Group Blog
 
<<
กันยายน 2548
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
8 กันยายน 2548
 
All Blogs
 
ทำงานไปร้องไห้ไป

เมื่อวานซืนฝนตกตอนตีสองนิดหน่อย
คืนนี้ฝนตกตอนเกือบตีสาม ทำให้นอนไม่ค่อยหลับอีกแล้ว
ตื่นนอนจากหมอนตอน 05.40 น.
อาบน้ำ อุ่นกับข้าวแต่ก็ไม่ได้กิน
เมื่อเดินออกจากบ้านก็ใส่บาตร(น้ำโอเอชิ 1 ขวด)
แล้วขึ้นสายแปด ตอน 6.55 โมงเช้า
ถึงอนุสาวรีย์ตอน 7.20 น. พอดี ปอ 29 มาก็กระโดดขึ้นตอนแรกจะไปขึ้นรถตู้แต่ขี้เกียจเดิน

พอขึ้นไป เจอเพื่อนจะไปมธ เลยนั่งคุยกัน ถามสาระทุกข์ดิบ เรื่องอื่นๆๆ ถึงที่ทำงานก็ 08.00 น. ตอกบัตรลงมากินข้าว

กินเสร็จโทรไปที่ทำงานเก่า ผลปรากฏว่า ไม่สามารถทำเรื่องยกเลิกใบลาออกที่เขียนไปได้ เพราะทางผู้ใหญ่รู้เรื่องหมดแล้ว เซ็นแล้วไม่รับกลับ ออกแล้วออกเลย (น้ำตาซึมเลยรอบนี้) คิดผิดจริงๆๆที่ออกมาจากที่เก่าก่อนเวลาอันควร

จากนั้นก็เดินขึ้นไปทำงาน แวะห้องน้ำปรับอารมณ์ก่อน
แล้วทำงาน ทำไปก็บอกพี่ที่ทำงานเก่าว่าไม่สามารถกลับได้ พี่ๆๆเขาก็ให้กำลังใจอ่ะ

ทำไปเรื่อยๆๆ จนเที่ยงก็กินข้าว บ่ายก็ทำงานคราวนี้ พี่ที่เป็นผู้จัดการ ซึ่งเขาให้โอกาสเรามากๆๆในการทำงาน เห็นคุณค่าของเราว่าเราทำได้ ไม่ว่ายากขนาดไหนก็หาทางแก้ไขให้ได้เสมอ เรียกได้ว่า รับงานยากๆๆได้ก็แล้วกัน งานก็ออกมาOKในระดับสายตาของแกนั้นเอง
มาบอกว่าถ้าจะกลับก็กลับล่ะกัน ถ้าทำงานที่ใหม่ลำบากมากๆๆ เราก็บอก ไม่สามารถกลับได้เพราะมันผิดกฏ พี่เขาก็เข้าใจอ่ะ แถมให้กำลังใจเราอีกต่างหาก

งานนี้คือThe Show must go on จริงๆๆๆ ร้องไห้แล้วร้องไห้อีก วันนี้ร้องไห้หลายยกมากๆๆอ่ะ ในตอนบ่าย

เนี่ยละน่า จะเลือกที่ทำงานก็ควรจะเลือกให้ดีก่อนจะเปลี่ยน แต่ทำไงได้ล่ะ เราเป็นคนเลือกเองก็ต้องทำมันไปอ่ะ

สาเหตุหลักๆ ที่ทำให้เกิดพวกนี้ขึ้นเพราะ
1. คนในที่ทำงานใหม่นั้นไม่เหมือนที่เก่า ที่คุ้นเคยกันมากนาน ทำงานกันด้วยกันมานาน บ้างคนก็ 10 ปี หรือกว่านั้น ของพี่SAของเรานั้น สองคนนี้ก็ลูกหม้อที่นี้ ปีนี้ก็ปีที่ 7 แล้วอ่ะ มันทำให้เราขาดความรู้สึกที่เป็นเพื่อนกันมันหายไป ยืนอยู่คนเดียวเลยอ่ะ ในที่แห่งใหม่

2. เรื่องของระบบที่เรารับผิดชอบนั้นเร่งส่งงาน และพี่คนที่ดูแลอยู่ก็ทำงานมาได้แค่ 2 ปี (projectที่ทำงานมันลากมันตั้งแต่ปี 2539 คิดดูเอาเองล่ะกันคนออกไปแล้วกี่รุ่นอ่ะ ข้อมูลมันก็ขาดช่วงไป) เราจะถามอะไรเขาก็ตอบแบบว่าขอไปที่ ขาดความเอาใจใส่ของลูกพี่ที่มีให้แก่ลูกน้อง

3. เรื่องของสุขภาพที่เริ่มแย่ลง นอนดึกตื่นแต่เช้า มันสะสมทำให้สุขภาพทรุดโทรมไปเรื่อยๆๆ โรคที่กำลังจะหายมันก็เริ่มจะกลับมาอีกแล้ว คือ โรคกระเพาะอาหารกับลำไส้ ที่เริ่มจะเข้าที่เข้าทางคือหายขาด ไม่มีอาการแล้ว ตอนนี้กลับมาเป็นอีกแล้วอ่ะ

เรื่องหลักๆๆก็มีเท่านี้อ่ะ

จากนั้นออกจากที่ทำงานตอน 17.40 น.ไปเรียนอังกฤษที่สีลม ก็นั่งรถตู้ตอน 18.00 น. รถตู้คันนี้คนเต็มตั้งแต่ดอนเมือง เป็นคนที่นั่งสบายที่สุดเท่าที่ได้นั่งมา เป็นรถตู้หลังคาสูงมากๆๆ ที่นั่งสบายมากด้วย ถึงอนุสาวรีย์ 18.30 น.ต่อรถไฟฟ้า (ไม่น่าซื้อตั๋ว 15 วันเลย คิดแล้วไม่คุ้ม) ไปลงแถวสีลมได้เข้าเรียนตอน 19.00 น. เหมือนวันอังคารเลย เร็วสุดๆๆได้แค่นี้อ่ะ

เลิกเรียนตอน 20.00 น. ขึ้นรถปอ 4 กลับบ้าน
กลับถึงบ้าน 20.37 น. จากนั้นนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ แล้วก็รอมาม๊ามา ได้ของกินจากร้านสอาด มากินอ่ะ

เดี๋ยวจะไปเข้านอนแล้ว ง่วนนอนมากๆๆๆ

เงินเดือนมาก ความรับผิดชอบมากตาม ซึ่งเป็นสิ่งที่ไปคู่กัน




Create Date : 08 กันยายน 2548
Last Update : 8 กันยายน 2548 22:36:59 น. 0 comments
Counter : 184 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Myth&Miracle
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Myth&Miracle's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.