คิดถึงบ้าน.....เอาของเก่ามาให้อ่านกัน

เมื่อวานซืนเผอิญกลับไปอ่านบล๊อกเก่าๆ แล้วเจอบล๊อกนี้เข้า
เพลงก็เพราะ
อ่านกี่รอบ ก็ถูกใจเหมือนเดิม
เอามาแปะอีกดีกว่า

เวอร์ชั่นรีเมก แถมรูปบ้านข้าพเจ้าให้อีกสองรูป
คงไม่มีใครไปบุกบ้านเค้าหรอกน้า เอิ๊กๆ



เรื่องดีๆ จากพี่หอย ลักษ์มิวสิก
เพลงนี้ให้พ่อ แม่ ลูกๆทุกตัว เพื่อนผองน้องพี่
ที่ยังช่วยให้เค้ามองโลกในแง่ดีได้อยู่
รักพ่อกะแม่น้า


สวนเล็กๆหน้าบ้าน งานที่ไม่เคยเสร็จของแม่
ทำอยู่นั่นแหละ ว่างก็ลงไปจัดนู่นนี่
คิดถึงจัง



อัพบล๊อกวันนี้เพื่อพ่อกะแม่
เพื่อครอบครัวอบอุ่น
เพื่อวันเก่าๆ
และเพื่ออนาคต

ตอนเด็กๆเค้าจำได้ดี ว่าเคยแอบดูพ่อกะแม่ในความมืดบ่อยๆ
คอยดูว่าพ่อแม่หลับตาหรือว่าลืมตาอยู่

พอพ่อกรนแล้วหายเงียบไปเค้าก็จะเอานิ้วไปอังจมูกพ่อ
กลัวพ่อตาย

อยู่ๆก็นอนร้องไห้
กลัวพ่อแม่ตาย
กลัวเค้าตาย
กลัวว่าจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีก

พ่อแม่ล้ออยู่เสมอๆว่าลูกบ้านนี้กลัวตาย
ไอ้ความตายน่ะไม่ค่อยน่ากลัวหรอก
ตายแล้วก็คงตายไป

แต่ที่น่ากลัวที่สุดก็คงจะเป็นการทิ้งสิ่งที่เป็นอยู่ไป
ทิ้งความเป็นพ่อแม่ลูก
ทิ้งความทรงจำทุกอย่าง
ทิ้งรอยยิ้ม และสัมผัสอบอุ่น

เคยดูหนังจีน เค้าว่า
คนตายแล้วต้องดื่มน้ำชาละก็เดินข้ามสะพาน
แล้วจะลืมทุกอย่างในชาตินี้
จำได้ว่าตอนเด็กๆ ดูเสร็จละก็ร้องไห้
ไม่อยากมีพ่อแม่คนอื่น ไม่อยากไปเป็นคนอื่น
ก็เลยไม่อยากตาย

ไม่มีอะไรที่น่าพอใจเท่ากับการได้เป็นลูกบ้านนี้อีกแล้ว

ไม่ใช่ว่าไม่เคยคิดนะ
ว่าทำไมพ่อเราไม่ใช่ฝรั่ง
จะได้อกมาเป็นลูกครึ่ง สวยๆ
ดีไม่ดีจะได้เป็นดารา ตังค์เยอะๆ
หรือไม่ก็เป็นลูกทักษิณ มีตังค์กินชาติหน้าก็ไม่หมด



แต่ให้เลือกจริงก็ไม่เอาหรอก
เป็นคนดำดำอ้วนอ้วน เป็นโนบอดี้
มีตังค์พอใช้ไปวันๆ
แต่มีพ่อมีแม่ ที่รักเค้าอย่างนี้ ก็พอใจแล้ว

ตลกดีที่เราไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนเก่งกาจสามารถ
ดีกว่าคนอื่นๆ
เวลามีใครชมเรื่องเรียนเก่งไรงี้
ก็จะเขินๆม้วน แบบว่า "ตรงไหนวะ"
คงเพราะรู้ว่าจริงๆแล้วไม่ใช่คนเก่ง
ไม่มีความเก่ง

พ่อแม่เค้าต่างหากที่เก่ง
พ่อแม่ต่างหากที่ช่วย
ทำให้มีวันนี้ได้

ตอนที่จดหมายเรียกตัวของกอพอมาถึง
ดูก้อรู้ว่าพ่อดีใจแทบกรี๊ด(แต่ถ้าพ่อกรี๊ดคงตลก อ่ะนะ)
ไอ้เราก็นึกว่าพ่อดีใจ
ที่กอพอมาช่วยแบ่งเบาภาระทางการเงิน
และดีใจแทนเรา เป็นต้น


บ้านเค้าเอง น่าอยู่ป่าวล่า


แต่พ่อมาเล่าให้ฟังทีหลังว่า
พ่อภูมิใจในตัวเรานะ
ละก้อภูมิใจในตัวเอง
ที่ทำให้เราเป็นอย่างทุกวันนี้ได้
เพราะพ่อแม่เป็นคนธรรมดา

ไม่ใช่หมอ ไม่ใช่อาจารย์มหาลัย
เป็นแค่คนกลางๆ
บ้านนอกๆ
แต่พ่อทำให้ลูกพ่อกะแม่
มีความไม่ธรรมดา(ในทางใดก็ทางหนึ่ง)
ได้ขนาดนี้

ถึงเรื่องกอพอนี่จะเป็นความฟลุ๊คซะเกือบหมด
แต่ขอซักสองสามเปอร์เซ็นให้พ่อแม่ชื่นใจหน่อยเห้อ



รักพ่อรักแม่สุดๆ


ละเราก็ภูมิใจนะ
ที่เราเป็นคนธรรมดาๆ
เรามีความสุข
ที่ได้เป็นคนแบบนี้

คงตลกๆที่ทำไมวันดีคืนดีลุกขึ้นมาเขียนอะไรแบบนี้
จริงๆแล้วเพราะฟังเพลง How Do I live มา
เป็นเพลงที่

อืม

เข้ากะเรื่องนี้มาก

ถ้าขาดพ่อกะแม่ How Do I live?

How do I ….. get through one night without you?

If i had to live without you, ….

What kind of life would that be







Create Date : 25 พฤศจิกายน 2548
Last Update : 25 พฤศจิกายน 2548 14:11:31 น.
Counter : 542 Pageviews.

32 comments
  
คนแรกเหรอเนี่ย..
มันดีตรงไหนกันนะ... คนแรก
โดย: biggg IP: 210.86.135.1 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:15:19 น.
  
ตกลงรูปกอริลล่ามันเกี่ยวกับอะไรเหรอ..
ดีใจแทนพ่อแม่ที่มีลูกฉลาดแบบนี้... เรามีลูกเรียนเก่งก็คงดีใจ
โดย: biggg IP: 210.86.135.1 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:18:17 น.
  
น่ารักมากครับ.... อบอุ่นจริง ๆ
โดย: POL_US วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:28:36 น.
  
นึกถึงบ้านผมเลย
โดย: I will see U in the next life. วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:36:07 น.
  
น้องปอยติดพ่อกับแม่เพราะเป็นลูกคนเดียยว และครอบครัวอบอุ่นดี
น่าอิจฉาแทนหลายๆครอบครัวที่มีแต่เงิน มีแต่วัตถุ ซึ่งไม่สามารถซื้อความรู้สึกอบอุ่นใจได้เลยเนอะ
ครอบครัวที่อบอุ่น มันสร้างไม่ได้ด้วยเงินหรอก จริงๆนะ
โดย: Black Tulip วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:01:19 น.
  
อบอุ่นจังเลยนะคะ
อ่านไปอมยิ้มไปด้วย

เจ้าติโตเกิดวันที่23 พย.ค่ะ
โดย: prncess วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:21:13 น.
  
เพลงเพราะ..

บ้านท่าทางร่มรื่นน่าอยู่จังเลยน้อง..

อ่า...แบบนี้อาการ Home sick ยังกำเริบอยู่ล่ะสิ..

ตั้งหน้าตั้งตาเรียน..จะได้รีบจบ..กลับมาหาไออุ่นที่บ้าน..นะน้องนะ..

เป็นกำลังใจครับ..
โดย: กุมภีน วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:23:52 น.
  
ในโลกนี้จะหาคนที่จะรัก..และหวังดีกับเรา...

...อย่างที่ไม่ต้องมีสาเหตุ...
...อย่างที่ไม่หวังอะไรตอบแทน..

คำตอบก็คือ...คน 2 คน..ที่รอคอยความสำเร็จของเจ้าของบล็อคอยู่

และคงไม่มีที่ไหนที่จะอบอุ่น..เท่ากับที่ที่เราเรียกว่า "บ้าน" อีกแล้วแหล่ะจ่ะ
โดย: cocobellove วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:26:37 น.
  
หนีห่าวมา
หมวยอาบิเกลแวะมาทักทายค่ะ
โดย: Bee1st วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:33:39 น.
  
คิดถึงบ้านจัง
โดย: goddess_piggy วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:38:11 น.
  
บลอกซึ้งจัง
โดย: rebel วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:46:45 น.
  
ครอบครัวน่ารักจังเลยค่ะ
โดย: Batgirl 2001 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:05:41 น.
  
มุมสวนสวยดูร่มรื่นดีจัง
โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:07:14 น.
  
บล็อกวันนี้ทำให้ได้รับความ
อบอุ่นมาสู้กับความหนาวเย็น
ได้เลยอ่ะจ้ะ
โดย: JewNid วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:13:33 น.
  
น่ารักและอบอุ่นมากๆ เลยอ่ะครับ
โดย: Due_n วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:56:10 น.
  
เข้ามาอ่านด้วยคน...

อ่านๆไปชักซึ้งด้วย

ถ้าพ่อแม่ จขบ.มาได้อ่าน ท่านคงน้ำตาไหลแน่เลย

เราเองไม่เคยไปไหนไกล เลยไม่ค่อยมีความรุ้สึกคิดถึงบ้าน...

นี่หรือป่าวที่เค้าเรียกว่า เมื่ออยู่ใกล้ยังไม่เห็นค่า ต้องห่างไกลสายตาถึงจะรู้ค่า
โดย: Nutty Professor วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:56:51 น.
  
เข้ามาอ่านอีกรอบ
น่าซึ้งใจกับครอบครัวของน้องปอยจัง
พี่บีก็อยากจะสร้างให้ครอบครัวอบอุ่นแบบนี้มั่ง แล้วก็อยากให้น้องอาบิเกลเรียนเก่งอย่างพี่ปอยมั่ง
โดย: Bee1st วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:24:53 น.
  
เป็นเรื่องที่น่ารักมากค่ะ

บ้านน่าอยู่ด้วย..ขอไปอยู่ด้วยได้เป่าฮี่ๆ
โดย: Sugar and spice วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:24:57 น.
  
ซึ้งง่ะ อ่านแล้วแอบอิน เพราะเราเองก็ภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกพ่อเหมือนกัน


โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:29:08 น.
  
น่ารักจังค่ะ
ตั้งใจเรียนนะ
โดย: keyzer วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:58:18 น.
  
เราก็รักพ่อแม่เราเหมือนกัน
แต่เราแย่กว่า
เพราะว่าเราไม่เคยบอกท่านเลย
โดย: ไม้ยมก&แหนมมัด วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:18:15:50 น.
  
มาเป็นกำลังใจให้คนไกลบ้านเหมือนกันครับ

คิดถึงบ้าน
โดย: VinKaBees วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:42:18 น.
  
รักพ่อค่ะ
โดย: mungkood วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:28:48 น.
  
ชอบทุกเรื่องราวที่เกี่ยวกับครอบครัวค่ะ
โดย: เจ้าหญิงวีนัส (ohvenus ) วันที่: 26 พฤศจิกายน 2548 เวลา:0:27:27 น.
  
ก็บอกแล้วไงเจอเพื่อน 5 วัน คิดถึงบ้านสองวัน..ป่านนี้ฝันว่ากอดแม่หรือเปล่าจ๊ะ.. ฝันดีนะ
โดย: ป่ามืด วันที่: 26 พฤศจิกายน 2548 เวลา:1:16:58 น.
  
กล้า ๆ หน่อย

อย่าท้อแท้กับชีวิตที่ผิดพลาด
อย่าขยาดกับชีวิตที่ผิดหวัง
อย่าท้อถอยกับชีวิตที่ต้องพัง
อย่าสิ้นหวังลมหายใจเธอยังมี

เก็บมาฝากครับ
โดย: ชายคา IP: 61.91.205.124 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2548 เวลา:3:55:24 น.
  
อ่านแล้วซึ้ง คิดถึงพ่อกะแม่เลยค่ะ

อ่านถึงความน่ารักของลูกสาวบ้านนี้ สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พีแบมเป็นกำลังใจให้ค่ะ
โดย: yadegari วันที่: 26 พฤศจิกายน 2548 เวลา:3:58:50 น.
  
อ่านแล้วคิดถึงแม่อ่าค่ะ แบบว่ามะค่อยสนิทกับพ่ออ่ะ
โดย: FaCtOrY cHeeSeCaKe วันที่: 26 พฤศจิกายน 2548 เวลา:4:11:31 น.
  
อ่านแล้วคิดถึงบ้านเหมือนกันค่ะ
ปล.อยากเป็นนางฟ้าเหมือนกันเหรอคะ??
โดย: แวะมาเยี่ยมค่ะ (สมีโกล ณ บึงมรณะ ) วันที่: 26 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:40:21 น.
  
พ่อแม่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตผมเหมือนกัน ...

กำลังคิดอยู่ว่า ในอนาคตถ้าเกิดอะไรขึ้นกับท่านทั้งสอง

เราจะเป็นยังไง

แค่คิดก็เศร้าแล้วเนอะ TwT
โดย: Mowcup IP: 203.113.51.68 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:55:44 น.
  
โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:12:50:02 น.
  
โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 12 สิงหาคม 2554 เวลา:15:07:44 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

PADAPA--DOO
Location :
Beijing  China

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



จะแมวสีขาว หรือว่าแมวสีดำ
จับหนูได้
ก็ถือว่าเป็นแมวดีหมดนั่นล่ะ















สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด










พฤศจิกายน 2548

 
 
1
2
3
5
6
7
8
9
10
11
12
16
18
19
22
24
28
29
 
 
All Blog