ปวดฟันแต่ก็ไปถอนฟัน อืมมม....

ท้าวความก่อนว่าฟันซี่เนี๊ย ไม่ได้ถูกใช้งานเลยมานานหลายปีแล้ว เพราะเมื่อก่อนตอนอายุ14-15 มันเคยปวดมาครั้งนึง ปวดแบบโลกจะแตก จนป๊าต้องขับรถไปซื้อยาให้แต่เช้า ตอนนั้นอาฆาตไว้ว่า "ช๊านจะเอาแกออกแน่ รอให้หายปวดก่อนเถอะ!!" ตะว่าคนเรามันกลัวเข็มอ่ะนะ พอหายปวดก็ ป๊อดขึ้นมาซะงั้น ก็ไม่ได้ไปถอนมันออก มันก็ปวดเรื่อยๆ แต่อาศัยยาดีไงก็ไม่ทรมานมาก อีกอย่างถ้าไม่ไปโดนมันแรงๆมันก็จะไม่กระตุ้นต่อมปวดด้วย เอิ่ม ลืมบอกมันคือน้องกรามล่างข้างขวาเจ้าค่ะ

แต่มันก็เงียบๆไปหลายปี อยู่ๆเมื่อตอนที่เจ้าแพทยังไม่ขวบ ไอ้เจ้าฟันบ้านี่ก็ปวดขึ้นมาอีกซะงั้นทั้งๆที่ยังไม่ได้ไปโดนมันซักกะติ๊ด ปรากฏปวดมากปวดมายปวดแบบไร้แสตนด์อิน ไม่มียาดีเพราะมันไม่ได้ปวดนานเลยไม่ได้เอายามาจากเมืองไทยด้วยมีแต่พารา งานนั้นเลยปวดมากซะจนไข้ขึ้นแก้มโย้ โอ๊ยยย ทรมาน แต่ก็นะหญิงป๊อดอย่างเราต้องคงคอนเซ็ป ก็ไม่ได้ไปถอนอีกทั้งๆที่ทรมานเกือบ3วีค

แล้วก็เอาอีก มันก็หายปวดไปเลยหลายปีดีดัก จนมาปีที่แล้วแต่งานนี้เจ๊เตรียมพร้อม กลับไปไทยก็ไปขนยามาเลยรอดพ้นหายนะมาได้ แต่มาปีนี้ เอาอีกมันปวดอีก ปวดมันวีคเว้นวีคจนยาหมดสต็อค เอาละสิ งานเข้าล่ะทีนี้ เพราะพารามันสำหรับปวดระดับอนุบาล เรามันระดับซีเนียร์ เอาไม่อยู่ดิคะ ทรมานค่อดๆเพราะกะว่าเอองานนี้มันปวดถี่ ปวดยิบย่อย ปวดเล็กผสมน้อย เอาวะรอให้หายปวดก่อนจะไปเอามันออก แต่รอ ร๊อ รอ มันก็ไม่หายขาด

เมื่อคืน อิเดี๊ยนไม่ได้นอนเลยค่ะ ทั้งๆที่กินยายี่ห้อเดียวกันกับที่หอบมาจากเมืองไทยโดยที่ไปขอหมอที่นี่ได้มา2แผงรวม20เม็ด ซัดไป16 เหลือ4เม็ดสุดท้ายก็ซัดไปอีก2เมื่อคืน แต่ด้วยชะตาฟันจะถึงฆาต มันดันไม่ยอมหายปวด ปวดตั้งกะยังไม่4ทุ่ม ยันเช้าก็ไม่หาย ไอ่ยานี่ก็มีข้อแม้ว่ายาจะทำงานต่อเมื่อกินจนอิ่ม ถ้าไม่อิ่ม กินน้อยต้อยตีริด เสียใจด้วยมันจะไสตร์คไม่ยอมทำงานซะงั้น

อิเดี๊ยนดันกินไม่เต็มคราบไงมันเลยไม่ทำงาน ก็ปวดจนทนไม่ไหว ปลุกคุณซะมีขึ้นมาว่าจะไปโรงบาล แต่อ่ะนะเช้าวันอาทิตย์หมอมีแต่ไม่มีหมอฟันจนกว่าจะ9โมง อินี่ซีดดิคะ ทั้งโมโหทั้งจุกทั้งปวดก็เหลือยาอยู่2เม็ดสุดท้าย ร้องไห้ไป พยายามกระเดือกข้าวแต่มันกลืนไม่ได้ มันปวดกราม ปวดคอ ปวดไปหมดทุกจุด ฟันกรามบ้านี่ก็พองใหญ่โตซะเหลือเกินเพราะอักเสบ ร้องไห้ฟันเจือกกระทบกัน ปวดอีก พูดก็กระทบปวดอีก กินน้ำจะกลืนก็ปวดอีก ปัญหาระดับชาติเลยทีนี้แต่ก็รอจนยาออกฤทธิ์นิดนึงมั้งก็ชาๆเลยได้หลับลงไปหน่อยครึ่งชม.ได้ก็ไปหาหมอกันตอน9โมง40

ไปถึง เฮ๊ยไม่มีคนเลยเอาละเว๊ยใจเย็นๆ คืออันนี้ปัญหาส่วนตัวเลย ตอนเด็กๆเคยปอดปวมต้องไปฉีดยาทุกวัน เลยกลัวเข็ม ขนาดหมากัดต้องไปฉีดยากันบาดทะยักก็โดดลงจากเตียงวิ่งหนีซะงั้นจนป๊าต้องถือไม้เรียวมากันไว้แล้วไปหาหมออีกรอบก็เคย คือกลัวเข็มที่สุด เข็มเย็บผ้าก็กลัวนะกลัวแบบขรี้ขึ้นสมองเลย กุหลาบนี่ไม่เอาเลย อะไรที่เป็นเข็มๆหนามๆนี่ไม่เข้าใกล้ เอามาต่อที่ร้านหมอ ก็ได้คิวเลยแต่ว่าดันปวดอึอึ๊ขึ้นมา ก็บอกแล้วว่ากลัวขรี้ขึ้นสมอง เลยขอเวลาจัดการเรื่องส่วนตัวก่อน หมอก็รอไปจินานเชียว อายหมอแทบตายต้องเปิดน้ำ กดน้ำกลบเสียงเนียนๆเอา

ในที่สุดเจอหมอก็ทำใจว่าเค้าคงไม่ถอนให้แต่จากที่คุณซะมีโทรไปโรงบาลฟันที่เมืองใหญ่เค้าบอกว่าถ้าไม่ถอนให้เพราะยังปวดฟันอยู่เค้าก็จะตัดประสาทฟันให้ แต่อิคุณซะมีก็เล่าให้ฟังว่าเค้าเคยนะ แต่เคสเค้าเนี่ยมันไม่หายกลับปวดหนักเลย แต่คนอื่นหายๆกันก็เยอะนะ แต่วิธีการนี่ก็ต้องเจาะรูที่ฟันแล้วก็ บลาๆๆๆ อิเมียนี่เอามือตบอกตัวเอง อกอีแป้นจะแตก เอิ่ม น่ากลัวขนาดนี้ก็ถอนมันซะเลยไม่ดีกว่าเหรอเนี่ย คิดได้ดังนั้น มือไวกว่าความคิด ตบปากปั๋วตัวเอง แล้วทำสียง ชู่ว์ ประมาณว่ากรุณาหุบปากได้แล้วกรูไม่อยากฟัง เค้าคิดไงของเค้านะ มาเล่าเรื่องคอขาดบาดตายขนาดนี้ให้เมียฟังก่อนเมียขึ้นเขียง

เอ๊า ออกทะเลอีกละ มาต่อที่ร้านหมอ ก็หมอดูฟัน ดูเหงือก เอานิ้มมาจับโยกฟัน ค่อดปวดเลยแล้วก็บอกว่า เอิ่มเสียใจด้วยเราคงต้องถอนน้องกรามน้อยออกแล้วล่ะ ฮว่ะ ฮว่ะ ฮว่ะ!! ชะตาขาดแล้วเอ็งไอ่ฟัน ว่าแล้วก็เอายาชามาป้ายๆที่เหงือก คิดดูว่าขนาดป้ายยายังปวด ตุ๊บๆๆๆเลย แล้วก็นะมันลอยมาแล้ว เข็มยักษ์ เห็นดังนั้นเดี๊ยนหลับตาปี๋เลย เออลืมบอกคุณซะมีมานั่งข้างๆเมียให้กำลังใจด้วนะประมาณเมียจะเบ่งลูกว่างั้น เนี่ยบ้านนี้ดราม่า รักกันออกนอกหน้า แต่ก็หมอคงเอ๋อๆเพราะต้องมาทำงานเช้าวันอาทิตย์มั๊งเลยปัดเข็มไปโดนลิ้นโช๊ะ แบบว่า เฮ๊ย!!ลิ้นกรูเกี่ยวไรด้วยเนี่ย

แล้วก็นะจี๊ดดดดดที่เหงือก อินี่ก็ร้องตามเลย อู๊ววววววว เอาอีกจี๊ดดดดด ซาวด์แทรคด์ตามอู๊วววว อีกดอกนะที่รัก จี๊ดดดดดด อู๊ววววววว แบบหมาเดือน12เลย ก็มันเจ็บอ่ะ มืองี๊เย็นเจี๊ยบเลยนะกำหมัดแน่นเชียว ก็รอๆไป5นาทีมั๊งฟังฮิปฮ็อปไปด้วยเบาๆ ร้านนี้เค้าเปิดเพลงให้ฟังด้วย หมดเวลาหมอก็มาจับๆ เราก็จับๆมั่ง ยังรู้สึกอยู่เลยขออีกเข็ม คือมันชาๆแล้วไงแต่ยังรู้สึกแบบว่าไม่อยากเจ็บมากๆตอนเค้าถอนอ่ะ หมอก็เอาอีกจี๊ดดดดไป2ดอกใหญ่

รออีก5นาทีมั๊งคราวนี้ได้เวลา ชาเต็มระดับก็หลับตาปี๋ หมอก็เอาคีมมา โยกเลย3ครั้ง เจ็บนะแบบรู้สึกอ่ะว่าโดนโยก โยกซ้าย เอ้าโยกขวา เอ้าโยกซ้ายประมาณโจอี้บอย แล้วก็ฮึ๊บบบบบบ แบบว่า
โค่ดรู้สึกอ่ะ จากมือที่กำๆที่หน้าตัก มันก็เลื่อนขึ้นมาที่แขนหมอได้ไงไม่รู้นะ แบบจะต่อยหมอมั้ง
แต่ดีว่าถอนเสร็จแล้ว ก็ต้องกัดผ้าก็อต ต้องระวังว่าจะกัดลิ้นหรือกระพุ้งแก้มตัวเองเพราะยาชามันชามากตอนกัดจะไม่รู้เลยว่ากัดอะไรอยู่ ก็ได้ยามา กลับบ้าน รอ3ชม.เลือดยังไม่หยุดไหลแต่ก็จางลงเรื่อยๆก็ต้มโจ๊กใส่ไข่3ใบกินเพื่อจะได้กินยา แล้วก็ซัดโอวัลตินกับขนมปังฉีกๆแช่โอวัลตินแบบขึ้นอืดไปอีก2แผ่น นอนดูทอยสตอรี่3ไปด้วย แล้วก็ไปนอน เนี่ยเพิ่งตืนก็มาเขียนบล็อคเลย กลัวลืมเพราะมันเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มากแล้วเราก็ทำดีที่สุด นอนดีที่สุด ผ่านการปวดแบบปวดที่สุด(เลียนแบบน้องแพน)

สรุป ปวดมหากุศลคราวนี้เกือบ2เดือน วีคเว้นวีค ไปถอนฟันกรามล่างขวาตอน9โมง40ฌาปนกิจน้องกรามใช้เวลา5นาทีได้ ฉีดยาชา2เข็มเข็มละ3จุด เจ็บแบบไม่มากเท่าตอนปวดน้องกราม (รู้งี๊กรูเอาเมิงออกไปนานแล้ว ไม่เก็บไว้ทำเงือกซะนานอย่างงี๊หรอก)สภาพน้องกรามหลังโชกเลือด ใหญ่มากประมาณหนึ่งข้อนิ้วชี้เดี๊ยนได้ ขอหมอแล้วหมอไม่ให้เอากลับบ้าน อุตส่าแพลนไว้ว่าจะเอาน้องเค้ากลับมาอย่างทะนุถนอม แล้วก็เอาฆ้อนมา จัดการวางน้องกรามลงที่พื้นคอนกรีตอย่างเบามือ
แล้วก็โช๊ะ ทุบมันให้เป็นผุยผงแถมด้วยการตื้บซ้ำเติม แล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็นะแพลนล้ม
ดวกกกกกกก!!





 

Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2554
1 comments
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2554 4:56:58 น.
Counter : 15341 Pageviews.

 

หายเร็วๆนะคะ

 

โดย: ไก่ (Schnuggy ชนุ๊กกี้ ) 7 กุมภาพันธ์ 2554 19:46:53 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Mona...Da Vinci
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




< /embed>
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2554
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728 
 
7 กุมภาพันธ์ 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Mona...Da Vinci's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.