Group Blog
 
<<
มีนาคม 2549
 
30 มีนาคม 2549
 
All Blogs
 
เวลาหายไป

คุณพ่อบอกว่า มะวานปล่อยมรรคณิชาวิ่งเล่นในปาร์คร่วมครึ่งชั่วโมง เลยทำให้มรรคณิชาหลับยาว ไม่ตื่นกลางดึกเลยเมื่อคืนนี้ แถมตอนเช้า ตื่นตอนตีห้า เล่นบ้าบอกะคุณแม่ผู้ง่วงงุนจนถึง เก้าโมง นู๋ก็ป๊อกต่อจนถึงเที่ยง....โอว์ ชีวิตแม่ช่างแสนสุข...
ตื่นมา ลูกแม่งับๆๆไข่ตุ๋นหมดถ้วยในเวลาอันรวดเร็ว...แม่เลยพานู๋ไปหาน้าเป๊ปป้า ไปทำหนมผักกาดกะน้ำเต้าหู้...งวดนี้ แม่ขี้เกียจเข็นรถ ปล่อยมรรคณิชาเดิน...สะใจมรรคณิชาไปเลยเน๊อะ...เดินส่ายอาดๆ อย่างมั่นใจหยั่งกะรู้แน่ะ ว่าไปทางไหน....แม่ก็คอยถามตลอดเวลา
"ถึงบ้านน้าเป๊ปป้าหรือยังนะลูก"
ถามทีไร นู๋ก็จะหยุดเดินจิ๊กนึง ...สงสัยพยายามนึกแผนที่ในหัวแน่ๆเลย...เสร็จแล้วก็เดินต่อ....
แม่ก็ถามของแม่ไปเรื่อยๆ ...จนมาถึงบ้านที่ติดกะบ้านคุณน้า ...นู๋เดินเลี้ยวเข้าไปเลยอย่างมั่นใจ...คุณแม่ร้องเสียงหลง....
"ลูก....ย๊างงงง.....ไม่ใช่หลังนี้คะลูก"
แม่คุณ...เดินเร็วเสียด้วย เกือบจะถึงประตูการาจเชียว...ต้องรีบไปคว้านู๋กลับมา...นู๋มีการโวยวายคุณแม่อีกแน่ะ...แม่เลยต้องรีบวิ่งเข้าบ้านน้าเป๊บป้า...ขี้เกียจจะทะเลาะกะสาวมั่น
พอไปถึง คุณน้ามาเปิดประตู แต่สาวมั่นเกิดเขิน มายืนหลบหลังคุณแม่...ร้อนถึงน้าเป๊ปป้าต้องออกมาอุ้ม...คุณน้าเค้าขี้หนาวมาก ปกติไม่ค่อยยอมออกมานอนชายคาเท่าไหร่...มรรคณิชาฉวยโอกาส ลากคุณน้าออกไปเดินหน้าบ้าน ทำท่าจะเดินไปปาร์ค...
"เฮ้อ..ไม่อาวววลูก...จะรีบๆทำหนม แล้วรีบๆกลับ"
ระหว่างที่คุณแม่กะคุณน้าวุ่นๆกัน มรรคณิชาไม่ค่อยหนุกเท่าไหร่...เล่นของเล่นแบบเบื่อๆ ....เล่นคนเดียวไม่หนุกเน๊อะ...นู๋เลยมูฟของเล่นมาอยู่บนเสื่อหน้าเตาเสียเลย...อือม์ เสี่ยงมากเลยนะคะ...
เสี่ยงถูกคุณแม่กะคุณน้าถอยหลังมาเหยียบ
เสี่ยงน้ำร้อน น้ำมัน
แต่
ไม่มีใครห้ามนู๋ได้...นู๋จะปักหลักตรงนี้
สักพัก คนที่พอห้ามนู๋ได้กลับมา...นู๋รีบวิ่งมาหลบหลังคุณแม่กะน้าเป๊ปป้าพัลวัน....แปลกจัง...แม่สังเกตว่า มรรคณิชาไม่ค่อยคุ้นกับมนุษย์ผู้ชายเท่าไหร่...ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนของคุณพ่อ...น้าแอเนส น้าแอริค หรือแขกที่ร้านอาหาร...แต่ถ้าคนแปลกหน้าผู้หญิงละก้อ...สบายมากคะ
น้าแอเนสเข้ามาทักทายนู๋แป๊บๆ ก็หลบไปข้างบน คงไม่อยากทำให้นู๋เสียขวัญไปกว่านี้

เล่าตัดตอนมาช่วงที่ทำหนมเสร็จรอนึ่ง...แม่รีบขอตัวกลับ เพราะต้องป้อนข้าว ทำอาหารให้ทางบ้านเราอีก....
เราสองคนค่อยๆ เดินกลับบ้าน....มรรคณิชาคอยจะแวะบ้านหลังโน้น หลังนี่อยู่เรื่อย...แม่ต้องรีบอุ้มคว้าตัวแทบไม่ทัน...เอ..นี่ไม่ใช่โมเดลเฮ้าส์ที่เราเคยไปดูกะแกรนด์มานะลูก...เด๋วได้โดนฝรั่งด่าหร๊อก
พอถึงบ้าน มรรคณิชาก็โวยวายเสียงลั่น...ไม่ยอมเข้าบ้าน...แหม๊....นิสัยเสียละ...ไม่ได้เล่น ก็ไม่เข้าบ้านเหรอ...ร้อนถึงคุณพ่อกะพี่โทโมเอะ...ต้องพานู๋ออกไปเล่น....
ก็ดี...คุณแม่จะได้มีเวลาทำกับข้าวเย็น....

ชีวิตนี่มันน่าเหนื่อยเหมือนกันนะลูก...เวลามันหดหายไปรวดเร็วจัง

ทำกับข้าวเสร็จก็รีบเดินไปบ้านน้าเป๊ปป้า กะจะเอาหนมผักกาดป้อนเป็นอาหารเย็นให้มรรคณิชา...โอ้ย..กว่าจะป้อนข้าวนู๋เสร็จ ก็ได้เวลาเตรียมมรรคณิชาเข้านอน...แม่ยังไม่ได้หม่ำอะไรเลยลูก...
ขำดี...แม่ทอดหนังไก่กรอบ...ทุกคนลงมาถึงโต๊ะก็จะถามว่า นี่อะไร...แม่ก็ตอบไปว่า มดลูกไก่....แล้วทุกคนก็ทำหน้าแสยง....ฝรั่งกลัวเครื่องในจ๊ะลูก....มีคุณพ่อคนเดียวที่ระเบิดหัวเราะออกมากและถามแม่ว่า
"come on tell me what it is.....chicken lays eggs....they don't have uteris"
เฮ้อ...หลอกคุณพ่อไม่ได้เลยลูก...

คืนนี้ นับว่านู๋โชคดีนะลูก....คุณพ่อครึ้มใจ...เปิดอ่างจากุสซี่ให้นู๋ลงไปเล่น....โยนพี่ปลาวาฬ พี่ลูกเจี๊ยบ พี่กบ และสารพัด ให้นู๋เล่น...ตอนเปิดให้น้ำพุ่งออกมา มรรคณิชาต๊กใจนิดหน่อย แต่ก็ปรับตัวรวดเร็ว เอ็นจอยสุดฤทธิ์.... คุณพ่อเปิดจนน้ำถึงระดับอกของนู๋....แรกๆ นู๋ยืนลูกเดียว...จนคุณแม่บอกให้นั่ง...นู๋ก็ค่อยๆ หย่อนก้น จัดท่าจนได้ท่านั่งที่สบายๆ...
"วุ้ย ฟังแม่พูดรู้เรื่องด้วย เก่งจัง"
จังหวะพอดี คุณแม่กะคุณพ่อต้องไปดูเครื่องคอม...มันทำท่าจะเจ๊งเอา....คุณพ่อเลยสั่งให้พี่โทโมเอะ เฝ้ามรรคณิชา....รู้ไหมลูก ...แม่นึกในใจ...เด๋วต้องเกิดเรื่อง...แต่ไม่เป็นไร...คงไม่ร้ายแรง...อยากให้ทั้งพี่โทโมเอะ กะนู๋ได้เล่นกัน
แล้วก็จริงๆ ไม่ได้ยินเสียง...เหมือนนู๋คงพลาดลื่นลงน้ำร้องไห้เสียงหลง...พี่โทโมเอะก็รีบคว้าตัวขึ้นมา อุ้มนู๋ไว้กะอก...และปลอบนู๋ซ้ำๆ จนแม่แอบยิ้มไม่ได้
"Marknisha you not gonna die"
แม่เลยขอตัวจากคุณพ่อ ไปรับนู๋มาแต่งตัว...เสียดายจัง อยากให้นู๋เล่นน้ำนานกว่านี้ กำลังหนุกเลยใช่ไหมลูก

แม่งี้...หวังผลเลิศว่า นู๋คงได้นอนยาวๆ หลับสนิททั้งคืนนะ...ก็คุณพ่อรีดพลังงานออกจากตัวนู๋ไปตั้งเยอะแล้วนี่นา
ไม่รู้หวังมากไปปะ...นี่ก็ตื่นมาเช็คเรตติ้งตั้งสองหนแล้วง่ะ
หลับๆๆ ซะเหอะนะลูกน๊า


Create Date : 30 มีนาคม 2549
Last Update : 30 มีนาคม 2549 14:49:25 น. 6 comments
Counter : 320 Pageviews.

 
งับๆๆๆ ไข่ตุ๋น เหมือนหมีเลย ชอบใช้กริยา งับ ๆ


โดย: ไ่่ก่ย่างคุกกี้กรอบหมีชอบหมด วันที่: 30 มีนาคม 2549 เวลา:15:43:57 น.  

 
แวะมาอ่านด้วยคนค่ะ


โดย: ทูน่าค่ะ วันที่: 30 มีนาคม 2549 เวลา:16:15:08 น.  

 
จริงค่ะ เด๋วนี้วันๆ นึงหมดไปเร็วเหลือเกิน ทำโน่นนิดนี่หน่อยก็ปาเข้าไปจาค่ำแล้ว เฮ้อ..ชีวิตแม่บ้านเนอะคะ


โดย: ktycoon (ktycoons ) วันที่: 30 มีนาคม 2549 เวลา:18:08:54 น.  

 
เวลาหายไปเร็วจริงๆค่ะ ตั้งแต่มีน้องเนเน่เหมือนวันๆมีเวลาแค่ 12 ชัวดมงเอง

หนูมรรคเหมือนน้องเนเน่เลยค่ะ ตอนให้เล่นน้ำครั้งแรกทำไงกอไม่ยอมนั้งเลยค่ะ ยืนเล่นอยู่นั้นเหละ(แต่น้องมรรคปรับตัวเร็วกว่า แป๊บเดี๋ยวนั่งเล่นสะละ) จนผ่านไปอีกวันมาลงใหม่ถึงยอมนั่งเล่น พอได้นั้งก้อทำท่าจะนอนเล่นสังงั้นแถมเล่นแล้วไม่ยอมขึ้นอีกต่างหาก อิ อิ


โดย: asariss วันที่: 31 มีนาคม 2549 เวลา:0:15:20 น.  

 
รูปหนูมรรคข้างบนอ่ะ น่ารักมั่กๆ
เมื่อไหร่จะได้ดูรูปหนูมรรค แบบซ่ะใจซ่ะทีล่ะคะคุณแม่น้องมรรคขา เห็นแบบแว๊บๆแว๊มๆทุกทีเลย


โดย: Huiling IP: 58.9.96.244 วันที่: 31 มีนาคม 2549 เวลา:12:51:29 น.  

 
ขอขอบคุณทุกๆทั่นที่แวะเวียนกันเข้ามานะฮ้า...
สำหรับรูปนู๋มรรค ขอโชว์แบบปิดๆเปิดๆงี้ไปก่องอะค่ะ...กะไว้หลังจากจับไปทำตาสองชั้น เสริมจมูก จะได้ไม่มีรูปเป็นหลักฐานเปรียบเทียบไงฮ้า


โดย: มรรคณิชา วันที่: 31 มีนาคม 2549 เวลา:14:36:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.