Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
 
18 กุมภาพันธ์ 2553
 
All Blogs
 
ทัวร์แรกกะอาหารไทย

ตื่นแต่เช้าเลยนะ Mrs. James ก็เพราะ Mr. ปลุกมาดูหิมะตกตอนเช้านะสิ แชะ แชะ กลับเข้าห้องนอนต่อดีกว่า นอนไม่หลับแล้วอ่ะ เอาไว้งีบช่วงบ่ายละกัน เลยมานั่งเขียนเรื่องราววันวานต่อก็ดีเช่นกัน

มาอยู่ได้4วัน Mrs. James ต้องรีบไปทำบัตรต่างด้าว เพราะต้องการ Re-entry เพื่อเดินทางกลับบ้านเกิดเร็วๆนี้ เราไปกันที่สถานี Oyama มั้ง ถ้าจำไม่ผิด ใช้เวลาแปบเดียว ก็มีพนักงานหนุ่ม หน้าตี๋ เรียกหมายเลขและขอนัดพบ Mrs. James . ในวันที่ 26 ก.พ แหม....ชอบเราก็ไม่บอกกันตรงนะ
ถึงห้องแล้ว....หนาวจังเลย ปากม่วง แก้มแดงเชียวเรา

แท่น แท่น แท้น .....เสาร์แรกก็มาถึง ชอบเสาร์ อาทิตย์จัง เพราะMr. หยุด จะได้มีเพื่อนคุย เสาร์นี้ Mr. พาออกไปเปิดหูเปิดตาแถวใกล้ๆก่อน เพราะกลัว Mrs. James จะปรับตัวไม่ทัน แต่กว่าเราจะก้าวเท้าออกจากห้องกันก็ปาไปเที่ยงล่ะ Mr. ทำอาหารเช้าให้กิน แพนเค็ก ไข่คน เบคอน แต่ Mrs. James อยากกินข้าวอ่ะ แต่ทำไม่ได้เพราะเราไม่มีข้าว ข้าวไม่มีเพราะไม่มีหม้อหุงข้าว แง่วเลย กินๆเข้าไปเหอะ
ระหว่างทางเดินไปขึ้นรถไฟ Mr. ก็บอกให้จำทางด้วย งานเข้าละทีนี้ Mrs. James ยิ่งความจำสั้นซะด้วยสิ ปลาทองอ่ะ
ลืมบอก Mrs. James อยู่ที่ Kami-Itabashi จ้า ไกลจากในเมืองมาก เพราะ Mr. ทำงานอยู่ที่ Osaki โน่น Mr. บอกว่าอยากอยู่นอกเมืองมากกว่า ในเมืองวุ่นวาย ห้องก็เล็ก ถึงไกลหน่อยแต่ไม่ลำบากในการเดินทาง Mr. สู้ๆ
"นี้เราจะไป Ikebukuro นะจ๊ะที่ร๊าก "
"อืม อืม โอเค "......????
ระหว่างทาง Mr. ก็ชี้โน่นชี้นี่ อืม อืม พนักงานมันพูดไรว่ะ
...... ...... ...... . งง "ป่ะ ถึงแล้วสถานี Ikebukuro" โฮ ไมมันใหญ่อย่างงี้ วุ่นวาย คนในชุดดำเยอะมาก Mrs. James คิดว่ามาคนเดียว หลงแน่นอนเลย แน่นอน 100% ชัวร์
"ไปไหนกันดีนะ...Mr. ถาม
"อยากไปถนน Sunshine อ่ะ" "เห็นในหนังสือไกด์บุคบอกให้ไปดูวิวที่ตึก Sunshine 60"
Mr. จูงมือ ป่ะ ...ทางออกตรงไหนน๊า????
มั่วไป มั่วไป Mr. จับมือมองหาถนน Sunshine, Mrs. James ไม่สนมองโน่น มองนี่ ไปเรื่อย ไม่สน เรามันคนบ้านนอก อิๆ
มั้วไป มั่วไป นั่นงัยๆ ขึ้นไปดูวิวกัน เสียค่าเข้าด้วยอ่ะ 620 เยน/คน คิดว่าฟรีซะอีก ราคานี้แค่ชมวิวนะ ถ้าอยากชมวิว กินอะไรด้วย ก็อีกราคานึง

กินลมชมวิวพอหอมปาก หอมคอ หิวอ่ะ ไปกินข้าวกัน
"Mr. อยากกินอาหารไทย"
"จริงดิ ตรงไหนอ่ะ " Mrs.
"ผมมีแผนที " Mr.
"แน่ใจ๋" Mrs.
"NO"Mr.
โอ้ โฮ เมือ่ไหร่จะถึง เมื่อยแล้วนะ Mrs. James หน้าเริ่มหงิก บ่นพืมพำ
"เกือบแล้วอีกนิดเดียว" Mr. ตอบกลับมา "ถามพนักงานเซเว่นเหอะ " Family Mart เหมือนกันแหละเน๊อะ Mr. เริ่มปฏิบัติการ Mrs. James หลบอยู่ข้างหลัง
Mr.>>>@#$%@!##$%#@***%#@!? พร้อมมือชี้
พนักงาน>> กางแผนที่ พร้อมชี้
Mr. พนักหน้า Arigatogosaimas.
พนักงาน>>>>@#$#$$$$.
Mrs.
เดินหน้าไปต่อ นั้นๆ เกอบๆ บล็อก 10, 13
"ไหนบล็อก 12 อ่ะ" Mrs.
"ไม่รู้" หิววววววววๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Mr. เหลือบไปเห็นรูปธงชาติไทย แปะอยู่บนพนัง รูปเล็ๆๆๆๆ ตรงหัวมุม
"นั่นๆ THai Resturant" Mrs. ยิ้มออก ปากกว้างเชียว
พอเข้าไป "สวีสดีคร็บ ไม่ทราบวันนี้อยากทานขนมอะไรคร็บ เรามีขนมไทย ไม่ว่าจะ เม็ดขนุน หม้อแกง วุ้นแสนอร่อย เป็ดย่าง พร้อมส่งทั่วญี่ปุ่น
ๆลๆ บรา บรา บรา"
Mrs. James "ร้านอาหารไทยอยู่ตรงไหนค่ะ"
เจ้าของร้าน>>> "ทางนี่คร็บ เดินตรงไป เลี้ยวขวา สุดซอยครับ ชื่อร้าน นกพิราบขาว" เอ...ชื่อไม่เหมือน Mr. บอกเลยอ่ะ ไม่เป็นร หิวล่ะ ไม่แคร์
ก่อนไปอุดหนุนซื้อขนนหวานซักหน่อย
>


เดินต่อไปสักพัก ยังไม่จะอารมณ์เดินหลงกันอีก โอ้ย ชาตินี้จะถึงไหมเนี้ย
เจอแล้วธงไทยโบกสะบัดไปมา รีบจ้ำอ้าวเข้าร้านกันใหญ่ เปิดเข้าไป เพลงอีสานดังขึ้นเลย สั่งๆหิวๆล่ะ
>


>


อาหารไทยมื่อแรกตกถึงท้องในรอบ 1 สัปดาห์ที่มาถึงโตเกียว อิ่มล่ะ คิดค่าเสียหาย สามพันกว่าเยน แพงป่ะ Mrs. James ไม่ทราบเหมือนกัน
"พี่ค่ะ ตรงไหนขายของทำอาหารไทยบ้างไหม"
"น้องต้องไปโน่นเลย ร้าน Asia Store มีทุกอย่าง น้องลงตรงสถานี Shin-Okubo ก็ได้ นะ" น้องก็เดิน@#$$$%%%#@#@#@@@@@## บรา บรา บรา งานเข้าอีกแล้ว จำไม่ได้อ่ะ ก็บอกแล้วงัยความจำสั้นอ่ะ
คลำๆไปก็ได้ว่ะ

ถึงสถานี Shin-Okubo ก็ปาเข้าไปบ่าย3กว่าแล้ว ปะLet's go!!
มั่วทางไป เจอร้านอาหารไทย หลายร้านเหมือนกัน ลองแวะถามอีกที
เราก็เดินตามทางที่เค้าบอกมาก็ยังไม่ถึงสักที เดินวนอยู่อย่างนั้น จนMr. บ่น เหนื่อย อยากกลับบ้านแล้ว อีกนิดนึงน่ะ เราเจอร้านขายของแถวๆนั้นเลยแวะเข้าไปดูกัน ก็เจอพวกซอสบ้างจำนวนหนึ่ง เอาว่ะซื้อนี่แหละ เหนื่อยล่ะ ขี้เกียจเดิน ค่อยมาใหม่วันหลัง เย็นเราหิ้วของกันมาเพียบเลย แต่Mrs. James ก็ยังไม่วายหายข้องใจ พอเดินกลับมาทางขึ้นรถไฟ แวะถามร้านอาหารไทยอีกร้านนึง เค้าก็บอกว่าต้องเดินไปอีก โอเค พอแค่นี้ละกัน เมื่อยเท้าจริงๆ

พอวันอาทิตย์กะจะไม่ไปไหนกัน Mr. "ที่ร๊าก อยากไปร้าน Asai store ไหม"
Mrs. James ได้ยินดังนั้น หูพึ่ง ไปๆๆๆๆๆๆ เช็คแผนที่อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
แต่งตัวออกจากบ้าน นั่นไงเจอแล้ว ร้านนี้นี่เอง ในร้านก็มีเกือบทุกอย่างนะ บางอย่างที่คิดว่าไม่มีก็มี ก็ได้ของมาบ้างนิดหน่อย โดยเฉพาะ แป้งแคร์ ดีใจที่มี แล้วก็อยากได้หนังสือ Cosmopolitan แต่ไม่มี ต้องสั่งซื้อ อดเลยเรา เย็นนั้นกลับบ้านด้วยความอารมณ์ดี ฉันมีอาหารไทยทำกินแล้ววุ้ย เย้
>




Create Date : 18 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 8 มีนาคม 2553 11:10:05 น. 2 comments
Counter : 160 Pageviews.

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:9:47:21 น.  

 
ชิน แปลว่า ใหม่ หรือเปล่าครับ

สามพันกว่าเยน

คิดคร่าวๆ 100 เยน 30 บาท


โดย: jejeeppe วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:10:13:54 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Mrs. James_life
Location :
Shanghai China

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




หวัดดีค่ะ ขอแนะนำตัว ชื่อ GOB นะค่ะ
ทำบล็อกนี้ขึ้นมาเพือเป็นงานอดิเรก และอยากหาเพื่อนมาร่วมแชร์ประสบการณ์ค่ะ


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

Friends' blogs
[Add Mrs. James_life's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.