จริง หรือ ลวง
Group Blog
 
<<
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
29 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
28.01





-1-
วันนั้นผมร้องไห้เหมือนน้ำตาแทบจะหมดไปจากตัว
และแน่นอน คุณก็ปวดร้าวไม่น้อยไปกว่ากัน
เมื่อถึงเวลาที่คุณต้องส่งผมไปโรงเรียนวันแรก

มันอาจจะหมายถึงการพรากจากกันครั้งแรก
ระหว่างคุณกับผม..และบ้าน

แต่อีกไม่กี่วันต่อมา
ผมก็กระตือรือร้นอาบน้ำแต่งตัวเอง
กินข้าวแล้วก็รีบหยิบกระเป๋าเดินลิ่วๆ
ไปโรงเรียนได้เองโดยที่คุณไม่ต้องบอก

ผมไม่ได้รักเรียนอะไรนักหนา
แต่ผมอยากเล่นกับเพื่อนๆในวัยเดียวกันมากกว่า

ยิ่งโต..ดูเหมือนเพื่อนยิ่งจำเป็นมากกว่าบ้าน
ใช่เลย..เพื่อนเป็นคนสำคัญของชีวิตในวัยนั้น

-2-
เมื่อเวลาผ่านไป
วัยหนุ่มสาวคงมีสัญชาตญาณบางอย่างแอบซ่อนอยู่
เพราะในความกลัว ผมก็กล้าที่จะลอง
ในอารมณ์ถวิลหาพ่อแม่พี่น้อง
หัวใจผมกลับเรียกร้องให้เดินออกไปจากบ้าน
ไปค้นหาดินแดนแปลกใหม่
ที่ไหนสักแห่ง

-3-
หลังจากโบยบินไปไหนต่อไหนอยู่เรื่อย
พูดกันชัดๆก็คือใช้ชีวิตนอกบ้านมากกว่าในบ้าน
ผมเกิดความรู้สึกอย่างหนึ่งว่า
นอกจากบ้านจะเป็นเหมือนเรือนอนุบาล
บ้านน่าจะมีความหมายในการเป็นเรือนตายด้วย
เพราะเอาเข้าจริงก็ไม่มีที่ไหนที่ผมจะผูกพัน
เท่ากับที่บ้านอีกแล้ว-บ้านคือสถานที่ที่วิเศษที่สุดของผม
ผมยังเชื่อว่าสุดปลายสายถนนของการเดินทาง
คือการย้อนกลับคืนสู่บ้าน

-4-
กรุงเทพ สู่ นิวยอร์ก,
2546 ถึง 2552
ผมเดินทางตามรอยเท้าตัวเองเพียงลำพัง
มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่ผมต้องเดินทางไปไกลแสนไกล
กิน-นอนท่ามกลางความแปลกหน้าในเมืองใหญ่
เพื่อทำสิ่งที่วาดหวังให้สำเร็จ
เช่นเดียวกัน, มันไม่ใช่เรื่องง่าย
ที่คุณจะรอคอยอยู่ที่บ้านอย่างโดดเดี่ยว

ไม่ง่าย..แต่เมื่อเลือกแล้วก็ต้องรับผิดชอบและเคารพหัวใจตัวเอง

-5-
หลายครั้งเมื่อผมออกจากบ้านไปแล้ว
ผมไม่ค่อยคิดถึงคนข้างหลัง
จิตใจมันเป็นไปในทิศทางเดียวกับสายตาคือมองไปข้างหน้า
การฝ่าฟันไปให้ถึงจุดหมายนั้นเป็นเรื่องน่ายินดี
และจะดีกว่านั้นอีก
ถ้าผมสามารถเดินกลับมายังจุดเริ่มต้น
กลับมาหาคนที่ผมรัก

-6-
ในวันที่ต้องเดินทางออกจากบ้าน
ผมบอกคุณสั้นๆว่า “ไปแล้วนะ”
สำหรับผมกับการเดินทางที่ยิ่งใหญ่
แม้ไม่ต้องเอ่ยปากยืนยันหรือให้คำสัญญา
หากคุณก็มั่นใจได้เสมอว่า
เมื่อผมสะสางการงานเสร็จสรรพ
ผมจะกลับบ้าน

miragery






Create Date : 29 มกราคม 2552
Last Update : 29 มกราคม 2552 11:51:17 น. 17 comments
Counter : 393 Pageviews.

 
การเดินทางออกจากบ้านมีหลายปัจจัย
อย่างแรกน่าจะเกิดจากสถานที่ทำงาน
อีกปัจจัยหนึ่งน่าจะเกิดจากการเดินตามสิ่งที่เราคิดไว้

การตัดสินใจอยู่กับที่บ้านหรือเดินออกมา
ช่างยากเย็น ถ้าอยู่ที่บ้าน เราอาจต้องเก็บความฝันของเราไว้เงียบๆ ..ช่างทรมานใจ

แต่การกลับมา ในบางโอกาสก็ไม่ได้รวดเร็ว
เท่าที่ใจต้องการ บางคนอาจจะช้าเกินไป
เพราะเวลาเดินไปเรื่อยๆ



โดย: จอมมารขาวดำ วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:9:37:59 น.  

 
เขียนได้น่าติดตามจังค่ะ ไม่ยาวมาก แต่เป็นเรื่องเป็นราวยาวได้ทั้งชีวิตเลย ... ไม่ได้มาเยี่ยมนาน วันนี้เห็นอัพบล็อก เลยแวะมาค่ะ ... สบายดีนะคะ :)


โดย: Tristy วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:11:30:43 น.  

 

การมีที่และคนที่รักให้กลับไปหา นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิตคนหนึ่งคน เราคิดว่างั้นนะ


โดย: ภูติ วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:12:31:30 น.  

 
..

อย่าทิ้ง
คนที่รักคุณ



ให้คอยนาน
นะคะ





..



ปล เรามีรูปสีจางๆแบบนี้เยอะเลยนะคะ
หยิบขึ้นมาดูทีไรก็รู้สึกเบิกบานใจมากๆค่ะ ^^


โดย: azamiya วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:22:06:44 น.  

 
ถ้าไม่ใ่ช่เพราะคุณในปีนั้น คงกลับบล็อกตัวเองไม่ถูกค่ะ

เขียนเรื่องได้น่าอ่านเหลือเกินค่ะ



โดย: tiki_ทิกิ วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:11:18:46 น.  

 
กลับบ้านได้แล้วนะ เฮีย


โดย: น้องทวย IP: 117.47.129.73 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:12:42:12 น.  

 
ดีใจด้วย ที่กลับมาบ้าน


โดย: Jay IP: 58.10.128.15 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:16:38:18 น.  

 
หุ หุ กลับเมืองไทยแล้วเหรอ


โดย: จอมมารขาวดำ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:12:14:06 น.  

 
เรารอคุณอยู่...


โดย: B Y M Y S e L F IP: 125.24.100.108 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:15:46:51 น.  

 
oh!
so cute!


โดย: Robin IP: 123.110.250.236 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:31:57 น.  

 
อยู่ที่นั่น อย่าลืมคิดถึงกันนะ


โดย: แพรว IP: 203.125.67.37 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:13:53:07 น.  

 
..

ดวงอาทิตย์
ลอยพ้นขอบฟ้าไปแล้ว


..
..



หากแต่แสงเรืองๆยังคงทอดยาว
อยู่เหนือผืนน้ำไม่ห่างกัน


..
..


โดย: azamiya วันที่: 2 มีนาคม 2552 เวลา:22:01:46 น.  

 
คิดถึง แม่..


โดย: taeprinces วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:17:33:31 น.  

 
บ้านคือวิมานของเรา ทุกคนที่ออกจากบ้านไป
ต่างคนต่างก็ใฝ่ฝันจะก้าวเดินไปให้ถึงจุดหมาย
ปลายทางด้วยกันทั้งนั้น จะด้วยเหตุผลส่วนตัว
หรือในด้านการงาน แต่แล้วซักวันหนึ่งก็ต้องหวน
คืนกลับบ้าน

ปล.จริงๆ พึ่งมีโอกาสเปิดให้แม่ได้ดูอ่ะนะ
แม่ไม่ได้ตอบช้าหรอก 555+


โดย: แม่ IP: 125.27.179.77 วันที่: 5 เมษายน 2552 เวลา:17:27:47 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: peijing วันที่: 12 เมษายน 2552 เวลา:15:10:59 น.  

 
สวัสดีหลังสงกรานต์คะ เป็นสงกรานต์ที่ควรค่าแห่งการจดจำสำหรับคนไทยคะ

สบายดีนะคะ


โดย: จอมมาร IP: 119.42.86.55 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:9:07:31 น.  

 
เห็นการเปลี่ยนแปลงอ่ะ


โดย: จอมมารขาวดำ วันที่: 27 มิถุนายน 2552 เวลา:12:01:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

miragery
Location :
Big Apple, United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




"ชอบเดิน.. ไม่ชอบวิ่ง"

วันหนึ่ง..
ผมเริ่มต้นที่จะเดินทาง
ผมไม่ได้เลือกว่า
ปลายทางคือที่ใด
จริงๆแล้ว..บางครั้ง
จุดหมายก็ไม่จำเป็นนัก

ก้าวหนึ่ง..ก้าวแรก..
นำผมไปสู่ก้าวถัดไป
ถัดไป... ต่อไป... ถัดไป...
และนั่นคือก้าวถัดไป

ผมไปถึง
ที่ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน
และ
มีความสุขกับการเดินทาง
ที่ไม่ได้กำหนดเส้นทางเดิน

ตั้งแต่นั้น...
ผมไม่เคยเลือกที่ที่จะไป
ผมแค่เดินไป... เดินไป...
ที่ใดก็ตาม
ที่สองขาจะพาผมไป
Friends' blogs
[Add miragery's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.