Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 
 
21 กุมภาพันธ์ 2551
 
All Blogs
 
อดไม่ได้ที่จะพร่ำเพ้อยาวววววว... สักนิดส์นะ

คุณแม่ส่งเมล์ส่งรูปไปให้อาม่าที่เมืองไทย โดยใส่ซองไปตั้งกะก่อนไปผ่าตัด ปรากฏว่า ผ่าเสร็จกลับมา ซองนี้มันเด้งกลับมาที่บ้าน มีสติกเกอร์เขียวๆ แจ้งว่า คุณแม่ติดแสตมป์ไม่ครบประมาณนี้

เอ้า ไม่น่าเร้ย... ก็ติดแสตมป์รูปคุณพ่อกะมรรคณิชาจิ๊จ๊ะกัน ติดไปดวงนึง ที่เหลือก็ให้นายไปรษณีย์ชั่ง จ่ายค่าเสียหายเพิ่มเติมอีก 9 บาทฝ่าๆ

สงสัย คนส่งไม่ดูให้ดี จับสแกนแสตมป์ไม่ครบแน่ๆ... คุณแม่ขอให้คุณพ่อไปจัดการ ล่วงไปสามวัน คุณพ่อก็ยังไม่มีทีท่าจะไปซ้ากกะที จนคุณแม่ร้อนใจ ทวงซองคืนจากท้ายรถ...แหน่ะ... พ่อมีงอน อีก

พึ่งน้าเป๊ปป้า ดีที่สุด เช้านี้ น้าเป๊ปป้าขับรถไปส่งที่ไปรษณีย์ให้... ที่จอดรถ เต็มแน่นอึด... คิวก็ยาวด้วย น้าเป๊ปป้าเลยให้แม่ลงไปเข้าคิวก่อน

ก็นะ... ประสาไทยๆ... พอมีช่องนึงว่าง คุณแม่ก็ปรี่ออกจากคิว เข้าไปเสียบเลย... คุณป้าในช่องรีบโบกมือไล่... แต่คุณแม่ก็พยายามส่งภาษาว่า มาร้องเรียน... เน๊อะ ก็คนของคุณทำงานสะเพร่า จะให้ฉันมาเข้าคิวอีกเร๊อะ อุตส่าห์วิ่งมาไปรณีย์ส่งซองตั้งกะก่อนวันหยุดยาวแล้วเชียวนะ

คุณป้าฟังคำอธิบายของแม่เสร็จก็พยักหน้าเหมือนเข้าใจ... แต่... คุณแม่ไม่ยอมให้คุณป้าเข้าใจอะไรง่ายๆ ถามย้ำอีกที
“ไอ้สติกเกอร์เขียวๆ ของคุณที่มาปิดทับแอดเดรสของฉันเนียะ... พอลอกออกแล้วแอดเดรสฉันพังอ่านไม่ออกป่าว เนียะ ช่วยรับแอดเดรสใหม่ที่ฉันทำเตรียมสำรองไว้ด้วยเหอะ”
คุณป้าไม่รับ บอกว่า “ไม่เสียๆๆ”
แง๊ก
จำใจเดินออกมาจากช่องแบบกังวลๆ ... ออกมาหารถน้าเป๊ปป้าไม่เจออีก ต้องโทรตาม

น้าเป๊ปป้าทำเก๋ นึกว่าจะออกมาหาที่จอดรถ...ป่าวคะ... เธอขับตรงไปห้องสมุด ไปคืนหนังสือ 55.. แถมขับสวนเจอน้าคลาร่า สองคนเลยจอดรถคุยกันอีกตะหาก ทำเหมือนขับอยู่สนามหน้าบ้านเลยนิ...

โทรไปตามไม่ทันไร น้าเป๊ปป้าก็ขับกลับมารับแม่...
โห ... นี่ถ้าอยู่กรุงเทพ... จะไม่มีวันที่จะสามารถทำอะไรเบ็ดเสร็จ ฉึบฉับขนาดนี้เลยนะ

แม่ขึ้นรถได้ก็บ่นให้น้าเป๊ปป้าฟังเรื่องคุณป้าที่ไปรษณีย์กะสติกเกอร์สีเขียว... น้าเป๊ปป้าก็น่ารักเป็นบ้า ถามแม่ว่า
“ฉันต้องการให้เธอสบายใจนะ เธออยากให้ฉันขับย้อนกลับไปไหม แล้วแต่นะ ถ้าเธอไม่วกกลับไปแล้วมานั่งกุ้มเป็นอาทิตย์ๆ ว่าจดหมายส่งถึงบ้านเธอหรือเปล่า ก็คงไม่ดี”

คุณแม่นั่งลีลาอยู่สองนาที ก่อนจะอ้อมแอ้ม ขอให้น้าเป๊ปป้าขับย้อนไป พอโผล่หน้าไปถึง.. คุณป้าแกรออยู่เลย ส่งซองให้แม่ พร้อมกะแบบฟอร์มให้กรอก
กรี๊ดดดดด
นี่ถ้าแม่ไม่ย้อนกลับมา จดหมายนี่คงถูกเด้งไปเด้งมา ไม่ถึงอาม่า เมืองไทยแหงๆ
ดูมานดิ ดูมานทำงาน

ปล. ส่วนสติกเกอร์เขียวๆ ที่แม่กังวลว่าพอลอกออกมาจะทำให้สติกเกอร์พัง ก็ม่ายนะคะ คุณป้าแกลอกพรึดออกมาลื่นๆ เลย... แหม๋ม อยากให้ สติกเกอร์ของมรรคณิชา ลอกง่ายๆ แบบนี้จัง ทุกวันนี้ พื้นครัวเต็มไปด้วยสติกเกอร์ของนู๋... แกรนด์มาเห็นทีไร คว้าขวดน้ำยาจะมาลอกออกให้แม่เสียเรื่อย แม่ต้องกรีดร้องห้ามบ่อยๆ ... “เอาออกทำมายคะ เขรอะดูเพลินดีคะ แกรนด์มา”




เสร็จธุระ คุณแม่ขอน้าเป๊ปป้าแวะซื้อ โถปั่นผักสลัดให้แห้ง... ถูกใจคุณแม่จังเลย และแม่ว่า มรรคณิชาก็ต้องถูกใจด้วยแน่ๆ เพราะใช้ง่ายกว่าอันก่อน ซึ่งนู๋ต้องเอามือนึงจับโถ อีกมือดึงเชือกปั่น แถมนู๋กะระยะกะตุกเชือกไม่เป็นอีกตะหาก.. รุ่นนี้ แค่นู๋ทุ่มแรงกดด้านบนก็เรียบร้อย แถมมีปุ่มให้นู๋เล่นสต๊อปหยุดปั่นได้ด้วย... ราคาแพงกว่าโถเดิมสามเท่า แต่ก็น่าจะคุ้ม... เย็นนี้... แน่นอน ดินเนอร์ ก็ต้องเป็นสลัด... คุณแม่ขนผักทุกชนิดในตู้เย็นมาล้าง มาหั่น มาปั่น เสียเรียบร้อย เตรียมพร้อมกินได้อีกสามวัน... ไม่ค่อยเห่อจ๊ะ



ตอนเย็น แม่ใจจดจ่อ รอมรรคณิชากลับจากเดย์แคร์ วันนี้ เป็นวันแรกที่นู๋ไปแบบเต็มวัน พอเสียงรถคุณพ่อเคลื่อนเข้ามา แม่ก็รีบถลันออกไปรับเร้ย
แม่ลูกเหมือนจากกันไปเป็นปีๆ กอดกันใหญ่
“Mamy I missed you” ทำเสียงดราม่าประกอบด้วยแหละคะ ท่านผู้ชมทางบ้าน

คุณพ่อรีบแย่งเล่าว่า
“ตอนเช้าไปส่ง ลูกรีบบ๊ายบาย สบัดก้นเข้าห้องเรียนไปแบบไม่มีเยื่อใย... ตอนเย็นไปรับ ครูเล่าให้ฟังว่า มรรคณิชาปกติดีมากตลอดเช้า จนเที่ยงปุ๊บ ก็เริ่มร้องไห้ และซึมตลอดบ่าย... ตอนพ่อไปรับ เจอมรรคณิชาที่สนามเด็กเล่น มรรคณิชายังไม่เห็นพ่อ มรรคณิชาก็ยืนซึมกะทื่อ จนครูต้องสะกิดว่า พ่อมาแร้น”

โอ๊ย แม่ฟังแล้วสงสารนู๋จัง...

นู๋เล่าให้แม่ฟังบ้าง
“I don’t potty. I don’t drink water. I don’t want to sleep”
โถ ฟังแล้วเหมือนชีวิตไปลำบากเลยนะลูก... แม่ก็เชื่อสนิท “ทุกคำพูด” ของนู๋เสียด้วย ตลอดเวลาที่เล่า นู๋พร่ำขอกินนมๆ ... แม่ส่งให้สามแก้วก็ซวบเกลี้ยง... น่ากัวมั่ก

“เอ ลูกตอนกลางวัน นู๋กินลันช์หรือเปล่า”
“ชิชาไม่ได้กิน”
“เฮ้ย แม่จ่ายตังค์ค่าอาหารกลางวันให้ด้วยนะเว้ย” อันนี้ แม่คิดในใจ ... เอาใหม่ มะกี้ตั้งคำถามผิด
“กลางวันครูให้นู๋กินอะไรคะ มีสปาเก็ตตี้อร่อยๆ ไหม หรือมี เบอร์เกอร์”
“ชิชากินไก่ ยัมมี่ๆๆ”
เฮ้อ ค่อยยังชั่ว.. ลูกไม่อดตาย

นี่เดินไปบอกพ่อว่า “พรุ่งนี้ฉันจะโหนรถเมล์ไปแอบดูลูกตอนบ่ายๆ นะ เสร็จแล้วจะรอเธอมารับลูกช่วงเย็นเลย”... พ่อสงสัย “ทำไมเธอไม่ขับรถละ”

“ขับไม่ไหว สาวพวงมาลัยไม่ได้” คำว่า เอ็นยึด ภาษาปะกิตเค้าว่าไงเหรอ นึกไม่ออก แต่พูดแค่นี้น่าจะเข้าใจ... ซึ่ง...ไม่เข้าใจ!!!!!!!!

“โหนรถเมล์ ไม่เจ็บเหมือนขับรถเหรอ”
อือม์ เป็นคำถามที่ดี... “โหนมือซ้ายสิ” ที่ว่าโหนหน่ะ แค่ตอนเดินขึ้นเท่านั้นแหละ... เพราะรถเมล์บ้านเมืองนี้ เค้าการันตีที่นั่งสบายๆ ให้ ไม่ต้องกลัวลำบาก
แม่ว่า น่าจะดีนะ ไปเฝ้านู๋ตั้งกะบ่ายๆ นู๋จะได้ค่อยๆ ปรับตัว ปรับเวลา

ที่จริง ทางเดย์แคร์เค้าขอให้คุณแม่ส่งนู๋ไปสำรวจสถานที่ตั้งกะวันศุกร์ จะได้คุ้นเคยบ้าง ซึ่งนู๋ก็ไปโดยใช้เวลาอยู่พร้อมกะคุณพ่อแค่ชั่วโมงเศษๆ วันนั้น นู๋ดี๋ด๋าตั้งกะเช้า เพราะห่างหายจากโรงเรียน และเพื่อนๆ ไปเป็นเดือนแย้ว... พอไปถึง แม่เดาว่า นู๋ต้องงงแน่ๆ เพราะ ไม่ใช่โรงเรียนและเพื่อน เดิมๆ ของนู๋ ...
นะลูก... ที่นี่เค้าหรูนะลูก มาอยู่บนตึกสูงๆ ... นู๋จะได้เป็นสาวออฟฟิศไงคะ



สงสารนู๋เหมือนกัน ต้องปรับตัวมากมาย ยิ่งตอนแม่ผ่าครั้งหลังสุดและต้องนอนรพ. คุณพ่อเล่าว่า นู๋ร้องไห้หาแม่ตอนทุ่มนึงด้วยละ... นะ... แม่ไม่อยากให้พ่อพานู๋มารพ. แม่กลัวเชื้อโรค คงไม่เหมาะกะเด็กเล็กๆ หรอก

วันถัดมา แกรนด์มารับนู๋ไปเล่นที่บ้าน ซึ่งนู๋เองเป็นคนโอดครวญบ่อยๆ ว่า อยากไปบ้านแกรนด์มา ๆ มีอาร์ต มีของเล่น ให้ทำ ให้เล่น เยอะแยะ อยู่เพลินได้ทั้งวัน
แกรนด์มาบอกว่านู๋แฮปปี้สุดๆ ... แต่ตอนมาส่งดิ... นู๋ทำแปลก ไม่ยอมบ๊ายบายแกรนด์มา เกาะแม่แน่น ทำท่าจะมุดหนีเข้าบ้านอีกตะหาก... แม่ต้องเรียกจนนู๋ยอมส่ายมือ จี๊ดเดียว เท่านั้น... ไม่รู้แกรนด์มาจะเห็นหรือเปล่าว่า หลานสาวตัวน้อยโบกมือแย้วอ่า



Create Date : 21 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 21 กุมภาพันธ์ 2551 0:07:33 น. 8 comments
Counter : 293 Pageviews.

 
มรรคณิชา รีบไปกินสลัดเร็ว มาเล่าเรื่องแบบนี้เดี๊ยวผักเหี่ยวหมดนะจ๊ะ


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:48:34 น.  

 
(เย้ที่ 1 อีกแย้ว...งานการไม่มีทำ T_T) หายเร็วๆนะค้า ขอบคุณมากๆที่ยังเล่าเรื่องราวให้ชมรมแฟนนู่มรรคได้ติดตาม เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: soontara IP: 81.100.67.25 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:51:33 น.  

 
อ้าวไม่ใช่ ไม่มีแป้นไทยอ่า มัวแต่จิ้มจากเว็บ หน้าแตกเลยยย


โดย: soontara IP: 81.100.67.25 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:53:26 น.  

 
หายไวๆนะคะ เวลาผ่าตัดแล้วเจ็บๆๆๆ เคยผ่าสมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัย ตอนผ่าไม่เจ็บ แต่ตอนยาหมดฤทธิ์เจ็บจัง

ชอบที่รีดน้ำจากผักสลัดจัง ที่บ้านก็มีอันนึงค่ะ แต่เป็นแบบเล็กๆ ใช้มือหมุนๆ


โดย: Je ne suis pas moi (ooheuy ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:1:05:17 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณแม่นู๋มรรคณิชา

ไม่ได้แวะเข้ามาอ่านตั้งหลายบล็อกเลย ออกตัวก่อนว่า
จริงๆ ติดตามนะคะแต่ตอนนี้ไม่สะดวกกับเน็ตเต่า
ที่ใช้อยู่เลยอ่ะค่ะเลยต้องแบบว่าค่อยๆ มา

แต่อ่านดูแล้วเรื่องราวของความเห่อของคุณแม่
กับของใหม่ ไฉไลทำให้อยากได้มาครามครัน
กับการปรับตัวของนู๋น้อยคนสวยแล้ว ก็เห็นว่า
ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีนะค่ะ ... ส่งกำลังใจ
ให้อย่างสม่ำเสมอค่ะ ...


โดย: JewNid วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:47:35 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณแม่น้องมรรค

ดีใจที่ได้อ่านที่คุณแม่พร่ำเพร้อค่ะ
ตอนคุณแม่หยุดไป ดิฉันนี่เฝ้ารอๆๆๆ เลยนะคะ
คิดถึงเรื่องราวของคุณแม่กับน้องมากๆ

คุณแม่สุขภาพเป็นอย่างไรบ้างคะ
การผ่าตัดเป็นไปได้ด้วยดีใช่ไหม?
ขอให้หายไวๆ นะคะ


โดย: Dextrocardia IP: 125.24.61.115 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:04:59 น.  

 
Sawaddee Kha..

I'm new face here kha but I knew you from Hong Mae Bann long time kha. I like every time when you comment in other kratoos. You seems to be very kind person na kha.

After I read your kratoo about cancer (sorry that I mention that word), I checked my breast and got a lump inside right breast. I called Doc and make appointment next day. 2 weeks later I got all check up, mammogram and biosy test. Everything was fine. whewwww!!

I'm gald to see you write again. I like to read your blog too. Na rak dee kha. I wish I could wrote like you.

Wish you get better and better every day na kha.


โดย: Khat IP: 72.153.5.175 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:42:51 น.  

 
แอบน้ำตาซึมตอนหนูมรรคบอกว่า คิดถึงคุณแม่น่ะค่ะ




โดย: zaesun วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:38:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.