อมูลในรายงานของหมอที่ไม่โช๊ะเช๊ะ ... แม่พาลรู้สึกเหมือน ตัวเองกำลังขอให้ใครที่ไหนไม่รู้มาช่วยกรอกยาพิษให้หน่อยเหอะ

งานนี้ แม่เลยต้องกวนใครต่อใครหลายคนมาช่วยดามใจ...
เริ่มจากเช้าตรู่... แม่โทรไปกวนอาอี๊ทั้งหลายให้ช่วยกันเสาะหาข้อมูลจากหมอทางเมืองไทย เพื่อวิเคราะห์เคสของแม่อีกหน
จากนั้น ก็เป็นป้าเคย์ ซึ่งเป็นอาสารสมัครขององค์กรแองเจิ้ลแคร์ คุณป้าน่ารักพอควร พยายามช่วยอย่างสุดความสามารถ (เท่าที่คนวัยหกสิบฝ่าๆ จะทำได้) และหนับหนุนให้แม่พยายามนัดขอเคลียร์ปัญหาและประเด็นต่างๆ กะคุณหมอคีโมโดยตรง แถมคุณป้ายังยอมสละเวลาไปนั่งเป็นเพื่อนคุณแม่เพื่อคุยกะหมอด้วย
ตอนบ่าย เข้าไปคุยกะหมอ... ก็นะ เหมือนเข้าไประบายให้หมอฟังว่า มีปัญหางี้ๆๆๆ มีความไม่สบายใจงี้ๆๆๆ หมอก็รับฟังและตอบคำถามดีพอควร พร้อมกับขอโทษสำหรับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น...

จบวัน... ก็สรุปกะตัวเองได้ว่า “ยังไงๆ ก็จะทำคีโม เพราะถึงผลเทสต์อะไรๆ ออกมาว่า ไม่จำเป็นต้องทำ แม่ก็คงไม่สบายที่ไม่ได้ทำแหละ 55” ก็นะ ถึงจะไม่มั่นใจกะหมอคนนี้นัก กลัวจะซวยเหมือนตอนหมอผ่าตัด แค่สองเดือนครึ่ง เจอผ่าตัดไปสี่หน... ถึงจะลุกขึ้นมาเดินได้ปร๋อ...ง่า... เอาน่า จะซวย ก็ต้องซวยแหละว๊า คิดไรมาก
ว่าแล้ว ก็งัดเอาวิก 3 แบบ ขึ้นมาลอง... เหอ เหอ ยิ่งลอง จิตยิ่งตก...ดูเด่ะ...อยู่ในหุ่นทำไมถึงเริ่ดนัก พอมาอยู่หัวแม่ ไหงเหมือนพวกตลกคาเฟ่หว่า

มะเช้า เห็นถุงวิกยังนึกขึ้นมาได้ น่าจะจับมรรคณิชาลอง... ดูซิ จะเหมือน “ลูกตลก” ป่าว คริ คริ

วันนี้ พยายามหาอะไรทำให้สบายใจ
กลับจากส่งมรรคณิชาแล้ว แม่จัดแจงหมุนโทรศัพท์เพื่อเคลียร์ธุระกะใครต่อใครให้เรียบร้อย รวมถึงคุยกะน้าเจนด้วย น้าเจนพยายามติดต่อมาหลายหน ๆ นี้ น้าเจนรู้ว่าแม่เป็นมะเร็ง น้าเจนเป็นคริสเตียน ก็คงอยากสวดให้ แม่เลยหมุนไปหาให้สวดให้หน่อย ก็สบายใจทั้งคนโทรและคนรับ... น้าเจนซาบซึ้งมากขนาดร้องไห้มาตามสาย...
เพิ่งรับพระเจ้ามาหยกๆ แม่ก็แถล๊น...ทำตัวเจ้ากี้เจ้าการ ขนธูป ยกน้ำชา เพื่อไปสวดมนต์ สวดพาหุง ชินบัญชร ให้เป็นสิริมงคลแก่ร้านของป้าโสพิศ ๆ เคยเล่าว่า ไม่เคยสวดเร้ย ตั้งแต่ซื้อร้านมา...
ตกเย็น โทรไปนัดแกรนด์มาให้มั่นเหมาะ (กลัวแกรนด์มาลืมตื่นเหมือนคราวก่อน) ด้วยงวดนี้ แม่อยากได้แกรนด์มาเป็นเพื่อนในห้องผ่ามากกว่าคุณพ่อ ก็ครั้งก่อน แม่ปวดฉี่ บอกให้คุณพ่อช่วยบอกพยาบาลด้วย หน๊อย คุณพ่อดันให้แม่เป็นคนเรียกพยาบาลเอง...แหม๊ แล้วฉันจะเอาเธอมานั่งตรงนี้ทำ หอx (เซ็นเซอร์เองเลย 55)
ปรากฏว่า แกรนด์มาทำชีวิตคุณแม่ให้มีสีสันมาก!!!!!!
แกรนด์มาคิดเองเสร็จสรรพว่า คุณพ่อต้องเป็นคนนั่งข้างภรรยา การที่แกรนด์มาจะเข้ามารับหน้าที่แทน จะสร้างความร้าวฉานให้กะชีวิตสมรส แกรนด์มาไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่อ้อมๆ แอ้มๆ ว่า อาการไอของแกรนด์มาไม่ค่อยจะดี อ้าว วันก่อนแกรนด์มายังยืนยันเสียงแข็ง เพื่อที่จะขอเป็นเพื่อนวันทำคีโมวันแรก เลยว่า อาการป่วยนี้ไม่ติดเชื้อ หุหุ
สรุป คุณพ่อโชคดีที่สุด มีเหตุอ้างที่ดูดี๊ดี..ที่จะได้เล่นเกมออนไลน์ทั้งวัน

เนียะ มะเร็งฆ่าแม่ไม่ตายหรอกก่ะ แต่คนข้างๆ แม่ต่างหากฆ่ากันวันละน้อย วันละบ่อยๆ ครั้ง
เอ๊ะ เล่าแล้วยังนะ ที่แม่ตัดผมให้นู๋นะ
หยิบกรรไกรขึ้นมา ทั้งๆ ที่ยังไม่อิน... ก่อนลงฉับแรก ก็บอกตัวเองเลยนะว่า มันต้องไม่สวย ...พอฉั๊บปุ๊บ...เออ... เริ่มไม่สวยจริงๆ...แม่ก็ทู่ซี้ตัดไปนะ พยายามไม่แสดงความหงุดหงิดให้นู๋เห็น... แต่นู๋เป็นเด็กฉลาด.. รู้เท่าทัน พยาย๊าม ยิ้ม และนั่งเรียบร้อย เพื่อให้คุณแม่เกิดมู๊ดในการตัด... เออ...เอาแค่บ๊อบธรรมดาให้นู๋ไปก่อน
นะ.. ไว้แม่จะตัดซ่อมให้ ๆ สวยเหมือนที่แม่ฝันไว้ในหัวตั้งแต่แรกเลยแหละ

มรรคณิชาเริ่มชินกะเดย์แคร์มากขึ้น ถึงแม้เช้าๆ นู๋จะต้องพูดว่า “I don’t want to go to school” ซึ่งก็จะรับการหนับหนุนจากแม่ด้วยดีว่า “ได้เลย งั้นเรามานอนกอดกันบนเตียงนะ”
แม่ค่อยๆ เริ่มหัดนู๋ให้พูดความรู้สึกแท้จริงออกมา ... ก็ยังไม่ค่อยจะได้ผลสักเท่าไหร่.. ที่นู๋ทำได้ดีคือ การพูดขอบคุณจากใจ ๆ ที่ยินดีต่อความช่วยเหลือที่ได้รับอย่างแท้จริง
พอแม่รู้สึกเหมือนคลำๆ ทางที่ถูกต้องให้นู๋ ปรากฏว่า นู๋เริ่มตอบรับกลับกะแม่บ้าง คืนนี้ พอนู๋เริ่มนิสัยพูดลองใจแม่ปุ๊บ
“I don’t like you” พูดเสร็จสบตาแม่ 3 วิ ก็ชิงพูด
“I like you”

พอทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทาง มรรคณิชาก็ร่าเริง กลับบ้านมาร้องเพลง เต้นรำ ระบายสี ฯลฯ ที่แม่ชอบมากๆ คือ การร้องเพลงของนู๋เนียะแหละ.. เป็นการร้องแบบมีความสุขคับอก จนต้องตะโกนดังๆ เหมือนพวกฮาร์ดร็อค พร้อมกะท่าเต้นกุ๊กกู๋ .. แม่สังเกตนะ นู๋ดูจะใส่ใจกะท่าเต้นให้ลงตามจังหวะและเนื้อเพลงมากเลย

เมื่อคืน ดูคลิปของนู๋น้อยอลิซาเบธ แค่วัย 17 เดือน อ่านหนังสือออกแล้ว เก่งจริงๆ ทึ่งอ่า... ดูๆ ไปแล้วก็อดคิดเสียดายไม่ได้ว่า เออ ถ้าแม่ทุ่มเทให้นู๋มากๆ แม่ว่า ลูกแม่ก็อ่านได้เหมือนกันแหละว๊า เอิ้กกก.. เอานะ มรรคณิชาของแม่ก็พิเศษไม่แพ้นู๋อลิซาเบธหรอก... ลูกแม่ทั้งอ่านและเขียนคำว่า MoM ได้เชียวนะเฟ้ย ตอนนี้กำลังหัดเขียนชื่อตัวเองอยู๋ ... แหะ แหะ แม่ตั้งชื่อนู๋ยาวไป... เพิ่งเขียนได้ถึงตัวอาร์ ๆ นี่มันยากจริงๆ มรรคณิชาท้อถอยทู้กที

เวลาลูกระบายสี ลูกชอบใช้สีดำ น้ำตาลและแดง... พอแม่บอกว่า แม่ชอบสีฟ้า นู๋เลยให้เครดิต เพิ่มการใช้สีฟ้าเข้าไปด้วย ... ระบายสีน้ำนี่มันหนุกจิงๆอ่า นี่ต้องขอรับบริจาคกระดาษเพิ่มแย้ว วันๆ นู๋ใช้ไม่ต่ำกว่าสิบแผ่น..

จะว่าไปแล้ว เดย์แคร์ที่นี่ก็ไม่เลวนัก มีสอนเรื่องไปรษณีย์ให้เด็กๆ ได้ลองของกันจริงๆ มรรคณิชากลับบ้านมาพร้อมมือที่เลอะตราประทับไปทั่ว
มีสอนเรื่องการใช้เงิน ซึ่งเป็นการเตรียมตัวก่อนสอบเข้าอนุบาล ... วันนั้นนะลูก แม่ดีใจเกือบกรี๊ด แม่หยิบแบงก์หนึ่งดอลล์ขึ้นมา ถามนู๋ว่าเท่าไหร่ นู๋ตอบได้ถูกต้องทั้งจำนวน เอ่อ คือ ที่สำคัญ ลูกเรียก “ดอลล่าร์” ไม่ได้เรียก “บาท” อย่างที่แม่เคยๆ ปากด้วย อิอิ
ปกติ เวลาเจอเงินตก (บ้านเราเหรียญตกเรี่ยราด เหมือนรวยเลยเน๊อะ) ลูกจะดีใจ...วิ่งมาให้แม่เก็บทันที...เราจะรวยๆๆๆๆ ... นู๋จะชอบเหรียญเพนนีเป็นอันมาก (มักน้อยจัง) ... แม่ว่า จะไปซื้อกะปุกหมูใสๆ มาให้นู๋หยอดเองดีกั่ว...
นึกถึงเรื่องนู๋แล้วแม่อมยิ้ม มีความสุข.. แต่จะมานั่งเพ้อเจ้อนานๆ ไม่ได้ละ เด๋วไปเตรียมข้าวของสำหรับพรุ่งนี้ก่อน จะได้ไม่ฉุกละหุกเน๊อะ



Create Date : 14 มีนาคม 2551
Last Update : 14 มีนาคม 2551 13:43:25 น. 10 comments
Counter : 243 Pageviews.

 
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: fahtsuki วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:13:55:47 น.  

 
มาเป็นกำลังใจให้ด้วยค่ะ


โดย: แนนนิสา IP: 202.149.25.241 วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:14:11:10 น.  

 
สู้ ๆ นะคะ..


โดย: ออยไง วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:14:35:46 น.  

 
เข้ามาเอาใจช่วยอีกคนจ้า


โดย: Irish girl วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:14:46:11 น.  

 
มาส่งกะลังใจให้คุณแม่นู๋มรรคณิชาด้วยค่า ......


โดย: หนูชล วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:15:01:28 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะคะ

สู้สู้


โดย: ลั่นทมขาว วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:15:13:45 น.  

 
ขอมาเป็นกำลังใจให้คุณแม่คุณณิชาอีกคนนะคะ..ให้ต่อสู้กับโรคร้าย ให้อาการดีขึ้นเรื่อย ๆ นะคะ..


โดย: สปันงา วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:15:46:56 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทาย มาเป็นกำลังใจให้นะครับ

สู้ ๆ ต่อไปนะครับ เพื่อน้องมรรคณิชาตัวน้อยนะครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:16:25:25 น.  

 
ขอให้หายเร็วๆนะค่ะ เอ้อเอารูปนู๋มรรคไปด้วยเ อาหนังสือสวดมนต์ ไปสวดด้วยน่าจะเรียกกำลังใจนะค่ะ


โดย: Soontara IP: 81.100.67.25 วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:21:01:27 น.  

 
สู้ๆ ครับ


โดย: KyBlueSky วันที่: 15 มีนาคม 2551 เวลา:14:39:14 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.