แก้งานจาก "สมุย" 11 - 13 July 09 ทริปนี้เกิดจากความไม่ตั้งใจอีกแระ แค่ถามเพื่อนเล่นๆ “ช่วงนี้ไม่ไปเที่ยวไหนเหรอ” “ไปสมุย” “ไปด้วยดิ ได้ป่าว” “ไปได้ ไปได้” “เราจองโปรไว้แล้ว บลา บลา บลา” “ไม่เป็นไร เรื่องแค่นี้จัดการเองได้อยู่แล้ว” อาการเซ็งกำเริบอย่างหนัก ไปโลดดดดดดดดด จากนั้นก็เริ่มหา ข้อมูล ตั๋วเครื่องบินก่อน ส่วนเพื่อนก็เลือก tour จะไปไหนดี ระหว่างเกาะเต่า นางยวน หรือ หมู่เกาะอ่างทอง ใจเราก็อยากไปหมู่เกาะอ่างทองอะ แบบว่า อยากเอา passport ของอุทยานแห่งชาติไปปั้มอะ อิอิ ลืมตลอดเลย ไม่ค่อยได้พก ไปถึงที่แล้ว ถึงรู้ว่าเป็นอุทยานแห่งชาติ กำแท้แท้ เกาะเต่า เกาะนางยวนก็สวย แต่เพื่อนก็เลือก “หมู่เกาะอ่างทอง” เย้ อยากไป อยากไป ก่อนวันเดินทาง ดูแต่รีวิวที่เกี่ยวกับ สมุย! สมุย! สมุย! ดูทุกวัน ทั้งวัน งานไม่ค่อยจะทำ อิอิ ก็มันว่างนิ ถึงมีแต่ก็ไม่อยากจะทำ ก่อนวันเดินทางวันเดียวเท่านั้น ย้ำ! วันเดียวเท่านั้น “เสาร์นี้ว่างปะ พี่จะให้ช่วย rewrite proposal 2 บท” “ไม่ว่างคะ มีธุระ” เรา นึกในใจ ซวยละตรู “งานเข้า” ของจริงเลยเนี่ย “งั้นทำที่บ้านก็ได้ ส่งทางเมล์ละกัน ที่บ้านรับเมล์ได้ป่าว” “ได้คะ กำของฉาน งานนี้ฉานได้แบก notebook ไปด้วย” ทำงัยได้ละ ไม่ได้ลาล่วงหน้า ก็ช่วงนี้งานไม่มีเลย เล่นเน็ตเป็นเดือน แต้ดันมีงานก่อนวันเดินทางแค่วันเดียว อยากจะร้องไห้ ฉาน เครื่องขึ้น 6 โมง ครั้งแรกเลยเนี่ย ที่ได้เดินทางเช้าขนาดนี้ เพื่อนสั่งว่า “ถ่ายรูปวิวก่อนลงสมุยมาด้วยนะ “ถ่ายรูปป้ายชื่อที่ไปรับด้วยนะ” ได้เลยจ้า check in “ขอที่นั่งริมหน้าต่าง ด้านขวาคะ” อ่าน review มามาก มีคนแนะนำว่า ถ้าจะนั่งเครื่องไปลงสมุยก็ต้อง bangkokair และก็ต้องเป็นที่นั่งริมหน้าต่างทางขวาด้วย ถึงจะได้ feel งั้นแบบนี้ เราก็ได้แค่ครึ่ง feel อะดิ อิอิ “ไม่มีแล้วคะ คนสุดท้ายที่ได้ไป เมื่อกี้เอง” เซ็งเลย “มีของเหลวเกิน 100 ml. มั้ยคะ” “ขวดเดียวเองคะ 150 เอง” “ไม่ได้คะ ตรวจเจอก็ต้องทิ้งอยู่ดี เสียดาย load กระเป๋ามั้ยคะ” “มี notebook มาด้วยอะคะ” “ถือขึ้นเครื่องไปเลยซิคะ” “งั้น ได้คะ” ถือ notebook มันทั้งยังนั้นไปเลย เท่ห์ดี 555 หลังจากนั้นก็เข้า lounges ตอนแรกก็ตื่นเต้นดีอะ พอเข้าไปแล้วเฉยๆ ไม่เห็นจะมีไร กินน้ำส้มไปแก้วเดียวเอง ขี้เกียจหาไรกิน เช้าเกิน กินมะลง อิอิ ไป สมุย กันเล้ย ผ่านไป ไวเหมือนโกหก ถึงสมุยแระ เร็วมาก รอรับกระเป๋า จากนั้นก็เดินไปรอคนมารับที่จุดนัดพบ ไม่เห็นมีป้ายชื่อเราเลย มาแน่มั้ยเนี่ย รออยู่นานพอควร ไม่มาซะที ดูแต่รถตู้ก็ไม่ใช่คนที่มารับเรา เฮ้อ โทรหาเพื่อนดีก่า นานแระเนี่ย (อาจจะไม่นานเท่าไร แต่เราใจร้อน คนอื่นก็จะไปกันหมดแล้วด้วย) ไม่เห็นจะมีใครมารับเลย เราคงจะพูดดังไปมั้ง “ยังไม่มีใครมารับ” คนที่มารับก็ไปถามที่บริการ taxi เค้าบอกว่ากะให้ประชาสัมพันธิประกาศ บังเอิญว่าเราอยู่ใกล้ตรงนั้น ก็เลยได้ยินชื่อ เฮ้อ เป็นคนไทยก็งี้แระ ถ้าเป็นฝรั่งนะ เค้ามาถือป้ายรอไว้แล้วเนี่ย อ้าว! งี้เป็นคนไทยผิดด้วยเหรอเพ่ ถึงบริษัททัวร์ชื่อ “Grand Sea” เป็นบริษัทเล็กมาก นั่งรอเพื่อนได้ซักพักก็มีฝรั่งมา 2 คน พี่ staff tour ก็เอาเชือกสีเหลืองมาผูกให้ เชือกที่ผูกนี่มีหลายสีแหะ ตอนที่เค้ามาผูกให้ เราก็คิดว่าเป็นสายสิญอะจิ (คือช่วงนี้เป็นหน้ามรสุมอะ แบบว่าอาจจะให้เดินทางโดยปลอดภัย 555 คิดได้งัยเนี่ย) พอถึงเวลาขึ้นเรือ ถึงได้รู้ว่าเชือกสีที่ผูกนั้น เค้าไปคนละทีกัน ของเราเป็นสีเหลือง จะไปหมู่เกาะอ่างทอง จากสมุยไปหมู่เกาะอ่างทองใช้เวลาประมาณ 45 นาที หรือเกือบชั่วโมง (มันนานมากสำหรับเรา) บางครั้งก็ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศด้วย ไปกะเรือ Speed boat 3 เครื่องยนต์ บรรทุกผู้โดยสารได้ประมาณ 45 คน เป็นครั้งแรกที่ได้ขึ้น Speed boat ลำใหญ่ ปกติจะได้นั่งลำเล็กๆ ผู้โดยสารบนเรือส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ มีเรากลุ่มเดียวเป็นคนไทย จุดแรกที่แวะเป็นเกาะเล็กๆ ที่ไม่สามารถขึ้นเกาะได้ เค้าให้ลงไปเล่นน้ำกัน เรา เหมือนเดิม ไม่ดีก่านะ อยู่บนเรือดีแระ ตอนแรกเราก็ข้องใจคิดว่าเป็นจุดดำน้ำยอดฮิต ถามเพื่อนที่ลงเล่นน้ำ “เป็นงัย สวยป่าว เจอไรบ้าง” “มีแต่ปลาตีนอะ ไม่เห็นมีไรเลย มันมาแวะมัยเนี่ย” ซักพักพี่ staff ก็เรียกขึ้นเรือ เราจะไปเกาะที่เป็นที่ตั้งที่ทำการ “อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง” ระหว่างทางที่ไป เราเจอ “เกาะลิง” ด้วย เหมือนเปี๊ยบเลย อิอิ น่ารักดีอะ มาถึงเกาะที่ทำการอุทยาน แน่นอนไม่ลืมปั้ม อิอิ เดินเข้าไปดูทะเลในกัน เค้าบอกว่าไม่มีทางที่น้ำทะเลจะเข้าไปได้ แต่ไม่รู้ว่าน้ำมาจากไหนกันเนี่ย สวยนะ สวยจริงๆ เสียดายที่อยู่ไม่นาน ไม่เป็นไร มีโอกาสมาใหม่ได้ อิอิ ได้เวลาอาหารเที่ยงแระ แวะกินกันที่ “เกาะวัวตาหลับ” อาหารขอบอกว่า “ห่วยเป็นที่สุด” งัยดีอะ คือทำให้ฝรั่งกินอะ เห็นแกงเขียวหวานดีใจมากเลยอะ อยากกินกะหนมจีน “พี่มีหนมจีนด้วยป่าว” “มี มี” พอจะกินดันเป็น สปาเก็ตตีไปได้ “ไม่เป็นไร สปาเก็ตตีก็ได้ฟระ” แกงเขียวหวานนี่ห่วยมาก หวานจิงๆ ก็ต้องกินกินเข้าไปละครั้ง อย่าเรื่องมากเลยฉานนนนน อดขึ้นมาจะเป็นเรื่อง กินข้าวเสร็จ ขึ้นไปจุดชมวิวกัน ระยะทางก็ไม่ไกลหรอก เค้าบอกมาแค่ 500 เมตรเอง ตลอดทางจะมีเชือกให้จับตลอด เป็นทางขึ้นเขาและก็ชันด้วย “ระวังขึ้นไปจะเป็นวัวตาเหลือก” นะ เราก็งงงงกัน คือไรฟระ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร “100 เมตรแระ ก็ดีนะ วิวสวย ยังพอไหวไม่ค่อยเท่าไร” “200 เมตร ก็เริ่มจะเหนื่อยแระ ล้าด้วย ทำงัยได้ ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายนิ ทางก็ลำบากซะ นะ” ที่หน้าแปลกใจคือ ในกลุ่มไม่มีใครเห็นจุดที่พัก 300 เมตร จึงเดินไปเรื่อยๆ เพื่อให้ถึงจุดชมวิวสูงสุด เนื่องด้วยขณะนี้ เหนื่อยมาก หายใจไม่ทัน เดินไม่ทันเพื่อนแระ ขานี่ล้ามาก แล้วการไปจุดสุดท้ายนี่ ก็โหดมากด้วย มีแต่หินที่ต้องค่อยๆ จับ เดินก็ยาก ใส่รองเท้าแตะอีก ช่างเข้ากันได้ซะ กัวลื่นด้วย สุดท้ายก็ขึ้นมาถึงจิงๆ นึกถึงคำพี่เค้าขึ้นมาเลยว่า “วัวตาเหลือก” ตอนนี้เราก็ตาเหลือกไปด้วยแน่ๆ (ใจคิดว่าแค่นี้ยังมะหว่าย แล้วจะไปคินาบาลูได้เหรอเนี่ย เฮ้อ) ดีนะที่มีป้ายห้ามขึ้นติดอยู่ เพราะถ้าให้ขึ้นไปอีก คงจะมะหว่ายแระ แต่วิวนี่สวยมากมากเลย มองเห็นทะเลและหมู่เกาะเกือบหมดเลยด้วย สวยจิงๆ อยู่ได้ไม่นานต้องรีบลง ได้เวลากลับแระ ตอนกลับนี่ขอบอกเลยว่า “สุดยอด” แห่งความน่ากัว(ของเรา) หลังจากออกจากเกาะมาได้ซักพัก เริ่มรู้สึกว่าคลื่นมันเริ่มจะสูงขึ้นแระ แรกๆ ก็ดีหรอกนะ พี่เค้าบอกเรื่องปกติ แต่นานๆ เข้านี่ ชักไม่ดีแระ ในความคิดเรา คลื่นมันสูงมากเลยแระ “เมื่อไรจะถึงอะเพ่” “25 นาที ” ตอนนี้แม้จะวินาทีเดียว ก็ไม่ไหวแระ งั้นฟังเพลงไปซะ เปิดมันดังๆ บอกตรงๆ ว่าใจไม่ดีเอาซะเลย ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อนด้วย ถามเค้าตลอดเวลา “ถึงยัง “ถึงยัง” ใจก็คิด ไม่เอาอีกแล้วแบบนี้ แต่ถ้าให้ไปอีก ก็ไม่แน่ 555 (ตอนนี้อย่าเพิ่งคิดว่าจะไปอีกเลย แค่ให้ถึงฝั่งก็จะบ้าแล้ว) หลังจากผ่านนาทีที่ยาวนานนนนนนนน ก็มาถึงฝั่งโดยปลอดภัย ฝนตกพอดี ขอบคุณพี่ๆ staff ทุกท่านนะคะ โดยเฉพาะพี่คนขับเรือ ขอบคุณมากมากเลยเพ่ “หิวข้าวแระ” ถึงฝั่งแลวนิ จะพูดไรก็ได้ อิอิ รีบไปที่พักกันดีก่านะ ที่พักของเรา “Panalee Resort” ห้องพักทำเป็นหลังๆ มีสระว่ายน้ำอยู่ข้างหลัง ห้องของเรามี 2 ห้องนอน หามุมทำงานดีก่า ตั้งโต๊ะในห้องนอนริมหน้าต่างดีก่า เห็นทะเลด้วย (ฝันมานานแระ อยากนั่งทำงานริมทะเล ถ้าไม่เป็นงานร้อนแบบนี้ เฮ้อ) อยากบอกว่ามีความสุขที่ซู้ดดดด ไม่รู้ซิ อิอิ “ไปกินข้าวกันได้แล้ว” ที่กินข้าวจะอยู่ฝั่งตรงข้ามกับที่พัก แต่ติดทะเลเลยด้วย อาหารก็ดี สั่งอะไรเพิ่มไม่ได้ แย่จัง อิอิ อิ่มแล้วขอเตรียมตัวไปทำงานก่อนนะ ส่งงานไม่ทัน คราวหน้าอาจจะไม่ได้มาเที่ยวได้อีกนะเนี่ย หุหุ ขอกลับมาก่อนนะ จะได้ทำงานทำงานให้มันเสร็จๆ ไปซะ วันนี้มีน้องที่เคยทำงานด้วยมานอนด้วยคนนึง ตื่นเช้ามาวันนี้อากาศไม่ดีเลย ฝนตกตลอดเลย ไปไหนก็ไม่ได้ วันนี้วางแผนจะขี่มอไซร์รอบเกาะกัน อดเลย เราก็ต้องทำงานต่อไป ยังมะเสร็จซะที เพื่อนก็เล่นไพ่กัน เค้าก็มาชวนแระ แต่ยังไม่อยากเล่นรีบทำงาน เสร็จดีก่า เสร็จแล้ว เสร็จเร็วและฝนยังไม่เลิกตก ก็จะได้ไปกะพวกเค้า ไม่งั้นได้อยู่ทำงานที่โรงแรมคนเดียวจะแย่ “เสร็จแล้วช่ายมั้ย มาเล่นด้วยกันเลย” ก็นะ ไปเล่นเอามันส์ซะหน่อย “เป็นเจ้าเลยนะ แค่ตาละบาทเอง” เอ้ย เป็นเลยเหรอ จำได้ว่ามีเหรียญบาทไม่กี่เหรียญเอง เอาก็เอาฟระ แรกๆ ก็ป๊อกดี หลังๆ ไม่ป๊อกเลยแหะ แต่แต้มสูงตลอด แบบว่ากินเกือบทุกตา อิอิ เพื่อนคนนึงเค้าไม่ยอม เค้าขึ้นเงินอะ เราก็ปอดดิ แต่ไม่รู้ทำไมถึงคิดว่า เค้ากล้าลง เราก็กล้าเล่น แบบว่าไม่ชอบให้ใครมาท้าทายต่อหน้าซะด้วย เค้าก็เสียขึ้นแทบทุกตา เราโดนแซวตลอดเลยว่า ได้อยู่คนเดียว ซึ่งเราก็ได้คนเดียวจิงๆ อะ ละอาย อิอิ บ่ายก่าแระ ฝนเริ่มซาลงเอามอไซร์ออกไปขี่เล่นกัน ยังงัยก็ต้องออกไป ไม่งั้นไม่ได้ไปไหนแน่ กินข้าวเที่ยงกันก่อน จากนั้นก็ไป “หินตา หินยาย” กัน เห็นแล้ว อืม เหมือนจริงๆ เลยแฮะ อยู่กันนานไม่ได้ มืดแล้วจะขี่รถกันลำบาก จากนั้น แวะจุดชมวิวระหว่างทางสวยอะ มองเห็นทะเลแบบ panorama ไปเลย (เรียกถูกป่าวก็ไม่รู้ ) อิอิ ไปต่อกันที่พระใหญ่ อยู่ใกล้กลับหนามบินสมุยเลย ที่นี่แระอยากไปมากมากเลย เราชอบไหว้พระที่อยู่บนเขาอะ รู้สึกดีงัยไม่รู้ ได้เห็นเครื่องขึ้นลงด้วย เสียดายถ่ายรูปไม่ทัน ก่อนกลับเราซื้อหนมกินกัน เพื่อนคนนึงซื้อข้าวโพดคลุกเนย ซึ่งก่อนที่เราจะเข้าไปไหว้พระ เราได้ยิน “How much?” “40 baht” เอ้ย เราฟังผิดไปป่าวเนี่ย แพงไร้สาระแบบนี้ กินไม่ลงอะ แต่ถ้าคนไทยซื้อ เค้าคิด 20 บาท แต่ว่าห้ามจ่ายต่อหน้าฝรั่งนะ เฮ้อ ทำงัยได้ เมืองท่องเที่ยวก็แบบนี้แระ หลังจากไหว้พระเสร็จ เรากลับที่พักกัน กินข้าว เราเหมือนเดิม กินเสร็จก่อน แล้วขอตัวกลับไปทำงานต่อ เจ้านายส่งเมล์กลับมาให้ทำเพิ่ม ถึงห้อง อาบน้ำสระผมก่อนเลย โดนฝนมาทั้งวัน เด๋วจะเป็นหวัดกัวมันจะกลายเป็นหวัด 2009 คราวนี้งานใหญ่เข้าแน่แน่ 555 ทำงานที่เหลือให้เสร็จ มีเมล์เข้ามา รีบทำ รีบทำ “มาเป็นเจ้าต่อเร็ว” “จะเอาที่ให้เมื่อเช้าคืน” งัยก็ได้ ไม่มีปัญหา “คราวนี้เป็นคนละ 3 ตานะ แล้วเปลี่ยนกัน ” เหมือนเมื่อเช้าเป๊ะ เราก็ได้อีก ไม่ว่าจะเป็นเจ้าหรือไม่เป็น ตอนแรกก็วนกันเป็นดีหรอก ตอนหลังไม่มีใครเป็นอีกเลย เราก็เลยต้องเป็นตลอด เพื่อนคนเดิมเลย ตาไหนที่เราเป็นเจ้า เค้าจะต้องเพิ่มเงิน แต่ถ้าเราไม่เป็น เค้าก็จะเล่นตามปกติ แบบนี้ไม่เรียกว่าท้าทายแล้วให้เรียกงัยเนี่ย ยิ่งเล่น ก็ยิ่งได้ ของคนอื่นเราไม่สน สนของเค้าคนเดียว ไม่ป๊อกเป็นใช้ได้ อิอิ เราว่าดวงเค้าคงจะแย่จัดอะ ขนาดของเราแต้มเดียว 3 เด้ง ยังได้กินเค้าเลย เรานะ ทั้งฮาทั้งซะใจ ทั้งขี้เกียจจะกินแระ ถ้าเล่นไปแบบนี้นานๆ ได้ตังค์ค่าตั๋วเรือ แน่ๆ แต่ก็ไม่ยอมเลิกซะที ไม่เป็นไร แต่ยิ่งเล่น เค้าก็ยิ่งเสีย ก็เลยได้โอกาสเลิกไปเลย เลิกซะที ตรูละเบื่อทำไพ่แระ อิอิ นอนแระนะ เช้าวันจันทร์ ยังไม่ได้ลางานเลยฉาน รีบลุกขึ้นมาเพื่อส่งเมล์ internet ใช้ไม่ได้ซะงั้น งานเข้าละซิ ไม่ได้ลาล่วงหน้าอะ ลาป่วยแบบกะทันหันซะเลย (ขอโทดนะคะเจ้านาย) ต้องรีบไปบอกให้เจ้าของรีสอท์เปิด wireless อะ เพราะถ้าไม่รีบส่งอาจมีอันตรายได้ 555 จากนั้นก็เตรียมตัว อาบน้ำ กินข้าวเช้า เราต้องรีบไปลงเรือตอน 10 โมงเพื่อไปขึ้นเครื่องที่สุราษฎ์ พี่เจ้าของรีสอท์ลงทุนมาส่งพวกเราด้วยตัวเอง เราขึ้นรถบัสเพื่อลงเรือ ferry ข้ามไปสุราษฎ์ เป็นครั้งที่ 2 ที่นั่ง ferry แต่เป็นครั้งแรกที่ใช้เวลานานขนาดนี้ 1.40 ชั่วมง แต่มีเพื่อนคุยกันไป เดินไปโน่นมานี่ แป๊บเด๋วเอง ถึงแระ จากนั้นก็ต้องต่อรถเพื่อไปหนามบิน ขากลับนี่ เรากลับ airasia โดน move จากบ่ายมาเย็นเลย น่าเบื่ออะ รอเครื่องประมาณ 3 ชั่วโมงก่าๆ เครื่องก็มาแระ เย้! มาแล้ว จะได้กลับแระ ซักพักก็ได้เวลาขึ้นเครื่อง เป็นครั้งแรกที่ได้นั่งริมหน้าต่าง ว้าว! จะได้ดูวิวแล้ว อิอิ คิดในใจ หลังจากเครื่องขึ้นไปได้ซักพัก ผ่านทะเล ตอนแรกก็เห็นเกาะอยู่ดีดี หันไปหันมา เอ้ย! เกาะหายไป มองไม่เห็นไรเลย เครื่องก็เริ่มสั่นๆ พ่อจ๋า แม่จ๋า นู๋กำลังจะกลับแล้วนะ” ป้าคนข้างๆ นี่สวดตลอดเลย เราก็นึก ขอบคุณคะป้า ตอนนี้ไม่มีสมาธิเลย คิดแต่ว่า เมื่อไรจะถึง เมื่อไรจะถึง เอาเพลงขึ้นมาฟังยังไม่มีอารมณ์เลย เป็นแบบนี้ตลอดทาง พอเริ่มเห็นข้างล่างก็อุ่นใจ “ใกล้ถึงแล้วเฟ้ย ” “เฮ้อ อะไรกันนักกันหนาเนี่ย” จะลงอยู่แระ เครื่องยังสั่นอีก พอล้อแตะพื้นเท่านั้นแระ เย้ ถึงบ้านแล้วจ้า ไม่เคยขึ้นเครื่องหน้าฝนเลย น่ากัวชะมัด ก่อนกลับ “ขอบคุณนะที่วันนี้เลี้ยงข้าวเรา” อิอิ เราแซวคนที่เสียค่าไพ่เยอะสุด เค้าบอกว่า “คราวหน้าเอาคืนแน่” ได้เลย “งั้นขอเป็นไพ่พลาสติกนะ จะได้กรีดง่ายๆ หน่อย อิอิ” ซื้อมาเองเลยนะ กรอบทองด้วย เสียดายที่ถ่ายรูปมาน้อยมากกกกกกกกกกกก ก็ทริปนี้ไม่เหมือนไปเที่ยวเลย หอบโน่นหอบนี่ จะควักล้องมาถ่ายแต่ละทีก็ลำบาก เราเองก็ถ่ายไม่ค่อยเป็นด้วย เห็นคนอื่นเค้าจะถ่ายแต่ละที เค้าต้องปรับกันหลายอย่างเราเหรอ เอากล้องขึ้นมาได้ ก็ ถ่าย ถ่าย ถ่าย มันอย่างเดียว ไม่ได้ดูเลยว่า จะย้อนแสงมั้ย มืดไปป่าว เฮ้อ! ทริปหน้าแก้ตัวใหม่นะ อิอิ การไปเที่ยวกะคนแปลกนี่ ก็หนุกไปอีกแบบนะ ถ้าไม่คาดหวังไรไว้เลย เจอไรก็เจอ เป็นไรก็เป็น ปล่อยให้มันเป็นของมันไป ก็หนุกได้ ชีวิตยังมีไรให้ทำอีกตั้งเยอะ มีที่ให้ไปอีกหลายที่ แล้วจะมานั่งคิดเรื่องไร้สาระกันทำไม “ทริปหน้าไปไหนดีเนี่ย” Bye SaMui ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡   Create Date : 03 สิงหาคม 2552 6 comments Last Update : 27 สิงหาคม 2552 13:52:49 น. Counter : Pageviews. Tweet Add to

Sus su ka.   โดย: CrackyDong 3 สิงหาคม 2552 18:46:20 น.

อยากดูรูปจัง ถ่ายรูปมาบ้างเป่าคะ ^^   โดย: peeshin 3 สิงหาคม 2552 19:22:23 น.

"ปีใหม่โล้ชิงช้า ชาวอาข่า" ทัวร์เริ่มวันที่ ๒-๓-๔ กันยายน ๕๒ ความงดงามทางวัฒนธรรมของชนเผ่า และประเพณีที่หาดูได้ยากยิ่งในสมัยนี้ ร่วมสัมผัสประเพณี วัฒนธรรม วิถีชีวิตของชาวชนเผ่าอาข่าที่แฝงไว้ซึ่งความสวยงาม และเคารพในธรรมชาติ ผู้ประสานงาน somsakbannok@yahoo.com Tel 081-7655352 ;053-737373 www.hilltribeguide.com http://www.hilltribeguide.com/autopage/show_page.php?h=1&s_id=5&d_id=4   โดย: พรานไพร ณ.ดอยบ่อ (guide doi ) 4 สิงหาคม 2552 10:48:18 น.

ไม่มีรูปเหรอคะ? เราวางแผนไปหมู่เกาะอ่างทองมีนาปีหน้าโน่น ยังไม่เคยไปเที่ยวทะเลสุราษเลย เรื่องอาหารเวลาไปกับทัวร์แล้วมีฝรั่งไปด้วยนี่ต้องทำใจ คิดซะว่าเราเป็นเด็ก กินเผ็ดไม่ได้   โดย: อยากเป็นไกด์ ใครช่วยที 4 สิงหาคม 2552 12:20:23 น.

ไป flight กี่โมงคะ ทำไมไปทันทัวร์ไปหมู่เกาะอ่างทองด้วย เล็งไว้เหมือนกัน แต่ TG ลง 8.55 น. เค้าบอกว่าไม่ทันอ่ะค่ะ   โดย: GungGing :) IP: 203.188.44.153 4 สิงหาคม 2552 17:02:08 น.

แนะนำเว็บท่องเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวอันสวยงาม   โดย: attractions (loveyoupantip ) 7 สิงหาคม 2554 7:18:14 น.