คนละฟากฟ้า - บทที่ 10





เสาเฉลียง



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ผาแต้ม เสาเฉลียง



หลังจากแวะซื้อเสบียงอาหารและน้ำดื่มใส่รถเพื่อเป็นอาหารมื้อต่อไปคณะนักท่องเที่ยวที่นำโดยหัวหน้าอุทยานฯหนุ่มใหญ่ ก็แวะเข้าไปชมเสาเฉลียงเป็นจุดแรก เสาเฉลียงดังกล่าวอยู่ห่างจากผาแต้มประมาณสามกิโลเมตร ลักษณะเป็นเสาหินธรรมชาติที่เกิดจากการกัดเซาะของสายน้ำ กระแสลมและแสงแดด เป็นเวลานานนับล้านปี รวมกับการเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลก ที่ทั้งยุบตัวและยกตัว เสาหินเหล่านี้มีจำนวนมาก มีรูปร่างและขนาดต่างๆกัน ตั้งอยู่โดดเดี่ยวบ้าง เป็นกลุ่มๆบ้าง มีลักษณะเป็นแท่งหินตั้งขึ้น ส่วนบนเป็นแผ่นหินหน้าราบ วางซ้อนอยู่โดยไม่ติดกับส่วนล่าง มองดูคล้ายดอกเห็ด ชาญชัยอธิบายว่าอุทยานแห่งชาติผาแต้มมีเสาเฉลียงให้ชมสองจุด จุดที่พามานี้เป็นจุดที่สะดวกแก่การชมมากที่สุด เพราะไม่ต้องไปไกลเหมือนอีกจุดหนึ่งแถวบ้านผาชัน ที่ต้องเดินทางขึ้นเหนือไปอีกประมาณ 70 กิโลเมตร



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ โขงเจียม



ชาญชัยอธิบายเพิ่มเติมในเชิงวิชาการ โดยอาศัยเอกสารที่ถือติดมือมด้วย ว่าเสาเฉลียงที่มีลักษณะคล้ายดอกเห็ดพวกนี้ มีจุดกำเนิดและวิวัฒนาการมาจากหินทรายสองยุค คือหินทรายยุคไดโนเสาร์และยุคครีเตเชียส ส่วนต้นหรือส่วนล่างของเสาหิน มีวิวัฒนาการมาจากการสะสมตะกอนของหินทรายในยุคไดโนเสาร์ โดยสภาพลมฟ้าอากาศในยุคนั้นไม่ค่อยเอื้ออำนวย ต่อความแข็งและยึดตัวของเม็ดหินทราย


ส่วนหินที่ทับอยู่ส่วนบน ซึ่งเกิดขึ้นภายหลังหินทรายในยุคครีเตเชียส มีความแข็งแรงทนทานต่อการสึกกร่อน ได้ดีกว่าส่วนที่เป็นเสาหินท่อนล่างดังนั้น เมื่อถูกกัดกร่อนทีละเล็กละน้อยนานๆ เข้าส่วนต้นของเสาหินจึงมีลักษณะสูงชะลูดคล้ายโคนเห็ด แต่หินส่วนที่ทับหรือเกยทับอยู่ข้างบน จะไม่ติดเป็นเนื้อเดียวกับเสาหิน เพราะเกิดต่างยุคและสภาพแวดล้อมที่ต่างเงื่อนไขกัน เป็นผลให้สามารถคงรูปใกล้เคียงสภาพเดิม ซึ่งมีลักษณะเป็นก้อนหินขนาดใหญ่ ยื่นคลุมเลยส่วนที่เป็นต้นเสาหินออกไป คล้ายดอกเห็ด เป็นปฎิมากรรมทางธรรมชาติชิ้นเอกร่วมกันของหินทรายทั้งสองยุค



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดฝามือ ผาแต้ม


“ดูสิแอ๋ว มีเปลือกหอยอยู่ในหินเยอะแยะเลย ตรงนั้นก็เหมือนทรายด้วย อัดกันแน่นเป็นก้อนเลยละ”

พราวพรายซึ่งเดินเข้าไปดูจนชิดเสาหินต้นหนึ่งร้องบอกเพื่อนอย่างตื่นเต้น

“ฮื่อ แปลกดีเนอะ ตรงนั้นอะไรน่ะ คล้ายๆก้อนกรวดเลย” สุนิสาพลอยตื่นเต้นไปด้วย

หัวหน้าอุทยานฯหนุ่มใหญ่ซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆหันมาอธิบายว่า “ก้อนกรวดน่ะครับ เข้าใจถูกแล้ว ฟอสซิลเปลือกหอยนั่นก็คงมาจากทะเล”

“เอ๊ะ มาได้ยังไงคะ แถวนี้ไม่เห็นมีทะเลเลย” อมราถามอย่างสงสัย

“มีรายงานของนักธรณีวิทยาที่สันนิษฐานกันว่า แถวนี้เมื่อประมาณล้านปีมาแล้ว อาจจะเคยเป็นทะเลมาก่อน ความเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยา คงทำให้ทะเลเปลี่ยนทางเดินหรือเหือดแห้งไป ก็แค่การสันนิษฐานในทางวิชาการเท่านั้น คงไม่มีใครรู้แน่ว่าเกิดอะไรขึ้น” ชาญชัยเป็นผู้อธิบายตามเคย



ซูซานกับเฟรดคว้ากล้องถ่ายรูปขึ้นมาถ่ายเสาหินหน้าตาแปลกๆพวกนั้นส่วนอีริคเพลิดเพลินอยู่กับการใช้กล้องวิดีโอของซูซาน บันทึกภาพในมุมกว้างของทั้งเสาหินและพรรคพวกที่มาเที่ยวด้วยกันในครั้งนี้ ในขณะที่นิคกับจันทนาเดินแยกไปชมเสาหินอีกกลุ่มหนึ่งไกลออกไป


“สวยและแปลกมากเลยนะชัย” ซูซานพูดกับชาญชัย “เหมือนงานปติมากรรมชิ้นเลิศเลย แต่เป็นปติมากรรมจากธรรมชาติ ไม่ใช่ด้วยฝีมือมนุษย์”

“อะไรก็สู้ธรรมชาติไม่ได้หรอกครับซู” ชาญชัยเห็นด้วย

“เสาพวกนี้มีชื่อเรียกใช่ไหม เมื่อกี้ได้ยินณพบอกเหมือนกัน แต่ฉันจำไม่ได้ เรียกยากจัง”

หัวหน้าอุทยานฯหัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าที่เหยเกของสาวอเมริกัน

“เรียกว่าเสาเฉลียงครับ”

ซูซานรีบจดลงไปในสมุดบันทึกที่ถืออยู่ก่อนจะถามต่อว่า “ภาษาไทยใช่ไหม

“ภาษาส่วยครับ ชาวบ้านเรียกเสาพวกนี้เป็นภาษาส่วยว่า ‘สะเลียง” แล้วแผลงมาเป็น ‘เสาเฉลียง’อย่างที่เราได้ยิน”

“แปลว่าอะไรคะ”

“ก็เสาหินนั่นแหละครับ ตรงตัวเลย”  

ขณะกำลังพูดอยู่กับซูซาน ชาญชัยก็เหลือบไปเห็นพราวพรายปีนหินใหญ่ก้อนที่อยู่ติดกับเสาเฉลียงค่อนข้างสูง ขึ้นไปยืนกางแขนอยู่บนยอดเสา เธอกำลังยิ้มร่า โพสต์ท่าให้สุนิสาถ่ายรูปด้วยกล้องถ่ายรูปอันจิ๋ว

“ระวังหน่อยนะครับ คุณพราว ตกลงมาเจ็บตัวแย่”เขาร้องเตือน

เสียงของชาญชัยทำให้คนอื่นๆเหลียวไปมอง รวมทั้งนิคและจันทนาที่ยังยืนคุยกันอยู่ ตรงหน้าเสาหินกลุ่มหนึ่งห่างออกไป

“น้องพราวเนี่ยซนไม่ใช่เล่นเหมือนกันนะคะนิค ท่าทางเงียบๆขรึมๆ ไม่ค่อยพูดค่อยจา ไม่นึกว่าจะปีนเก่งยังกับเด็กผู้ชาย”

นิคมองไปตามมือชี้ของจันทนา อดรู้สึกไม่ได้ว่าตอนนี้หญิงสาวคนนั้นมีสีหน้าแววตาที่สดชื่นรื่นเริง ท่าทางซนๆเหมือนเด็กคนหนึ่ง ไม่ทำหน้าหงิกงอเหมือนเมื่อคืนตอนที่ต่อปากต่อคำกับเขา รวมทั้งไม่มีสีหน้าเฉยเมยเหมือนจำใจ ตอนที่ช่วยแปลเอกสารให้ซูซานเมื่อเช้านี้

หลังจากปล่อยสมาชิกให้เดินชมและถ่ายรูปเสาหินและวิวทิวทัศน์แถวนั้นอยู่นานพอสมควรแล้ว อรรณพก็ตะโกนเรียกทุกคนให้ไปขึ้นรถ เพื่อที่จะไปชมสถานที่ๆน่าสนใจอื่นๆต่อไป ชาญชัยเสนอว่าให้ใช้เวลาช่วงนี้ไปชมภาพเขียนโบราณยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ผาแต้ม เพราะจะต้องใช้เวลานานพอควรในการเดินชม เนื่องจากมีภาพจำนวนมากและเป็นไฮไลท์ของการท่องเที่ยวในวันนี้


ระหว่างนั่งไปในรถ อรรณพถามชาญชัยว่า “ภาพเขียนที่เรากำลังจะไปดูน่ะอยู่ที่ไหนไกลจากที่ตรงนี้มากไหมวะ

“เรากำลังจะไปที่ผาแต้มอยู่ในบริเวณอุทยานผานี่แหละ ไม่ไกลหรอก ภาพเขียนสีอายุสามสี่พันปีที่ว่านี่ อยู่กระจัดกระจายกันหลายแห่งตามแนวหน้าผาริมแม่น้ำโขง เช่นโหง่นแต้ม ถ้ำฝ่ามือแดง ผาเจ๊ก ผาเมย ผาขาม แต่ที่ผาแต้มมีมากที่สุดประมาณสามร้อยภาพ”

“ภาพเขียนพวกนี้เพิ่งจะมาดังหลังๆนี้เองนี่หว่า” อรรณพว่า “แต่ก่อนข้าไม่เห็นเคยได้ยินเลย”



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาด ผาแต้ม



“ชาวบ้านแถวนี้เขารู้จักภาพเขียนโบราณพวกนี้กันมานานแล้วละ แต่ยังไม่แพร่หลาย สมัยก่อนพวกชาวบ้านที่ทำมาหากิน หรือหาของป่าใกล้กับพื้นที่ป่าภูผาแถบนี้ ไม่ค่อยกล้าเข้าไปในป่า เพราะเชื่อกันว่าผาแต้มเป็นเขตต้องห้าม ภูผาพวกนี้มีความศักดิ์สิทธิ์ เป็นภูผาแห่งความตาย ใครล่วงล้ำเข้าไปมักมีอันเป็นไป อาจเจ็บไข้ได้ป่วย หรือเป็นอันตรายถึงชีวิตได้"

“อ้าว..แล้วมาดังได้ยังไงล่ะฮะพี่ชัย” ชลธิศถามบ้าง


“ก็มาเริ่มรู้จักกันแพร่หลายตอนที่พวกอาจารย์และนักศึกษา ภาคมนุษยวิทยาจากศิลปากรที่มาสำรวจป่าแถวนี้ พบภาพเขียนสีโบราณสมัยก่อนประวัติศาสตร์ที่ผาแต้ม รวมทั้งเห็นว่าสภาพป่าในบริเวณนี้ยังอุดมสมบูรณ์ ควรอนุรักษ์เอาไว้ ก็เลยทำรายงานเสนอกรมป่าไม้ขอให้จัดตั้งป่าภูผาในบริเวณผาแต้มเป็นอุทยานแห่งชาติ ทีนี้ก็เลยดังเป็นพลุ แต่ละปีมีคนเข้ามาเที่ยวมากมาย ส่วนใหญ่ก็ตั้งใจจะมาดูภาพเขียนพวกนี้แหละ พวกฝรั่งก็มากันเยอะแยะ บ็อบรู้ไหมว่าผาแต้มนี่เป็นอุทธยานแห่งชาติแห่งเดียวในประเทศไทยเลยนะ ที่มีแม่น้ำโขงเป็นเส้นกั้นพรมแดนกับลาว เป็นแนวเขตอุทยานแห่งชาติที่ยาวที่สุด มองเห็นวิวทิวทัศน์ที่สวยงามบนฝั่งลาวได้ชัดเจนตลอดแนว เดี๋ยวไปถึงก็จะเห็น”


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาด ผาแต้ม


เมื่อรถมาถึงจุดหมายปลายทางบนยอดผาแต้ม ชาญชัยก็เดินนำหน้าพานักท่องเที่ยวทั้งหมด ไปที่บริเวณลานหินกว้างที่มีลักษณะราบเรียบ ทุกคนเดินตามหัวหน้าอุทยานฯไปริมลานหิน มองลงไปชมวิวทิวทัศน์ที่สวยงามจับตาของป่าเขาลำเนาไพร บนฝั่งประเทศลาวตามริมแม่น้ำโขงจนสุดสายตา ภาพเขียนสียุคโบราณก่อนประวัติศาสตร์ที่ตั้งใจมาชม อยู่บนหน้าผาส่วนที่อยู่ต่ำลงไป หลังจากต่างคนต่างถ่ายรูปและชื่นชมกับวิวทิวทัศน์ ที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าราวกับภาพพาโนราม่าเป็นที่พอใจแล้ว ชาญชัยก็บอกว่าจะพาลงไปดูภาพเขียนตรงบริเวณหน้าผาด้านล่าง



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาด ผาแต้ม



“เราจะไปที่ผาขามก่อน หลังจากนั้นค่อยไปดูที่ผาแต้มกับผาหมอน ความจริงที่ผาขามมีภาพเขียนไม่มากเท่าไร แต่ก็อยากให้ดู เพราะภาพเขียนตามหน้าผาแถวนี้ มีลักษณะการเขียนและใช้สีที่แตกต่างกันพอสมควรไหนๆก็บุกบั่นมาถึงนี่แล้ว ก็น่าจะดูกันเสียให้ทั่ว” ชาญชัยอธิบายให้ทุกคนฟัง “แต่ต้องไต่ลงไปดูที่ด้านล่างนะเพราะภาพอยู่ตรงหน้าผาด้านล่าง อาจจะลำบากสักหน่อย ”


พวกผู้หญิงมองต่ำลงไปตรงหน้าผาเบื้องล่าง เห็นความสูงชันของมันแล้วหลายคนก็ทำหน้าสยอง

“ต้องไต่หน้าผาลงไปเองหรือคะ เท่าที่เห็นหน้าผาที่นี่สูงน่ากลัวมากเลยนะคะ”

จันทนาเริ่มกังวล เพราะเธอไม่ค่อยได้สมบุกสมบันนัก

หัวหน้าอุทยานฯหนุ่มใหญ่หัวเราะ “ไม่ถึงกับต้องโหนตัวไต่ลงไปหรอกครับ มีทางเดินเล็กๆแคบๆให้เดินลงไปได้ มีราวจับกันตกให้ด้วย แต่ก็ต้องระวังหน่อย ทางเดินแคบและค่อนข้างชัน”

นิคซึ่งไปยืนอยู่ตรงริมผา มองลงไปตรงพื้นราบด้านล่างที่ชาญชัยบอกว่าภาพเขียนอยู่ตรงนั้น กะระยะทางด้วยสายตาอย่างคร่าวๆแล้วกล่าวว่า 

“ผมคิดว่าความสูงจากตรงนี้ ลงไปถึงพื้นราบหน้าผานั่น น่าจะเกือบๆ 50 เมตรนะ ชัย”

“ครับ ราวๆนั้นแหละ”

คำตอบของชาญชัยยิ่งทำให้ผู้หญิงหลายคน โดยเฉพาะอมรากับจันทนา ยิ่งหน้าเสียมากขึ้น เธอสองคนคิดคล้ายๆกันว่าไม่อยากจะลงไปเลย สูงเสียขนาดนั้น

“ดูที่ผาขามเสร็จแล้ว ต้องไต่กลับขึ้นมาบนนี้อีกหรือเปล่า หรือเดินต่อจากข้างล่างโน่นไปดูรูปที่ผาอื่นได้เลย” นิคถามอีก เพราะเห็นผู้หญิงหลายคนทำท่าท้อไปตามๆกัน คงกลัวว่าจะต้องเดินขึ้นๆลงๆหลายเที่ยว

“ไม่ต้องกลับขึ้นมาหรอก เดินเลียบหน้าผาขามไปที่ผาแต้มกับผาหมอนได้เลย ขากลับก็มีทางกลับขึ้นไปทางด้านโน้น ไม่ต้องเสียเวลาเดินย้อนมาทางนี้อีก”


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาด ผาแต้ม



แต่ในที่สุดไม่ว่าจะอยากลงไปที่หน้าผาด้านล่างหรือไม่ ทุกคนก็ต้องเดินเรียงหนึ่งตามกันลงไปตามทางเดินเล็กๆแคบๆ พวกผู้ชายไม่มีปัญหาเดินกันได้ค่อนข้างสบาย พราวพรายกับสุนิสาเดินตามกันไปติดๆ ส่วนชลธิศก็คอยประคับประคองอมรา ซึ่งบ่นไปตลอดทางว่าเธอเป็นโรคกลัวความสูง นิคซึ่งเห็นท่าทางกล้าๆกลัวๆของจันทนา ก็เลยผละจากกลุ่มผู้ชายมาช่วยดูแลเธอ ทั้งสองกลายเป็นคู่สุดท้ายที่ลงมาถึงบริเวณแคบๆตรงหน้าผาด้านล่าง ทุกคนต้องเดินต่อไปในทางราบอีกประมาณ 400 เมตร จึงถึงบริเวณที่มีภาพเขียนโบราณปรากฏอยู่


ภาพเขียนบนผนังหินชุดนี้ไม่ค่อยชัดเจนนัก ภาพค่อนข้างลบเลือนไปมากแล้ว เหลือเพียงร่องรอยคล้ายภาพก้างปลาและลายเส้นทึบ หยักไปมาคล้ายคลื่น ไม่สามารถสังเกตเห็นได้ในทันที ชาญชัยจึงต้องทำหน้าที่ชี้ให้นักท่องเที่ยวทั้งหมด ดูร่องรอยของภาพปลาขนาดใหญ่สี่ตัวบนหน้าผาขาม เขียนด้วยสีแดงคล้ำๆ คล้ายน้ำหมากแบบโปร่งๆ ที่แสดงให้เห็นถึงโครงสร้างภายใน นอกจากนี้ก็มีภาพสัตว์สี่เท้า ที่ค่อนข้างลบเลือนไปมากแล้ว จนดูไม่ออกว่าเป็นสัตว์ชนิดใด แต่เดากันว่าคงเป็นภาพช้าง


หนุ่มใหญ่หัวหน้าอุทยานฯอธิบายประกอบว่า ภาพส่วนใหญ่ที่พบตามหน้าผาต่างๆจะเขียนด้วยสีแดง ซึ่งได้มาจากแร่ชนิดหนึ่งที่เรียกว่าเฮมาไทด์หรือหินเทศ ภาษาพื้นบ้านเรียกหินชนิดนี้ว่าดินลูกรัง ซึ่งที่จริงก็คือหินทรายชนิดหนึ่งที่เรียกว่าหินทรายแดง พบได้ทั่วไปในประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ภาคอีสาน ซึ่งเต็มไปด้วยภูเขาหินทราย หินทรายแดงนี้ประกอบด้วยอนุภาคดินทรายแป้งที่มีความละเอียดมาก


หลังจากนั้น คนทั้งหมดก็เดินไปตามทางเดินเล็กๆเลียบไปตามหน้าผาอีกประมาณ 300 เมตร ก็ถึงภาพเขียนสีกลุ่มใหญ่ตลอดแนวหน้าผาแต้มยาวประมาณ 180 เมตร สูงจากพื้นประมาณ 5 เมตร ภาพเขียนสีในจุดนี้ เป็นกลุ่มภาพเขียนสีที่มีขนาดใหญ่ มีหลากหลายแบบ แต่แยกประเภทได้ชัดเจน ทั้งภาพคน สัตว์ และอื่นๆ กว่า 300 ภาพปะปนกัน บางภาพก็ซ้อนทับกันอยู่ ภาพทั้งหมดใช้สีแดงเป็นส่วนใหญ่ มีสีดำและสีขาวปะปนอยู่บ้าง แต่ก็เป็นส่วนน้อย ส่วนใหญ่เป็นภาพที่เขียนด้วยวิธีฝนหรือเซาะร่องลงไปในเนื้อหิน



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาด ผาแต้ม



ลักษณะเด่นของกลุ่มภาพเขียนสีที่ผาแต้มนี้ เป็นภาพของฝ่ามือมนุษมากกว่า 200 ภาพ ทั้งแบบทึบและแบบโปร่ง ทั้งมือผู้ใหญ่และมือเด็กภามือพวกนี้มักจะวาดแทรกเอาไว้ตามภาพอื่นๆเกือบทุกภาพ ภาพสัตว์ที่เขียไว้บนผนังหินมีขนาดเท่าหรือใหญ่กว่าของจริง ทั้งสัตว์บกเช่น ช้าง วัว สุนัไก่และนก ฯลฯ และสัตว์น้ำ เช่น ปลาบึก เต่า ตะพาบ ภาพปลามีขนาดยาวถึงสี่เมตร สูงประมาณสามเมตร มีภาพคนประมาณสิบภาพ ทั้งภาพคนและสัตว์เขียนในลักษณะกำลังเคลื่อนไหว นอกจากนี้ยังมีภาพที่คล้ายเครื่องมือจับปลาไห หน้าไม้และคันธนู ซึ่งแสดงให้เห็นถึงวิถีการดำรงชีพของผู้คนในยุคนั้น


ตอนนี้ทั้งกล้องถ่ายรูปและวิดีโอของหลายคนที่พกมา ต่างก็ต้องทำงานอย่างหนัก ซูซานปล่อยให้อีริคคู่หมั้นของเธอสาละวนอยู่กับการเก็บภาพทั้งหมดบนหน้าผา ทั้งด้วยวิดีโอและกล้องถ่ายรูป ส่วนเธอก็ประกบติดชาญชัย ซักถามเขามากมายเกี่ยวกับภาพเขียนสีเหล่านี้โดยใช้เครื่องบันทึกเสียง



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ผาแต้ม ภาพฝ่ามือ



ตอนหนึ่งสาวอเมริกันผู้นั้น ซึ่งใช้เวลาพินิจพิจารณาภาพสีแต่ละภาพทีตรงหน้า อย่างละเอียดลออด้วยความสนใจ ถามชาญชัยว่า 

“คุณคิดยังไงกับวิธีเขียนภาพสีพวกนี้ ฉันสังเกตว่ามีหลายแบบนะ วาดก็มี ระบายสีลงไปเลยก็มี บางภาพก็เหมือนจะเป็นการสะบัดสีลงไป คล้ายๆสมัยนี้เลย”


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาด ผาแต้ม



“คุณช่างสังเกตมาก ผมมีเอกสารเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ที่ที่ทำงาน กลับไปที่โน่นจะให้คุณเอาไปศึกษา แต่ตอนนี้ผมพอจะบอกได้ว่าภาพเขียนสีพวกนี้ พวกผู้ชำนาญการมาตรวจสอบแล้วลงความเห็นว่า ใช้เทคนิคการสร้างภาพหลายแบบ เช่นวาดด้วยสีแห้ง เขียนหรือระบายเป็นรูป พ่นสี สะบัดสี ทาบหรือทับเช่นภาพมือพวกนี้ นอกจากนี้ก็เป็นการทำรูปรอยลงไปในหิน เช่นขูดขีดลงไป ฝน จาร แกะหรือตอกและวิธีอื่นๆอีกหลายวิธี คุณลองเอาเอกสารที่ผมจะให้ไปศึกษาดูเอาเองแล้วกัน”


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ผาแต้ม ภาพฝ่ามือ


เห็นสีหน้าพิศวงของซูซาน ชาญชัยก็กล่าวต่อว่า “น่าทึ่งมากใช่ไหม เมื่อคิดว่าภาพเหล่านี้เก่าแก่มาก เขียนขึ้นมาหลายพันปีแล้ว”

“นั่นสิชัย ฉันคิดว่ามันน่ามหัศจรรย์จริงๆ”

คนทั้งหมดใช้เวลาอยู่ตรงหน้าผาแต้มนานเกือบสองชั่วโมง ก่อนจะเคลื่อนย้ายไปที่ผาหมอนและผาหมอนน้อย ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากผาแต้ม ภาพที่ปรากฏตามหน้าผาเป็นภาพที่เขียนไว้สูงประมาณหกเมตร เป็นภาพลักษณะลายเส้นที่ขีดเป็นเส้นตรง และจัดเป็นกลุ่มแบบรัศมีครึ่งวงกลม ภาพกลุ่มสัตว์ วัว ควาย ภาพคนถืออาวุธคล้ายธนู ยืนอยู่ในทุ่งหญ้าหรือนาข้าว ภาพมือและภาพลวดลายเรขาคณิต สะท้อนถึงการเป็นแหล่งชุมชนเกษตรกรรมเพาะปลูกข้าวเก่าแก่ของโลก


คณะนักท่องเที่ยวเสียเวลาอยู่ตรงผาหมอนและผาหมอนน้อย อีกกว่าหนึ่งชั่วโมง ก่อนจะพร้อมใจกันอำลาภูผาแห่งนี้ ไต่ไปตามทางเดินกลับขึ้นไปบนลานหินกว้างที่รถตู้มาจอดรออยู่แล้ว 



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ โขงเจียม



หลังจากพักรับประทานอาหารกล่องที่ซื้อติดรถมา และเดินชมวิวทิวทัศน์แม่น้ำโขงและฝั่งลาวกันอีกรอบ ก็ออกเดินทางต่อไป สมาชิกในรถเห็นพ้องต้องกันที่จะไปชมน้ำตกเป็นการเปลี่ยนบรรยากาศ ชาญชัยเล่าว่าน้ำตกแห่งนี้มีต้นกำเนิดจากลำธารสองสาย ที่ไหลตกลงมาบรรจบกัน มีลักษณะคล้ายสายสร้อยจึงได้ชื่อว่าน้ำตกสร้อยสวรรค์


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ โขงเจียม


คราวนี้สุนิสาได้สวมชุดว่ายน้ำสมใจ อมราและจันทนาก็ลงเล่นน้ำเหมือนกัน ทั้งคู่อยู่ในชุดทูพีซสวยงาม ส่วนซูซานนั้นลงเล่นน้ำตกในชุดกางเกงขาสั้น เพราะไม่ได้เตรียมชุดว่ายน้ำมาด้วย พวกผู้ชายก็มีแต่อีริคกับเฟรดเท่านั้นที่ลงเล่นน้ำ พราวพรายไม่ยอมเล่นน้ำตก ได้แต่นั่งบนหินใหญ่ก้อนหนึ่งใกล้น้ำตก มองสายน้ำที่ไหลพร่างพรูจากที่สูงลงมาในแอ่งใหญ่ที่รองรับอยู่ ส่วนผู้ชายที่เหลืออีกสี่คนนั่งดื่มเบียร์กระป๋องที่ชาญชัยเอาติดรถมาด้วย ดื่มกันไปคุยกันไปอย่างมีความสุข



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาด ผาแต้ม



นั่งมองคนอื่นเล่นน้ำตกอยู่พักหนึ่ง พราวพรายก็ลุกออกจากบริเวณนั้นเดินเล่นไปเรื่อยๆ ตามทางเดินเล็กๆที่ทอดตัวคดเคี้ยวไปมา เธอเดินคิดอะไรต่ออะไรไปเรื่อยเปื่อย จนลืมคิดว่าเดินมาไกลจากพรรคพวกมากแล้ว แดดที่เริ่มอ่อนแสง ความเงียบและต้นไม้ที่เริ่มหนาทึบขึ้น ทำให้หญิงสาวชักตกใจว่ามาไกลเกินไปแล้ว เธอเริ่มหันหลังกลับมุ่งหน้าไปตามเส้นทางที่ผ่านมา แต่เดินมานานพอสมควรก็ยังหาน้ำตกไม่พบ ทั้งๆที่ก็ได้ยินเสียงน้ำตกแว่วๆอยู่ไม่ไกล เธอเริ่มกังวลกลัวว่าจะหลงทาง อีกครู่ต่อมาก็ใจชื้นขึ้น เมื่อได้ยินเสียงน้ำตกดังขึ้นเรื่อยๆ แสดงว่าใกล้ถึงน้ำตกแล้ว แต่แล้วอยู่ๆก็มีเสียงร้องแหลมของสัตว์ชนิดหนึ่ง ดังก้องขึ้นมาจากดงไม้ข้างทาง ทำให้หญิงสาวขวัญผวาจนต้องออกวิ่งเร็วจี๋ เพื่อกลับไปตรงที่คนอื่นๆ เล่นน้ำกันอยู่ให้เร็วที่สุด


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาด ผาแต้ม


แต่พอวิ่งเลยโค้งไปได้หน่อยเดียว เธอก็ชนเข้ากับอะไรอย่างหนึ่งเต็มแรง เพราะวิ่งมาอย่างเร็ว การชนนั้นทำให้ร่างของเธอเสียหลักเซถลา ล้มลงไปกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนพื้นดินแข็งๆ ขณะที่กำลังทั้งเจ็บทั้งตกใจ ก็มีมือของใครคนหนึ่ง เอื้อมมาฉุดเธอให้ยืนขึ้นแล้วประคองเอาไว้

“มิส เป็นอะไรหรือเปล่า”

พอเงยหน้าขึ้นเห็นว่าคนที่กำลังประคองตัวเธอเอาไว้หลวมๆคือนิค พราวพรายก็ผลักอกเขาเต็มแรง จนแขนเขาหลุดออกไป แล้วแข็งใจเดินโขยกเขยกต่อไปบนทางเดิน ทั้งๆที่รู้สึกเจ็บข้อเท้าข้างหนึ่งและหัวเข่า

“เจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่า ไม่เห็นผมหรือไง ถึงได้วิ่งมาชนผมเต็มแรงแบบนี้”

นิคเดินตามมาถามอย่างกังวล ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เขาออกมาสูบบุหรี่ เดินเล่นชมนกชมไม้ไปเรื่อยๆตามลำพัง แล้วอยู่ๆเธอก็วิ่งผ่านโค้งออกมาชนเขาเต็มแรงจนล้มลงไป ล้มลงไปเองแท้ๆยังมาทำตาขุ่นตาเขียวใส่เขาเสียอีก ชายหนุ่มมองเห็นเลือดซิบๆตรงหัวเข่าสองข้างของพราวพราย เขาคิดว่าเธอคงเจ็บพอดู เห็นท่าเดินก็รู้แล้ วสงสัยว่าเท้าของเธออาจจะแพลงหรือซ้นก็ได้ เขาจึงเดินตามเธอไปติดๆ

“เดินไหวหรือเปล่า ให้ผมช่วยพยุงไปดีไหม”

พอได้ยินเสียงถามของเขาพราวพรายก็หยุดเดิน หันขวับมาทันที สีหน้าบึ้งตึงจนน่าเกลียด

“ไม่ต้องมาวุ่นวายกับฉัน ฉันเดินไปเองได้”

“คุณวิ่งหนีอะไรมา ไม่เห็นผมเดินอยู่ตรงนั้นหรอกหรือ”

“เอ๊ะ..จะมาซักมาถามอะไร นี่..ถามหน่อยเถอะ ทำไมคุณไม่หลบฉันล่ะ”

“อ้าว เป็นงั้นไป ผมไม่เห็นคุณหรอก โค้งมันบังอยู่ ว่าแต่คุณวิ่งหนีใครหรืออะไรมา”

“ไม่ต้องมาถาม ไม่ใช่เรื่องของคุณ” แล้วเธอก็พาลต่อเสียเลย “คุณชนฉันจนล้มลงไป ไม่คิดจะขอโทษฉันสักคำเลยหรือไง

อีกฝ่ายชักงงกับข้อกล่าวหา “ผมน่ะหรือชนคุณ?คุณต่างหากที่ชนผมแล้วล้มลงไปเอง”

“ไม่รู้ละ ใครใช้ให้คุณมาเดินซุ่มอยู่แถวนี้ล่ะ”

ชายหนุ่มซึ่งรู้ว่าเธอพาลเพราะความอายและคงรู้สึกเสียหน้ามาก ก็เลยประนีประนอมยอมขอโทษเธอ

“ก็ได้ ถ้าคุณอยากให้ขอโทษ ผมขอโทษก็ได้ ที่เผอิญมาเดินขวางทางวิ่งของคุณ”

พราวพรายซึ่งตีความเอาเองว่าเขาขอโทษประชดเธอ สะบัดหน้าพรืดแล้วเดินจ้ำห่างออกไป ทั้งๆที่รู้สึกเจ็บขามาก ส่วนนิคก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ เพราะกลัวว่าเธอจะโกรธมากขึ้น ทำได้เพียงเดินตามหลังไปเงียบๆ


นิคอดนึกในใจอย่างหมั่นไส้หน่อยๆไม่ได้ ว่าเมื่อกี้พราวพรายทำท่ารังเกียจเขายังไม่พอ ยังทำราวกับกลัวว่าเขาจะฉุดเธอ พาเข้าไปปล้ำในดงไม้ข้างทาง แล้วตอนนี้ยังมาโยนความผิดให้เขาเสียอีก ผู้หญิงอะไร ไม่ยอมเข้าใจความหวังดีของคนอื่นเขาบ้างเลย รู้อย่างนี้ไม่ช่วยฉุดให้ลุกขึ้นหรอก ปล่อยให้นั่งแปะอยู่บนพื้นดินอย่างนั้นแหละ จะลุกขึ้นมาเองไหวหรือ ท่าทางจะเจ็บไม่น้อย



เถาวัลย์อายุ 400 ปี


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาด ผาแต้ม



หลังจากขึ้นรถออกไปจากน้ำตกเพื่อกลับไปที่อุทยานฯ พราวพรายนั่งเงียบกริบหลับตา ไม่พูดจากับใครเลยแม้แต่สุนิสา ทุกคนคิดว่าเธอแค่หกล้มธรรมดา ไม่มีใครรู้ว่าเธอวิ่งซุ่มซ่ามไปชนนิค ความจริงพราวพรายรู้ว่าเป็นความผิดของเธอเอง ที่วิ่งแล่นไปโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ แต่ก็โกรธหนุ่มต่างชาติคนนั้น คิดอย่างมีอคติว่าเขาถือโอกาสมาถูกเนื้อต้องตัวเธอมากกว่าคิดจะมาช่วย ทำไมเขาไม่หลบล่ะ ตอนที่เห็นเธอวิ่งตรงเข้าไปหาเขาน่ะ หญิงสาวคิดอย่างพาลๆนอกจากนี้ยังรู้สึกอายอีกด้วย ที่ล้มลงไปนั่งแปะแขนขากางอย่างหมดรูปอยู่บนพื้นให้เขาเห็น


คืนนั้นทันทีที่กลับจากร้านอาหารริมโขง พราวพรายก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า หลบเข้าเต็นท์ไปตั้งแต่สองทุ่ม ไม่สนใจที่จะเข้าร่วมวงกับคนอื่นๆที่ตั้งวงเหล้ากันที่เดิม ดื่มกินพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ถึงภาพเขียนสี และความงดงามของธรรมชาติของภูผาในอุทยานฯกันอย่างมีความสุข หญิงสาวเก็บเครื่องใช้ส่วนตัวบรรจุลงกระเป๋าเพราะอรรณพบอกไว้แล้วตั้งแต่อยู่ในรถ ว่าพรุ่งนี้จะเดินทางออกจากอุทยานตอนสายๆ แวะดูจุดท่องเที่ยวที่น่าสนใจอีกสองสามจุดแล้วตีรถกลับอุบลฯเลย หลังจากนั้นเธอก็พยายามจะหลับ แต่ก็หลับไม่ลงเพราะมัวแต่หงุดหงิดกับเรื่องต่างๆ ได้แต่ภาวนาให้เช้าเสียที จะได้กลับบ้าน ไม่ต้องเจอะต้องเจอมนุษย์บางคน ที่ทำลายบรรยากาศการมาเที่ยวของเธอจนหมดสนุก




Create Date : 05 ตุลาคม 2559
Last Update : 5 ตุลาคม 2559 0:44:36 น.
Counter : 1153 Pageviews.

47 comments
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
ร่มไม้เย็น Dharma Blog ดู Blog
Sai Eeuu Food Blog ดู Blog
ขุนเพชรขุนราม Science Blog ดู Blog
moresaw Funniest Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ภาพประกอบสวยๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ ชอบภาพเถาวัลย์อายุหลายร้อยปี เขาพันกันได้สวยจริงๆ

ขอบคุณมากค่ะที่เข้าไปให้กำลังใจและอ่านเรื่องที่แม่บุญเขียน

จะติดตามเรื่องตอนต่อไปนะคะ
โดย: Maeboon วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:1:50:58 น.
  

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
**mp5** Dharma Blog ดู Blog
เวียงแว่นฟ้า Book Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
..............................
เดินตามหลัง"แม่บุน"มานะครับฮ่าๆ
โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:2:30:50 น.
  

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ขุนเพชรขุนราม Cartoon Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: Opey วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:2:49:43 น.
  
เสาเฉลียงเคยไปยืนๆดู เสียวด้านบนล้มใส่หัว
ภาพวาด ไม่ชอบรั้วลวดหนามที่เค้ากั้นเขตดูไม่สวยรกตา
แต่ก็เข้าใจว่า คงกั้นกันคนมือบอนเนาะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
พันคม Literature Blog ดู Blog
เวียงแว่นฟ้า Book Blog ดู Blog
ตุ๊กจ้ะ Topical Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: moresaw วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:7:52:25 น.
  
มาทักทายและส่งกำลังใจค่ะ
เห็นภาพสายน้ำแล้วเย็นฉ่ำชื่นใจจริง
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
haiku Fanclub Blog ดู Blog
ALDI Food Blog ดู Blog
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
newyorknurse Home & Garden Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: เนินน้ำ วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:8:48:31 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เวียงแว่นฟ้า Book Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

------------------------------

แวะมาส่งกำลังใจก่อนค่า
ว่าง ๆ มาอ่านนะคะ ... ดูท่าต้องใช้เวลามากเลย แฮ่ ๆ

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:9:58:09 น.
  
มาส่งกำลังใจและขอบคุณกำลังใจที่ให้พี่ด้วยค่ะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
mcayenne94 Home & Garden Blog ดู Blog
Opey Beauty Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Music Blog ดู Blog
ปลาทอง9 Food Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ไว้แวะมาอ่านต่อค่ะ

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:13:29:59 น.
  
แวะทักทายก่อนค่ะพี่ตุ้ย
ดูภาพก่อนนะ ค่อยกลับมาอ่านค่ะ
เถาวัลย์ภาพสุดท้ายนั่นอลังการมาก




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog
pantawan Health Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
Raizin Heart Movie Blog ดู Blog
mcayenne94 Home & Garden Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

//รองเท้าแมวเหมียวนั่น ราคาราวๆ สามพันกว่าบาทค่ะ
ถ้าคู่คัชชูที่มีหน้าแมวก็ราวๆ ห้าพันกว่าบาท
แพงอยู่นะ
โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:15:58:56 น.
  
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ดีจังมีภาพประกอบด้วยค่ะคุณตุ้ย

โดย: หอมกร วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:21:12:18 น.
  
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

.....................................

บ้านเรามีสิ่งที่สวยงามและน่าทึ่งมากนะคะพี่ตุ้ย
น่าภูมิใจและขอบคุณพี่ตุ้ยมากค่ะ

ขอบคุณพี่ตุ้ยสำหรับกำลังใจด้วยนะคะ

โดย: Sweet_pills วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:23:53:48 น.
  
เสาเฉลียง เป็นอะไรที่อเมซิ่งมากค่ะ
ธรรมชาติช่างสรรสร้างจริงๆ
ภาพบนผนังหินก็เช่นกัน
เห็นแล้วอยากไปชมสักครั้งจังค่ะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog
Raizin Heart Movie Blog ดู Blog
mcayenne94 Home & Garden Blog ดู Blog
phunsud Food Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
Max Bulliboo Klaibann Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog


ไว้เก็บผลได้คราวนี้จะเก็บเมล็ดไว้ให้ค่ะพี่ตุ้ย
ขอบคุณโหวตค่ะ

โดย: mambymam วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:7:32:28 น.
  
ที่แท้เสาเฉลียงมีประวัติศาสตร์ยาวนานมากเลยนะคะ
ตั้งแต่ยุค...เรียกว่าดึกดำบรรพเลย
แต่ละคนตื่นเต้นกันใหญ่
จี๊ดจ๊าดเลยพลอยตื่นเต้นไปกับหอยบนเสาด้วย
ว้าววว เที่ยวสนุกเลย


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: จี๊ดจ๊าด (บ้านต้นคูน ) วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:9:07:42 น.
  
ดอยสะเก็ด Literature Blog

อ่านเพลินๆ ดีเชียว เกือบโหวตให้ท่องเที่ยวค่ะ 5555


ปล.เรื่องจัดฟัน คุณหมอจองตัวเลยค่ะ เพราะซีมีฟันที่เยอะ ใหญ่ แต่ปาก เล็ก ไม่พอฟันขึ้นค่ะ 55555 ให้เตรียมเงินไว้ได้เลย
โดย: kae+aoe วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:10:05:26 น.
  
น้องพราวเนี่ย ซนไม่ใช่เล่นเลยนะคะ
คงเพราะออกนอกพื้นที่ก็เลยตื่นเต้นเป็นพิเศษหรือป่าว อิอิ


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
**mp5** Dharma Blog ดู Blog
ขุนเพชรขุนราม Science Blog ดู Blog
ร่มไม้เย็น Dharma Blog ดู Blog
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
Tui Laksi Book Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog


โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:10:09:37 น.
  
สวัสดีค่ะคุณตุ้ย
เดี๋ยวว่างๆจะกลับมาอ่านค่ะ แต่ตอนนี้มีเวลาแค่ดูรูปไปก่อน รูปประกอบสวยดีค่ะ ชอบๆ

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: Raizin Heart วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:10:30:48 น.
  

เสาเฉลียงและผาแต้มยังไม่เคยไปเลยค่ะ

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: พรไม้หอม วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:11:00:32 น.
  
ภาพประกอบสวยๆในบทนี้ช่วยให้การอ่านมีอรรถรสยิ่งขึ้นค่ะ


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:12:26:14 น.
  
เสาหินมีชื่อเรียกด้วยเหรอคะ
สวยๆทั้งนั้นเลยคะอยากไปเห็นของจริง
จะว่าไปแล้วเมืองไปมีที่เที่ยวมากเลยทีเดียวนะคะ
น่าทึ่งมากคะภาพวาดผนังนะ หนูจินตนการไปอียิปต์เลยคะ
โอ้โห เถาวัลย์อายุ 400 ปีเชียว แต่สวยนะคะ
ปล ถ้าเป็นไปได้อยากให้พี่ตุ้ยอัดเสียงพากษ์มาลงบล็อกคงจะดี
หนูจะได้นอนฟัง โหวตเป็นกำลังให้พี่ตุ้ยล่วงหน้าคะ
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: Mitsubachi วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:17:01:03 น.
  
ภาพประกอบสวย ๆ ทั้งนั้นเลยค่ะพี่ตุ้ย หนูยังไม่เคยไปด้วยไงคะ

ได้ความรู้ประกอบภาพไปด้วย ชอบค่ะ


บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


*** ขอบคุณโหวตค่ะพี่ตุ้ย
โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:17:07:13 น.
  
เรื่องนี้มีแทรกความรู้กับพาเที่ยวด้วย สุดยอดเลยค่ะพี่ตุ้ย

ปล เรื่องที่บุ๋มเขียนเป็นซีรี่ย์ตะพาบแบบดราฟท์แรกค่ะ แต่ก็ลองลงในเด็กดีดูด้วย ขอบอกว่าจะพยายามให้เป็นแนวสงคราม ฮ่า ๆ เล่นของยากเกินตัวอีกละ เรื่องอาจน่าเบื่อนะคะพี่ คำผิดอาจเยอะหน่อย รอให้จบตะพาบปีนี้ก็จะเริ่มเกลาใหม่ เพราะบุ๋มทะลึ่งเอาโจทย์ตะพายมาเขียนให้เป็นเรื่องต่อกันอ่ะคะ


https://writer.dek-d.com/redapplels/writer/view.php?id=1484894





บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ดอยสะเก็ด Literature Blog
โดย: ชลบุรีมามี่คลับ วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:22:32:57 น.
  
มาโหวตก่อนครับ
ขอบคุณสำหรับโหวตที่บล็อกครับ
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:22:45:09 น.
  
สวัสดีค่ะพี่ต้ย
ส่งกำลังใจค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
life for eat and travel Travel Blog ดู Blog
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: pantawan วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:23:11:27 น.
  
โดย: Opey วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:1:46:03 น.
  
สวัสดีค่ะพี่ตุ้ย

น่าจะปล่อยพราวพรายไว้ในป่าเน๊าะเรื่องมาก
ภาพประกอบสวยมากค่ะ

ดอยสะเก็ด Literature Blog


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:2:22:25 น.
  

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
Raizin Heart Movie Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

สวัสดีค่ะพี่ตุ้ย อ่านนิยายหนนี้ได้ความรู้เยอะเลยค่ะ กิ่งยังไม่เคยไปผาแต้มที่อุบลเลยแต่รู้ว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของอุบลฯ ชอบภาพวาดมากเลยค่ะคนสมัยก่อนคงจะมีความตั้งใจวาดไว้ให้คนรุ่นใหม่ได้ชมถึงชีวิตความเป็นอยู่ของเขานะคะ พี่ตุ้ยบรรยายในภาพของตัวละครได้ดีมากค่ะผู้อ่านได้ความรู้ไปด้วยกิ่งโหวตให้นะคะ

ขอบคุณที่ไปอ่านสูตรลับพร้อมโหวตให้นะคะ เดี๋ยวนี้คงไม่มีใครกล้าเอาใบกัญชาใส่ลงไปแล้วค่ะเดี๋ยวตำรวจจับค่ะ อิอิ

มีความสุขวันศุกร์นะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:9:34:19 น.
  
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog
เวียงแว่นฟ้า Literature Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
Sweet_pills Beauty Blog ดู Blog
เศษเสี้ยว Travel Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


สวัสดีค่ะ แวะมาส่งกำลังใจให้กับงานเขียนดี ๆ และภาพประกอบสวยจนอยากไปที่นี่แล้วละสิค่ะ คุณยายของโมเสสไปเที่ยวเมื่อนานมาแล้ว แกเคยเล่าให้ฟัง คิดแล้วอยากตามละคะ
โดย: mariabamboo วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:9:47:18 น.
  
โมทนาสาธุค่ะคุณตุ้ย


ขัดสีดำในตัว น่าจะเป็นเช่นที่คุณตุ้ยพูดนั่นแหละ

ตอนนี้ป้าเองก็พยายามขัดสีดำในตัวอยู่เหมือนกันค่ะ
โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:11:04:38 น.
  
สวัสดี จ้ะ น้องดอยสะเก็ด

ตามมาอ่าน นวนิยาย ต่อ จ้ะ ยายนางเอก นี่ ช่างไม่มีเหตุผลเลยนะเนี่ย อิอิ วิ่งมาชนเขา ยังพาล หาว่า คนอื่นยืนเกะกะอีก เฮ้อ !

เสาเฉลียง สวยและแปลกตาดี ครูเคยไปและถ่ายรูปไว้หลายรูปเหมือนกัน จ้ะ แต่มาอ่านครั้งนี้ ครูได้ความรู้ ทั้งผาแต้มและเสาเฉลียงมากทีเดียว จ้ะ

โหวดหมวด งานประพันธ์ของเจ้าของบล็อก จ้ะ

ขอบใจ จ้ะ ที่แวะไปเยี่ยมและโหวดที่บล็อกครู จ้ะ
โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:21:14:23 น.
  
คณะท่องเที่ยวนี่เที่ยวทุกเหลือบมุมเลยนะคะ
ตามเที่ยวอย่างสนุกเลยค่ะ
ถึงน้ำตกแสงจันทร์ ดด้วย

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
ร่มไม้เย็น Dharma Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ตุ๊กจ้ะ วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:22:13:42 น.
  

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

วันนี้ภาพประกอบสวยและได้ความรู้ด้วย
ส่งกำลังใจค่ะคุณตุ้ย
โดย: AppleWi วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:0:00:08 น.
  
มาส่งกำลังใจค่ะ
วิวสวยจัง

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: newyorknurse วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:2:03:34 น.
  
ชอบภาพเถาวัลย์ค่ะ สวยดี
ภาพสวย ๆ เหมือนได้ไปเที่ยวด้วยเลยค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ปรัซซี่ Food Blog ดู Blog
ซองขาวเบอร์ 9 Home & Garden Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog
mambymam Music Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: ALDI วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:4:35:46 น.
  
ตามมาเที่ยวด้วยคนค่ะ ยังไม่มีโอกาสได้ขึ้นไปเที่ยวทางอีสานเลยค่ะ อยากไปผาแต้มมากกกก โหวตท่องเที่ยวให้นะคะ
โดย: life for eat and travel วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:16:43:24 น.
  
ส่งกำลังใจก่อนนะคะ
เดี๋ยวกลับมาอ่าน

โหวตงานเขียนและบทประพันธ์
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:17:50:11 น.
  
ภาพสวย อ่านสนุกค่ะ
จะคอยติดตามตอนต่อไปค่ะ
โดย: ไม้น้ำ (เจ็บไม่อั้น ) วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:19:58:47 น.
  
ดอยสะเก็ด Literature Blog
มาแปะโหวต ราตรีสวัสดิ์ก่อนค่ะ
พรุ่งนี้มาแวะอ่านใหม่ค่ะ
โดย: mcayenne94 วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:22:57:03 น.
  
สวัสดียามเช้าตรู่ค่ะพี่ตุ้ย
ขอบคุณที่แวะฟังเพลงค่ะ
สุขสัน๖ืวันหยุดนะคะ

โดย: mambymam วันที่: 9 ตุลาคม 2559 เวลา:5:58:39 น.
  
มาติดตามอ่านต่อครับคุณตุ้ย
เสาเฉลียงนี่ถือเป็นความหัศจรรย์ของธรรมชาติ ผมเคยไปผาแต้มแต่ไม่ได้แวะที่นี่ครับ
โหวต Literature Blog
โดย: Insignia_Museum วันที่: 9 ตุลาคม 2559 เวลา:14:04:07 น.
  
เกือบลืมว่าอ่านนิยาย คิดว่าอ่านหนังสือนำเที่ยวซะอีก แฮ่ ๆ
มีคนโหวตท่องเที่ยวให้ด้วย 555

ฝนตกชุ่มฉ่ำค่ะวันนี้ สุขสันต์วันหยุดค่า

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 9 ตุลาคม 2559 เวลา:15:25:03 น.
  
สวัสดีค่ะแวะมาอ่านและมาส่งข่าวว่าเราขึ้นบล๊อกใหม่แล้วนะคะ

พราวกับนิคนี่จะเป็นคู่กัดกันอีกนานมั้ยคะนี่

ว่าแต่สัตว์ที่พราวได้ยินเสียงไม่มีเฉลยหน่อยหรือคะว่าตัวอะไร วิ่งซะขนาดนั้นไม่ทันเห็นตัวสักหน่อย
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 9 ตุลาคม 2559 เวลา:16:51:42 น.
  
เป็นเรื่องราวและภาพที่น่าประทับใจจริงๆค่ะพี่ตุ้ย


ทานเค้กด้วยกันนะคะพี่




โดย: กาปอมซ่า วันที่: 9 ตุลาคม 2559 เวลา:19:40:08 น.
  
ขอบคุณค่ะที่ถามข่าวคราว

รุ้งไปเขาใหญ่มาค่ะ

เพิ่งกลับถึงบ้านวันนี้เอง

ไปกับน้องสาวค่ะ เป็นงานประจำปีบริษัท มิได้ควงแฟน

เพราะแฟนมิมี


จะว่าไปรุ้งยังไม่มีโอกาสไปผาแต้มเลยค่ะ

บางภาพดูเหมือนมนุษย์ต่างดาวเลย

อยากไปเที่ยวผาแต้มเหมือนกันแฮะ

เข้ามารอบนี้อ่านความเห็นเพื่อนๆด้วย เห็นด้วยเลยที่ว่านิยายเรื่องนี้เหมือนคู่มือนำเที่ยวไปในตัวอะ
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 9 ตุลาคม 2559 เวลา:20:55:18 น.
  
ขอบคุณมากนะคะสำหรับคะแนนโหวต
ฟังเรื่องดีมา 99 ครั้งนี่ใช่เลยค่ะ
เสียครั้งเดียว จำแต่ตอนที่เสีย ตอนดีลืมมันหมด
โดย: ตุ๊กจ้ะ วันที่: 9 ตุลาคม 2559 เวลา:23:17:51 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ร่มไม้เย็น Dharma Blog ดู Blog
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

เห็นรูปแล้วอยากไปเที่ยวบ้างจัง
โดย: ชมพร วันที่: 9 ตุลาคม 2559 เวลา:23:28:42 น.
  
บ้านเรายังมีสิ่งสวยงามที่เป็นธรรมชาติอยู่เยอะเลยนะคะ ดูเเล้วอยากไปเที่ยวด้วยคนอิอิ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mambymam Music Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
ขุนเพชรขุนราม Science Blog ดู Blog
ตุ๊กจ้ะ Topical Blog ดู Blog
อุ้มสี Travel Blog ดู Blog
บ้านต้นคูน Food Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: Quel วันที่: 10 ตุลาคม 2559 เวลา:2:55:54 น.
  
แวะมาโหวตค่าขอบคุณแวะไปอร่อยด้วยกันนะคะ
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 10 ตุลาคม 2559 เวลา:8:17:26 น.
  
สวัสดีตอนสาย ๆ ค่ะ
มาทักทายและขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้า
โดย: เนินน้ำ วันที่: 10 ตุลาคม 2559 เวลา:9:35:34 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ดอยสะเก็ด
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 49 คน [?]



Group Blog
ตุลาคม 2559

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
31
 
 
Friends Blog
[Add ดอยสะเก็ด's blog to your weblog]