Blogger Reader Writer Runner

จดหมายถึงเธอ ผู้ไม่มีอยู่จริง (7)


สวัสดีคุณ


ผมไม่รู้จะกล่าวบอกคุณผ่านตัวหนังสือยังไงดี ถึงสิ่งที่จะสะท้อนความรู้สึกจากเบื้องลึกของผมว่าผมประหลาดใจเพียงใดกับการได้รับจดหมายตอบกลับจากคุณ ในภายหน้าหากเรามีโอกาสได้มาเจอกัน คุณจะเข้าใจได้เองว่าทำไม ผมถึงได้ใช้คำว่าประหลาดใจในการได้รับจดหมายตอบกลับฉบับนี้ แต่ยังไงผมก็ยังอยากบอกคุณอยู่ดีว่าผมดีใจเหลือเกิน ที่ได้อ่านจดหมายจากคุณ มันทำให้ผมรู้สึกราวกับว่าการรอคอยได้สิ้นสุดลง เพื่อเริ่มต้นการรอคอยสิ่งใหม่ถัดไป


คุณสบายดีนะ ส่วนผมตอนนี้สบายใจขึ้นมาก ผมนั่งเขียนจดหมายฉบับนี้ในร้านกาแฟร้านเดิม ร้านประจำของผม แต่ผมยังไม่มีโอกาสได้พาคุณมานั่งที่นี่เลย แล้วคุณล่ะเขียนถึงผมจากที่แห่งใดกัน ไม่แน่ บางทีเราอาจกำลังเขียนถึงกันจากที่แห่งเดียวกัน แต่ต่างกันตรงห้วงเวลาเท่านั้นเอง หากเป็นเช่นนั้นจริงคงจะแปลกพิลึก คุณว่าไหม


ส่วนเรื่องอากาศ ทางผมก็เป็นเช่นคุณ บางวันฝนกระหน่ำไม่ทันตั้งตัว บางวันร้อนแทบทำอะไรไม่ได้ แต่ไม่ว่าอากาศจะเป็นเช่นไร ผมก็ได้ร้านกาแฟแห่งนี้นั่งสังเกตการณ์เรื่องราวภายนอกจากที่นั่งประจำติดกระจกหน้าร้านของผม การเปลี่ยนแปลงของอากาศแต่ละวันนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของผู้คนด้วย หากคุณจะสังเกตเห็นเหมือนผม ที่นั่งเฝ้ามองแต่ฝูงคนที่เดินผ่านไปมา เช่นในวันอากาศร้อนรุนแรง สีหน้าผู้คนจะดูเร่งรีบรุนแรง ราวกับจะปะทะกับใครก็ได้ที่ประจันหน้า หากวันไหนอากาศเย็นตัวลงหลังฝนกระหน่ำนะ ก็จะเห็นแววตาสบายใจปรากฏเต็มใบหน้าของผู้คนมากมาย ผมนึกไกลไปถึงปลายปี ที่ว่ากันว่าอากาศปีนี้จะหนาวผิดปกติ ไม่รู้ว่าหน้าตาของผู้คนจะเปลี่ยนไปมากน้อยแค่ไหนกัน ไว้ผมจะเขียนไปเล่าให้คุณฟังแล้วกันนะ


เรื่องที่คุณกลัวว่าผมจะถามถึงการกลับไปอยู่ด้วยกันนั้น ผมให้การรับรองได้เลยว่าคุณไม่ต้องเป็นกังวลกับสิ่งนั้น หากจะกล่าวให้ชัด ผมยังไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้ด้วยซ้ำ คุณจะเข้าใจมันได้เองในภายหลังว่าทำไม แต่อย่าเป็นกังวลไปเลยกับสิ่งนี้ ผมยังคิดถึงคุณเหมือนเดิม เหมือนเช่นที่เคยเป็นมา และอีกอย่าง, ผมไม่รู้ว่าจะเรียนรู้การเลิกคิดถึงคุณได้ยังไง เนื่องเพราะผมทำมันมาตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา


คุณรู้อะไรไหม ผมได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากมายจากการใช้ชีวิตเพียงลำพัง ผมยอมรับว่าผมได้มีอิสระมากขึ้น ได้คิดได้ทำอะไรด้วยตัวเองมากขึ้น ตัดสินใจเรื่องสำคัญด้วยตัวเองมากขึ้น เพียงสิ่งเดียวที่แย่ แต่ก็ไม่ทั้งหมดหรอกนะ นั่นก็คือความเหงายังไงล่ะ คุณรู้รึเปล่า ตอนที่เรามีกันอยู่เพียงสองคนนั้น บางครั้งที่ผมท้อแท้ หมดพลัง เมื่อผมมองมาข้าง ๆ ผมจะเจอคุณอยู่เสมอและเป็นสิ่งที่ทำให้ผมลุกและก้าวต่อไปได้ ไม่เคยมีสักช่วงขณะจิตที่ผมจะรู้สึกเหงาเลย แต่หลังจากที่ผมมองไปที่ข้างกายแล้วไม่เจอคุณ ความเหงาก็จ้องจะเล่นงานผมอยู่เสมอ จนตอนนี้ผมเริ่มจะชินและรับมือกับมันได้ดีขึ้นแล้ว ไม่อย่างนั้นนะ ผมคงจะผ่านวันแต่ละวันได้อย่างยากลำบาก แล้วคุณล่ะเป็นยังไงบ้าง รับมือกับความเหงาได้ดีรึเปล่า เรียนรู้อะไรจากมันได้บ้างไหม เขียนมาเล่าให้ผมอ่านบ้างนะ


ผมรู้สึกว่าจดหมายนี้ออกจะยาวเป็นพิเศษ อันที่จริงผมก็ไม่ได้มีเรื่องเล่าอะไรมากมายเล่าสู่คุณ เนื่องเพราะผมใช้ชีวิตสามัญเหลือเกิน เกินกว่าจะมีเรื่องราวตื่นเต้นใดเล่าสู่คุณ แต่ผมเชื่อว่าคุณน่าจะมีเรื่องเล่ามากกว่าผม เล่าสู่ผมบ้างนะ ผมจะรออ่านจดหมายจากคุณนะ สัญญากับผมนะว่าคุณจะไม่ปล่อยให้ผมจมดิ่งอยู่ในวังวนแห่งมหาสมุทรตัวหนังสือของผมเอง จดหมายตอบกลับจากคุณเหมือนเชือกเส้นหนาที่ทิ้งตัวลงมาให้ผมให้ฉุดดึงตัวเองขึ้นจากการว่ายวนอยู่ในตัวหนังสือของผมเอง ทุกขณะลมหายใจ ผมจะรอคอยคุณ รอคอยจดหมายจากคุณ


ผมเอง หกเดือนหก







 

Create Date : 04 กุมภาพันธ์ 2554
18 comments
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2554 23:51:00 น.
Counter : 770 Pageviews.

 

ถ้าใครคนนั้นได้อ่าน
คงรู้สึกดีไม่น้อยเลยนะคะ^_^

 

โดย: dayydream_m 5 กุมภาพันธ์ 2554 1:49:02 น.  

 

ใช่ครับ คุณ dayydream การเขียนจดหมายถึงกัน มีเสน่ห์ตอนรอจดหมายตอบกลับนี่แหละครับ

 

โดย: i.am.Victor 5 กุมภาพันธ์ 2554 13:37:53 น.  

 

มาแอบอ่านครับ อิอิ

 

โดย: Gnoti Seavton IP: 202.12.97.123 21 กรกฎาคม 2554 2:38:53 น.  

 

ยินดีครับ คุณ Gnoti Seavton

 

โดย: i.am.Victor 21 กรกฎาคม 2554 10:35:36 น.  

 

ถ้าเราจะขอใช้ประโยคที่ว่า 'จดหมายถึงเธอ ...ผู้ไม่มีอยู่จริง' เป็นชื่อนวนิยายที่เรากำลังจะแต่ง จะได้มั้ยคะ?

คุณทำให้เราเกิดแรงบันดาลใจน่ะค่ะ ว่าอยากจะแต่งนิยายซักเรื่อง (ซึ่งอาจไม่มีคนอ่านก็ได้ 555) เป็นจดหมายในแต่ละตอน แต่ละตอน บอกเล่าเรื่องราวในแต่ละวัน แต่ละวัน ผ่านตัวละครผู้หญิง (หรืออาจเป็นผู้ชาย ยังไม่แน่ใจ) คนหนึ่ง

ตัวละครที่จะค่อย ๆ เติบโตไปทีละนิด ๆ

 

โดย: คน IP: 125.26.54.227 22 พฤศจิกายน 2554 21:56:14 น.  

 

ส่งลิงค์มาให้อ่านบ้างนะครับ

 

โดย: i.am.Victor 22 พฤศจิกายน 2554 22:29:33 น.  

 

งั้นแสดงว่าอนุญาตใช่มั้ยคะ?

ขอบคุณน้าาาาาาาา

 

โดย: คน IP: 101.51.14.161 29 พฤศจิกายน 2554 10:10:27 น.  

 

จะรออ่านนะครับ

 

โดย: i.am.Victor 29 พฤศจิกายน 2554 15:46:37 น.  

 

ค่าาาา

เย้ ๆ ได้คนอ่านหนึ่งคนแล้ว 555

 

โดย: คน IP: 125.26.58.196 3 ธันวาคม 2554 0:58:24 น.  

 

มาแอบอ่านเหมือนกันครับ

 

โดย: Biggun IP: 1.47.111.242 22 มีนาคม 2555 18:37:35 น.  

 

ขอใหเธอมีอยู่จริงที่ไหนสักแห่งบนโลกกลมๆใบนี้
และขอให้คุณได้พอเธอในระยะเวลาอันใกล้ค่ะ

 

โดย: Da IP: 124.120.169.230 26 พฤษภาคม 2555 22:44:31 น.  

 

คุณ Da จะได้พบหรือเปล่า โปรดมาติดตามต่อด้วยนะครับ

 

โดย: i.am.Victor 28 พฤษภาคม 2555 17:31:14 น.  

 

สวัสดีค่ะ
ไม่รู้ว่ามาช้าไปหรือปล่าวแต่เพิ่งเปิดเจอ คิดว่าอาจจะช้าไปสักหนึ่งปีได้มั้ง แต่ขอบอกว่าพอได้อ่านแล้วชอบมากเลยค่ะ นับวันก็ยิ่งหาคนเขียนบรรยายความรู้สึกผ่านตัวอักษรยากแล้ว ทั้งที่เป็นสิ่งที่สวยงาม น่าจดจำและน่าทำเป็นอย่างมากเพื่อให้ใครสักคนที่เรารัก ถึงแม้ว่าบางครั้งจะเป็นการทำเพียงฝ่ายเดียวก็ตาม แต่ก็ขอให้รู้ไว้เถอะว่าความรู้สึกที่คุณส่งผ่านตัวอักษรไปนั้นเขาและเธอก็รู้สึกได้เช่นกัน

จากคนที่รอคอยจดหมาย...จากใครสักคนเหมือนกัน...

 

โดย: เปลวเทียน IP: 118.175.152.204 28 พฤษภาคม 2556 21:07:58 น.  

 

คุณเปลวเทียนครับ ได้พบย่อมดีกว่าไม่อาจเจอครับ
ด้วยความยินดีที่แวะมาอ่านนะครับ

ขอให้คนที่คุณรออยู่นั้น เขียนถึงคุณในเร็ววันครับ

 

โดย: i.am.Victor 29 พฤษภาคม 2556 10:20:10 น.  

 

ขอบคุณค่ะที่สำหรับคำอวยพรนี้..แต่มันคงไม่เกิดขึ้นแน่เพราะคนที่ฉันได้เพียรเขียนหานั้นเขาได้เลือกทางเดินชีวิตใหม่ของเขาไปแล้ว ทางที่เหมือนกันเส้นขนานที่เราทั้งสองคนไม่อาจมาบรรจบกันได้อีก...

วันนี้เป็นวันที่ฉันมีความสุขมาก สุขกับความหวังไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมคนที่มีความหวังหัวใจถึงได้เต้นแรงขนาดนี้..ฉันขอสารภาพตามๆตรงเลยว่าตอนนี้หัวใจฉันอ่อนแอมากเพราะฉะนั้นการที่ฉันมาเขียนความคิดเห็นลงไปในใจลึกๆก็ยังอยากให้คุณหรือใครสักคนเขามาตอบเพื่อที่วันต่อมาฉันจะได้มีอะไรทำมากกว่าการที่เข้ามาฟังเพลง ตั้งใจ ของเอ๊ะ จิรากร ซึ่งเป็นเพลงแรกของทุกๆวันที่ฉันจะต้องเปิดเพลงนี้ก่อนทุกวัน ซึ่งบางทีฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นเพราะความเคยชินหรือเพราะมันเหมือนกันชีวิตตัวเองกันแน่หรือมันมีอะไร แต่พอมาดูดีดีก็ทำให้รู้ว่าฉันชอบพระเอกมิวสิก..ห้าห้า
และคุณก็ทำให้ความหวังของฉันไม่เสียปล่าวเพราะคุณได้มาตอบซึ่งมันทำให้ฉันดีใจมากจนไม่แน่ใจว่าตัวเองจะกินข้าวเที่ยงหรือเย็นนี้ลงหรือปล่าว มันเป็นความรู้สึกที่แปลกมาก ไม่แน่ใจว่าที่ฉันเขียนอยู่นี้มันจะเรียกว่าจดหมายได้หรือปล่าวแต่ถ้าใช่ ฉันก็รู้แล้วว่าความรู้สึกตอนนี้มันเกิดจากอะไร..อะไรนะหรือ ก็คุณคือคนที่เขียนตอบจดหมายฉบับแรกของชีวิตนี้ของฉันถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ในรูปแบบที่ฉันฝันถึงก็เหอะ แต่ฉันก็ดีใจมาก
ขอบคุณค่ะ

 

โดย: เปลวเทียน IP: 118.175.154.152 29 พฤษภาคม 2556 13:01:35 น.  

 

ด้วยความยินดีนะครับ

อันที่จริง ถ้าไม่รังเกียจ ฝากอีเมลล์ไว้ที่หลังไมค์ก็ได้นะครับ
ไว้อีเมลล์คุยกัน เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้างครับ

การที่เราเจ็บ การที่เรายังคาดหวัง นั่นแสดงว่าเรายังมีความรู้สึกอยู่ครับ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมยึดถือมาตลอด ผมขอบคุณในทุกเช้าที่ยังตื่นมาใช้ชีวิตได้ เพราะฉนั้นใช้ชีวิตที่ตื่นมาทุกวันให้คุ้มค่า และให้สนุกที่สุด

Life is Nothing ครับคุณเปลวเทียน

เป็นกำลังใจให้ครับ

 

โดย: i.am.Victor 29 พฤษภาคม 2556 18:58:17 น.  

 

ขอบคุณมากนะค่ะสำหรับของขวัญชิ้นใหญ่ในวันที่่แสนเบื่อวันนี้..ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่คุณอนุญาตให้ฉันติดต่อกับคุณได้

ขอบคุณจริงจริงค่ะ

 

โดย: เปลวเทียน IP: 118.175.153.210 30 พฤษภาคม 2556 9:50:26 น.  

 

ด้วยความยินดีครับ

 

โดย: i.am.Victor 30 พฤษภาคม 2556 10:19:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


i.am.Victor
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]





รักเร้นเร้นลับโลกคู่ขนาน
บันทึกแห่งนกไขลานหวามหวั่นไหว
แกะรอยหาแกะดาวคืนฝนปราย
ด้วยรักใจสลายแดนสนธยา




#สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง ไม่ว่าส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของบทความภายในบล็อคนี้
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียน#




"Pain is inevitable, Suffering is optional"
Haruki Murakami
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2554
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728 
 
4 กุมภาพันธ์ 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add i.am.Victor's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.