Mr.Pos : The Thinking & Learning in My Life
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2557
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425262728 
 
20 กุมภาพันธ์ 2557
 
All Blogs
 
ภาษาลาวม่วนหลาย : นักดนตรีเป็น ‘พยาธิ’

                

ภาษาลาวม่วนหลาย : นักดนตรีเป็น ‘พยาธิ’

 

การได้หัดเรียนรู้ภาษาลาว เป็นเรื่องที่สนุกมาก แม้ว่า ไทย – ลาว จะมีภาษาพูดแทบไม่แตกต่าง แต่คำบางคำของลาว ที่คนไทยฟังแล้วคิดว่าเข้าใจ ก็อาจแปลความหมายไปคนละทิศละทางเลยก็มี

คำลาวที่ฟังดูน่ารักๆ สำหรับคนไทย เท่าที่นึกได้ก็เช่น ‘สายพัวพัน’ คำนี้แปลว่า ‘ความสัมพันธ์’ ครับ ฉะนั้นแล้ว หน่วยงานทางการทูต ที่เรียกว่า ‘สำนักงานความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ’ จึงพูดแบบลาวได้ว่า ‘ห้องการพัวพันต่างประเทศ’ นั่นเอง ฟังแล้วรู้สึกแนบแน่นดีเหลือเกิน

คำลาวที่ฟังแล้วสยิวขึ้นมาอีกนิด และมักนำมาตั้งเป็นชื่อเด็กผู้ชาย ก็คือคำว่า ‘เสียวสวาด’ (สะกดด้วย ด.เด็ก ) ถ้าเป็นเมืองไทย ชายใดมีชื่อจริงว่า เสียวสวาด รับรองได้ว่าต้องถูกตีตราว่าเป็น ไอ้บ้ากาม แน่นอน แต่ เสียวสวาด ของลาว เป็นชื่อตัวละครในนิทานพื้นบ้านของเขาครับ ใครมีชื่อนี้ในบัตรประชาชนเดินยืดอกได้เลย เพราะมันแปลว่า ‘ผู้มีปัญญาฉลาดเฉลียว’ ต่างหาก !!

                หรืออย่างท่าเต้นรำหมู่แบบพร้อมเพรียงเรียงเป็นแถวประจำชาติลาวที่เรียกว่า ‘บั๊ดสลบ’ หากเราเรียกไม่คล่องปากแล้วจาก นาฏลีลา มันก็จะกลายเป็น คำสบถด่า เอาได้ง่ายๆ

ผมกลับไปนครพนม ครั้งล่าสุด เมื่อต้นเดือนกุมภา มีโอกาสนั่งเรือข้ามโขงไปฝั่ง ท่าแขก แขวงคำม่วน เมืองลาว พอนายด่านตรวจคนเข้าเมือง ถามญาติๆ ว่าข้ามไปทำอะไร เราก็ตอบกลับแบบคนมีอันจะกินว่า “ไปกินมื้อเที่ยงที่ต่างประเทศ” ฟังดูเท่ชะมัดครับ

ข้ามไปลาวครั้งนี้ นอกจากญาติๆ ผู้ใหญ่เขาจะไปหาซื้อไวน์ฝรั่งเศสปลอดภาษีมานั่งละเลียดรส และกลิ่นกันแล้ว เรายังได้ไปทานอาหารลาวที่สวนอาหาร ชื่อ ‘หนองปลาหลักสี่’ ในบรรยากาศของบึงน้ำกว้างอีกด้วย นี่เป็นร้านที่ สมเด็จพระเทพฯ เคยเสด็จเสวยพระกระยาหาร พร้อมกับร่วมฟ้อนรำเพื่อ ‘กระชับสายพัวพัน’ (กระชับความสัมพันธ์) กับคณะเจ้าแขวง เมื่อครั้งท่านเสด็จเยือนแขวงคำม่วนครับ

ความตั้งใจของญาติๆ ครั้งนี้ นอกจากจะอยากกินอาหารประเภทปลาแม่น้ำโขงแซบๆ แล้ว เรายังอยากจะดูโชว์เต้นบั๊ดสลบ อีกด้วย จึงติดต่อประสานนักดนตรีไว้ล่วงหน้า ปรากฏว่าพอไปถึง นักดนตรีที่นัดไว้ยังไม่มา จึงโทรตามกัน เราจึงทราบข่าวจากปลายสายว่า ‘นักดนตรีเป็นพยาธิ จึงมาไม่ได้’ ตอนนั้นความเข้าใจของเรายังคลุมครือ ไม่แน่ชัดว่าเป็น ‘พยาธิชนิดไหน’ กันแน่ (นึกแล้วเชียว คนลาวชอบกินอาหารสุกๆ ดิบๆ นี่เอง) แล้วมีอาการหนักหนาเพียงใด กระทั่งมาถึงบางอ้อว่า ในเมืองลาวใครๆ เขาก็เป็นพยาธิกันได้ทั้งนั้นแหละครับ เพราะ ‘เป็นพยาธิ’ ในความหมายอย่างลาวก็คือ ‘ล้มป่วยเป็นไข้ตัวร้อน’ เท่านั้นเองครับ แต่ฟังแบบเราที่ไม่รู้เรื่อง มันช่างดูร้ายแรงเหลือเกิน ใครบางคนถึงกับกล่าวออกมาเป็นภาษาท้องถิ่นว่า.. “อย่าให้เผิ้นมาเด้ เป็นตาย่านสิต๋าย” (ไม่ต้องให้นักดนตรีมาเล่นก็ได้ น่ากลัวจุงเบย)

เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ความหวังของเราที่จะได้นั่งจิบไวน์ เพลิดเพลินกับ บั๊ดสลบ จึงเป็นอันจบเห่ด้วยประการฉะนี้แล !!!

 

                                                    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2557
Last Update : 20 กุมภาพันธ์ 2557 15:46:45 น. 0 comments
Counter : 759 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

โปสการ์ดราดซอส
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add โปสการ์ดราดซอส's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.