welcome to my world
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
25 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 
Maria-sama ga Miteru:Volume1 (ตอนที่ 3 ส่วนที่ 4)

Maria-sama ga Miteru:Volume1 (ตอนที่ 3 ส่วนที่ 4)

"อ้าว มากันแล้ว"

สมาชิกของยามายูริไคทั้งหมดยืนอยู่ที่ชั้นหนึ่งของเรือนกุหลาบ ไม่ทราบเหมือนกันว่านี่เป็นสิ่งที่ทำกันเป็นประจำหรือไม่ แต่ตอนนี้ที่ชั้นหนึ่งนั้นถูกใช้แทนห้องเก็บฉากและอุปกรณ์ประกอบการแสดง ครึ่งหนึ่งของห้องเต็มไปด้วยสิ่งของเหล่านั้น และอีกครึ่งหนึ่ง ทั้งหกคนยืนถือบทละครไว้ในมือ

"เราจะไม่ไปซ้อมบทกันที่ชั้นบนหรือคะ หรือว่ามีความผิดพลาดทางการสื่อสารกับหนูและยูมิอีกแล้ว"

ซาจิโกะซามะพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่แสดงออกถึงการหาเรื่องอย่างชัดเจน

"เราได้ยินมาว่าพวกเธอกำลังใช้เวลาอันมีค่าด้วยกัน เราก็เลยรีบเปลี่ยนสถานที่ทันทีไงล่ะ"

โรซา ชินองซีตอบด้วยน้ำเสียงแสดงความเสียใจ สมาชิกคนอื่นเมื่อมาถึงเรือนกุหลาบก็ทำแบบนั้นด้วยเช่นกัน

"เวลาอันมีค่า?"

ซาจิโกะซามะและยูมิหันไปมองผู้ต้องสงสัยทันที โรซาจิกองเตเสไปมองทางอื่นและผิวปากเล่น

"ก็พวกเธอทั้งสองคนเหมือนจะไม่มีความก้าวหน้ากันเลยนี่"

ข้อแก้ตัวนั้นเอาแต่ใจเป็นอย่างยิ่ง แต่ดูเหมือนว่าทุกคน ยกเว้น"พวกเธอสองคน"จะเห็นด้วย

"ที่จริงพวกเราก็ได้ทำเรื่องสนุกๆหลายอย่างในงานเทศกาลโรงเรียนอยู่หรอกนะ แต่ว่ามันไม่มีเหตุการณ์อะไรที่น่าสนใจเลยน่ะสิ ออกจะน่าเบื่อด้วยซ้ำ"

"แล้วมันเกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

"ซาจิโกะเปิดเกมรุกโดยยื่นสร้อยกางเขนให้ยูมิอย่างน้อยวันละครั้งไง"

ช่างเจ้าคารมยิ่งนัก ทุกคำพูดเต็มไปด้วยน้ำเสียงจริงจังจนชักจะน่าสงสัยแล้วสิว่าพวกเธอเป็นนัก เรียนระดับท๊อปของโรงเรียนจริงหรือ เพราะดูเหมือนว่าข่าวลือที่แพร่กระจายไปจากพวกเธอ จะทำไปเพื่อความสนุกเท่านั้น

"เลิกสนใจหนูกับยูมิเถอะค่ะ เริ่มซ้อมกันได้แล้ว"

ซาจิโกะซามะพูดขึ้น เธอมองคนอื่นๆอย่างระอา แล้วโรซาชินองซีก็ปรบมือเป็นสัญญาณให้เริ่มซ้อม

"อ้อ พี่ต้องเอาบทให้ยูมิด้วย ขอโทษที่บอกช้าไปนะจ๊ะ แต่เราต้องขอให้เธอรับบทพี่สาวบีด้วย"

"อ๋อ หนูมีบทอยู่แล้วค่ะ"

ยูมิหยิบหนังสือบทของซาจิโกะซามะออกจากกระเป๋า

"อ้อ ดีมาก ซาจิโกะ"

โรซาชินองซีหัวเราะเมื่อสังเกตเห็นชื่อ โอกาซาวาระ ซาจิโกะ เขียนไว้ที่ปกหลัง

"ไม่เป็นไรค่ะ หนูจำบทส่วนของหนูได้หมดแล้ว ก็เลยไม่จำเป็นต้องใช้มันอีก"

"ช้าก่อน ช้าก่อน ยูมิจัง ดูดีๆสิ มีสร้อยกางเขนของซาจิโกะแอบแทรกไว้ตรงหน้าไหนหรือเปล่า?"

"เอ๋!"

ยูมิพลิกหน้ากระดาษอย่างร้อนรน แต่ซาจิโกะซามะกลับพูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า "อย่าบื้อไปหน่อยเลย ก็เห็นอยู่แล้วว่าพวกท่านพี่อยากจะล้อเธอเล่น" แล้วเธอก็เดินไปที่ที่เรย์ซามะกับชิมาโกะซังยืนรออยู่ การที่โรซาชินองซีกำลังหัวเราะจนตัวสั่น เป็นการยืนยันคำพูดของเธอได้ดีเป็นอย่างยิ่ง

มาคิดดูให้ดีแล้ว ถ้ามีอะไรมาค้างอยู่ระหว่างหน้า ยูมิก็ต้องรู้อยู่แล้ว แล้วซาจิโกะซามะก็ไม่ใช่คนที่จะทำอะไรหลบๆซ่อนๆแบบนั้นด้วย

"เอาล่ะ มาเริ่มกันแต่ต้นเลย ยูมิจัง ยืนอยู่ทางขวาแล้วมองมาตรงกลางนะ"

"ค่ะ"

ดูเหมือนว่าโรซาชินองซีจะเป็นผู้กำกับ ยูมิยืนตามที่บอก เธอได้รับอนุญาตให้ถือบทเอาไว้ได้ จริงๆแล้ว เรย์ซามะก็ยังถือบทเอาไว้เหมือนกัน

"ไม่ต้องห่วงค่ะ"

ซาจิโกะซามะบอก ก่อนที่ยูมิจะเริ่มแสดง

"ยูมิจำบทได้หมดแล้ว"

ซาจิโกะซามะทำท่าภูมิใจที่สามารถพูดได้ว่า "ไม่ต้องห่วงค่ะ" ยูมิเองก็มีความสุขที่เธอทำให้ซาจิโกะซามะวางท่าแบบนั้นได้

บางทีเธอคงต้องพยายามทำให้ได้อย่างที่ซาจิโกะซามะคาดหวังเพื่อที่เธอจะได้ ไม่แสดงอาการไม่พอใจ ซึ่งแม้จะเป็นการออกอาการเพียงเล็กๆ แต่นั่นก็ทำให้ยูมิตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

"ขอโทษค่า.."

ขณะที่กำลังจะเริ่มการซ้อม ก็มีแขกมาเยือนเรีอนกุหลาบ

"หนูไปเปิดเองค่ะ.

ยูมิรู้ว่าตัวเองเป็นคนใหม่ จึงรีบอาสาไปเปิดประตูให้ นักเรียนหกคนยืนอยู่ที่นั่น พวกเธอรีบโค้งแล้วพูดว่า"สวัสดีค่ะ"

"สะ..สวัสดีค่ะ"

ยูมิรีบตอบ

ทั้งหกคนไม่ได้มาเป็นกลุ่มเดียว แต่เหมือนเป็นสามคู่มากกว่า ดูได้จากการบอกธุระที่มาและท่าทางการแสดงออก"

"เรามาจากชมรมการฝีมือ จะขอพบโรซาฟัวติด้าค่ะ"

"เรามาจากชมรมศิลปะ จะขอพบโรซาจิกองเตค่ะ"

"เรามาจากชมรมสิ่งประดิษฐ์ จะขอพบโรซาชินองซีค่ะ"

พวกเธอดูท่าทางประหม่า ราวกับว่าพวกเธอกำลังอ่านออกเสียงจากหนังสือที่พวกเธอไม่ได้เตรียมอ่านมาก่อน

ยูมิบอกให้พวกเธอรอแล้วหันกลับไป พวกนั้นคงคิดว่ายูมิคงไม่ได้ยินที่พวกเธอพูดว่า"เห็นไหม ฟุคุซาว่า ยูมิซังจริงๆด้วย"

คงมีบางคนที่ไม่ชอบใจที่คนที่พึ่งมาใหม่เป็นคนเปิดประตูให้ ราวกับว่าที่นี่เป็นบ้านของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น จุดยืนของยูมิยังไม่ใช่ในฐานะน้องสาวของซาจิโกะซามะ แต่เป็นใครสักคนที่ไม่รู้จักฐานะตัวเองแล้วยังกล้าปฎิเสธข้อเสนอของซาจิโกะ ซามะ ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่คนอื่นๆจะคิดกันไปในทางไม่ดี

ยูมิกลับไปที่้ห้องของชั้นหนึ่งแล้วแจ้งให้เหล่ากุหลาบทราบ พวกเธอบอกว่า"ให้พวกนั้นเข้ามา"ยูมิจึงกลับไปตามทั้งหกคนที่ประตู

"เชิญค่ะ"

"ขอโทษที่รบกวนนะคะ"

ทั้งหกโค้งอย่างสุภาพแล้วก้าวเข้ามาข้างใน

"ดีใจจังเลยนะ"

หนึ่งในสมาชิกของชมรมการฝีมือพูดขึ้น

"นึกไม่ออกเลยว่าถ้าโรซาชินองซีเป็นคนมาเปิดประตูให้จะทำยังไงดี ยังดีที่เป็นฟุคุซาว่า ยูมิซัง"

"เอ๋?"

ยูมิชะงักขณะที่เธอกำลังจะปิดประตู

"ยิ่งฉันชื่นชมเหล่ากุหลาบมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกว่าพวกเธออยู่ไกลเกินเอื้อมมากเท่านั้น ฟุคุซาว่าซัง ไม่ใช่ว่าจะหมายความไม่ดีกับเธอนะ แต่เธอดูจะเป็นคนที่คุยด้วยได้ง่ายกว่า"

"ฉันเห็นด้วย พวกเราเองก็โล่งอกเหมือนกัน"

นักเรียนชมรมศิลปะทั้งคู่พยักหน้า

ดูเหมือนว่าพวกเธอนั้นคงจะไม่ได้มาพร้อมๆกัน แต่ก็คงมาหยุดอยู่หน้าเรือนกุหลาบเหมือนกัน และเมื่อพวกเธอเตรียมตัวเตรียมใจได้แล้วก็เคาะประดู แล้วยูมิก็เป็นคนมาเปิด คงเป็นความรู้สึกที่คล้ายกันกับตอนที่เธอและซึทาโกะซังมาที่เรีอนกุหลาบ ครั้งแรก ในตอนนั้นเองที่ชิมาโกะซังเป็นคนเรียกพวกเธอจากทางด้านหลัง

"ดีที่ฟุคุซาว่าซังเดินเข้าออกเรือนกุหลาบได้ตามสบาย เลยทำให้รู้สึกว่าเหล่ากุหลาบสามารถเข้าถึงได้ง่ายขึ้นเยอะ"

ว้าว นี่เป็นปฏิกริยาที่ต่างกับที่ยูมิคาดไว้เยอะเลย

"ฉันแน่ใจว่าคงมีหลายเรื่องที่ฉันไม่รู้ แต่พูดจริงๆนะ ฉันคิดว่าคงจะดีมากเลยถ้าฟุคุซาว่าซังได้เป็นน้องสาวของซาจิโกะซามะ"

อ้อ เข้าใจแล้ว ยูมิคิด

เธอรู้สึกไม่มั่นใจเพราะเธอจินตนาการเรื่องต่างๆไปเอง แต่ดูเหมือนว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะกล่าวหายูมิ เมื่อรับรู้เช่นน้้นแล้ว เธอก็รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก

สมาชิกชมรมศิลปะมาที่เรือนกุหลาบเพื่อมาคุยเรื่องการทำฉากหลัง ชมรมการฝีมือมาเพิ่อยืนยันเรื่องการลองชุดวันพรุ่งนี้ และชมรมสิ่งประดิษฐ์มารายงานเรื่องกลที่จะใช้ในฉากแสดงเวทมนตร์

การซ้อมต้องระงับไปก่อน ยูมิได้เห็นด้านที่จริงจังของเหล่ากุหลาบ เธอนั้นเคยเห็นภาพลักษณ์ขี้เล่นของพวกเธอในเรือนกุหลาบมาแล้ว ซึ่งมันต่างจากภาพที่ดูจริงจังอันยากจะเข้าถึงได้ของเหล่ากุหลาบในตอนนี้

"ได้รับความช่วยเหลือจากชมรมต่างๆเยอะเลยนะคะ"

ฉากหลังที่ทำเสร็จแล้วบางส่วนวางอยู่ตรงมุมห้อง ด้วยฝีมือของชมรมศิลปะ มันจึงดูเหมือนจริงมาก แต่ก็เต็มไปด้วยจินตนาการ สำหรับยูมิแล้วฉากหลังนั้นทำให้เธอรู้สึกถึงของรูปร่างเหมือนใบไม้สีเขียว ขรุขระที่วางไว้บนหน้าซูชิมาก

"เราส่งคำร้องอย่างเป็นทางการไปแค่ชมรมลีลาศชมรมเดียว แต่ข่าวลือของการรวมตัวแสดงเฉพาะกิจของยามายูริไคกระจายไปแบบปากต่อปากน่ะสิ ก็เลยมีคนมากมายอาสาจะมาช่วย ตอนแรกเราตั้งใจจะสวมชุดธรรมดา แล้วหาฉากหลังที่ไม่ได้ใช้จากโกดังโรงเรียนมาทำแทน"

เรย์ซามะที่แสดงบทแม่มดและเจ้าชายในการซ้อมวันนี้อธิบาย

"ทุกชมรมต่างก็ยุ่งอยู่กับงานเทศกาลโรงเรียน แต่พวกเธอก็ยังแบ่งเวลามาช่วยเรา พวกนั้นบอกว่าจะช่วยให้เป็นแรงกระตุ้นที่ดี แถมงานที่ออกมาก็วิเศษมากด้วย"

การทำอะไรอย่างเต็มใจและสนุกกับมันย่อมจะให้ผลที่ออกมาดีแน่นอน

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ทุกคนก็กลับไปเริ่มการซ้อมอีกครั้ง นักเรียนทั้งหกคนที่เตรียมตัวจะกลับถามขึ้นว่า

"เอ่อ...ขอพวกเราดูด้วยได้ไหมคะ"

โรซาชินองซีตอบอย่างมีความสุข "ได้สิจ๊ะ" เมื่อได้ฟังเช่นนั้น สมาชิกจากชมรมศิลปะ การฝีมือและสิ่งประดิษฐ์ก็พร้อมใจกันส่งเสียงกรี๊ด

(หว๋า)

สำหรับยูมิ แค่การซ้อมครั้งแรกของเธอก็ต้องทำต่อหน้าผู้ชมซะแล้ว

"ไม่เป็นไรหรอกนะ"ซาจิโกะซามะพูดพร้อมกับยิ้มให้อย่างสดใส

"ทำเหมือนที่เธอเคยทำก็พอ"

ยูมิรู้สึกดีขึ้นทันที แน่นอนเธอต้องทำเหมือนที่เธอทำตอนอยู่บนชั้นสอง

มหัศจรรย์จริงๆ

เรย์ซามะแสดงเป็นแม่มด และซินเดอเรลล่ากำลังได้รับพรจากเธอ

ซาจิโกะซามะทำได้ตามที่พูดว่าบทไม่จำเป็นสำหรับเธอจริงๆ เธอจำบทของเธอได้หมด และการแสดงของเธอนั้นก็แสนวิเศษ แม้แต่คนที่ยืนร่วมเวทีเดียวกับเธอ ก็ไม่อาจจะละสายตาไปจากเธอได้

เมื่อยูมิมองไปที่มุมห้องก็เห็นผู้มาเยือนทั้งหมดเหมือนถูกติดตรึงด้วยบทของซินเดอเรลล่าด้วยเช่นกัน

ยูมิรู้สึกภูมิใจ

ซาจิโกะซามะน่าอัศจรรย์จริงๆใช่ไหมล่ะ

เธอตะโกนอย่างสุขสันต์อยู่ภายในใจ



Maria-sama ga Miteru:Volume1 (จบส่วนที่ 4)


Create Date : 25 ธันวาคม 2552
Last Update : 25 ธันวาคม 2552 21:38:27 น. 4 comments
Counter : 489 Pageviews.

 
ใกล้ปีใหม่นี้ขอให้คนดี
มีร่างกายที่ล้นเปี่ยมพลังมากมาย
ไม่มีโรคร้ายใดใดกวน
ที่ผ่านมาถือว่าฟาดเคราะห์เสียงดังเปราะให้จงหาย
ต้อไปนี้ทรัพย์ที่มีจะเพิ้มขึ้นอีกมากมาย
ไม่มีภัยอันตรายมาเยี่ยมเยียน
ที่เคยรักจะพานพบกับคนแท้จริง
ให้ได้อิงเอียงแอบแนบชิดใจ


โดย: chabori วันที่: 25 ธันวาคม 2552 เวลา:19:35:26 น.  

 
ได้อ่านบรรยากาศทีไม่ได้เห็นใน Anime ต้องขอบคุณเจ้าของบล็อคจริงๆที่แปลให้อ่านจ้า


โดย: tr IP: 124.122.67.123 วันที่: 3 มกราคม 2553 เวลา:18:10:07 น.  

 
มาอ่านแล้วอ่านอีกค่ะ ชอบมากๆเลยค่ะ


โดย: austen IP: 110.164.128.69 วันที่: 8 มกราคม 2553 เวลา:16:33:50 น.  

 
อยากบอกว่าตามอ่านตั้งแต่ต้นเลยค่ะ มัวแต่อ่านเพลินจนไม่ได้เม้น แต่เดี่ยวจะตามเม้นให้นะคะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ สำหรับการแปลที่สุดยอดแบบนี้ ตอนแรกที่ดูอนิเมะยังงงๆอยู่ แต่พอได้อ่านแบบนี้ทำให้เข้าใจอะไรๆได้มากขึ้นจริงๆ ขอบคุณอีกทีนะคะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะคะ แหะๆ


โดย: oay IP: 118.174.67.234 วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:11:45:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนรักมิวฟิล
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add คนรักมิวฟิล's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.