ดูกรภิกษุทั้งหลาย เอาเถิด บัดนี้ เราขอเตือนเธอทั้งหลายว่า สังขารทั้งหลายมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา เธอทั้งหลายจงยังกิจทั้งปวงให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด - พระพุทธเจ้า
Group Blog
 
<<
เมษายน 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
19 เมษายน 2551
 
All Blogs
 
Jonathan Biss .. Wonderful Friday

4th April 08, performed at Major Luke Theater, Downtown, Santa Barbara.

It was the first week of Spring quarter, and I planned to do something special. My friend, a graduate student in theater major, asked me to go to piano concert with her. Her friend could buy a ticket for me. I said yes immediately without any concern about who the pianist was. Before the concert, we went to Thai restaurant, and had not only a tasteful meal, but enjoying conversation.

Walking from the restaurant to our destination was pretty far, and I was not familiar with this area of downtown SB at all. However, having arrived the concert, I discovered that Jonathan Biss was on the stage. I always wanted to see his performance, but never had a chance to do so until tonight. It had been twenty years that piano was not my favorite instrument. Because many families expect their children, mostly girls, to play the piano, it has become popular instruments among Thai people. Personally, I do not like to do things that people love to. I have neither passion in playing the piano, nor interest in the concert. But now, my perspective has been greatly changed, I start to appreciate it sounds.
- - - - -


(source: http://atthelighthouse.wordpress.com/2008/03/20/the-classics-and-the-quirky-jonathan-biss)

Professional musicians must have really good concentrations in what they are performing. When musicians and music become one, a result is productive and powerful performance. Tonight, on the stage was Jonathan and his music. Not far from him, there were about fourty people who were here to be observants, and I was one of them. I sat quietly, watched his hands' movements, and was moved by his songs.

I fall in love with Andante in Sonata No. 15 in D Major, Op. 28 "Pastoral." It begins with slow and soft tones, and ends with fast and hard ones. Many things in life have the same kind of beginning and ending. We always want a satisfied ending, but our wishes do not always come true.


Create Date : 19 เมษายน 2551
Last Update : 19 เมษายน 2551 3:06:12 น. 9 comments
Counter : 332 Pageviews.

 
you are so lucky!
i've always wanted to go to a piano concert.


โดย: หนึ่งจ่ะ IP: 58.8.234.45 วันที่: 19 เมษายน 2551 เวลา:16:50:15 น.  

 


โดย: shame_of_sins วันที่: 19 เมษายน 2551 เวลา:17:06:22 น.  

 
pi beau!! : D
i had such a good time talking to you last night!

i hope u are you doing even better there na ka

ttyl!

ps i've been a piano concert only once and it was my friend's. he was giving a farewell concert before leaving for the states. actually the concert wasn't that long and i arrived pretty late. (-_-""") but it was such an inspiration for an uninspired like me to ever learn to play music instruments again.


โดย: nongnu IP: 202.91.19.194 วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:12:25:32 น.  

 
however much you claimed on last that you are stupid na ka pi beau, i dont think you are stupid at all. oh well at least i know that only wise men claim themselves as a fool...

stupid people don't deserve 600 Toefl and 3.08 GPA actually. to reach 600 Toefl is hard already and to maintain 3.08 GPA is even harder.. my problem is i'm not that smart.. hahha


okay!! i kno i'm gone thinking too far ahead laew.. well i think if not bored, you will get used to with my hyperactivity and long comments pretty soon! paranoid isn't it?
haha : )

but,i'll say so to you one thing, everything shares the same ending, though, not so satisfied. i could say say the falling leaves always return to its root : D


โดย: nongnu IP: 202.91.19.194 วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:13:01:05 น.  

 
สวัสดีจ้า น้องบิว ใกล้กลับแล้วเหรอคะ กลับเมื่อไหร่เอ่ย

ดีจังนะ ได้ไปดูคอนเสิร์ตเปียโนสด ๆ ด้วย
ชีวิตเราเป็นอย่างนั้นจริง ๆ นะ
แม้จะหวังเอาไว้ว่าอยากให้จบอย่างไพเราะอย่างไร
ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้อย่างที่หวังเสมอไปเมื่อนั้น
อาจสมหวังผิดหวังบ้างเป็นธรรมดาของชีวิต
อยู่ที่ว่าเพลงทั้งเพลง ทำให้ประทับใจได้หรือเปล่า

ดูแลตัวเองนะคะ รักษาสุขภาพเช่นกันค่ะ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:4:10:31 น.  

 
เอิ๊กซ์ซ์ซ์ อ่านไม่ได้ ไม่อ่าน มาทักทายเฉยๆ แล้วกัน

เป็นไงบ้าง? ไม่ได้คุยกันนานเลย สบายดีเน้อ?


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:8:52:03 น.  

 
ดีงับพี่บิว
คิดถึงจัง
^^" น้องบิวเข้ามหาลัยแระนะ หุหุ^^


โดย: neaq วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:0:00:54 น.  

 
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมเยียนที่บล็อก และกำลังใจ ...ยิ่งถ้าได้กำลังจัยจากปู้ชายนี่ มันกระชุ่มกระชายจิ้งงงงงงง


โดย: shin chan (alei ) วันที่: 25 เมษายน 2551 เวลา:23:40:41 น.  

 
อยากไปดูคอนเสิร์ตเปียโนซักครั้ง ..... แต่อยากไปดูเดี่ยว7มากกว่า


โดย: เด็กซ่อมรถ วันที่: 30 เมษายน 2551 เวลา:14:47:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mint@da{-"-}
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ตามรู้กายและใจ
ดูหนังและอ่านหนังสือ
คือความสุขอันดับต้นๆ ของชีวิต


**ฝาก comment ด้วยนะคะ ขอบคุณมาก ^^




Friends' blogs
[Add Mint@da{-"-}'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.