Group Blog
 
 
มกราคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
20 มกราคม 2549
 
All Blogs
 
เด็กวัยทอง !!!!


มรรคณิชาเป็นเด็กร่าเริง ถึงร่าเริงสุดขีด... ตื่นนอนตอนเช้า ประมาณ 7 โมงเป๊ะ เธอจะคลานตุบตับ ๆ หาของเล่นที่คุณแม่โปรย ๆ บนพื้นทิ้งไว้ให้เธอตั้งแต่ก่อนนอน ... เล่นไปได้สักพัก เธอก็จะหมั่นเวียนมาเช็คอาการคุณแม่เป็นระยะ ๆ ก็คุณแม่นอนขี้เซานี่นา บางทีคุณแม่ตื่นแล้วละ แต่ยังหลับตา ได้สัก 2-3 นาทีก็เหมือนขึ้นสวรรค์...วินาทีที่คุณแม่ตัดสินใจตื่น เพื่อให้นู๋มรรคภูมิใจว่า ปลุกคุณแม่สำเร็จ...นู๋มรรคจะโปรยยิ้มให้อย่างน่ารัก สดใส

แกรก แกรก ...(เสียงดีวีดีเป็นรอย)

ช่วง 2-3 วันมานี่ นู๋มรรคเปี๊ยนไป๊...อาการคล้าย คนวัยทอง
วินาทีนึง เธออาจจะหัวเราะ วินาทีถัดมาเธอจะสามารถวีนได้สุด ๆ บาทีผสมกันจนไม่รู้ว่า หัวเราะหรือร้องไห้
คุณแม่คิดว่า ความสามารถในการแสดงอารมณ์ที่รุนแรง คงเนื่องมาจากการป้อนยาเมื่อเร็ว ๆ นี้...เอาละจะค่อย ๆ เล่าให้ฟัง...เตรียมตัวนะ ...ยาวนะ...

ตั้งแต่นู๋มรรคกลับมาเยี่ยมอาม่าจวนจะครบ 3 เดือน ก็เกิดมีเหตุต้องเจ็บไข้ได้ป่วย เฉลี่ยแล้วทุกเดือน ๆ แรกสุด หนักสุด เพราะเธอซึม หงอย หมดแรง แถมคุณแม่ก็เอาไม่ค่อยอยู่เพราะทั้งแม่ทั้งลูกยังปรับตัวกะอากาศร้อน ๆ กะมลพิษกรุงเทพฯไม่ได้... เดือนถัดมาท้องร่วงอย่างหนัก..ส่วนเดือนนี้ เป็นไข้หวัดธรรมดา แต่ได้ยามาทานถึง 4 ตัว

การทานยากับนู๋มรรค
ช่วยทำให้รู้ถึงพัฒนาการขั้นสูงสุดของลูก.... เซลล์สมองของเธอจะคอยเตือนให้เธอรู้ว่า "ถึงเวลาแล้วเรา ถึงเวลาแล้วเรา" มือเท้าก็จะประสานงานดิ้นๆๆๆๆ จนหลุดพันธนาการของผู้ใหญ่ 3 คน...และที่คุณแม่ทึ่ง อึ้งโต่ะ คือ เธอเรียนรู้ว่า การแหกปากร้องเป็นจุดอ่อนที่สุด เธอจึงพัฒนาเทคนิคการร้องโดยไม่ต้องเปิดปากในช่วงหลัง ๆ ของการป้อนยา แต่หากเธอพลาดพลั้งยาหลุดลงคอ เธอก็จะขย้อนออกมาจนได้ เฮ้อ
แม่คิดว่า ลูกแม่เริ่มรู้จักอารมณ์ต่อต้านที่รุนแรงจากการป่วยครั้งล่าสุดนี้เอง แหม ! ก็ก่อนหน้านี้ นู๋ไม่เจอยาหลายตัวอย่างนี้ และนู๋ยืนยันการปฏิเสธยาอย่างหนักแน่น แม้ว่าแม่จะให้ลองอมสลิงค์ที่มียาติดอยู่ปลาย ๆ และนู๋ก็เลียอย่างอเร็ดอร่อย
ที่แม่เคยคิดจะเลี้ยงลูกให้ไม่รู้จัก "ความโกรธ" จึงเป็นไปไม่ได้
เนียะ...แม่คิดอย่างนี้จริง ๆ นะ แล้วก็มั่นใจมากด้วยตลอด 9 เดือนแรกที่เลี้ยงนู๋มรรคณิชาของแม่มา ก็โธ่... 9 เดือนแรกที่เราอยู่ด้วยกันทางโน้น นู๋เคยป่วยเสียทีไหนละ แข็งแรง บักอึดมากกกก.... ทุกวันของเราจึงมีแต่เสียงหัวเราะ จนใคร ๆ ก็ทักว่า ลูกแม่อารมณ์ดี๊ อารมณ์ดี หัวเราะมากขนาด...เอ นู๋จำได้ไหม แม่กลัวมากเลย เย็นวันนั้น นู๋หัวเราะจนแม่นึกว่า นู๋กำลังเล่นกับเพื่อนที่แม่มองไม่เห็น...อิอิ นึกย้อนไปแล้วขำตอนนั้นจังเน๊อะ....

อ่า... ไปถึงไหนแล้วเนียะ
กลับมา ๆ
ความโกรธที่ลูกแม่เริ่มรู้จักและหัดนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน ทำให้แม่อดคิดไม่ได้ว่า นู๋จะกลับมาเป็นเด็กน้อยน่ารักคนเดิมได้อีกหรือเปล่าน๊อ ... ไม่ใช่ เพื่อแม่... แต่เพื่อตัวนู๋เอง... เพราะเห็นนู๋วีนทีไร แม่อดเหนื่อยแทนไม่ได้ ....
แม่กับน้า ๆ เลยพร้อมใจกันเรียกนู๋ว่า "เด็กวัยทอง" เวลาที่....
แม่ป้อนข้าวให้นู๋ ไม่ทันใจ หรือ นู๋ตักข้าวใส่ช้อนไม่ได้... นู๋จะทรุดตัวลงนั่งร้องไห้ อย่างโหยหวน
เวลาแม่อุ้มนู๋กล่อมนอน ...เฮ้อ...สยองสุด ๆ ทำตัวเป็น rubber baby เลื้อยจนจับไม่ติด แถมยังส่งเสียงราวกับถูกทารุณ
เขวี้ยงของเล่นอย่างไม่ปราณี ...
ยังมีอีก ๆ ๆ
แต่.....เอ๊ะ...พิมพ์ ๆ ไป นึกไป ลูกเราร้ายยยยยย
สงสัยจัง วัย 1 ขวบนี่เป็นช่วงสับสนของชีวิตหรือเปล่า...เพราะในคู่มือพัฒนาการเด็กบอกว่า เด็กวัยนี้จะวุ่นกับการหัดเดิน และเริ่มกลัวผู้คน...แต่ในคู่มือไม่ได้บอกว่า เด็กจะวีนแตกด้วย???
นู๋มรรคหัดตั้งไข่และเดินในเวลาไล่เลี่ยกัน (แปลกดี...ลูกแม่ไม่ค่อยหัดคลานมากนัก เหมือนกับที่แทบไม่หัดพลิกตัวเลย...ลูกแม่ขี้เกียจ!!!) ซ้ำยังมาเผชิญกับสภาพแวดล้อมใหม่ ๆ แล้วมาป่วยซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก....

หายไว ๆ นะจ๊ะ ลูกแม่




Create Date : 20 มกราคม 2549
Last Update : 20 มกราคม 2549 22:45:54 น. 7 comments
Counter : 363 Pageviews.

 
น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกก


โดย: VSr. วันที่: 20 มกราคม 2549 เวลา:13:16:00 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด....น่าร๊ากกกกกกกกกก เอารูปพ่อแม่มาดูหน่อยสิคะ หน้าเหมือนใครเอ่ย ว่าแต่ทำไมต้องเด็กวัยทองอ่ะค๊ะ ยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ


โดย: one (onebeauty ) วันที่: 20 มกราคม 2549 เวลา:13:35:40 น.  

 
น่ารักมากๆเลยค่ะ


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 20 มกราคม 2549 เวลา:14:03:53 น.  

 
นู๋มรรคหน้าตาคล้ายเด็กญี่ปุ่นนะค่ะ....


โดย: YRFP วันที่: 20 มกราคม 2549 เวลา:15:13:14 น.  

 

ชิชาน่ารักจังครับ
โอ้..อ่านแล้ว


เข้าใจหัวอกคนเป็นแม่เลยครับ
สู้ๆ ครับ


โดย: KyBlueSky วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:46:24 น.  

 
คุณแม่เล่าเรื่องได้น่ารักจังเลยยยยยยยยย

ตอนนู๋เล็กๆ หน้าตาเป็นอย่างงี้นี่เอง
ถ้านู๋เห็นรูปนู๋ นู๋จะว่ายังไงน้า

เล็กๆ นู๋น่ารักจัง
แต่ช่วงที่ป่วนคุณแม่ ก็ป่วนได้ใจมั่กๆ เลยค่ะ


โดย: มือใหม่เล่นหุ้น วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:53:20 น.  

 
ผมเข้ามาเยี่ยมหนูมรรค เมื่ออายุได้ ๔ ขวบกว่าแล้ว
อยู่โรงเรียนชั้นไหนแล้วครับ

ขออนุญาตไม่เป็นคุณน้าได้ไหมครับ.


โดย: เจียวต้าย วันที่: 23 ตุลาคม 2553 เวลา:16:02:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.