รังนก
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
4 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
เหงาเนาะ



ว่าจะแวะมาอัพบลอคหลังจากหายไปเปิดร้านซะนานก็ไม่มีโอกาสซักที
ย่างเข้าเดือนที่สามแล้วสำหรับการเปิดร้านใหม่ ที่ค่อนข้างจะโกลาหลวุ่นวาย
ยอมรับเลยว่ามันยังไม่เข้าที่เข้าทางซักที แต่อย่างน้อยฉันยังหวังว่า ต่อไปทุกอย่างจะดีขึ้นกว่านี้จากที่ดีอยู่แล้ว
ร้านนี้ของฉัน ชีวิตใหม่ของฉัน ที่ต้องแลกด้วยการสูญเสียอะไรหลายๆอย่างไป โดยเฉพาะ โจ
จากครั้งแรกที่ฉันเริ่มรู้จักกับความรัก วันนั้นจนถึงวันนี้
โจ ยังคงเป็นผู้ชายที่ดีที่สุด เท่าที่ฉันเคยรู้จัก ถึงแม้ว่าข้อเสียของโจก็เป็นสิ่งที่ร้ายกาจที่สุด จนเราต้องจบมัน
ฉันยังคงคิดถึงโจ คิดถึงทุกๆวัน แต่มันจะมีประโยชน์อะไร กับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว
จบไปแล้ว
ช่วงเวลาสั้นๆที่ผ่านมา ฉันผ่านอะไรมามากมายเหลือเกิน มากจนฉันเองยังสงสัย
ว่าเมื่อไหร่มันจะผ่านไปซักที
มีคนหลายคนผ่านเข้ามาในชีวิตของฉัน เหมือนสายลม ที่พัดเข้ามา กระทบเส้นผมของฉัน
และฉันก็ปล่อยให้มันพัด ผ่านไป ...
ผู้ชายคนนึง เคยเป็นคนอดีตของฉัน ฉันเคยเกือบจะชอบเค้า เกือบเลยเชียวล่ะ
เค้าก้าวเข้ามา ในร้านของฉัน หลังจากทั้งฉันและเค้า ปล่อยให้ต่างคนต่างหายไปนาน ร่วมสองปี
การก้าวเข้ามาของเค้าในวันนั้น ทำให้ฉันกับโจ ระเบิดอารมณ์สะบั้นใส่กัน จนถึงจุดแตกหัก
ฉันกับโจ ปล่อยให้ความต้องการเอาชนะ อยู่เหนือเหตุผล โดยดึงเอาบุคคลที่สาม
เข้ามาเป็นเครื่องมีฟาดฟัน กัน
ฉันกับโจ มีเรื่องกันก่อนหน้านั้นแล้ว เราเอาชนะกันครั้งแล้วครั้งเล่า
ทุกๆวัน
คืนนั้นที่ฉันกับโจ ต่างคนต่างดึงเอาบุคคลที่สาม เพื่อเข้ามาเป็นเครื่องมือ เอาชนะกัน
เราจบกัน อย่างคนไร้การศึกษา ไร้การอบรม จบกันอย่างที่ตัวฉันเองก็ยังไม่เชื่อ
ว่าตัวฉัน มีสัญชาตญาน แบบนี้อยู่ในตัวได้มากมายขนาดนั้นเชียวเหรอ
ผู้ชายในอดีตของฉัน คนนั้น ยังคงแวะเวียนมาหาฉัน พยายามทำดี พยายาม เข้ากับเพื่อนๆทุกคนของฉัน กับหัวใจที่แห้งผากของฉัน
กลับมาครั้งนี้ เค้าพูดกับฉันว่า "เราไม่ให้อภัยใคร เป็นครั้งที่สองนะ"
ฉันตอบคำถามของเค้า ทันทีว่า "ฉันทำอะไรผิด"
ฉันเคยเดินจากเค้าไป ไม่ใช่เพราะตอนนั้นฉันเป็นคนดัง
แต่เรา ยังไม่รู้จักกันดีพอ ตะหาก เรามีเวลาศึกษากันน้อยเหลือเกิน
ฉันตัดสินใจเดินจากเค้าไป เพราะ ฉัน ไม่ชอบผู้ชาย ที่โกหก และเห็นแก่ตัว
ฉันว่าความเห็นแก่ตัว มันมีอยู่ในตัวคนทุกคน แต่มักจะสะสมมากมายเหลือเกิน
ในตัวมนุษย์ผู้ชาย
เค้าโกหกฉัน เค้ามีผู้หญิงคนอื่นอยู่แล้ว และเค้า แสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของฉันมากมาย จนฉันกลัว
กลับมาวันนี้ สองปีที่ขาดหายไป เค้ากลับมา ด้วยมาดใหม่
กับใบหน้าที่แก่ขึ้นตามเวลา กับหน้าที่การงาน คำพูด คำจาที่ดีขึ้น จนฉันประหลาดใจ
ฉันออกไปกินข้าวกับเค้า ออกไปเที่ยวต่อ
และเมื่อฉัน ขอให้เค้าไปส่งบ้าน สิ่งที่ฉันได้รับคือ การเลี้ยวรถ ไปที่หน้าคอนโดของเค้า
เค้าเซ้าซี้ให้ฉันนอนค้างด้วยที่ห้อง บอกว่าทุกอย่างจะปลอดภัย ทุกอย่างจะเรียบร้อย
เค้าแค่อยากมีฉันอยูใกล้ๆ เท่านั้นเอง
ฉันไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสา ที่แกล้งทำเป็นซื่อนะ
ฉันขอร้องแกมบังคับ พร้อมยื่นคำขาด ให้พาฉันไปส่งที่หอพักของฉัน
มิฉะนั้น ฉันจะไม่พาหน้าหนักๆของฉัน มาให้เห็นหน้าอีก
เค้าอิดออด อย่างไม่ค่อยเต็มใจ ก่อนพาฉันกลับไปส่งที่บ้าน
ฉันไม่ใช่คนดี ไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ไร้เดียงสา หรอก
แต่ฉันไม่ต้องการคบกับคน ที่คิดแต่เรื่องแบบนั้น
ฉันไม่ต้องการออกไปไหน กับใคร แล้วต้องมานั่งห่วงสวัสดิภาพของตัวเอง
ว่าซักวัน การออกไปกินข้าวดูหนังกับใคร แล้วสุดท้าย ต้องกลาย
เป้นนางบำเรอของเค้าตอนไหน
ฉันตัดสินใจง่ายๆ ว่าจะกลับไปคบกับเค้า ไหม
เค้ายังดีไม่ได้ครึ่งของโจเลย
โจไม่เคยฉวยโอกาสกับฉัน ไม่เคยต้องการอะไรจากฉัน ตอบแทน
หลังจากคืนนั้น เค้ายังคงแวะมาหาฉันที่ร้าน
แต่เค้า หมดโอกาส ที่จะได้เข้ามาในชีวิตของฉันแล้ว






























Create Date : 04 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2550 3:38:42 น. 15 comments
Counter : 420 Pageviews.

 
เราเชื่อว่าหมอนกเป็นคนจัดการอะไร ๆ ได้ดีอะค่ะ
สุดท้าย อะไร ๆ มันต้องดีขึ้นนะคะ
ให้กำลังใจน้า....

อ้อ...ตอบหัวบล็อกหน่อย
เหงาจ้ะเหงา เหงาแว้บ ๆ


โดย: มันจะดีเหรอคะ วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:15:35:30 น.  

 
คิดถึงหมอจัง หลังจากคุยกันวันนั้นก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย
รับรู้เรื่องราวของหมอแล้ว มองกลับมาที่ตัวเองก็ได้แต่ เฮ้อ !
เข้าใจความรู้สึกเลยว่าการสูญเสียคนที่รักทั้งที่ยังรักอยู่เป็นไง
และก็เข้าใจว่าการคิดถึงคน ๆนึง แต่กลับไปหาไม่ได้
มันทรมานแค่ไหนแต่ยังไง .... หมอสุ้ ๆ นะ เอาใจช่วย


โดย: เจ๊ไฝ ตลาดไท วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:3:30:39 น.  

 
หมอนกเศร้า พลอยเราเศร้าห่อเหี่ยวด้วย
เพราะความรักที่แท้จริงเป็นเช่นใด ไฉนหมอนกยังไม่พบรักแท้ฉันนั้น
เออ....กลุ้ม


โดย: ปรานทยา วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:4:21:39 น.  

 
... ฮี๊ย!!!! .... มีคนมาเจิมไปซะ ..


"..เวลา คือยาขนานเอก ที่จะช่วยรักษาบาดแผลทางใจได้ดี ถ้าแผลเล็กคงใช้เวลาไม่นาน ถ้าแผลใหญ่ ก็คงต้องใช้เวลานานหน่อย... ยังไงพวกเราก็จะเป็นกำลังใจให้หมอตลอดไป คับ....


โดย: ยามบ้านรักนก (โคตรคม ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:4:32:08 น.  

 
... อ่อ!!! ลืมบอกไป .. หมอคับ..ใบสมัคร ผมป้าแแป๋ว แอบเอาไปซุกไว้ใต้โซฟาสีชมพูนะคับ ... ถ้าเจอ แล้วก็ นัดสัมภาษณ์ ได้เลย นะคับ .... คี๊ๆๆๆๆๆ~


โดย: ยามบ้านรักนก (โคตรคม ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:4:57:11 น.  

 
หุ ๆ ตอนแรกคิดว่าเป็น ^^คุงหลิวซะอีก

หมอนกยังไงก็ขอให้หมอพบแต่ความสุขนะคะ
ไม่ว่าจะ lucky in game or in love
รอบกายหมอนกมีแต่ความรักทั้งนั้น
หมอไม่ขาดสิ่งนี้หรอกค่ะ

แต่เราเสียดายโจง่ะ ฮือ ๆ
เราก็เคยเป็นอ่ะหมอ
ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าเวลาโกรธโมโหคนที่เรารักเขามาก ๆ
ก็กล้าด่าเขาดัง ๆ กลางถนนเหมือนกัน
ไม่เคยโกรธใครจนมือสั่น ก็กับคน ๆ นั้นเหมือนกัน

เนี่ยแหละ ความรัก ทำได้ทุกอย่าง


โดย: บูม.. วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:43:56 น.  

 
เป็นกำลังใจให้พี่นกเสมอนะ

อยากไปหาอีกจัง


โดย: ฝน (~ Rain Or Shine ~ ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:12:26 น.  

 
ง่า....ป้ายกมืออยู่ข้างน้องบูม ยังไง ๆ ป้าก็ชอบจิ้นหมอกะโจ แหะๆ ถึงแม้เมื่อหมอจบกับโจไปแล้ว ป้าก็ได้แต่ยอมรับในการตัดสินใจของหมอ...เลิกจิ้น

เพียงแต่เวลาเห็นหมอเศร้า หมอขรึมก็มักให้นึกถึงเวลาที่หมอยิ้มเมื่อมีโจอยู่ข้าง ๆ ป้าไม่ได้หวังอะไรมากมายกับการจิ้น เพียงแค่เห็นว่าตอนที่หมอยิ้มและมีความสุขมันเหมือนโลกสว่างสดใสไปทั้งหมด

อย่างไรก็ดี พวกเราผองเพื่อนยังเคียงข้างหมอและยังคงอยู่เป็นเพื่อนหมอตลอดไปค่ะ


โดย: แป๋วภูเก็ต วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:04:00 น.  

 
คิดถึงน้องสาวคนนี้มากมายเหลือเกิน
แต่ช่วงนี้พี่มีอะไรต้องคิดต้องทำ ต้องตัดสินใจใหม่อีกเยอะแยะหลายเรื่องมากมายค่ะ
ว่างๆ จะเข้าไปหานะค่ะ
ถ้าเหงา ก้อชวน อุ้ม ทะเล เบิร์ด ไปดูหนัง หาอะไรอร่อยๆ ทานนะ จะได้ดีขึ้นเนอะ บั้บบายจ้า


โดย: สีส้ม (ตู้เหล่าต้า ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:43:04 น.  

 
เอิงก้คิดถึงหมอนกนะคะ...

เดี๋ยวเอิงส่งดอกไม้ไปให้หมอนกนะคะ...
หมออย่าคิดอะไรมากเลยนะเอิงเชื่อว่าฟ้าหลังฝนย่อมสดใสค่ะ


โดย: Madam_Hatyai วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:49:35 น.  

 
เป็นกำลังใจให้หมอนะคะ เราชาวรักนกจะอยู่กับหมอตลอดไปค่ะ


โดย: (supatra) (อากาเนะจัง ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:41:32 น.  

 
ง่า...ตัวหนังสือกลบกลืนกับฉากหลัง มองไม่ค่อยเห็น สายตาเสียแน่ๆ ต้องเพ็งเล่งสุดๆ มานกลุ้มจายยยยยยยยย


โดย: ปรานทยา วันที่: 7 พฤศจิกายน 2550 เวลา:2:35:04 น.  

 
สวัสดีค่ะหมอนก คิดถึงหมอนกค่ะ เห็นเพื่อนๆ มาเยี่ยมบล็อคหมอ หมอคงหายเหงาไปได้บ้างนะคะ


โดย: แป๋วภูเก็ต วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:52:50 น.  

 
เป็นกำลังใจให้อีกคนนะครับพี่หมอ..
เดี๋ยวเรื่องแย่ ๆ ก็จะผ่านไปเหมือนกับลมที่พัดผ่านมากระทบเส้นผมพี่ซักวัน..


โดย: ทะเลกลางคืน วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:33:36 น.  

 
อยากให้หมอนกกับพี่โจมาคบกันเหมือนเดิม
อยากเห็นภาพถ่ายคู่กันอีก เพราะดูแล้วเหมาะสมกันมากๆ


โดย: jeawza วันที่: 17 ธันวาคม 2550 เวลา:0:08:55 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

แตงกวา01
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




หมอนก....
มีลูกสาวชื่อน้องจุ๋มจิ๋มค่ะ

..
Google
Friends' blogs
[Add แตงกวา01's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.