เมษายน 2556

 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
เส้นทางสายเปลี่ยน (หลังจากจับคอมเครื่องแรกเมื่อ 15 ปีก่อน)
วันหนึ่งระหว่างที่ผมนั่งทำงานอยู่ที่ออฟฟิต เบื่อๆและเพลียจากการทำงาน ก็เลยเปิดเว็บดูโน่น อ่านนี่ไปเรื่อยๆ บังเอิญไปเจอประวัติเว็บ Thaidav.com จำได้ว่าเมื่อสมัยก่อนนั้นเคยเป็นแหล่งความรู้ที่ใช้ในการฝึกหัดเขียนโปรแกรม อย่างเช่น perl cgi และ PHP

คนเขียน(น่าจะเป็นผู้ก่อตั้ง) ได้เขียนถึงประวัติความเป็นมาที่มาที่ไปของเว็บ thaidav.com ทำให้นึกถึงตัวเอง ที่ต้องใช้ net ความเร็วตำ ข้อมูลต่าง ๆ สืบค้นหาไม่ง่ายนัก ต้องอาศัยการลองผิดลองถูก สร้างองความรู้ด้วยตัวเอง

ความคิดเลยย้อนกลับไปประมาณ เกือบ 14-15 ปีที่แล้ว หลังจากที่สอบเข้าโรงเรียนพัทลุงได้ ชีวิตเด็กบ้านนอกก็ต้องจากป่าเข้ามาในเมือง ถึงจะเป็นตัวเมืองของจังหวัดเล็กๆ ที่ไม่มีห้างสรรพสินค้าใด ๆ(ในตอนนั้น) สิ่งบันเทิงในตอนนั้นก็มีไม่มากไม่มายนัก ที่จะมีเป็นร้านเกมส์ Play station ตอนนั้นเป็นเครื่⁞อง Play 1 กับเกมส์ winning ติดงอมแงมเล่นจน winning 4 แล้วก็เลิกเล่นไปได้พวก counter strike แทน

ผมได้รู้จักคอมพิวเตอร์แบบจริงจังก็ตอนที่เรียนวิชาคอมพิวเตอร์ ที่โรงเรียนพัทลุง ตอนนั้นจำได้ว่าคอมพิวเตอร์ที่โรงเรียนน่าจะลง windows 95 (ผมไม่ทัน windows 3.1) พร้อมกับแผ่นฟรอปปี้ดิสขนาด 1 แผ่นจุ 1.44 mb เป็นมาตรฐานในการโอนถ่ายข้อมูลในขณะนั้น ถึจะมี CD หรือเครื่องเขียน CD แล้วแล้วแผ่น CD-RW แต่เครื่องเขียนก็มีราคาแพงอยู่พอสมควร(สำหรับเด็ก ป.1)



และโอกาสที่สำคัญอีกอย่างหนึงคือสามารถได้ใช้ INTERNET ขณะนั้น INTERNET ไม่ได้มีความแพร่หลาย เว็บที่เป็นภาษาไทยก็มีจำนวนไม่มาก เว็บไซด์ที่มีอยู่ตอนนั้นจะนิยมทำเว็บเกี่ยวกับรวบรวม INDEX อย่าง Sanook kapook ซึ่งน่าจะได้รับอิทธิพลมาจากเว็บ yahoo ที่มีการรวบรวมเว็บต่าง ๆ ไว้อย่างเป็นหมวดหมู่ รวดเร็วในการค้นหา(ก่อนมี google) ส่วนโปรแกรม Chat จะผ่าน IRC ด้วยโปรแกรม pirch , web chat หรือ icq 

แต่ตอนนั้นทางโรงเรียนมักจะจำกัดการเข้าใช้คอมพิวเตอร์  ในช่วงเวลาคาบเรียนหรือในตอนพัก จำนวนผู้ที่ต้องการใช้งานมีจำนวนมาก กว่าจำนวนคอมพิวเตอร์ จึงต้องต่อคิวกันใช้งาน ประกอบกับผู้ที่มีความรู้ด้านเทคนิคที่สามารถซ่อมคอมพิวพ์เตอร์มีน้อย เวลาคอมเสียกว่าจะได้ซ่อมก็ใช้เวลานาน


ผมจึงพยายามศึกษาเกี่ยวกับการซ่อมคอมพิวเตอร์ไม่ว่าทางด้าน Software หรือ hardware 

ต่อมาแม่เห็นความตั้งใจเลยซื้อคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะให้ 1 เครื่อง สเปกเครื่องคือ

CPU : Intel celeron 500 Mhz แรม 32 mb harddisk ประมาณ 700 mb การ์จอ Onboard ลง windows 98 มาให้ ราคาตอนนั้นก็ประมาณ สาม หมื่น กลาง ๆ

ด้วยความที่เป็นคนชอบลองผิดลองถูกกล้าได้กล้าเสีย เริ่มหัด format harddisk ลง windows จาก 98 เป็น Me เป็น XP รวมถึงการแก้ไข registry(ฐานข้อมูล ของระบบ) ด้าน hardware ก็เริมทำ Overclock CPU เพิ่มแรม เพิ่มการ์ดจอ ตอนนั้นกลับมาจากโรงเรียน เสาร์อาทิตย์ ก็ขลุกอยู่กับคอมพิวเตอร์ทั้งวัน เจียดเงินค่าขนมมาซื้อหนังสือเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ หาข้อมูลเกี่ยวกับการ hack ระบบเครือข่าย

จนเริ่มมีความชำนาญจนสามารถเจาะเข้าระบบ Root ของ Unix Server ของระบบในโรงเรียนได้ ดึงไฟล์ passwd มาถอดระหัส ตอนนั้น RUN คอมที่บ้านทั้งวันทั้งคืน ใช้โปรแกรมถอดระหัสรันเพื่อแก้ระหัสผ่านต่าง ๆของระบบ และใช้ประโยชน์กับ server ของโรงเรียนอยู่พักใหญ่ จนตัดสินใจบอกผู้ดูแลระบบสมัยนั้น เรียกว่ารอดพ้นด้านมืดมาเป็นอัศวินเจไดจนได้

ต่อมาได้สนใจเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรม และเขียนโปรแกรมบน web ในการสร้างเว็บไซด์ เนื่องจากที่บ้านไม่มี internet(โทรศัพท์บ้านเข้าไม่ถึง) และไม่สามารถใช้คอมพิวเตอร์ที่โรงเรียนได้นานจึงต้องอาศัย internet cafe ในการทดสอบ ทดลองและหาข้อมูล ตอนนั้นเขียนเว็บไซด์โดยใช้ HTML บน Note page ธรรมดาจนถึงเขียนด้วย Front page , Dreamweaver , net object ในการเขียนเว็บไซด์
และใช้ Host free คือ geocities.com เป็นบริการเสริมของ Yahoo ขณะนั้น เปิดบริการเว็บไซด์ของตนเอง

หลังจากนั้นได้ศึกษาการเขียนโปรแกรมที่รันฝั่ง server ประติดประต่อข้อมูลเริ่มทำความเข้าใจภาษษาคอมพิวเตอร์ พวก Perl Cgi ก่อนที่จะมาลงตัวที่ PHP , Mysql ตอนนั้นต้องอาศัยเครื่องคอมส่วนตัวเขียนและใช้โปรแกรมที่จำลองเครื่องเป็น server เพื่อทดสอบ บรรจุข้อมูลใส่แผ่น ฟรอปปี้ดิส หลายแผ่น(ตอนนั้นถือเป็นปึก)มารวมรวมเพื่อ upload ที่ internet cafe

ใช้ host free ที่สามารถใช้รันพวก PERL PHP  ตอนนั้นจะเป็น se-ed.net(ของร้านหนังสือ)  และ hypermart.net ตอนหลังเปลี่ยนจากเขียนโปรแกรมเองมาใช้โปรแกรมสำเร็จรูปเช่น PHP NUKE, JOOMLA , WORDPRESS

ตอนเข้ามหาลัยสงขลานครินทร์คณะวิศวกรรมศาสตร์ ก็ได้เริ่มทำเว็บไซด์ของชมรมให้มหาลัย พยายามทำเว็บไซด์เป็น Social network เล็ก ๆ ช่วงนั้น hi5 โด่งดัง Fackbook ยังไม่เป็นที่รู้จักมากเท่าใดนักแต่ผมเองได้รับแรงบันดาลใจจากเว็บ Pantip มากกว่าตอนนั้นมีทีมงานที่ช่วยกันหาข้อมูลสร้าง Content ต่าง ๆ ในกิจกรรมที่ตัวเองสนใจ เมื่อเห็นเข้าที่เข้าทางจึงเริมจัดกิจกรรมระดมทุนต่างๆ เช่นทำเสื้อเว็บขาย จนในมหาลับเริ่มมีคนรู้จักเพิ่มมากขึ้น

แต่สุดท้ายก็ต้องปิดตัวไปด้วยความไม่ลงตัวบางอย่าง

และจุดพลิกผันของชีวิตวัยรุ่นก็ดึงให้ตัวเองให้ต้องไปทำกิจกรรมที่วัยรุ่นทำกัน เช่น เที่ยวบ้าง เล่นบ้าง มีแฟนบ้าง วุ่นวายกับการเรียน อ่านหนังสือ โดนดึงความสนใจไปทำอย่างอื่นเช่นกิจกรรมถ่ายภาพ ลงเรียนถ่ายภาพ ชมรมรถจักรยานต์ยนต์โบราณ และเลยห่างหายกับการพัฒนาไปอย่างน่าเสียดาย

การตัดสินใจเรียนวิชาเอกเป็นวิศวกรรมเครื่องกล แทนที่จะเป็นวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ทำให้เส้นทางสายนี้เปลี่ยหักเหไป

"วิศวรหนุ่มนั่งเหม่อลอดคิดถึงความหลังสมัยยังเรียนอยู่แต่ต้องถูกดึงกลับมาในภวัง ด้วยงานกองโตตรงหน้า "

ขอให้มีความสุขกับเส้นทางที่ท่านเลือกครับ


อ่านได้อีก  1 ช่องทางคือ http://mrpopsong.blogspot.com/2013/04/thaidav.html




Create Date : 07 เมษายน 2556
Last Update : 7 เมษายน 2556 9:19:40 น.
Counter : 2516 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

mr.popsong
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



นอกจากเป้าหมายชีวิตที่ข้าพเจ้าต้องทำให้สำเร็จแล้วสิ่งที่ข้าพเจ้าต้องการมีแค่ "เก้าอี้สบาย ๆ สักตัว หนังสือดี ๆ สักเล่ม และกีต้าร์ไว้เล่นเวลาต้องการพักสายตา พร้อมด้วยจิตใจเบิกบานไร้กังวล"
http://mrpopsong.bloggang.com
New Comments
MY VIP Friend