Group Blog
 
 
ธันวาคม 2548
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
24 ธันวาคม 2548
 
All Blogs
 
เมื่อเธออยู่ในใจฉันตลอดไป...พบกันวันคิดถึง


เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่า ความตายและการพลัดพรากจากคนที่เรารักนั้น เป็นสถานการณ์หนึ่งที่ต้องเกิดขึ้นในชีวิตของทุกคนแม้สักครั้ง โดยบางครั้งก็อาจเกิดขึ้นโดยไม่เลือกว่าจะเกิดกับผู้ใหญ่หรือเกิดกับเด็กเล็กๆ ที่ยังไม่เดียงสาก็ตาม แต่ใครเล่าจะรู้ว่า ผลกระทบที่ตามมาจากการพลัดพรากนั้นอาจจะเปลี่ยนแปลงทัศนคติในการใช้ชีวิตของเด็กคนหนึ่งไปเลยก็ได้

หนังสือภาพเรื่อง พบกันวันคิดถึง หรือ See you anytime I want ของ คิคุตะ มาริโกะ (Kikuta Mariko) แปลโดย พรอนงค์ นิยมค้า และ มารินา โฮริคาวา นั้น เป็นหนังสือภาพหนึ่งในจำนวนไม่กี่เรื่องในโลกที่บอกกล่าวเรื่องของการพลัดพรากแก่เด็กอย่างตรงไปตรงมา แม้จะไม่เน้นเรื่องความตายอย่างชัดเจน แต่ “พบกันวันคิดถึง” ก็ทำหน้าที่ปลอบประโลมเด็กให้คลายเศร้าใจจากการสูญเสียได้อย่างดีและยังสอนให้รู้ด้วยว่าจะต้องใช้ชีวิตต่อไปอย่างไรจึงจะมีความสุข โดยบอกเล่าผ่านทางตัวละครที่น่ารักอย่าง “ชิโระ” ซึ่งเป็นหมาของ มิกิจัง ชิโระกับมิกิจังผูกพันกันมาก แต่แล้ววันหนึ่ง มิกิจังก็ต้องจากชิโระไปอย่างไม่มีวันกลับ ชิโระทั้งเสียใจ ทั้งงุนงง ทั้งว้าเหว่ หมาน้อยเฝ้าถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า มิกิจังหายไปไหน ทำไมมิกิจังไม่อยู่ จนกระทั่งวันหนึ่ง ชิโระก็หลับฝันถึงมิกิจังอีกครั้ง

“ชิโระ ชิโระ
เราเล่นด้วยกันไม่ได้อีกแล้วนะจ๊ะ กินข้าวด้วยกันก็ไม่ได้แล้ว ลูบหัวชิโระก็ไม่ได้เหมือนกัน แต่รู้มั้ย มิกิอยู่ข้างๆ ชิโระเสมอ เราพบกันได้ทุกเวลา ทั้งตอนนี้และตลอดไป จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง”


นี่คือสาส์นที่มิกิจังส่งถึงชิโระในฝัน ไม่มีใครรู้ว่า มิกิจังมาปลอบโยนชิโระในฝันจริงหรือเปล่า หรือทั้งหมดเป็นเพียงกลไกทางจิตที่ชิโระสร้างขึ้นมาปกป้องตัวเองเท่านั้น แต่เรารู้อย่างหนึ่งว่า ที่สุดแล้วชิโระก็เข้าใจมันและเรียนรู้ว่ามิกิจังก็ยังจะอยู่ในความทรงจำที่แสนดีของชิโระเสมอและตลอดไป

ในด้านการเล่าเรื่อง ...ผู้เขียนใช้เพียงข้อความสั้นๆ เท่านั้นในแต่ละหน้า เช่น ฉากเปิดเรื่องแนะนำตัวละคร “ผมชื่อชิโระ” ...เป็นประโยคบอกเล่าเพียงสั้นๆ แต่ก็เข้าใจง่าย และเมื่อมารวมกับภาพประกอบที่เป็นลายเส้นง่ายๆ อีกเช่นกัน ยิ่งทำให้หนังสือเล่มนี้ดูสบายๆ เป็นมิตร ซึ่งผู้เขียนอาจจงใจให้รูปแบบง่ายๆ ของการนำเสนอมาช่วยลดความหนักของเนื้อหา (ที่พูดถึงเรื่องการพลัดพราก) ก็เป็นได้ แต่ในขณะเดียวกัน การใช้เทคนิคพิมพ์สองสี และทิ้งพื้นที่ว่างในเกือบทุกภาพ ยิ่งขับเน้นให้เรารู้สึกถึงความเหงา ว้าเหว่ของชิโระเป็นอย่างดี ขนาดรูปเล่มของหนังสือเล่มนี้ อาจจะดูเล็กไปหน่อยหากคิดว่ากลุ่มผู้อ่านคือเด็กวัยอนุบาล แต่เมื่อเทียบกับเนื้อหาภายในแล้วก็ดูกลมกลืน และยังมีความเป็นวัยรุ่นด้วย ซึ่งหากเด็กโตหรือผู้ใหญ่อยากจะหยิบขึ้นมาอ่านก็ดูจะไม่ขัดเขินเท่าไรนัก

พบกันวันคิดถึงเป็นตัวอย่างหนังสือดีอีกเล่มหนึ่งที่หยิบเอาเรื่องยากๆ เป็นนามธรรมที่ไม่ค่อยมีคนอยากพูดถึง นำมาเล่าผ่านเรื่องราวที่น่ารักเพื่อให้เด็กเข้าใจ เป็นแม้กระทั่งหนังสือปรัชญาเล็กๆ สำหรับเด็กเลยทีเดียว ต้องขอบคุณผู้แปล (อ.พรอนงค์ นิยมค้าและ คุณมารินา โฮริคาวา) อีกครั้งที่เลือกหยิบเรื่องราวดีๆ อย่างนี้มาแปลให้คนไทยได้อ่าน ไม่น่าแปลกใจเลยว่าเหตุใดหนังสือภาพเล่มนี้จึงเป็นที่นิยมไปทั่วโลก

...นั่นเป็นเพราะนอกจากมันจะทำให้เรารู้จักเก็บใครสักคนไว้ในใจตลอดไปแล้ว “พบกันวันคิดถึง” ยังทำให้เรารู้จักเก็บ ”หนังสือดีๆ” ไว้ในใจตลอดไปอีกด้วย



Create Date : 24 ธันวาคม 2548
Last Update : 24 ธันวาคม 2548 17:48:52 น. 12 comments
Counter : 1593 Pageviews.

 
อยากอ่านจังค่ะ

แล้วจะไปหามาอ่านบ้าง...


โดย: แครอทเค้ก วันที่: 24 ธันวาคม 2548 เวลา:20:15:43 น.  

 
อยากอ่านบ้างเหมือนกัน.....
ซึ้งจังเลย..... ชอบประโยคของมิกิจัง จังเลย
ไม่ใช่พลัดพรากจากการตายแต่พลัดพรากโดยยังเป็นๆอยุ๋นี่ก็ทรมานนะค่ะ..เพราะว่าไม่สามารถมาพบกันได้อีกต่อไป


โดย: MeTaBoLism วันที่: 24 ธันวาคม 2548 เวลา:22:38:49 น.  

 
อ่า..ขอบคุณ คุณ แครอทเค้ก และคุณ MeTaBoLism มากค่ะ อุตส่าห์เข้ามาคอมเม้นต์ให้ ทั้งๆ ที่เราเพิ่งหัดทำ Blog ง่ะ

ฮือๆ ซึ้งใจน้ำตาไหล TT_TT


โดย: Pattsaya IP: 61.91.245.46 วันที่: 24 ธันวาคม 2548 เวลา:23:41:32 น.  

 
สุขสันต์วันคริสมาสต์นะคะ


โดย: อพันตรี วันที่: 24 ธันวาคม 2548 เวลา:23:50:53 น.  

 
เขียนได้ดีจังครับ เป็นนักวิจารณ์ได้เลยนะเนี่ย สำนวนการใช้คำเป็นระดับมืออาชีพ มีความสอดคล้อง คล้อยตาม และเข้าใจได้ง่ายครับ


โดย: jumjee IP: 58.9.58.131 วันที่: 29 มกราคม 2549 เวลา:12:07:17 น.  

 
มาเยี่ยมเพราะชื่อจขบ.... (อิอิ..คุ้นๆป่ะ)



โดย: ตี๋สีชมพู วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:19:08:24 น.  

 
น่าอ่าน แต่ไม่อยากเศร้าเลยค่ะ ชีวิตรันทดพออยู่แล้ว... อุอุ


โดย: Mocha Macchiato วันที่: 5 เมษายน 2549 เวลา:9:13:39 น.  

 
อยากอ่านจังเลย ต้องไปหาซื้อซะแล้ว


โดย: ดอกซากุระบานแค่เจ็ดวัน วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:47:37 น.  

 
出会い出会い系サイト出会い喫茶出会い掲示板ナンパ出会いカフェ人妻出会い無料系サイト優良出会い系攻略完全無料。アダルトビデオアダルト動画アダルトアニメアダルト画像アダルトサイト無料DVDアダルト風俗サンプル無料風俗優良アダルトサイト比較海外。人妻画像人妻パラダイス知合い人妻援護会人妻コレクション風俗告白。熟女画像東京熟女掲示板動画熟女ビデオおまんこオナニーエロ画像エロフラッシュアニメエロ動画エロゲームエロ漫画無料エロサイト。エッチ画像エッチ動画エッチ小説写真エッチアニメエッチ0930。セックスアナルセックス画像セックス動画セックスフレンドスワッピングSEX写真セックスボランティセックス体位東京セックス仕方SEX。おっぱい画像おっぱい村長おっぱい楽園掲示板おっぱい命おっぱいゲーム。巨乳動画巨乳画像アイドル巨乳掲示板風俗。セフレ募集セフレ掲示板セフレ画像掲示板セフレの作り方出会い無料素人セフレ。童貞狩りエロ漫画童貞狩り童貞喪失童貞オークション素人童貞逆援不倫パートナー不倫出会い人妻不倫不倫を楽しみたい方にはお薦め人妻画像など満載出会いサイトを楽しむならココ出会い系で一緒に遊ぼう


โดย: アダルト IP: 124.25.160.59 วันที่: 17 พฤษภาคม 2551 เวลา:21:20:48 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ...............


โดย: tanjira วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:14:29:55 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจัง แต่ ทำให้มีกำลังใจขึ้นทุกครั้งที่อ่าน

ขอบคุณมากๆน่ะค่ะ


โดย: tob IP: 114.128.208.136 วันที่: 30 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:46:03 น.  

 


โดย: เสือย้อมแมว วันที่: 11 กันยายน 2555 เวลา:22:12:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Pattsaya
Location :
ปทุมธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ใครทำ Blog เป็น สอนหนูทีค่า ~*
Friends' blogs
[Add Pattsaya's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.