Group Blog
 
 
กันยายน 2557
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
29 กันยายน 2557
 
All Blogs
 
ฉบับ 1096 31/5/56 : ปมร้อนตั๋วหนัง : กรณีศึกษาโรงหนังมาเลเซีย

ผมเพิ่งกลับจากมาเลเซียครับ...

Landing ลงสุวรรณภูมิได้ไม่ถึงสิบนาทีข่าวร้อนในวงการโรงหนังพี่ไทยก็โชว์หราบนหน้าจอมือถือ

ว่าด้วย“ตั๋วหนังแพงเกินจริง”

ประเด็นนี้ ผมเชื่อว่าหลายๆคนคงคิดเหมือนผม ว่าทำไมราคาตั๋วหนังของไทยในปัจจุบัน ถึงมีราคาแพงแบบนี้ แล้วไหนจะค่าป๊อปคอร์นและเครื่องดื่มอีกล่ะหลายครั้งแพงกว่าราคาตั๋วด้วยซ้ำไป

และก็มาคิดต่อว่าที่อื่นต้องจ่ายเงินค่าดูภาพยนตร์ ค่าป๊อปคอร์น และเครื่องดื่ม แพงเหมือนบ้านเราหรือไม่

ไหนๆก็ไปทำธุระที่มาเลเซียแล้ว ลองไปสำรวจค่าตั๋วดูหนังในสถานที่จริงกันเลยดีกว่า...

จากการค้นข้อมูลผมพบว่า มาเลเซียมีโรงภาพยนตร์อยู่หลายเครือครับ...

มีตั้งแต่เครือขนาดใหญ่ที่มีจำนวนโรงภาพยนตร์มากกว่า100 โรงขึ้นไป ซึ่งมีอยู่ 3 เครือ คือกลุ่ม Golden Screen Cinemas, MBO Cinemas และ TGV Cinemas จะว่าไปก็ดูคล้ายกับบ้านเราที่ก็มีเครือใหญ่ๆ อยู่ไม่กี่เครือ

ชั่งน้ำหนักแล้ว ผมเลือกไปชมภาพยนตร์ในเครือMBO Cinemas ซึ่งตั้งอยู่ใน Subang Paradeเป็นศูนย์การค้าขนาดกลางๆ ประมาณเล็กกว่าห้างเซ็นทรัล สาขาแจ้งวัฒนะอยู่นิดนึง

Subang Parade เป็นห้างที่ตั้งอยู่ในเขต Subang Jaya ครับ

Subang Parade มี Cineplex ชื่อ MBO Subang Parade ประกอบด้วยโรงภาพยนตร์ย่อย 8 โรงอยู่ด้านใน

ความรู้สึกเมื่อไปถึงด้านหน้าของโรงภาพยนตร์ต้องบอกว่า ผิดหวังนิดๆ ครับ เพราะทางเข้ามีขนาดเล็กพอสมควรเห็นแล้วต้องบอกว่าโรงภาพยนตร์ในบ้านเรา ทางเข้าหรูหรากว่าเยอะเลย

สิ่งสะดุดตาของผมก็คือจะพบซุ้มขายเครื่องดื่ม ขนมขบเคี้ยวต่างๆ ก่อนจะถึงโซน BoxOffice (ห้องขายตั๋ว) คือถ้าเป็นที่เมืองไทย เราจะเห็นซุ้มเครื่องดื่มและขนมขบเคี้ยวตั้งอยู่ด้านในๆก่อนถึงประตูโรงหนัง

แต่ที่มาเลเซีย ผมต้องเดินไปซื้อตั๋วก่อนแล้วเดินย้อนออกมาซื้อป็อปคอร์น...

ซึ่งจะว่าไปก็ดีไปอย่างเพราะซุ้มขายขนมและเครื่องดื่มของโรงภาพยนตร์ที่ตั้งอยู่ติดทางเดินแบบนี้ คนที่เดินผ่านไปผ่านมาในห้างสรรพสินค้าก็สามารถแวะมาซื้อได้ตรงนี้น่าสนใจครับ

ผมเดาว่าน่าจะเป็นด้วยปัจจัยเรื่องราคาป๊อปคอร์นหน้าโรงหนังที่ถูกกว่าของบ้านเราทำให้สามารถมาตั้งขายให้กับลูกค้าทั่วไปได้ ถ้าเป็นป๊อปคอร์นโรงหนังพี่ไทยเห็นทีคงจะขายลำบาก

ส่วนประเด็นของ“ม็อคค่า ปาท่องโก๋” ประจำสัปดาห์นี้ ก็เห็นจะเป็นเรื่องของราคาบัตรเข้าชม...

ผมตั้งใจว่าจะดูภาพยนตร์เรื่องIronman3 ในระบบ 3D ซึ่งราคาตั๋ว Ironman3 3D ที่โรงภาพยนตร์ MBO Subang Parade แบบ Sound Track อยู่ที่ราคา 17 ริงกิตต่อที่นั่ง (Adult)คิดเป็นเงินไทยที่อัตราแลกเปลี่ยนโดยประมาณ 10บาทไทยต่อ 1 ริงกิตมาเลเซีย ก็ตกราวๆ 170 บาท

และเมื่อดูตารางราคาที่มีให้เลือกก็พบว่าโรงภาพยนตร์ MBO Subang Paradeมีราคาตั๋วหลายแบบครับ อาทิ ราคาสำหรับผู้ใหญ่ (Adult) ราคาสำหรับเด็ก 3-12 ปี (Child)ราคาสำหรับผู้สูงอายุ (Senior) และราคาสำหรับนักเรียน(Student)

ในรอบที่ผมดูราคาตั๋วเข้าชมสำหรับ 3 กลุ่มหลังนี้เท่ากันคือ 12ริงกิต

ระหว่างเขียนต้นฉบับอยู่นี้ผมค้นข้อมูลเพิ่มเติมพบว่า ที่มาเลเซียมีการแบ่งราคาตั๋วเข้าชมภาพยนตร์ไว้หลายแบบ...

เช่น ราคาสำหรับภาพยนตร์Blockbusterและ Non Blockbuster โดย NonBlockbuster จะถูกกว่านิดหน่อย และราคาตั๋วภาพยนตร์เก่าที่ยืนโรงเป็นสัปดาห์ที่3 ก็จะถูกลงไปอีก (เฉพาะภาพยนตร์ Blockbuster)ส่วนตั๋ววันหยุดจะแพงขึ้นประมาณ 1 ริงกิตต่อที่นั่งฯลฯ

ซึ่งเมื่อเทียบกับโรงภาพยนตร์ในไทย จะพบว่าบ้านเราไม่มีตั๋วลดราคาสำหรับเด็ก (ยกเว้นทางค่ายภาพยนตร์จะกำหนดราคาพิเศษสำหรับเด็กมาให้เช่นในแอนิเมชั่นเรื่อง “ยักษ์”) และที่มาเลเซียเองก็ไม่มีการแบ่งราคาตามที่นั่งใกล้-ไกลจอฉาย(ที่นั่งที่แค่ยกที่วางแขนขึ้นได้แบบบ้านเราแล้วเอามาเพิ่มราคาขายผมว่าเป็นวิธีเพิ่มราคาที่แย่นะครับ)

สรุปแล้ว จะเห็นได้ว่าเรื่องตั๋วหนังเมืองไทยบ้านเรามีทางเลือกน้อยกว่ามาเลเซีย

เพราะการลดราคาตั๋วภาพยนตร์ของประเทศไทยโดยทั่วไปจะมีแค่ในวันพุธ หรือในกรณีที่ทางค่ายภาพยนตร์เป็นคนกำหนดให้ลดราคา เช่นวาเลนไทน์สวีทตี้ เหลือราคา 39 บาท, พี่มาก...พระโขนงเหลือราคา 80 บาท ฯลฯ

โอกาสที่จะเห็นโรงหนังบ้านเราเป็นผู้ลดราคาให้เองนั้นเป็นเรื่องยากมากๆ โดยเฉพาะโรงภาพยนตร์ในเครือใหญ่

ประเด็นต่อมาคือเรื่องราคาของขบเคี้ยวพวกป๊อปคอร์น และเครื่องดื่ม

หลังจากผมซื้อตั๋วชมภาพยนตร์เรียบร้อยแล้วก็เดินออกมาด้านหน้าบริเวณซุ้มขายเครื่องดื่มและขนมต่างๆก็พบว่า มีการจัดแพคขายป๊อปคอร์นคู่กับน้ำอัดลมเหมือนในประเทศไทยไม่มีผิดเพียงแต่ว่าไม่มีแพคเกจสวยๆ (ประหลาดๆ) เหมือนบ้านเรา

โดยป๊อปคอร์นนั้นมี2 รสให้เลือกคือเกลือกับคาราเมล ส่วนราคาขายเป็นดังนี้ครับราคาเริ่มต้นของป๊อปคอร์นขนาดกลางคู่กับน้ำอัดลมขนาดกลาง ราคา 9 ริงกิต ถ้าเป็นขนาดใหญ่ทั้งคู่ก็ 11 ริงกิตถ้าเป็นแบบแพคคู่ขนาดกลางราคาก็แค่ 11.50 ริงกิตและถ้าเป็นป๊อปคอร์นขนาดใหญ่คู่กับน้ำแร่ 2 ขวด ก็ 9 ริงกิต

เห็นราคาแล้วหลายท่านคงอิจฉาคอหนังมาเลเซียชิมิ

อย่างไรก็ดี จากข่าวล่าสุดเห็นว่าป๊อปคอร์นที่ขายหน้าโรงภาพยนตร์เครือใหญ่ในประเทศไทยเป็นเมล็ดข้าวโพดนำเข้าจากอเมริกานี่ครับ ราคาเลยต้องแพง!

แต่ขอโทษทีเพ่!บ่องตง ว่าผมไม่ความสามารถที่จะแยกความแตกต่างระหว่างป๊อปคอร์นคุณภาพชั้นเลิศของอเมริกากับป๊อปคอร์นมาเลเซียได้

หรือลิ้นผมคงจะไม่ถึงขั้นมั้งครับฮิๆๆ

เมื่อเข้าไปชมภาพยนตร์ก็พบว่าเวลา 4:30 PM ที่ระบุในตั๋วเป็นเวลาเริ่มฉายครับ เดินเข้าไปเขาก็เริ่มฉายตรงเวลาพอดี ถ้าเป็นที่บ้านเรา นี่คือช่วงเวลาอันน่าเบื่อของหนังตัวอย่างและโฆษณาอันยาวนานกว่า15-20 นาที ซึ่งกำลังเป็นเรื่องร้องเรียนกันอยู่

ระบบ 3Dของ MBO Subang Parade ก็ดีครับ ภาพใส แว่นเบา3D ลอยออกมาชัดเจน และผมทราบมาก่อนว่า Ironman 3 มีฉากพิเศษอยู่หลัง End Credits ซึ่งต้องรอประมาณ 8 นาที แต่เมื่อภาพยนตร์จบขึ้นเครดิตซึ่งยังมีภาพอยู่ก็มีเจ้าหน้าที่เปิดประตูจนแสงเข้ามาสว่างจ้า และถือกล่องรอเก็บแว่น 3D ตรงนี้เหมือนประเทศไทย คือเป็นเรื่องยากที่จะรอชมฉากหลัง EndCredits โดยไม่มีสายตากดดันและทิ่มแทงจากพนักงานของโรงภาพยนตร์สุดท้ายผมก็ต้องยอมไม่ดู เพราะไม่เหลือใครในโรงภาพยนตร์แล้ว เซ็งเลย!

ปิดท้ายที่เรื่อง HOT ซึ่งกำลังถกเถียงกันอยู่ คือเรื่องความเหมาะสมของค่าตั๋วหนัง...

เพื่อเป็นข้อมูลเปรียบเทียบระหว่างไทยกับมาเลเซียเอาเรื่อง Ironman3 (3D) ก็แล้วกันไหนๆผมก็ไปดูที่มาเลเซียมา...

ตั๋วเมืองไทยราคา220บาทต่อที่นั่ง ราคาป๊อบคอร์นขนาดกลางพร้อมเครื่องดื่มขนาดกลางราคา 169 บาท รวม 389 บาท...

โดยเทียบค่าครองชีพของมาเลเซียกับของไทยก็คือราคาค่าอาหารข้างทางต่อจานของมาเลเซียแพงกว่าที่เมืองไทย

แต่ขอโทษที ค่าแรงขั้นต่ำของไทย300 บาทต่อวันนั้น สูงกว่าของมาเลเซีย คือ 260.50บาทต่อวัน

ดังนั้นถ้าค่าตั๋วชมภาพยนตร์และค่าขนมเครื่องดื่มจะแพงกว่าบ้างก็น่าจะต้องจำยอมใช่หรือไม่?

ประสบการณ์การดูภาพยนตร์ที่ประเทศมาเลเซียในครั้งนี้จบลงด้วยค่าใช้จ่ายรวม 22.75 ริงกิตหรือประมาณ 227.5 บาทนั้น อยู่ในระดับที่ผมยอมรับได้กับคุณภาพและบริการที่ได้รับ

ซึ่งต้องบอกว่า หลังดูหนังจบผมลงมาทานข้าวมันไก่ที่ร้าน The Chicken Rice Shop ราคาชุดละ12 ริงกิต ดูเหมือนจะแพงแต่ได้ปริมาณไก่อร่อยๆ ประมาณ 2เท่าของร้านข้าวมันไก่ขึ้นห้างของไทย

ดังนั้น บางครั้งความพอใจของคนเรา ก็อยู่ที่ว่า สิ่งที่ได้มานั้นคุ้มค่ากับเงินที่เสียไปหรือไม่ มันก็เท่านั้นเองครับ.




Create Date : 29 กันยายน 2557
Last Update : 29 กันยายน 2557 16:53:59 น. 0 comments
Counter : 144 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mr. Coffee
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




สวัสดีครับทุกๆท่าน ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมครับ
Friends' blogs
[Add Mr. Coffee's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.