เรื่องเล่าจากโรงอาหารปักกิ่ง(ภาคสอง):เรื่องแปลกในโรงอาหาร
มีเพื่อนคนนึงให้ข้อสังเกตว่า....

เราชอบเจอเรื่องแปลกๆอยู่เรื่อยๆ

เพราะชอบมีเรื่อง "แปลกๆ" ไปเล่าให้ฟังอยู่บ่อยๆ

แปลคำว่า "แปลก" แบบตรงตัว ไม่ใช่เรื่องลี้ลับ ไม่ใช่เรื่องประหลาด

แต่เป็นเรื่องแปลกๆ ที่ปกติไม่น่าจะเกิดขึ้น

ทำไม...ต้องเกิดขึ้นกะเราด้วยนะนี่....

ณ โรงอาหารใหม่(คาดว่า)ที่สุด ของมหา' ลัยปักกิ่ง



หลังจากผ่านกระบวนการรบราฆ่าฟันเพื่อจะได้มาซึ่งอาหารและที่นั่งแล้ว
เราก็ลงมือกินกันอย่าง(พยายามที่จะ)เอร็ดอร่อย

ปกติของอาหารบ้านนี้เมืองนี้
ปริมาณประมาณสองเท่าของบ้านเรา
ตอนแรกๆมาก็...อุ๊ย เยอะจัง กินไม่หมดหรอกตัว
แหม..ต้องเหลือทิ้ง...เสียดายจัง

แต่ด้วยประโยคเดิม...
เข้าเมืองตาหลิ่ว...ต้องหลิ่วตาตาม
ในเวลาไม่เกินหสามเดือน
ข้าพเจ้าก็สามารถกิน portion คนจีนได้หมด
บางครั้งก็ซัดบะหมี่ต่อได้อีกถ้วยนึง
คนจีนอึ้งมาแล้ว....

ผลเหรอคะ...อ่า....ก็...ห้าโลเอง...ไม่มากไม่น้อย
อิอิ

ตอนนี้พยายามกินน้อยลง

พยายามอยู่ค่ะ

วันนั้นก็เหลือข้าวอยู่นิดหน่อย กับข้าวเป็นไก่ผัดใส่แตงกวากะถั่วลิสง
เราไม่กินถั่วก็จะเหลือถั่วไว้ในจาน
กับข้าวอีกอย่างเป็นเนื้อน้ำแดง(มั้ง) ใส่มันฝรั่ง มันฝรั่งก็เหลือไว้

อาหารคาวหมดลง ก็ต้องมีของหวานปิดคอร์ส
เราจึงส่งฝ่ายสนับสนุนไปซื้อขนมมากิน
ระหว่างนั่งรอ ก็เอาข้าวที่เหลือโปะใส่จานผัดไก่ไว้
ตอนเอาไปเก็บจะได้เททิ้งง่ายๆ

ละนั่งๆอยู่ดีๆก็มีผู้ชายจีนปราดมานั่งข้างๆ
อายุไม่เกินสามสิบแน่ๆ ใส่เสื้อเชิ้ต กางเกงสแล๊ก
คือบอกว่าเป็นอาจารย์ยังเชื่อเลยเอ๊าะ...

อยู่ดีๆมานั่งข้างๆ...เราก็ตกใจสิฟระ...เฮ้ยตูทำไรผิดป่ะวะเนี่ย
จะมาจองที่ก็ไม่ใช่ เพราะที่อื่นว่างก็เยอะแยะ คนซาไปหมดแล้ว
จะมาว่าเราที่ยังไม่ได้เอาถาดไปเก็บรึเปล่า
เอ๊ะ...หรือจะมาขอเบอร์


คิดไปได้สิบวิ...ชายนิรนามก็เอ่ยถามว่า "แม่หนูจ๊ะ ไอ้บนถาดเนี่ย...จะกินหรือไม่กิน"

หมายความว่าไง.....

สมองกลแสนดี...ก็คิดไปเรื่อยอีกแล้ว
ตูกินเหลือนี่โดนว่าเหรอวะ..เป็นพวกสปายเป่ยต้ามาสุ่มจับคนกินทิ้งกินขว้างรึเปล่า

อารมณ์ตอนนั้นมันบอกไม่ถูก...แนวๆช้อกมั้งนะ
เอ๋อไปเลย...ตอบไปแบบเอ๋อๆว่า...
"ไม่กินแล้ว"

เค้าก็ทำหน้าเรียบเฉย....แล้วก็ยกถาดข้าวเราไปนั่งที่โต๊ะตรงข้าม
หยิบตะเกียบขึ้นมา...
เขี่ยข้าว
เขี่ยกับ


ลงมือกิน

เจ้าของถาดเก่าอึ้ง...............................................
โอ้ส............อารายเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

สักพักก็เห็นเค้าชะงัก มองไปอีกด้านหนึ่ง ที่มีผู้หญิงสองคนนั่งอยู่...แล้วก็เดินไปหาสองคนนั้น
แถมเหมือนที่ถามกะเรา....ยังกินเค้กที่เหลือมั้ย...

แต่ผู้หญิงสองคนนั้นเค้าไม่ได้ให้เค้กแกมานะ

เด็กดอยอึ้งเจ้าค่ะ
ความรู้สึกสับสนมาก พระเจ้า...อะไรเนี่ย
คือรู้สึกอึ้ง
รู้สึกผิดที่เอาข้าวไปโปะผัดไก่ เค้าเลยกินไม่สะดวก
รู้สึกว่าควรจะซื้อข้าวให้เค้ากินดีมั้ย
ความรู้สึกมันตีกันในหัว....จึงเดินออกโรงอาหารมาแบบ
งงๆ



อ๊าก........อะไรวะ



น่าน....เรื่องแปลก....อีกแล้ว



Create Date : 14 ตุลาคม 2549
Last Update : 14 ตุลาคม 2549 15:21:14 น.
Counter : 342 Pageviews.

21 comments
  



หวัดดีค่ะมาทักทายวันหยุด ขอให้มีความสุขในวันหยุดสุดสัปดาห์นะค่ะ....
โดย: แอน (thattron ) วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:15:47:25 น.
  

โดย: erol วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:16:31:37 น.
  
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด

มีแบบนี้ด้วยเหรอครับเนี่ย ... ?
โดย: Cymry วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:16:40:54 น.
  
อึ้งไปเลยค่ะ

แล้วก็ฮาด้วย 555+
โดย: เจ้าแห่งโชคชะตา วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:17:19:25 น.
  
ถ้าโดนกับตัวเองคงอึ้งเหมือนกันค่ะ

ลองถามตัวเองว่าถ้าเป็นเราทำไง

ก็คงไม่ทำไง

นั่งเอ๋อๆอย่างเดียวมั้งคะ

โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:19:01:45 น.
  
ง่า....อึ้งแหะ
คราวหน้าแยกข้าวแยกกับไว้ ก็แล้วกันเนอะ



ปล. ไอ้การเปลี่ยนปริมาณการกินให้เยอะขึ้นเนี่ย เคยค่ะ
หุหุอาทิตย์เดียวก็พอ ไอ้เต็มๆถาดที่วันแรกกินจุกเนี่ย กินเที่ยงบ่ายสามหิวอีกแล้ว
โดย: จริง IP: 58.136.192.224 วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:19:26:40 น.
  
อ่าาา.... อึ้งแฮะ

ถ้าเป็นคนจรจัดไม่มีข้าวกินก็คงไม่แปลกหรอกนะเนี่ย
แต่เห็นน้อง PADฯ เขียนว่าใส่แสล็ค เสื้อเชิ้ต
แสดงว่าแต่งตัวดีอยู่ใช่ป่ะ ...
....
...
ถ้างั้นพี่ก็ขอ อ่าาาา... อึ้งต่อไปละกัน อิอิ
โดย: ซีบวก วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:20:13:23 น.
  
แปลกแต่จริง

โดย: keyzer วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:21:32:01 น.
  
เง้ออออออ หลอน




แรกๆ กินเหลือง่ะ ซื้อมื้อกลางวัน เหลือใส่ปิ่นโตไว้กินตอนเย็นต่อได้ แต่เดือนนึงถัดมา ไอ้ที่กินๆ เหลือน่ะ กลายเป็นเบิ้ลสอง กลับเมืองไทย กระเพาะกินมาม่าไทยห่อเดียวไม่ได้อีกเลย
โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:22:42:25 น.
  
แบบนี้ก็แปลกล่ะจ้ะ อยู่ๆ ประชิดถึงตัวแถมบอกปุ๊บคว้าไปกินเลยต่อหน้าต่อตา ...

แบบนี้ถ้าเจอคงตกใจเหมือนกันนะเนี่ย
โดย: JewNid วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:23:21:13 น.
  


เอ่อมมม

รุสึกว่า ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ในเมืองจีน
โดย: tUM|BleR IP: 131.111.243.37 วันที่: 15 ตุลาคม 2549 เวลา:2:45:44 น.
  
เหวออ... >o<
เป็นแพรคงเหวอเหมือนกันล่ะค่ะ
ขอกันดื้อๆ แบบนี้เลยแฮะ >.<
โดย: +~%Chocolate Republic%~+ วันที่: 15 ตุลาคม 2549 เวลา:7:38:07 น.
  
แวะมาอ่านแล้วอึ้ง
โดย: Bluejade วันที่: 15 ตุลาคม 2549 เวลา:8:14:20 น.
  
มีงี้ด้วยเหรอคะเนี่ย
โดย: random-4 วันที่: 15 ตุลาคม 2549 เวลา:17:11:28 น.
  
อ่านแล้วก็ต้องบอกว่าอึ้งเช่นกันค่ะ
โดย: สเลเต วันที่: 15 ตุลาคม 2549 เวลา:18:05:18 น.
  
โดย: ก้อนหินก้อนหนึ่ง IP: 124.121.37.92 วันที่: 15 ตุลาคม 2549 เวลา:22:53:12 น.
  
แบบนี้เมืองไทยก็มีน้องปอ

พี่เพิ่งเจอไม่นานเป็นวัยรุ่นอะ

มาคุกคามหลานพี่ในร้าน KFC

สมัยนี้มีไรแปลกๆจริงๆด้วย
โดย: Sugar and spice วันที่: 16 ตุลาคม 2549 เวลา:8:39:58 น.
  
ช่วงเดือนที่ผ่านมาเราขึ้นมา..

6 กิโล...

..
...เฮ้อ..กุ้ม
โดย: oato_janza วันที่: 16 ตุลาคม 2549 เวลา:14:41:29 น.
  
นั่นโรงอาหารเหรอครับ.........ซู๊ดดดย๊อดดดด จริง ๆ
แล้ว จขบ. ไปนอนแอบหลังเสาทำไมอ่ะ อายเหรอ อิอิ
โดย: little-joe วันที่: 16 ตุลาคม 2549 เวลา:15:36:54 น.
  
ฮาและรู้สึกหยะแหยง...
สมัยเรียนมีเพื่อนคนนึง.. เวลาคนอื่นกินเหลือ มันเก็บเรียบหมดเลย.. บางทีเหลือผัก เหลือน้ำ เหลือเส้นนิดหน่อย.. อะไรๆ มันกินได้หมด ...
ใครเห็นก็รู้สึกแหวะๆ ...

หรือมันเป็นเรื่องปกตินะ.. คนกรุงอาจไม่รู้จัก..
โดย: biggg วันที่: 16 ตุลาคม 2549 เวลา:22:27:54 น.
  
โดย: little-joe วันที่: 17 ตุลาคม 2549 เวลา:17:30:43 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

PADAPA--DOO
Location :
Beijing  China

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



จะแมวสีขาว หรือว่าแมวสีดำ
จับหนูได้
ก็ถือว่าเป็นแมวดีหมดนั่นล่ะ















สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด










ตุลาคม 2549

1
2
3
5
7
8
9
10
12
13
15
16
17
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
 
 
All Blog