จะกี่ปี รักนี้ก็ยังคงเดิม
เมื่อวานว่าจะเข้ามาเขียน แต่กลับดึกเหลือเกิน ขอยกยอดมาไว้วันนี้ก็แล้วกันนะ

ลาพักร้อนมาตั้งแต่วันที่ 25 แต่แทบไม่ได้อยู่บ้านเลย ออกมาธุระปะปังข้างนอกตลอด เมื่อวานพาคุณแม่ไปช็อปปิ้งตลาดการบินไทย คนเยอะ รถเยอะ ได้ของมาเยอะ ไปแลกเงินด้วยอัตราสามสิบหกกว่าบาทต่อร้อยเยน ถูกกว่าปีก่อนหลายบาทเชียว

ตอนบ่ายแวะไปตึกอาร์เอส ไหว้พระพรหมเจ้าที่องค์ที่ฉันเคารพศรัทธา จะกี่ปีก็ยังรู้สึกร่มเย็นเมื่อได้เข้าไปกราบท่าน เจอพี่ๆ น้องๆ ที่ทำงานเดิม แต่ละคนดูหมองๆ มีคนถามว่าฉันคิดถึงที่นี่บ้างไหม คงต้องบอกว่าคิดถึงด้วยความคุ้นเคย ไม่ได้คิดถึงเพราะอยากจะกลับไปอีกหรอก

ช่วงเย็นเป็นเวลาของรำลึกศิษย์เก่า เพราะทานข้าวกับพี่น้อย พี่หมู ชมพู่ และจุ๋ม เมื่อก่อนมีอิงค์ด้วย แต่ตอนนี้เธอไปอยู่โปรตุเกสแล้ว มาลองนับดู พวกเราทานข้าวก่อนปีใหม่ด้วยกันอย่างนี้เกือบสิบปีแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าหลายคนไม่ได้เดินบนเส้นทางเดียวกันก็จริง ทั้งไม่ได้พูดคุยกันบ่อยครั้งก็จริง กับชมพู่นี่ปีนี้ได้คุยหกเดือนครั้งละมั้ง หากทุกครั้งก็ต่อกันติด สนิทสนมเคยคุ้นกันเกินกว่าจะเป็นอื่นไกล

เราอาจจะมีกันหลากหลายวัย ต่างมีเพื่อนฝูงของตัวเอง แต่สายสัมพันธ์อันแนบแน่นชิดเชื้อไม่เคยจืดจาง เจอกันทีไร ก็นั่งรำลึกความหลังซึ่งห่างไกลออกไปทุกทีด้วยความสุข ไม่ได้โหยไห้หวนหา

ชมพู่ขับรถมาส่งถึงบ้าน ระหว่างทางก็คุยกันด้วยเรื่องราวของคนใกล้ชิด ในชีวิตจะมีสักกี่คนที่เราจะพูดคุยอย่างเปิดอกได้ทุกอย่างไมว่าจะเจอกันเมื่อใด แม้จะห่างไกลกันสักแค่ไหน ฉันคิดว่าตัวเองโชคดีที่มีกลุ่มเพื่อนซึ่งคบผูกพันลึกซึ้งอยู่หลายคน กาลเวลาไม่สามารถทำลายระยะห่าง ระยะทาง หรือระยะความคิดของเราได้เลย

ส่วนวันนี้ไปดูหนังที่พารากอนกับยีน เห็นใครๆ บอกว่า อวตารสนุกยิ่งนัก ครั้นจะไม่ดูก็เหมือนจะพลาดหนังแห่งปีไป ทว่าหลังจากสองชั่วโมงครึ่งของการดูผ่านแว่นสามมิติในโรงทรีดี เราก็คุยกันว่าหนังแห่งปีเรื่องนี้คงไม่ใช่ทิศทางของเราสองคนซะทีเดียว หนังมีความอิ่มเอมในตัวเอง แต่เราอาจจะฟังความหลายข้างถึงความโดดเด่นจนกลายเป็นความคาดหวังที่ไปไม่ถึง

วันนี้ยังเป็นวันสำคัญด้วย เพราะครบรอบหนึ่งปีที่เราได้ไปกินราเมงกับเกี๊ยวซ่าแสนอร่อยที่ริวทาโร่ ราเม็ง ของเคจัง ได้เจอคุณแม่แสนน่ารัก และกลุ่มแฟนน่ากลัวมากมาย

แต่ก็เป็นช่วงเวลาแห่งความทรงจำอันแสนสุข ที่ต้องหยิบรูปกลับขึ้นมาดูใหม่ ดูแล้วก็ต้องอมยิ้มในความตัวลีบตัวบีบของเราสองคน จนสัญญากันว่าอีกไม่นานหรอก เราจะต้องกลับไปอีกให้ได้

เคจัง รอก่อนน้า



Create Date : 30 ธันวาคม 2552
Last Update : 30 ธันวาคม 2552 23:04:03 น.
Counter : 140 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Shizuka chan
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ผู้หญิงรักการเดินทาง รักการทำหนังสือ รักประเทศบ้านเกิด และรักประเทศญี่ปุ่น

เป็นจังคาปาน่าถาวรตลอดชีพของ 4 หนุ่ม News ค่ายจอห์นนี่ส์ ^O^
ธันวาคม 2552

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
23
24
26
29
 
 
All Blog