N i c H a ✿ My Home

จากเมื่อวาน...ที่ทำกิจวัตรประจำวันของตัวเองอยู่ดีๆ
จากวันที่ดูเหมือนจะดูปกติดีอีกวัน
สิ่งแรกที่ได้เห็น คือการกระหน่ำ update status บน facebook
ของแต่ละคน....
เกิดอะไรขึ้น???







คงไม่ต้องบรรยายยืดยาวถึงสถานการณ์ต่างๆ
ทุกคนคงจะเห็น คงจะได้ยิน และคงจะรับรู้กันมาเยอะแยะมากมาย
หลายครั้งที่ได้ยินคนหลายต่อหลายคนเตือนมาว่า
"อย่าเพิ่งไปเชื่อ ถ้าไม่ได้เห็นด้วยตา"
วันนี้...คงไม่มีใครกล้าพูดคำนี้แล้วใช่มั้ย?
ในเมื่อสิ่งที่เกิดขึ้น มันชัดเจน








คำถามที่เกิดขึ้นในหัว
"เกิดอะไรขึ้นกับคนไทย?"
คนไทยที่ใจดี คนไทยที่เมตตา คนไทยที่ยิ้มง่าย
คนไทยที่รักสงบ คนไทยที่แบ่งปัน คนไทยที่รักกัน
คนไทยที่เคารพและจงรักภักดี
หายไปไหนแล้ว...









เงิน มันมีอำนาจขนาดนี้เลยเหรอ?
เงิน มันซื้อคนได้ขนาดนี้เลยเหรอ?
เงินมันทำลายได้ขนาดนี้เลยเหรอ?
เงินมันทำให้สูญเสียความเป็นมนุษย์ ได้ขนาดนี้เลยเหรอ?










คนเราเกิดมา มันไม่มีอะไรหรอกที่เท่าเทียม
มันเอามาเทียบกันไม่ได้ มันไม่มีบรรทัดฐานที่แน่นอน
แต่ใช่ว่าเราจะมีความสุขไม่ได้
บางครั้ง การไม่มี ก็ทำให้มีความสุขกว่า การมี
และบนความสุข ย่อมมีความทุกข์ที่ปะปน
ถ้าหากเพียงแค่เรา พอใจ เราก็จะภูมิใจกับมัน
ไม่ใช่ว่าพอตัวเองไม่มีก็จะอาละวาด และ "พาล" เพื่อให้ได้มา








บ้าน
คือที่อยู่อาศัยที่แสนอบอุ่น และน่าอยู่
มันจะอบอวลไปด้วยความสุข และมอบความสบายใจแก่เรา
เมื่อก่อน เวลาออกจากบ้าน
มันรู้สึกได้ถึงความวุ่นวาย โหวกเหวก เสียงดัง
แต่ถ้าแค่เดินผ่านประตูรั้วเข้ามาในบ้าน
มันสงบ มันร่มเย็น มันมีความสุข
นี่แหละ สิ่งที่เรียกว่าบ้าน









บ้านหลังนี้...เคยน่าอยู่ เพราะเสาหลักของบ้านทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้กับบ้านหลังนี้
เสาหลักที่ลำบากทำงานมาเกือบทั้งชีวิต
เสาหลักที่คอยดูแลลูกๆด้วยความรัก
มาวันนึง...มีใครที่ไหนก็ไม่รู้...เอาเงินมาฟาดไว้ตรงหน้า...
สัญญาปากเปล่าว่าจะทำโน่น ทำนี่ให้อย่างดีที่สุด
และตัวเค้าก็ไปเสวยสุขบนกองเงินกองทองที่โกงกินเค้ามา ในที่แสนห่างไกล
ปล่อยให้พวกคุณเผชิญหน้ากับอันตราย โดยที่เค้าได้แค่หันมาชายตามองบ้างเป็นบางครั้ง

แต่ทำไมลูกๆหลายคนเลือกที่เชื่อคนเหล่านั้น
ทำไมถึงมั่นใจ ว่าคนๆนั้นจะมาทำให้ชีวิตคุณดีขึ้นได้
"ทำไมถึงเลือกที่จะเนรคุณเสาหลักที่คอยดูแลพวกคุณมาทั้งชีวิต"










คุณลองหยุดดูสิ...แล้วมองไปรอบๆ...
คุณจะเห็นสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น รอบตัวชัดเจนขึ้น
บ้านของคุณ...เหลืออะไรบ้าง...?








จากเมื่อก่อน...
ที่กุรู้สึกเข้มแข็ง และใช้ชีวิตในต่างแดนได้ในแต่ละวัน  
เพราะคิดไว้ว่า อย่างน้อยๆ เราก็มีบ้านให้กลับ
รอคอยวันที่จะได้เห็นรอยยิ้มของคนในบ้าน เมื่อกลับไปถึง
แต่วันนี้ ผู้หญิงไกลบ้านคนนี้ เหงา และเดียวดายกว่าเดิม
เพราะบ้านที่แสนอบอุ่น ตอนนี้อยู่บนกองเพลิง
กองเพลิงแห่งความอิจฉา ริษยา และความเคียดแค้น
แล้วมันจะอยู่อย่างมีความสุขกันได้ยังไง?









ได้แต่หวังว่า "บ้านที่แสนอบอุ่น" จะเติบโตขึ้นมาใหม่
วันที่ทุกคน"เชื่อใจ" และ จะรัก"เสาหลัก"ของบ้าน ได้เหมือนเดิม






Free TextEditor


Create Date : 20 พฤษภาคม 2553
Last Update : 20 พฤษภาคม 2553 12:52:32 น. 1 comments
Counter : 883 Pageviews.

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:27:57 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

miNipanda-z
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 234 คน [?]





Twitter




email


Twitter


Instagram






Main Page


Kute Club




Group Blog
  • Blog Arts
  • Blog Arts
  • Blog Update
  • Blog Chill
  • Blog Diary
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
20 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add miNipanda-z's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.