Group Blog
 
 
มกราคม 2553
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
23 มกราคม 2553
 
All Blogs
 

Light on Life ... 3



ประทีปแห่งชีวิต : การเดินทางสู่ความเปี่ยมเต็ม ความสงบภายใน และอิสรภาพสูงสุด

โดย BKS Iyengar
แปล ธีรเดช อุทัยวิทยารัตน์





ผมเคยคัดย่อบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับอาสนะ มาลงบล็อกเก่าไว้แล้ว
วันนี้บล็อกเก่าจากไป จึงถือโอกาสนำบางส่วนจากหนังสือมาลงไว้ที่บล็อกใหม่
เป็นส่วนที่เกี่ยวกับอาสนะเท่านั้นครับ





ความสมดุล : ความเท่าเทียมคือความกลมกลืน

เราสามารถเริ่มต้นพัฒนาความสมดุลอันหมดจด ระหว่างร่างกายทั้งสองข้างโดยอาศัยโยคะ
เราทุกคนเริ่มต้นจากความไม่สมดุล
เมื่อข้างหนึ่งตื่นตัวกว่าอีกข้าง ข้างที่ตื่นตัวจะต้องเป็นครูให้กับข้างที่ไม่ตื่นตัว เพื่อทำให้ข้างนั้นตื่นตัวทัดเทียมกัน
สำหรับข้างที่อ่อนแอกว่าเราต้องให้ความใส่ใจ
ในขณะที่ชื่นชมความสำเร็จของข้างที่กระฉับกระเฉง


ความเจ็บปวด : ค้นหาความสบายในความไม่สบาย

ในห้องเรียนโยคะ นักเรียนหลายคนคิดว่า พวกเขาต้อง “กัดฟันทน” จนกว่าครูจะบอกให้ออกจากอาสนะได้
นี่คือการมองโยคะว่าเป็นการเพาะกายซึ่งเป็นทัศนคติที่ผิด ความเจ็บปวดเกิดขึ้นเพื่อเป็นครูของเรา

อาสนะช่วยให้เราบ่มเพาะความอดทนในร่างกายและจิตใจ
เพื่อให้เราสามารถแบกรับความเครียดและความกดดันได้ง่ายขึ้น
กล่าวอีกอย่างว่าความพยายามและความเจ็บปวดที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เป็นส่วนสำคัญของสิ่งที่อาสนะสามารถสอนเรา

ความทนทานเป็นสิ่งที่จำเป็นในการค้างอยู่ในอาสนะ
จะมีความเจนจัดในอาสนะได้ คุณต้องมีความอดทนและมีวินัย
อาสนะไม่ได้มาด้วยการวางสีหน้า

วิธีการทำให้เกิดการพักในท่วงท่า นั่นคือเราต้องสร้างความผ่อนคลาย แม้ในขณะที่มีความตึงในระดับที่เหมาะสม
เริ่มได้ด้วยการปลดปล่อยความเครียดที่อยู่ในขมับและในเซลล์สมอง ซึ่งทำได้โดยการผ่อนคลายดวงตาและขมับ
สมองที่ผ่อนคลาย จะช่วยปลดปล่อยความเครียดของเส้นประสาทและกล้ามเนื้ออีกที

นี่เป็นวิธีที่คุณสามารถเปลี่ยนความเจ็บปวดที่ไม่อาจทนได้ ให้กลายเป็นความเจ็บปวดที่สามารถทนได้
ซึ่งจะทำให้คุณมีเวลาและช่องว่าง ที่จะเกิดความเจนจัดในอาสนะและขจัดความเจ็บปวดทั้งหมดได้ในที่สุด

ความเจ็บปวดเกิดขึ้นเฉพาะเมื่อร่างกายไม่เข้าใจวิธีทำอาสนะเท่านั้น ซึ่งจะเป็นในกรณีที่เริ่มฝึกใหม่ๆ
ในท่วงท่าที่ถูกต้องจะไม่มีความเจ็บปวด
จะเรียนรู้ท่วงท่าที่ถูกต้อง ไม่มีหนทางอื่นนอกจากการเผชิญกับความเจ็บปวด


ดังนั้นเป้าหมายจึงอยู่ที่การทำอาสนะโดยใช้สติปัญญาอย่างเต็มที่และด้วยความรัก จะทำเช่นนี้ได้เราต้องเรียนรู้ถึงความแตกต่างระหว่างความเจ็บปวดที่ “ถูก” กับความเจ็บปวดที่ “ผิด”

ความเจ็บปวดที่ถูกไม่เพียงแต่สร้างสรรค์เท่านั้น หากยังน่าตื่นเต้นและท้าทายอีกด้วย
ในขณะที่ความเจ็บปวดที่ผิดก่อให้เกิดผลเสียและทำให้เจ็บปวดทรมาน
ความเจ็บปวดที่ถูกเป็นไปเพื่อการเติบโตของเราและเพื่อการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายและจิตวิญญาณ
ปรกติความเจ็บปวดที่ถูกจะเป็นความรู้สึกที่ค่อยๆ ยาวขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น ซึ่งเราต้องแยกให้ออกจากความเจ็บปวดที่ผิด ซึ่งมักเป็นสัญญาณเตือนที่รุนแรงและฉับพลัน ที่ร่างกายพยายามบอกเราว่า เราไปไกลเกินกว่าขีดความสามารถในปัจจุบันแล้ว

ความท้าทายของโยคะคือ การไปพ้นจากข้อจำกัดของเรา อย่างมีเหตุมีผล
เราขยายกรอบของจิตใจออกไปเรื่อยๆ โดยใช้ผืนผ้าใบของร่างกาย...
หากการฝึกในวันนี้ทำลายการฝึกของวันพรุ่ง แสดงว่ามันเป็นการฝึกที่ผิด

ครูโยคะหลายคนบอกให้คุณทำอาสนะอย่างสบายๆ โดนไม่ให้มีความตึงเลยหรือไม่มีการออกแรงอย่างแท้จริง
วิธีนี้จะทำให้ผู้ฝึกตกอยู่ภายในขีดจำกัดของจิตใจของตัวเอง อยู่กับความหวาดกลัว ความยึดติด และอยู่กับความจำกัดคับแคบ

ปราศจากความตึงในระดับที่เหมาะสม เราจะไม่มีทางสัมผัสได้ถึงอาสนะที่แท้จริง และจิตใจก็จะยังคงอยู่ภายในขีดจำกัดของมัน โดยไม่ยอมออกไปจากพรมแดนที่มันอยู่


ทำให้สมบูรณ์ : จงมีความสุขเสมอ กับความก้าวหน้าแม้เพียงเล็กน้อยที่สุด

ขอให้ตั้งเป้าหมายไว้ที่การไปให้ถึงความสมบูรณ์
ทว่าจงพอใจกับความก้าวหน้าเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งนำไปสู่ความสมบูรณ์ทุกๆ วัน
ความทะเยอทะยานที่สูงเกินไปอาจบ่อนทำลายความก้าวหน้าที่ยั่งยืนได้

ถึงที่สุดแล้วความสมบูรณ์สถิตอยู่กับพระเจ้าเท่านั้น...

เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถใฝ่ฝันถึงความสมบูรณ์ และความฝันนี่เองที่เป็นแรงบันดาลใจให้เราพัฒนารุดหน้าไป

ทำอย่างสุดความสามารถ ในขณะที่พยายามขยายขีดความสามารถของคุณออกไปเสมอ ทำให้ชำนาญ จากนั้นขยายออกไปอีก

ความสำเร็จจะมาสู่ผู้ที่ลงมือปฏิบัติ
ความสำเร็จในโยคะหาได้มาจากการอ่านคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
คัมภีร์เหล่านี้เป็นเครื่องช่วยเหลือที่จำเป็นอย่างยิ่ง
แต่หากปราศจากการปฏิบัติมันจะเป็นเพียงทฤษฎี...
กระทั้งปตัญชลีซึ่งถือกำเนิดมาเป็นคุรุเทพยังกล่าวว่า
ผู้ฝึกจะมีความชำนาญในโยคะก็ด้วยการปฎิบัติอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน ด้วยศรัทธาและความมุ่งมั่นเท่านั้น

เมื่อคนสวนหว่านเมล็ด เขาคาดหวังจะมีผลในทันทีเหรอ?
แน่นอนว่าไม่
เขาจะรดน้ำและเฝ้าดูมันทุกวันและรู้สึกเป็นสุขที่ได้มองดูมันเติบโต
เราควรปฏิบัติกับร่างกายในทำนองเดียวกัน
เรารดน้ำให้แก่การฝึกอาสนะและปราณายามะด้วยความรักและเบิกบาน ที่ได้เห็นความก้าวหน้าเล็กๆ น้อยๆ โดยไม่รู้ว่าเป้าหมายอยู่ที่ไหน แต่เราไม่ได้พุ่งไปที่การประจักษ์แจ้ง
เรารู้ว่าเมื่อการปฏิบัติของเราแก่กล้า แสงสว่างจะฉายฉาน ความอดทนผนวกกับการฝึกอย่างมีวินัย จะนำมาซึ่งเจตจำนงที่เราปรารถนา


ความจำมีบทบาทหน้าที่ในการฝึกอาสนะ
คือทำให้เราเปรียบเทียบการฝึกของเมื่อวานกับวันนี้ เพื่อให้เราเห็นว่าเราก้าวหน้าไปในทิศทางที่ถูกต้องหรือไม่
แต่ผู้คนจำนวนมากทำซ้ำในสิ่งที่ตัวเองเรียนรู้มาในอดีต
และการฝึกอาสนะของพวกเขากลับกลายเป็นกลไก ซึ่งทำให้ร่างกายและจิตใจชะงักงัน
อาสนะไม่ใช่ท่วงท่าที่สามารถทำอย่างเป็นกลไกได้ หากต้องอาศัยความคิด

จงอย่าทำซ้ำ การกระทำซ้ำซากจะทำให้จิตใจเฉื่อยชา
คุณต้องมีชีวิตชีวาและกระตือรือร้นใส่ใจในสิ่งที่กำลังทำอยู่

อย่าปล่อยให้ประสบการณ์ในอดีตฝังอยู่ในจิตใจของคุณ
จงปฏิบัติอาสนะแต่ละครั้ง ด้วยจิตใจที่สดชื่นและด้วยวิธีการที่สดใหม่


ถ้าคุณทำซ้ำในสิ่งที่คุณเคยทำมาก่อน แสดงว่าคุณกำลังอยู่ในความทรงจำหรืออยู่ในอดีต นั่นหมายถึงว่าคุณไม่ต้องการที่จะก้าวพ้นไปจากประสบการณ์ในอดีต
ความจำต้องถูกใช้เป็นแรงกระตุ้นจากจุดที่คุณถามตัวเองว่า “ฉันสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่ทำไปเมื่อวานนี้บ้าง”

ตามปรกติแล้วเมื่อผู้ฝึกมีความเชี่ยวชาญในอาสนะหนึ่งๆ อาสนะนั้นจะไม่น่าสนใจอีกต่อไป
ด้วยเหตุนี้คุณจึงเห็นผู้คนมากมายทำแบบเดียวกันซ้ำแล้วซ้ำอีกอย่างเป็นกลไก โดยที่จิตใจของเขาอยู่ที่อื่น มันเกิดจุดบอดขึ้น และคุณไม่สามารถดื่มด่ำในอาสนะได้ นี่ไม่ใช่วิธีการที่ถูกต้อง

เมื่อเราเชี่ยวชาญมากขึ้นและอาสนะเข้ามาสู่เรา มันจะเกิดแรงดึงดูดให้เราหยุดยั้งการฝึกอยู่ในขอบเขตของความพึงพอใจในความชำนาญของตัวเอง
ข้าพเจ้าเรียกการฝึกแบบนี้ว่า “โภคโยคะ” หรือโยคะเพื่อความเพลิดเพลิน
เราจะไม่ใช้กระจกแห่งสติปัญญาสะท้อนตัวเองเพื่อค้นหาและแก้ไขความสมบูรณ์อีกต่อไป
แต่ใช้มันเพื่อเป้าหมายของความหยิ่งยโสในตัวเอง

โยคะเภตราจะลอยลำนิ่งอยู่ในเขตสงัดลม หากไม่มีลมให้เราแล่นเรือ


วิธีเดียวที่เราต้องทำก็คือพายเรือ
นั่นหมายถึงคุณต้องกลับมาฝึกด้วยความกระตือรือร้น ความเพียร และบากบั่นอีกครั้งเพื่อสร้างความท้าทาย
มีอะไรผิดพลาดหรือ? ฉันจะพัฒนาตรงไหนและอย่างไร?
นี่คือการที่ไฟแห่งการฝึกฝน(ตบะ) จุดตะเกียงแห่งสติปัญญา และการเรียนรู้ด้วยตนเอง(สวาธยายะ) จะเริ่มต้นขึ้น

ถ้าเราพบว่าตัวเองอยู่ห่างหรือเหนือกว่าผู้อื่น บริสุทธิ์กว่าหรือสูงส่งกว่าด้วยโยคะ
เราสามารถแน่ใจได้เลยว่าเรากำลังหยุดอยู่กับที่หรือกระทั่งไถลกลับไปสู่ภาวะของความไม่รู้

ทันทีที่คุณพูดว่า “ฉันได้มันแล้ว” เท่ากับคุณสูญเสียทุกสิ่งที่คุณมี ทันทีที่มีอะไรบางอย่างมา คุณต้องก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว ทันทีที่คุณพูดว่า “ฉันพอใจแค่นี้แหละ” นั่นหมายถึงว่าเกิดการชะงักงันขึ้นแล้ว นั่นคือจุดจบแห่งการเรียนรู้ของคุณ

คุณต้องทำให้ได้มากกว่าที่คุณคิดว่าตัวเองทำได้อีกเล็กน้อยเสมอ ทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ วิธีนี้จะนำไปสู่ความงดงามและความยิ่งใหญ่ในที่สุด



แค่นี้ครับ ในส่วนของอาสนะ




 

Create Date : 23 มกราคม 2553
32 comments
Last Update : 23 มกราคม 2553 16:12:46 น.
Counter : 289 Pageviews.

 

แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มาไม่ทันเจิม
ตอนคุณพี่อัพบล๊อคเรายังนอนหลับอุตุอยู่เลย

 

โดย: Suessapple 23 มกราคม 2553 18:00:19 น.  

 

เราอ่านๆๆของคุณพี่เชียงไปทุกบล๊อค
เราไม่ต้องไปซื้อหนังสือเล่มนี้มาอ่านเลยจ้า
....
การฝึกโยคะนี่ เป็นเรื่องละเอียดอ่อนจังเลยนะคะ
เมื่อก่อนเราคิดว่า ก็แค่ไปนั่งบิดไปบิดมา
แต่นี้มันมีอะไรหลายๆอย่าง ที่ฝึกทั้งด้านร่างกาย และจิตใจ
....
วันหยุดคิดถึงคุณแพทจังเลยเนาะ
ไม่สบายค่อยยังชั่วหรือยังคะคุณพี่เชียง
หรือว่ายังอ้อนคุณพยายาบาลต่อไป อิ อิ

 

โดย: Suessapple 23 มกราคม 2553 18:05:33 น.  

 

แหะ แหะ...ก็อ่านมั่งอ่ะ
แต่มันไม่ค่อยเข้าใจ...เข้าใจเปล่าค่ะ
คราวหน้าเอาเรื่องเบาๆมาอัพบล๊อคหน่อยน๊า
....
ไปแต่งงานมาหรือคะ หนุกปล่าว
ที่นี่ส่วนมากคนเค้าแต่งงานกันหน้าร้อน เพราะจะได้ฉลองกันกลางแจ้ง
ไม่เหมือนคนไทยชอบแต่งงานหน้าหนาวเนาะ
...
กินเผื่อเราเปล่า
สงสัยจะกินเผื่อแหง๋มๆๆๆเลย
เพราะกลับมานอนผึ่งพุงก่อนมาคุยกับเรา
....
ฝันดีๆนะคะ

 

โดย: Suessapple 24 มกราคม 2553 3:24:49 น.  

 

ไหนอ่า..เสี้นหมี่ลูกชิ้นเนื้อเปื่อย
รอเราไม่ไหว กินหมดไปแล้วสิ
จิตตกอีกแล้วอ่าคุณพี่เชียง
แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

โดย: Suessapple 24 มกราคม 2553 17:35:19 น.  

 

ก็แบบว่า..ตื่นมาปวดหัวมาก
น้ำมูกไหล หายใจไม่ออก
....
เซ็งอ่ะจ้า
อยากออกไปลัลล้าๆๆๆก็ไปไม่ได้อีก
เพิ่งหายหวัดไปได้สองอาทิตย์...จาเป็นอีกแร้วววว

 

โดย: Suessapple 24 มกราคม 2553 20:01:48 น.  

 

อย่ามาหัวเราะเยาะเราจิ
เราเป็นหวัดทีไร..เราจะเป็นมากๆเลยอ่ะ
เหมือนร่างกายไม่มีภูมิต้านทานเลย
....
จิตตกเรื่องอื่นเราก็โยนมันทิ้งขยะไปแล้ววว
เก็บไว้รกบ้าน
แต่เอาหวัดกับขาไปโยนทิ้งขยะไม่ได้อ่า
ฮือๆๆๆๆๆๆ

 

โดย: Suessapple 24 มกราคม 2553 20:18:21 น.  

 

ฝันดีก๊าบบบบบบบบบ

 

โดย: Suessapple 24 มกราคม 2553 21:01:02 น.  

 

มาแย้วคุณเชียง..
วันหยุดไม่ได้เข้ามาเยี่ยมเพื่อนเท่าใหร่เลยค่ะ
ยุ่งมากกกก..


คุณเชียงอัพบล็อก
ไม่ส่งข่าวกันเลย
จะได้มาเจิม อิอิ


คุณเปิ้ลไม่สบาย
แล้วคุณเชียงหายดีรึยังคะ
อาทิตย์นี้แพทก็ไม่ได้ไปว่ายน้ำ
อากาศไม่ค่อยดีค่ะ เลยงดไปก่อน
ไปทำงานให้สนุกนะคะ...

emoemoemo

 

โดย: ตัวp_box 25 มกราคม 2553 8:19:10 น.  

 

ปล. ทำไมบ้านนี้ไม่มีอีโมชั่นให้เล่นบ้างเลยคะนี่..
อยากได้อ่ะคุณเชียง


ปล2 เอาเก็ตตี้มาเป็นอาหารเช้า
เปลี่ยนอารมณ์ให้คุณเชียงบ้าง











 

โดย: ตัวp_box 25 มกราคม 2553 8:23:08 น.  

 

เมนูนี้มันง่ายเกินไป แม่ครัวใหญ่ทำไม่เป็น
ไปแฮบเขามาง่ายกว่า โมยอ่ะคุณเชียง โมย....


emoemoemo

 

โดย: ตัวp_box 25 มกราคม 2553 8:25:22 น.  

 

ส่งทางหลังไมล์ไม่ได้ค่ะคุณเชียง โด๊ดมันยาวมาก
คุณเชียงส่งเมล์มาทางหลังไมล์นะ
เดี๋ยวแพทจะออกไปข้างนอกก่อน
ตอนเย็นจะส่งไปให้จ้า


จะได้มีอีโมเล่น คิ คิ ชอบ..

 

โดย: แพท IP: 203.144.144.165 25 มกราคม 2553 12:17:09 น.  

 

กรี้ดดดด ดับเบิ้ลกรี้ดดด....ใส่ได้แล้ว
ขอเล่นหน่อยจ้า แหล่มมาก

 

โดย: ตัวp_box 25 มกราคม 2553 15:51:10 น.  

 

อิกระต่ายด้านข้างเสียชีวิตไปแระ
ใช้น้องลิงแทนก็ได้
วะ ฮะ ฮ่า


emoemoemo

 

โดย: ตัวp_box 25 มกราคม 2553 15:54:06 น.  

 

อิ่มอาหารเช้า
ตื่นมามีวางเพียบเต็มโต๊ะ
ขอบคุณค่า

 

โดย: Suessapple 25 มกราคม 2553 16:45:45 น.  

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด
ไรอ่า...
วิ่งกลับมาดู
บ้านนี้มีตุ๊กตาเล่นด้วย
555555
งี้ต้องมาบ่อยๆ

 

โดย: Suessapple 25 มกราคม 2553 16:47:14 น.  

 

 

โดย: Suessapple 25 มกราคม 2553 16:48:18 น.  

 

เล่นเข้าไป
บ้านพี่ชายเราเอง..มะต้องเกรงจายยย อิ อิ

 

โดย: Suessapple 25 มกราคม 2553 16:49:56 น.  

 

ตัวนี้ก็น่ารักอ่ะ
เค้าอายยยยยยย....
ตัวนี้เค้าอายยยยย
เอิ๊กๆๆๆๆๆ

 

โดย: Suessapple 25 มกราคม 2553 16:51:26 น.  

 

เหนื่อยแระ
ไปดีกว่า
...
ตุ๊กตารกบ้าน
คุณพี่เชียงเก็บกวาดเองน๊า แฮ่ๆๆๆ

 

โดย: Suessapple 25 มกราคม 2553 16:52:55 น.  

 

รายงานผลเรื่องไรเหรอคะ
เรื่องขา..หรือเรื่องคุงหมอขายาว

 

โดย: Suessapple 25 มกราคม 2553 17:51:54 น.  

 

กร๊ากกกก..คุณเปิ้ลอีโมยังเข้าไม่ถึงเหรอคะ อิอิ


คุณเชียงทำอีโมเก่งจังวันหลังทำให้บ้างนะ
เอาแบบ คิขุหน่อยจะด้เข้ากับแพท วะ ฮะ ฮ่า
พูดมาได้ไม่ละอายปาก


emoemoemo


ปล 1 เดี๋ยวไปแจกอีโมคุณเปิ้ลก่อนนะ

ปล2 คุณเชียงหาภาพอะไรมาแทนน้องกระต่ายดีอ่ะ มันหนีไปหมดเล้าแล้ว

emoemoemo

 

โดย: ตัวp_box 25 มกราคม 2553 18:03:46 น.  

 

 

โดย: Suessapple 25 มกราคม 2553 18:23:03 น.  

 

มาแว้วววววจ้า
น่วมกลับมาเลยอ่ะคุณพี่เชียง
ไม่ใช่หมอหล่อทำ แต่เป้นคุงป้าตัวเบ้อเร่อเลย
แต่มือเบาค่ะ ก็มานวดให้แล้วให้ทำกายบริหารตรงเท้าข้างนั้น
แล้วให้เราทำที่บ้าน แล้วก็ต้องไปทำกับคุงป้าอีก
.....
คุณพี่เชียงหายดียังคะ
เอารูปมาฝากด้วยน๊า

Photobucket

 

โดย: Suessapple 26 มกราคม 2553 5:16:08 น.  

 

อยากเล่นตุ๊กตาต่อ
แต่เกรงใจเจ้าของบ้านจัง

 

โดย: Suessapple 26 มกราคม 2553 5:17:28 น.  

 

จ๊ะเอ๋คุณเชียงทำรายอยู่คะ..
งานยุ่งเปล่า
หาวิธีใส่ภาพแทนอิน้องกระต่างไม่ได้อ่ะ อิอิ


เมื่อคืนนั่งอ่านโยคะในบล้อกคุณเชียง
ยากจัง สมาธิต้องดี
มีความตั้งใจเลยนะเนี๋ย
คนสมาธิสั้นแบบแพท
คงเอาดียาก 555..

คุณเชียงเล่นเก่งๆแล้วไปเป็น
อ.สอนโยคะเลยสิคะ
ทำแบบที่เราชอบ ดีออกค่ะ..รับจ๊อบอ่ะ




emoemoemo

 

โดย: ตัวp_box 26 มกราคม 2553 11:14:59 น.  

 

แวะมาอ่านมั่ง คุณเปิลเล่นอะไรอ่ะ
บ้านเลอะเทอะหมด เอาไม้กวาดมาจิ

แวะมาฟังเพลงหน่อยคิดถึงง่ะ
มาอ่านสาระดีดีอีกจี๊ดนึง

ขอเล่นบ้างนะ


แอมอร

 

โดย: peeamp 26 มกราคม 2553 14:22:06 น.  

 

ไม่โกดกานน๊า

 

โดย: Suessapple 26 มกราคม 2553 21:22:05 น.  

 

 

โดย: Suessapple 26 มกราคม 2553 21:23:52 น.  

 

555555
มาเอาคืนนนน


ไล่กัดๆๆๆๆๆคุณพี่เชียง แง่งๆๆๆๆๆๆ

 

โดย: Suessapple 26 มกราคม 2553 22:22:37 น.  

 

 

โดย: Suessapple 26 มกราคม 2553 22:23:27 น.  

 

^^
^^
คุณพี่เชียงโดนกัดลงไปนอนดิ้นเลยยย

 

โดย: Suessapple 26 มกราคม 2553 22:24:50 น.  

 



ไปอาบน้ำนอนซะคุณพี่เชียงฝันดีจ้า

 

โดย: Suessapple 26 มกราคม 2553 22:26:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Mining 74
Location :
อุบลราชธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




แม้โลกเสมือน ทว่า...ใจนั้นอาจจริง
มาร่วมรินน้ำใจ ใส่จอกแห่งมิตรภาพ
และร่วมวงสนทนากันเถิด...มาเถอะ
ลิงจอม ทะเล้น
หัวหอม จอมซ่า
กระต่ายจอม กวน
X
X
X

Moon Days   (Open)

(no practice / rest days)

June 12
NEW (sat)

June 26
FULL (sat)

July 11
NEW (sun)

July 26
FULL (mon)

Friends' blogs
[Add Mining 74's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.