เมษายน 2554

 
 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
เหนื่อยใจจัง ผิดหวังอีกแล้ว
เหนี่อยใจจัง...ผิดหวังอีกแล้ว

ทำไมนะการจะมีลูกสักคน มันถึงยากเย็นเหลือเกินสำหรับเรา ในขณะที่ใครๆเค้าก็เป็นเรื่องธรรมดา ชิลๆ เดี๋ยวๆก็มา ง่ายจะตาย คนที่เค้าพลาด ที่ยังไม่ต้องการ ไม่พร้อมก็นะ ท้องง่ายกันจริง เฮ้อ...

หลังจากที่แท้งคนแรกมา นี่ก็ 2 ปีแล้ว ทำไมหนูไม่มาซะทีน๊า ไหนใครบอกว่าเดี๋ยวก็มาง่ายๆเพราะมดลูกเปียกแล้ว แต่ของเราไม่ง่ายอย่างที่คิดเลย 

การรอคอย การเดินทางนี้ ใน 2 ปีที่ผ่านมานี้ไม่ได้รอแบบธรรมดาเลย หาตัวช่วยตลอด

เริ่มจาก ใช้ที่ตรวจวัดวันไข่ตกแล้วปฏิบัตการ...  ใช้combo set หมดไป 3 ชุด = 6 เดือน แต่รอบเดือนเรายาวและไม่เคยเท่ากันสักรอบ ใช้วิธีนี้ยากมาก
ผิดหวังครั้งที่ 1อ๊ะครั้งที่ 2 สิ ครั้งที่แท้งนั้นก็ผิดหวังสุดๆแล้ว

ต่อด้วย ไปหาหมอแมะ ที่ถนนทรงวาด กินยาอยู่ 3 รอบ ร่วมกับใช้ที่วัดไข่ตก และถึงขนาดวันอุณภูมิร่างกายทุกเช้าพล็อตกราฟไว้อย่างสวยงามก็ เงียบ...  ผิดหวังครั้งที่ 3

ตามด้วย คราวนี้เปลีี่ยนไปแผนปัจจุบัน ทำ IUI 
รอบที่ 1 กระตุ้นไข่ได้ 3 ใบ เงียบอีกละ
รอบที่ 2 กระตุ้นไข่ได้ 3 ใบ เหงาละ 
ผิดหวังครั้งที่ 4และ 5
ครั้งนี้เริ่มเครียด ดูแย่มาก จนคุณสามีเป็นห่วง เลยไปปรึกษาคลีนิกสำหรับผู้มีบุตรยาก ที่ Safertility Center คุณหมอ u/s แล้วพบว่าเนื้องอกที่มีอยู่เดิมขนาดใหญ่มากๆ เป็น 6 cm อาจจะเป็นสาเหตุให้มีลูกยาก เราจึงตัดสินใจผ่าตัด 
ที่ไม่ไดผ่าตัดออกตั้งแต่แรกเพราะคุณหมอท่านแรก บอกว่า "ไม่น่าเกี่ยวเพราะคุณท้องเองได้ ก็น่าจะท้องเองได้อีก" และ "ถ้าผ่าตัดออกเดี๋ยวมดลูกเสียสภาพ จะทำให้มียากกว่าเดิมนะ" และ "ขนาด 3-4 cm เนี่ยเด็กๆไม่ต้องกังวล"
แต่เมื่อเวลาผ่านมาเป็นปีก็ไม่มีวี่แวว สุขภาพจิตเริ่มแย่ พอคุณหมอท่านที่ 2 แนะนำให้ผ่าตัดจึงตัดสินใจทันที ปรากฏว่าเนื้องอกใหญ่กว่าที่คิดเยอะ เป็น 8 cm อ่ะนะ คิดว่าต้องเป็นเจ้านี่แน่ที่ทำให้มีลูกยาก อ่ะเมื่อเอาออกแล้ว ความหวังก็กลับมาเต็มเปี่ยม คุณหมอยังออกปากว่า "หน้าตาสดใส กว่าตอนไปหาหมอครั้งแรกเยอะเลย" 

แต่ แต่ รอ ธรรมชาติ ไปเหอะ ไม่มีอะไรเกินขึ้น ความหวังเริ่มพร่อง

ทำ ICSI เลยละกัน
ICSI ครั้งที่ 1
-เริ่มด้วย เจาะเลือดดูระดับฮอร์โมน
-ฉีดยาที่พุงตัวเอง 9 วัน
-เจาะเลือดดูระดับฮอร์โมน u/s ดูจำนวนและขนาดของไข่ ได้ไข่ 7 ใบ
-ฉีดยาอีก 3 วัน
-เก็บไข่ วางยานอนหลับและเก็บผ่านช่องคลอด /เก็บ sperm ของคุณสามี คุณภาพดีมาก เฮ้อผิดปกติที่เราเต็มๆ
-กินยาและสอดยาเพื่อปรับฮอร์โมน 5 วัน
-day 5 ของตัวอ่อน ระยะ blastocyst ถึงแค่ 2 ตัวเอง งั้นก็ใส่ 2 ตัวนี่ล่ะ ตัวอ่อนสวยมาก ความหวังพองฟูเลยทีเดียว
-กินยาและสอดยาเพื่อปรับฮอร์โมน ต่ออีก 10 วัน
-เจาะเลือดดูระดับฮอร์โมน B HCG = 2 หน่วย ไม่ติด...
ผิดหวังครั้งที่ 6 แต่ยังไม่หมดหวัง

อ่ะ เอาใหม่ ทำIUI อีกสักรอบละกันรอบที่ 3  กระตุ้นไข่ได้ตั้ง5 ใบ คุณหมอกลัวจะเป็นท้องแฝด แต่เรายืนยันทำค่ะคุณหมอ แต่สุดท้ายก็เงียบ...เงียบอีกละ
ผิดหวังอีกแล้วครั้งที่ 7

คราวนี้ออกกำลังกายให้สมำ่เสมอ แล้วต่อ  

ICSI ครั้งที่2
ขั้นตอนคล้ายๆเดิม แต่เพิ่มยาฉีดที่พุงเป็นวันละ 2 เข็ม เจาะเลือดตรวจฮอร์โมนบ่อยกว่าเดิม และหลังใส่ตัวอ่อนมีการฉีดยากันแท้ง ทุกๆ 3 วัน ครั้งนี้กระตุ้นไข่ได้ถึง 19 ใบ
แต่เก็บได้ จริง 16 ใบ ปฏิสนธิ 13 แบ่งfreeze ไว้ 6 ตัว เลี้ยงต่อถึง day 5 8 ตัวแต่ถึงระยะblastocyst 5 ตัว แต่ไม่ค่อยสวย จึงเลือกใส่กลับเข้าไป 3 ตัว
ครั้งนี้หวังสูงเพราะใส่เข้าไปเยอะและดูขั้นปลีกย่อย มีเยอะ ใส่รายละเอียดมากว่าครั้งแรก แต่ก็ยัง 
ผิดหวังครั้งที่ 8 ครั้งนี้เสียใจมาก พอคุณหมอบอก"เสียใจด้วยครับ" ก็หูอื้อ น้ำตาไหลคุยกะคุณหมอไม่ได้เลย ให้คุณสามีคุยไปคนเดียวละกัน รู้สึกว่าช้ันไม่ไหวละ 

พอผ่านไป 3 เดือน ไปเที่ยวกะเพื่อนๆมาสบายใจขึ้น ก็เลยตัดสินใจ ทำICSI ครั้งที่ 3 ทำตามหน้าที่ เพราะยังเหลือ ตัวfreeze อีก 6 ตัว
ICSI ครั้งที่ 3 
ไม่เจ็บตัวมาก เพราะไม่ต้องฉีดยาที่พุงอีก กินยาปรับฮอร์โมนอย่างเดียว แต่ก็สาหัสพอควร ปวดหัว คลื่นไส้ อาเจียน และก็ใส่ตัวอ่อน ขอใส่ 3 ตัว
คราวนี้ไม่คาดหวัง ทำตัวสบายมาก 
29 มีนา 54 พอเจาะเลือดตรวจ B HCG ขึ้น 49 คุณหมอบอก"ดีใจด้วย ท้องนะครับ"

เรากับคุณสามีอึ้งมากๆค่ะ เพราะเตรียมใจ มาแล้วว่าfail แน่นอน คือเตรียมวางแผนเที่ยวต่างประเทศ ช็อปปิ้ง สมัครกิจกรรมต่างๆนานา เพื่อไม่คิดมากและคิดว่าพอแล้วกับการรอคอย กลับมีความเล็กๆ ขึ้นมาอีก  วันที่ 2 เมษา 54 ให้มาตรวจ ฮอร์โมนยืนยันอีกครั้ง 
และแล้ววันนี้ 2 เมษา 54 มันก็เกิดขึ้นอีก ฮอร์โมนลดลงคือเค้าไม่เติบโต เกาะแล้วแต่ไม่โต แล้วมาให้ความหวังทำไม ในเมื่อทำใจว่าไม่เป็นไรแล้วเชียว
ผิดหวังครั้งที่ 9 ครั้งนี้หมดหวังแล้ว ไม่เอาอีกแล้วความหวังลมๆแล้งๆ

ใครเคยบอกว่าที่ไหนศักดิ์สิทธิ์ ขอลูกได้ลูก ไปยากเย็นแค่ไหนก็ไปมาแล้ว บนบานสานกล่าวที่ไหนดี ทำมาแล้วทั้งนั้น แต่กรณีของเราคงยาก ยากมาก เกินที่เทพองค์ใดจะช่วยเหลือได้ จึงไม่มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น

และตอนนี้เหนื่อยมาก เหนื่อยกายไม่เคยท้อ เจ็บเท่าไหร่ก็ได้สู้เพื่อให้ได้เค้ามาอยู่ด้วย แต่ตอนนี้ไม่มีกำลังใจใดๆอีกแล้ว เหนื่อยใจมามากแลัว ไม่กล้าหวัง รับไม่ได้ที่จะผิดหวังอีก

ขอบคุณ คุณสามีที่เป็นกำลังใจให้กันเสมอมา คอยรักและเอาใจใส่ดูแลอย่างดี ขอโทษที่บางครั้งเสียใจผิดหวังจนเกินพอดี จนทำให้เป็นห่วงมากมาย ต่อไปนี้จะไม่ทำอย่างนั้นอีก 

"ต่อไปหนูจะรัก จะดูแลเอาใจใส่พี่ให้มากๆ มากให้เท่ากับที่พี่ทำให้หนู หนูรู้แล้วว่า ควรจะแคร์คนที่อยู่เคียงข้าง มากกว่าคนที่อยู่ในความฝัน ซึ่งฝันก็คือฝันมันไม่ทางเป็นจริง..."



Create Date : 03 เมษายน 2554
Last Update : 3 เมษายน 2554 0:13:28 น.
Counter : 1479 Pageviews.

4 comments
  
ใจเย็นๆ มองโลกในแง่ดี คิดซะว่าเค้าสอนให้เรารู้จักรอคอย เรื่องแบบนี้อย่าเครียดนะ ยิ่งเครียดมันจะมีผลกับชีวิตคู่นะจ๊ะ หาเวลาไปพักผ่อนบ้าง ดูแลคนรอบข้างให้ดี ทำจิตใจให้สบาย เดี๋ยวสิ่งที่รอคอยเค้าก็จะมาเองนะ เป็นกำลังใจให้นะ
โดย: patthanid วันที่: 3 เมษายน 2554 เวลา:0:36:06 น.
  
เสียใจด้วยนะคะ เรามีญาติคนนึงรอมา7ปีทีเดียวเลยหละ กว่าจะได้มาเชยชมสักคน อดทนหน่อยนะคะ เป็นกำลังใจใ้ห้
โดย: น่าเหนื่อยใจ (ประนม ) วันที่: 3 เมษายน 2554 เวลา:1:07:18 น.
  
เคยมีเพื่อนคนหนึ่งมีลูกยากมาก ๆ ค่ะ
ไปหาทั้งหมอทั้งสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาทุกที่ก็ไม่มี
แต่.....พออยู่เฉย ๆ
ทำใจแล้วว่า ไม่มีลูกแน่ ๆ

ปรากฏว่า ตั้งท้องซะเฉย ๆ


ฉะนั้น อย่าเพิ่งหมดหวังนะคะ
สักพัก เมื่อเราพร้อม และเขาพร้อม
ก็จะมาเกิดเองค่ะ

เอาใจช่วยนะคะ
โดย: โสดในซอย วันที่: 3 เมษายน 2554 เวลา:14:36:52 น.
  
เอาใจช่วยค่ะ อย่าเพิ่งหมดหวังค่ะ ให้สามีทำต่อไป อิ อิ ถ้าเค้าจะมาเค้าก็มาค่ะ ของแบบนี้ อย่าเพิ่งท้อค่ะ สักวันต้องมีวันของเรา
โดย: kangadoll วันที่: 6 เมษายน 2554 เวลา:10:43:55 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Miso-Shoyu
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



[Add Miso-Shoyu's blog to your weblog]