It's just tear & rain
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
3 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
เสาร์ที่สองของชีวิต Post Woman

เช้านี้ตื่นแต่เช้า มาเช็คสภาพอากาศ เห็นว่าวันนี้จะมีฝนประมาณช่วงสายๆ อุณหภูมิสิบกว่าองศา เลยจัดการเตรียมกางเกงเดินป่าแบบกันน้ำ เสื้อกันฝน ร้องเท้าเล่นกีฬาแบบเบา ช็อคโกแล็ต น้ำ แซนวิช ลูกอม ทุกอย่างพร้อม ก่อนออกจากบ้านก็ทำอาหารเช้าให้ตัวเอง Porage Oats สามีบอกให้ทานไอ้นี่มันเพิ่มพลังงาน อ่ะเชื่อสามี ก็ซัดไปหนึ่งถ้วยขนาดย่อมๆ แล้วก็ออกเดินทางไปสำนักงาน


ไปถึง 8:15น. ก็รีบไปหาหัวหน้างาน แล้วก็รีบยื่นเอกสารที่ไม่ได้ให้เสาร์ที่แล้ว ก่อนที่จะไม่มีเวลาให้ แล้วก็รีบบอกหัวหน้าว่าตามสัญญาจ้างฉันเริ่มงาน 8:45น. งั้นจะให้ฉันเข้างานกี่โมง รีบพูดก่อนเพราะเสาร์ที่แล้ว ไม่พูดพล่ามทำเพลง มา 8:00น.มัดมือชกอาศัยความงงของเราให้เราเริ่มงานเฉย ไม่ว่ากัน แต่ครั้งนี้ไม่ได้นะจ๊ะ ฮ่าๆๆๆ หัวหน้าสายงานเลยบอกให้เข้างานตอนแปดโมงครึ่งแล้วกัน ก็ดีมีเวลาทำใจก่อนเริ่มงาน ฮ่าๆๆๆๆ อ่ะว่าไป


พอได้เวลางานปุ๊บเรารีบไปลงเวลา หัวหน้างานแนะนำเราให้กับคนสอนงานคนใหม่ ซึ่งคนนี้เขามาทำเขตที่เราจะต้องทำ ซึ่งคือเขตเดิม ถนนนางฟ้า ชื่อเพราะเน๊าะ พอแปลเป็นไทย


เบอร์นี่ คือคนสอนงานคนที่สองของเรา เป็นชายวัยกลางคน มีผมสีดอกเลา ศีรษะล้านตรงกลาง คาดว่าอายุน่าจะประมาณห้าสิบปลายๆ เหยียบๆหกสิบ รูปร่างไม่สูงไม่เตี้ย ไม่อ้วนไม่ผอม กำลังดี ท่าทางใจดี และก็เป็นอย่างที่คิด เขาทำงานที่นี่มาประมาณสามปี เป็นคนไอริช แต่สำเนียงฟังง่าย เพราะเคยมีเพื่อนสามีเป็นคนไอริช เพิ่งย้ายมาเมืองที่อยู่ใหม่ๆ สำเนียงแบบว่าทำให้ความมั่นใจในภาษาอังกฤษเราหายไปเลย เพราะไม่เข้าใจที่เค้าพูดเลยสักนิดเดียว เหน่อมากๆ


พนักงานประจำที่นี่เขาเข้างานกันตั้งแต่ หกโมงเช้า แต่เราทำพาร์ทไทม์ เข้าแปดโมงครึ่ง ดังนั้น งานจัดเรียงจดหมายเราเลยไม่ต้องทำ ไปถึงทุกอย่างอยู่ในกระเป๋าเรียบร้อย มีหน้าที่ไปส่งอย่างเดียว จะว่าไปดีอย่างที่ไม่ต้องทำเอง แต่ข้อเสียคือ อาจมีความผิดพลาดซึ่งไม่ได้เกิดจากเราในการเรียงจดหมาย ทำให้ต้องย้อนกลับไปส่งจดหมายที่เรียงผิดซึ่งมันน่าจะไปในทางเดียวกัน แต่มันดันเลยมาแล้ว อะไรประมาณนั้น ซึ่งวันนี้เราเจอหลายฉบับด้วยกัน เพราะก่อนหย่อนในตู้รับจดหมายทุกครั้ง เราต้องเช็คก่อนเสมอ


ก่อนออกเดินทาง ก็เกิดสถานการณ์แรกคือตามหาจักรยานของเรา ซึ่งได้กุญแจมาแล้ว เบอร์สิบสี่ แต่รถมันไม่อยู่ที่จอดรถ ก็เสียเวลาหาปรากฏว่ามันไปอยู่ที่โรงซ่อม คิดในใจอ่ะแล้วสภาพมันจะไปตลอดรอดฝั่งไหมเนี๊ยะ พอเริ่มออกเดินทางไปถึงไฟแดงแรกไม่ไกลจากสำนักงานเบอร์นี่ลืมของเลี้ยวกลับไปเอา บอกให้เราจอดรอกลางไฟแดง ก็รอยิ้มเขินๆอยู่ตรงข้างหลังเสาสัญญาณไฟแดงเล็กๆนั่นแหล่ะ เพื่อนพนักงานหนุ่มๆ ขับรถตู้ไปปฏิบัติงานเช่นกันก็ส่งยิ้มให้ด้วยความสงสัย ว่ายัยนี่มาจอดอะไรอยู่ตรงนี้ ก็เขินแต่ไม่รู้ทำไง ก็รอเบอร์นี่มาอย่างเดียว แค่เริ่มก็เป็นซะอย่างนี้ แล้ววันนี้จะเจอกับอะไรมั่งเนี๊ยะ

เบอร์นี่ใจดี สอนเราเหมือนเราเริ่มงานวันแรก ให้ดูเขาทำแล้วขี่จักรยานตาม เราอยากบอกเขาว่าอาทิตย์ที่แล้วฉันทำเองเลย ฉายเดี่ยวแบบว่าแยกกันทำกับอเล็กซ์ เพราะงั้นแบ่งมาให้ฉันส่งมั่งก็ได้ แต่เราไม่ได้พูด เนื่องจากเพิ่งเป็นการทำงานครั้งที่สองเดี๋ยวเขาจะหาว่าอวดรู้ ดูเขาทำไปได้สักพัก ก็เริ่มพูดเปรยๆให้เขาฟังว่าซอยนี้ฉันก็ส่งมาแล้วหล่ะ เขาก็เลยลองแบ่งให้มาทำ โดยที่เขาทำบางส่วนไม่ไกลจากเรามาก เพื่อที่เรามีอะไรจะได้ถามเขาได้


ระหว่างทำงานเราเจอจดหมายหลายฉบับที่บ้านเลขที่ถูกแต่ชื่อซอยไม่ใช่ ซึ่งก็ไม่เป็นไรแต่เราต้องเสียเวลาย้อนกลับไปส่งจดหมายที่หลงมาให้กับเจ้าของ ซึ่งอาจจะเป็นด้วยวัยของเบอร์นี่ด้วยแหล่ะที่ทำให้เกิดกรณีอย่างนี้ แต่เราไม่โทษเขาเพราะคนเราพลาดกันได้ การทำงานวันนี้ไม่เหนื่อยเลยสักนิดเดียว ไม่หิวด้วย ทั้งที่เรามีเสบียงมาพร้อม เต็มที่พร้อมลุยกับทุกสถานการณ์ อ้อ เสื้อกันฝนเราไม่ได้ใส่ ฝนทำท่าจะตกเฉยๆแต่ไม่ตก อากาศดีมาก โชคดีของเราจริง




Free TextEditor

โชคดีในเรื่องของสภาพอากาศ สภาพร่างกาย แต่ ฮ่าๆๆๆ สภาพแวดล้อมไม่ค่อยเอื้อเท่าไหร่ มีอยู่บ้านนึงเราแวะไปส่งจดหมาย มีจดหมายหลายฉบับ บางฉบับส่งเข้าไปได้ มีอยู่ห่อหนึ่งเหมือนเป็นพัสดุอยู่ข้างในใส่ช่องนั้นไม่ได้ เราก็เลยเคาะประตูบ้าน แล้วดันไม่มีใครอยู่บ้าน นอกจากสุนัขหนึ่งตัวซึ่งเห่าเสียงดังมาก สักพักเราได้ยินเสียงกัดไม้จากบานประตู เราเหลือบลงไปที่บานประตู มันมีช่องประตูแมวหรือหมา แบบว่าเล็กๆอยู่ข้างล่างด้านขวามือ แล้วมีไม้กระดานซึ่งทำจากไม้อัดบางๆปิดไว้ สักพักเราเห็นจมูกและฟันของสุนัขตัวนั้นโผล่ออกมา วินาทีนั้น คิดในใจว่ากูแย่แล้ว รีบเดิน เดินนะไม่วิ่ง เพราะพอรู้มาว่าสัญชาตญาณของสุนัข ถ้าเราวิ่งมันจะวิ่งตาม ก็ไม่รู้หรอกว่ามันออกมาได้ยัง แต่ก็รีบเดินกลับไปที่จักรยาน


แต่ก็ต้องเขียนฟอร์มให้เขาตามไปรับของให้เจ้าของบ้าน เขียนเสร็จ ไอ้ตอนจะเอาไปหย่อนที่ตู้รับจดหมายตรงประตูอีกนี่สิ ทำไง ก็เดินกลับไป แต่พอมองไปที่ประตูแมวเล็กๆนั้น ไม้กระดานหายไปเท่านั้นแหล่ะ กูไม่อยู่แล้ว แม้ว่าจะไม่เห็นตัวสุนัขตัวนั้น ซึ่งมันคงคิดว่าเราไปแล้ว ก็เถอะ ไม่เสี่ยงดีกว่า กลับมาที่จักรยานตรงรั้วบ้าน ดันเจอกับดักขี้ของพวกมันอีก โอยยยยยย อะไรกันเนี๊ยะ มองดีๆ อึสุนัขเต็มหน้าบ้านเป็นหย่อมๆ ไม่เก็บกันเลย แล้วเราพลาดไม่เหยียบตั้งหลายกอง โดยไม่รู้ตัว ดันมาเหยียบตอนจะกลับ แล้วถึงรู้ว่าตรงหน้าบ้านหลังนั้นมันดงอึหมานี่หว่า เฮ้อ


ปั่นมาหาเบอร์นี่ บอกเขาว่าเจออะไรมา เขาบอกไม่ต้องเสี่ยง ให้เอากลับไปที่สำนักงาน แล้วเขียนโน๊ตว่า dog in the garden บนหีบห่อ เดี๋ยวคนมาทำงานวันจันทร์ เขาจะจัดการต่อเอง


พอจดหมายของพวกเราส่งหมดแล้ว ต้องไปเอากระเป๋าใบใหม่อีกสองใบที่ตู้ที่พนักงานรถตู้เอามาส่งไว้ให้ โดยใช้กุญแจไขเข้าไป และแล้วสถานการณ์ที่ไม่น่าเกิด ก็เกิดขึ้น เบอร์นี่หากุญแจที่ว่าไม่เจอ กุญแจหายไป เขาก็ประหม่า รีบโทรไปหาหัวหน้างานให้ส่งคนมาเปิดให้ แล้วเขาบอกให้เราปั่นจักรยานย้อนกลับทางเดิม หากุญแจดอกเดียวซึ่งไม่รู้ว่าไปหล่นอยู่ที่ไหนให้ที แล้วก็พูดบอกเราว่าเผื่อเธอจะโชคดีเจอมัน อ่ะนะเนินที่เพิ่งปั่นขึ้นไปและลงมา ก็ต้องทำซ้ำใหม่อีกรอบ ไปรอบนี้มองหากุญแจดอกเล็กๆ ดอกเดียว เหมือนงมเข็มในมหาสมุทรอะไรอย่างนั้นเลย แทนที่จะไม่เหนื่อยเลย แทนที่จะเสร็จเร็ว และแทนที่อะไรๆหลายอย่างจะดีขึ้นกว่าอาทิตย์ก่อน มันก็มีอันต้องมีอะไรสักอย่างให้เป็นประสบการณ์ใหม่ๆเกิดขึ้น อ่ะนะ


เราก็ปั่นไปย้อนทางเดิมอย่างว่าง่าย ตามประสาเด็กใหม่ และก็ตามด้วยสายตาฉงนสงสัยของเจ้าของบ้านต่างๆ ว่ายัยคนนี้กลับมาอีกทำไม ปั่นรถเล่นหรือไง ฮ่าๆๆๆ ก็เป็นไปตามที่คาดคือหาไม่เจอ แต่รู้สึกว่ามีคนขับรถตู้มาเปิดตู้ให้แล้ว ก็เริ่มส่งต่อตามปกติ


มีบ้านหลังนึงเราส่งผิด จดหมายหนึ่งฉบับไปผิดซอย พอมาเจอซอยที่ถูกต้อง อ้าวตูส่งผิดนี่หว่า ก็คิดในใจเขาจะใจดีเห็นว่าส่งผิดเดินเอามาให้เพื่อนบ้านหลังที่ถูกต้องไหมน้อ แต่ด้วยสามัญสำนึกที่มีปั่นจักรยานกลับไปบ้านหลังที่เราส่งผิด เคาะประตู แล้วก็บอกขอจดหมายฉบับนั้น ซึ่งก็ยังค้างอยู่ที่ประตูคืนด้วยเถอะจ๊ะ ฉันส่งผิดบ้าน ผู้หญิงหน้าตาไม่ยิ้ม แต่งตัวเหมือนพวกแขกมาเปิดประตูพร้อมกับยื่นจดหมายคืนให้ ทำหน้าแบบว่าไม่ไว้ใจกูเลย ไม่เคยเห็นยัยนี่มาก่อนแถวนี้ เป็นโจรหรือเปล่า เธอคงคิดไปสารพัด เพราะปกติจะมีแต่บุรุษไปรษณีย์มาส่งย่านนี้ซะส่วนใหญ่ เขาคิดไปต่างๆนาๆ ก็คงโทษเขาไม่ได้ ถ้าเป็นเราก็คิดวะ เราก็บอกขอโทษ และก็บอกไปด้วยว่าเป็นพนักงานใหม่เพิ่งฝึกงาน เธอก็บอกไม่เป็นไร


แล้วการส่งจดหมายของเราก็เสร็จสิ้น จดหมายส่งเสร็จ ปั่นกลับไม่เหนื่อยแฮะวันนี้ เบอร์นี่เขาปั่นแบบเรื่อยๆ ตามวัย ไม่เหมือนอเล็กซ์ แหมไม่รอกันเลยขานั้น พวกเรามาถึงที่ทำงานก่อนเวลาด้วยซ้ำ เสร็จเที่ยงครึ่ง ลงเวลาออกงานบ่ายโมง ฮ่าๆๆๆ เบอร์นี่บอกให้ลงเวลานั้น ซึ่งก็โอเค กล่าวขอบคุณ และลาเบอร์นี่สำหรับวันนี้ แล้วก็ขอตัวกลับบ้าน ตอนเย็นยังไปรับจ็อบพิเศษร้านไทยต่ออีกสบายเลย เพราะว่าวันนี้ไม่เหนื่อยเลย ชักชอบแล้วสิงานไปรษณีย์เนี๊ยะ ฮ่าๆๆๆ






Free TextEditor


Create Date : 03 พฤษภาคม 2553
Last Update : 3 พฤษภาคม 2553 3:36:34 น. 6 comments
Counter : 311 Pageviews.

 
Cheers you up naka


โดย: preaw waan (preaw waan ) วันที่: 3 พฤษภาคม 2553 เวลา:6:32:12 น.  

 
แวะเข้ามาอ่านบล้อกชีวิตการทำงานของไปรษณีย์ต่างแดนค่ะ เก่งจังนะคะ ได้งานดี ๆ ในต่างแดน ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เป็นกำลังใจให้ด้วยคนค่ะ แต่ก้อดีใจด้วยนะคะที่สนุกกับงาน
ถือโอกาสทักทายด้วยเลยนะคะ


โดย: น้อยค่ะ (GLA_GAW ) วันที่: 3 พฤษภาคม 2553 เวลา:10:00:06 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ


โดย: chokun123 วันที่: 3 พฤษภาคม 2553 เวลา:10:04:33 น.  

 
เล่าได้สนุกและน่าสนใจจังค่ะ อ่านเพลินเลยปะเดี๋ยวต้องหาเวลาย้อนไปอ่านตอนก่อนๆซะแล้วล่ะค่ะ

พี่ตาก็ขอเป็นเพื่อนด้วยคนน๊า ถ้าไม่รังเกียจ


โดย: พี่ตา (เกลือหนึ่งกำน้อย ) วันที่: 3 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:38:40 น.  

 
โอ้โห เผลอแป๊บเดียวมีเพื่อนมาให้กำลังใจเต็มบ้านเลย ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ และขอน้อมรับทุกมิตรไมตรีด้วยความเต็มใจอย่างยิ่งค่ะ


โดย: sawadeeuk วันที่: 4 พฤษภาคม 2553 เวลา:2:14:32 น.  

 
สวัสดีจ้ะขวัญ สบายดีนะจ๊ะ? พี่อัพบล็อกแล้วนะ ถ้ามีเวลาแวะไปเยี่ยมบล็อกพี่นะ

พี่ก็รออ่านเรื่องของขวัญอยู่น๊า ว่างเมื่อไหร่จงรีบๆมาเล่าเรื่องสนุกๆทางนี้ให้พี่อ่านบ้างเน้อ


โดย: พี่ตา (เกลือหนึ่งกำน้อย ) วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:50:07 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

sawadeeuk
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




*สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.๒๕๓๙ ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำรูปและข้อความที่เขียนไว้ใน Blog นี้ ออกไปเผยแพร่และอ้างอิงโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดีความตามกฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด*
Friends' blogs
[Add sawadeeuk's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.