Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2548
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
7 พฤศจิกายน 2548
 
All Blogs
 
คนไม่เจียม

แค่ชื่อมาก็น่าคิดซะแล้ว

ว่าเจ้าของบล๊อกอาจจะไปแอบชอบใครที่สูงเกินเอื้ยมเข้า

ผิดค่ะ

เพราะถ้าเกิดไปชอบใครที่สูงขนาดนั้นจริงๆ คงต้องให้เขาก้มลงมาเองฮา



ชักเริ่มนอกเรื่อง

จริงๆแล้ววันนี้หัวข้อที่จะเอามาเม้าเกิดจากตอนกลางวัน

ไปกินข้าวเที่ยงกับพี่ๆที่ทำงาน

พี่คนนึงสั่ง ผัดพริกเผาทะเลไข่ดาว

เราก็สั่งตามเพื่อความสะดวกและรวดเร็ว

และประหยัดหัวสมองเล็กๆในการคิดเมนู


พออาหารมาปุ๊บ

เราก็เริ่มทานๆๆ อย่างมีความสุข

ทานไปได้ครึ่งจานรู้สึกทะแม่งๆ เริ่มคันๆ

คันจมูก คันมือ คันหู แดงๆๆ

"มินต์เป็นอะไร"
เสียงหนึ่งของพี่ที่ทำงานดังแว่วมา

"นิดหน่อย คงโดนมดกัดมั้ง"
ตอนตอบไปนี่เริ่มรู้แล้วว่าตัวเองเป็นอะไร แต่ไม่กล้าบอกพี่เขา

ทานได้แค่ครึ่งจานเท่านั้นแหละ ก็ต้องหยุด

"มินต์อิ่มแล้วอะค่ะ พอดีเมื่อเช้าทานข้าวมา"
โกหกชัดๆ แม้แต่กาแฟสักแก้วยังไม่ได้แตะ

ตลอดบ่ายวันนี้ก็ต้องหาขนมกินไปเกาไปเจะปวดจริงๆ

เรื่องเกิดขึ้นเพราะดิฉันแพ้อาหารทะเล แต่คิดว่าอาการคงหายแล้ว ยาแก้แพ้ก็ไม่ได้ทานมาเป็นอาทิตย์เพราะทานยาแก้หวัด ยาฆ่าเชื้อ ยาแก้ไอ ยาขับเสมหะ ยาละลายเสมหะ มากมาย เลยหยุดยาปกติที่ตัวเองต้องกิน สมน้ำหน้า แล้วเป็นไงล่ะ

วันศุกร์ นั่งทำงานอยู่ดีๆเลือดกำเดากระฉูด

วันจันทร์กินข้าวได้ครึ่งจาน แล้วก็คันๆๆ ทั่วตัว

นี่ไงล่ะคะ ต้นเหตุของคำว่า " คนไม่เจียม "

รู้ว่าตัวเองไม่ปกติยังกระแดะอยากทำตัวให้เป็นคนปกติ






Create Date : 07 พฤศจิกายน 2548
Last Update : 7 พฤศจิกายน 2548 20:51:03 น. 6 comments
Counter : 230 Pageviews.

 
อาหารทะเล แหยะๆๆๆๆ ไม่ชอบด้วยได้ป่ะ
มันทำให้ข้าพเจ้าเสียเงินค่าฉีดยาแก้แพ้ ตัวบวมฉึ่ง (จากที่บวมอยู่แล้ว)

ปล. GPRS โหลดไงอ่ะตะเอง ปวดหัวมากเล๊ย
อารมณ์เสีย!!!


โดย: นภันตรา วันที่: 8 พฤศจิกายน 2548 เวลา:2:54:46 น.  

 
น่าสงสารคนแพ้อาหารทะเล ป้อ(น้องสาวพี่)ก็แพ้อาหารทะเล กินแล้วผื่นขึ้นเท้า น่าสงสารมิใช่น้อย แต่มิ้นกินยาเยอะเนอะ...อย่ากินยาเยอะกว่าข้าวล่ะ มันจะไม่ดีๆๆๆๆ กินข้าวเยอะๆ โตเร็วๆ คิกๆๆ (จะโตไปไหนอีก) ฮา


โดย: คนสวยที่ทุกคนรู้ดีว่าเป็นใคร IP: 58.10.48.26 วันที่: 8 พฤศจิกายน 2548 เวลา:4:13:14 น.  

 
ถ้าแพ้ก็อย่าไปกินเพิ่มนะต้องหยุดเลย
เราแพ้ไข่ปลาหมึก เหมือนกัน วันนั้นเล่นไปเยอะ เกือบตาย


โดย: Qooma วันที่: 8 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:13:40 น.  

 
ฮา...ดีใจมีคนแพ้อาหารทะเลเป็นเพื่อนกัน กริกริ...แต่พี่กินได้ในระดับหนึ่งนะ ก็พออิ่มเลยอ่ะ 555+ เพียงแต่พี่กินติดต่อกันหลายมื้อไม่ได้อ่ะ ต้องเว้นไม่งั้นคันคะเยอ ที่แย่ที่สุดคือมันจะออกที่หน้า ไม่ใช่แค่เห่อร้อนคันธรรมดานะ แต่ลอกเป็นปื้นๆ เลยอ่ะ แล้วผิวดิฉันที่ลุ่มน้ำคองโกก็ตัดกันอย่างเห็นชัดสิคะ มันดูเหมือนคนเป็นโรคผิวหนังเลยล่ะ ยี้...กรี๊ดๆๆๆๆ ไม่นะ... แค่คิดก็ปวดเซี่ยงจี๋แล้ว

ปล. นอกเรื่องมั่งเดี๋ยวน้อยหน้าเจ้าของบล็อก อะแฮ่ม... (กรุณาอ่านด้วยน้ำเสียงโอเว่อร์ ท่านจะได้อารมณ์มาก)

เสียงดนตรี...ง่องแง่ง...ง้องแง้ง...ง๊องแง๊ง...

(จอร์จ) หากท่านกังวลกับความเลื่อมล้ำทางสรีระ ขอบอกว่าวันนี้ท่านไม่ต้องกังวลอีกต่อไป ทางบล็อกไดเร็คหาวิธีแก้ปัญหาให้ท่านได้

(ซาร่า -- ทำหน้าปัญญาทึบนิดๆ) โอว์...มีเรื่องแบบนั้นด้วยหรือคะจอร์จ?

(จอร์จ -- ทำหน้าภาคภูมิเหมือนรู้ว่าแฮร์รี่ พ็อตเตอร์เล่ม 7 จบยังไงทั้งที่คนเขียนยังไปไม่ถึงบรรทัดสุดท้าย) แน่นอนสิ...ทางเราได้คิดค้นทุกสิ่งเพื่อตอบสนองความต้องการของท่าน และสำหรับวันนี้ผมขอแนะนำ...อุปกรณ์ลดความไม่เท่าเทียม นั่นก็คือ...กล่องเพิ่มความสูงงงงง

(ซาร่า) โอว์...จอร์จคะ เจ้าสิ่งนี้มันจะช่วยแก้ปัญหาให้เราจริงๆ ได้หรือเนี่ย ไม่น่าเชื่อเลย

(จอร์จ) เชื่อเถอะซาร่า ถ้าคุณริจะปีนขึ้นบ้านใคร เอ๊ย ชอบของสูงแล้วกลัวอยู่ต่ำกว่าระดับสายตา คุณควรพกสิ่งนี้ติดตัวไว้...กล่องเพิ่มความสูงในรูปแบบเหล็กแผ่นพับสำเร็จรูป เห็นมันเป็นปึกซ้อนทับกันแบบนี้ แต่เมื่อต้องการใช้คุณเพียงดึงออกให้มันกลายเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัส คุณก็จะมีทั้งบันไดและที่นั่งส่วนตัวที่สามารถใช้ได้ทุกโอกาส ไม่ว่าจะเป็นป้ายรถเมล์ โรงอาหาร หรือที่ไหนๆ ก็ตามที่แออัดจนไม่มีที่นั่ง คุณก็จะมีเก้าอี้ส่วนตัวให้ทุกคนอิจฉาได้

(ซาร่า -- ทำหน้าตื่นเต้นด้วยนะ) โอว์...จอร์จ มันยอดมาก...

(จอร์จ -- ทำท่าโอ่อย่างกระตือรือร้น เหมือนในมือมันมีดาร์คฮันเตอร์เล่มเด็ดแห่งปี 2007 ที่เราอยากได้นักหนา)
แน่นอน...ซาร่า คุณคงคิดไม่ถึงสิว่า สิ่งนี้จะเอื้อประโยชน์มากขนาดไหน ลองคิดดูถ้าคุณได้เจอหนุ่มๆ ดาร์คฮันเตอร์โดยไม่คาดฝัน อาจมีปัญหาในการสนทนากับเขาได้ ยกตัวอย่างแอชรอนสูงถึงสองเมตรนั่นประไร (นักบาสเอ็นปีเอหลงมาหรือไงฟะ???) ดังนั้นคุณควรมีกล่องนี่ติดหลังไว้ตลอดเวลาสักอัน

(ซาร่า - ทำหน้าเหมือนบรรลุพุทธิปัญญามาก) โอว์...จอร์จ ถ้าเรามีสิ่งนี้พกไว้ มันจะไม่เข้าคำไทยว่ารักดีหามจั่ว รักชั่วหามเหล็กเส้น เอ๊ย เหล็กแผ่นเหรอหรือคะ

(จอร์จ -- ยิ้มเย็นๆ ทำเสียงหล่อ) คุณอยากรักผมแล้วโดนหลังแหวนสักทีไหมซาร่า

(ซาร่า) โอว์...ไม่ดีกว่าค่ะ

(จอร์จ) นอกจากนี้มันยังเป็นอาวุธให้คุณใช้ทุบใครที่กล้าทำคุณขัดใจหัวแบะได้ด้วย เห็นประโยชน์ของมันมากมายขนาดนี้แล้ว...อย่าชักช้า รีบโทร เอ๊ย รีบตอบในบล็อกเรา...ภายใน 20 นาที คุณจะได้รับของแถมเป็นความรักของท่านแอชรอนกับอาร์ตี้ (ไปตู่มาเฉย) จากอัตราปกติ xxxx จะเหลือเพียง xxxx รีบโทรมาหาเราเดี๋ยวนี้เลยนะครับ

เสียงดนตรี...ง่องแง่ง...ง้องแง้ง...ง๊องแง๊ง...

(จอร์จ - โผล่หน้ากลับมาใหม่) ขออภัยครับผมเพิ่งรู้มาว่าสินค้านี้กำลังอยู่ในขั้นทดลอง แต่ดันเผลอเอามาโฆษณาทั้งที่ยังไม่ได้ผลิต อืมม์...ถ้ายังไงก็คิดว่ามันเป็นโฆษณาไร้สาระก็แล้วกันนะครับ (แล้วมันก็ไปพร้อมกับเสียงโครมครามตามระเบียบหนัง 555+ )

เฮ้อ...มาบ้าบอระบายอารมณ์ในบล็อกชาวบ้านแล้วก็ชิ่งดีกว่า อ้อ...ใช่ เดี๋ยวหาว่าเขาไม่ทำอะไรอีก วันนี้เขียนไปหลายหน้าแล้ว 8-9 ชม.ติดต่อกันแล้วนะเนี่ย ไม่ไหว ชักเครียดอ่ะ ต้องปลดปล่อยพลังจินตนาการในตัวออกก่อนจะเป็นบ้าไปง่ะ 555+ เผ่นล่ะ ชะแว่บ


โดย: ตัวกวนประดับบล็อก (คีตภา ) วันที่: 8 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:38:52 น.  

 
ฮามากพี่ เม้นต์พี่กุ๊ก ในบล็อกพี่มิ้นต์

แปลกแฮะ..อาหารทะเล เกศชอบมาก ยกเว้นปลาหมึก


โดย: เกนกานต์ IP: 210.246.165.222 วันที่: 8 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:18:37 น.  

 
เน็ตศรี-ป่านนี้คงโหลดได้แล้วมั้งเนอะ จี พี อาร์เอสอะ

คุณพี่หมีคนสวย-ไม่อยากกินหรอกค่ะ ไอ้ยาอะ แต่มันต้องกิน ส่วนข้าวก็พยายามกินอยู่แต่คงไม่โตไปกว่านี้แล้วล่ะ

Qooma -ไข่ปลาหมึกที่อร่อยๆ อะนะ ทำไมแพ้ได้อะ น่าสงสาร

พี่กุ๊ก-อือ

น้องเกศคนสวย-พี่ไม่ค่อยทานอะ ไม่ถูกกับมันเท่าไหร่


โดย: papermint วันที่: 9 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:20:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

papermint
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





ผู้หญิงร่างกระทัดรัด หลอกตัวเองว่าน้ำหนักกำลังพอดี ส่วนสูงที่วัดได้ครั้งล่าสุดเกินห้าไม้บรรทัดมาได้ไม่กี่เซนติเมตร

เข้าใจว่าตัวเองเป็นคนหน้าตาน่ารักแล้วก็ยังจะเข้าใจต่อไปถึงแม้ว่าคนรอบข้างจะเถียงสุดใจขาดดิ้นยังไงก็ตาม

รู้ว่าเป็นคนแปลก ยอมรับความแปลกและยังยืนยันที่จะแปลกต่อไปตราบใดที่มันยังไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

รักตัวเองขณะเดียวกันก็รักคนอื่นเท่าที่ควรจะรักด้วย

ความใฝ่ฝันคืออยากให้โลกสงบสุขโดยมีมารอย่างพวกเราคอยปกป้อง

อดีต นางเอกหมีน้อยผู้น่าสงสาร

ปัจจุบัน มารฝึกหัด

อนาคต มารที่ดี



Friends' blogs
[Add papermint's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.