เดทที่สามกับ ความขายหน้า แบบสุดๆ

แบบว่าไม่อยากจะเล่าเลยแต่เก็บไม่อยู่.
คือหลังจากเราไปดูหนังกะหนุ่มมาเราก็ไม่ได้เจอหรือคุยหรือรับ msgจากเขาเลย.
เราก็มัวแต่ยุ่งๆ.ไปวัดช่วยหลวงพี่กะน้องๆทำกิจกรรม น้องมาอยู่วัดถือศีลแปดเราเลยไปเป็นคนขับรถรับส่งรับบุญไป.
แล้วเมื่อวานเรา นัดกะหลวงพี่ว่าจะไปรับโยมกัลณมิตรจากเดนมาร์ก.
แต่ท่านโทรมาบอกเปลียนแผน .
เราเลยเลี้ยวรถกลับพาเด็กๆไปทะเล.

ที่นี้ละว่างซิอ่านหนังสือก็แล้ว นอนหลับก็แล้ว นั่งสมาธิก็แล้ว ทำอะไรดีหว่า?
โทรหาเพื่อนไม่มีใครว่างซักคน มันกลางวีค นะแกเขาบอก.

โทรหาหนุ่มที่เดท อยู่ดีกว่า (อันนี้ไม่ดีนะคะขอบอกอย่าเรียนแบบเป็นอันขาด) คือขาดสติยั้งคิดมากๆ แต่หลวงพีท่านบอกว่าถ้ามันง่ายอย่างงั้นคนก็ไปนิพพานกันหมดซิโยม.
เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะอย่าเพิ่งตำหนินะคะกำลังพยายามทำความดีอยู่คะขอกำลังใจนะคะ.

คือหลังจากคุยกันเขาบอกถ้าเบื่อก็แวะมาถ้าอยากมา.
แต่เขาคงไม่ออกไปข้างนอกหรอกเพิ่งกลับเข้ามา มานั่งดื่มชาที่ระเบียงบ้านเขาด็ได้อากาศดี.

เราเลยขับรถไปบ้านเขาเราซื้อ ช๊อคโกแลตไปด้วย. เรานั่งคุยกันซักพักเขาชงชาให้เรา. เราดื่มชากะช๊อคโกแลต. ฮือ อร่อยจัง.

ซักประมาณห้านาทีเอ๊ะ ทำไมเรารู้สึกปั่นป่วนและก็เจ็บๆ ทีท้อง.
เราเอามือลูบท้องแล้วทำหน้านิ่วๆ
เขาถามว่า ปวดท้องเหรอ?
เราบอกว่ารู้สึกไม่ดีเลย.
แป๊บเดียวเราวิ่งเข้าห้องน้ำ อาเจียนออกมาแบบมากๆ เลย อาเจียนอยู่นั้นแล้ว ตั้งหลายครั้ง จนเราเหนื่อยไปหมด หน้ามืดเหมือนจะเป๊นลม. เราสั่นไปหมดเลย เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไม่เราป่วยกระทันแบบนั้น.
เขาก็ดูแลเราเอายาเอาน้ำให้เรา แต่เขายังสุภาพอยู่ไม่กล้าแตะต้องตัวเรา เราดื่มน้ำแล้วอาเจียนอีก.
เขาได้แต่บอก I feel sorry for you. I feel sorry for you.อยู่นั้นแหละ.
เราทั้งอายทั้งอ้วกน้ำหู น้ำตาใหล หน้าซีดเป็นไก่ต้มสุดยอดความอับอายมารวมอยู่ที่เราคนเดียว.
เราบอกเราต้องกลับบ้านแล้วเขาก็สนับสนุน.
เขาถามว่าขับรถไหวไหม?. เราบอกไหว เขาบอกขับระวังๆนะ.
เรา บอก ja แต่ขาเราสั่นและไม่มีแรงเลย.
เราถอยรถชนกำแพงดังโครม.
ไฟรถด้านซ้ายแตกเลย. เขาได้ยินเสียงวิ่งลงมาดู. แล้วเขาก็เรียกหาพระเจ้า.
เราอายมากๆถ้าเราแทรกแผ่นดินหนีได้เราจะทำทันที.
เราเลยบอกเขาเราขับไม่ไหวขับไปส่งเราได้ไหม?
เขาบอกเดี๋ยวไปเอา แจ๊คเก๊ตก่อน.
เขาขับรถ เราแทบจะหลับในรถเหนื่อยมากๆ แล้วก็จะอาเจียนอีก.
ดีแต่บ้านอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่แล้วบ้านพ่อแม่เขาอยู่ระแวกเดียากะเรา.
พอถึงบ้านเราเลยถามเขาจะกลับยังไงเอารถเราไปก่อนไหมพรุ่งนี้ค่อยเอามาคืน.
เขาบอกจะเดินกลับอากาศดีไม่เป็นไรเราถามแน่ใจนะ?
เขาตอบด้วยความหนักแน่นแน่ใจ.
เรากอดลากัน แล้วเขาบอกขอให้หายไวๆนะ.
เราบอกขอบคุณแล้วขึ้นบ้านไปอ๊วกต่อ.
คุณป้าที่อยู่กะเราตกใจมาก. เราอ๊วกจนหลับไปเลย.
ตอนนี้ดีขึ่นนิดหน่อย.
แต่ยังมึนๆหัวอยู่ แต่ที่มันยังอยู่มากๆก็คือความอับอายเราคงไม่กล้าเจอหน้าเขาอีก.
น้องๆจ๋าช่วยทีถ้าอยู่ในสถานการณ์ อย่างพี่จะทำยังไง?




Create Date : 09 สิงหาคม 2550
Last Update : 9 สิงหาคม 2550 23:27:56 น. 16 comments
Counter : 292 Pageviews.

 
เอ๋ ทำไมกินแล้วอ้วกอ่ะพี่เม หนูงงๆ นะเนี่ย ตอนแรกคิดว่าเค้าใส่ยา ฮ่าๆๆ

เสียดายขับรถผ่านแล้วไม่ได้แวะ แต่ยังไงก็ไว้เจอกันค่ะพี่ เดี๋ยวจะถามแฟนว่าวันที่ 18 ว่างไม๊น่ะค่ะ


โดย: Malee30 วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:18:47:17 น.  

 
ดีแล้วคับ การเสียตัวง่ายๆๆมันคงม่ายมีค่าและเมื่อเวลาเหมาะสมมาถึงจะภูมิใจและก้อสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆมากคับ ว่าไป


โดย: อัศวินม้าไม้ (กล่องความทรงจำ ) วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:0:30:47 น.  

 
ฝนอย่าไปคิดให้ร้ายเขาขนาดนั้นค่ะ บาปนะคะพี่เมว่าเขาเป็นคนดีและน่ารักมากๆกว่าทุกคนที่พี่เมรู้จักมา.เค้าพยายามให้พี่เห็นตัวตนที่แท้จริงของเขา. มากกว่าที่จะสร้างภาพว่าผมเจ๋งและในสมองมีแต่sexนะคะ. และที่พี่เมป่วยเพราะพี่กินกุ้งแช่แข็งแล้วท้องว่างนานพอมาทำปฏิกิริยากับชาร้อนมันเลยออกฤทธ์หมอว่านะคะ.
คุณอัศวินม้าไม้ จริงๆแหละค่ะเราต้องรักตัวเองเห็นค่าตัวเองคนอื่นถึงจะรักเราเห็นค่าเรา แล้วความรักของสองคนถึงจะมีค่าและถนอมความรักนานๆ รักษาสุขภาพนะคะ ฝนด้วยนะคะ


โดย: Stjerne Ng วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:2:32:24 น.  

 
ไปออสโลเพิ่งกลับมาถึงบ้านค่ะพี่เมย์ เหนื่อยมากค่ะเเต่กฌสนุกได้เจอเพื่อนๆหลายคนทั้งไทยทั้งฝรั่งคุยกันเรื่องมหาลัยกำลังจะเปิดต้องเตรียมตัวกันห้วปั่น ได้เจอเพื่อนซี้ซึ่งมาจากเบรารุสด้วยค่ะ ไม่ได้เจอกันเกือบปีพอเจอกันทีเม้าท์กันตับเเลบทั้งๆที่เพื่อนก็อยู่เเค่ออสโล ต่างคนต่างวุ่นค่ะขานั้นเค้ากำลังทำปริญญาใบที่สาม เเล้วพี่เมย์เป็นไงบ้างคะ? ดีขึ้นเเล้วใช่มั๊ยคะ?ขอโทษนะคะที่วันนั้นจาร์ทรมานคนป่วยชวนคุยทั้งวัน คิดถึงมากค่ะ


โดย: Jaz in Norway วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:3:29:07 น.  

 
อืม...เป็นโอกาสอันดีให้เขาได้แสดงความเป็นห่วงเป็นใย

ทำตัวธรรมชาติสิคะ ป่วยก็คือป่วย ไม่ต้องฝืน ไม่เห็นมีอะไรน่าอาย


โดย: little_ariel วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:0:31:03 น.  

 
Missed U so much too.
I've been very busy for days and won't have any days off for another week


โดย: little_ariel วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:0:31:56 น.  

 
Pee Mei,when did you get home last night?i was worry about you since you had to drive at quite late at night.thank you for what you have helped me lastnight na ka.i feel must much better now.have a nice day ka.


โดย: Jaz in Norway วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:18:56:46 น.  

 
อาหารเป็นพิษละสินั่น

จะว่าไป เพิ่งกลับมาจากบรัสเซลล์ ซื้อช็อคโกแล็ตกลับมาเพียบเลย yammy!


โดย: ingenioer student วันที่: 13 สิงหาคม 2550 เวลา:15:21:53 น.  

 
น้องจาร์ ไม่เป็นไรนะคะ พี่เมยินดีมากๆค่ะที่ช่วยให้น้องรู้สึกดีขึ้นเพื่อนมนุษย์ เพื่อนร่วมโลก เพื่อนกันก็ต้องดูแลกันและกันค่ะ. หลวงพ่อธรรมชโยเจ้าอาวาส วัดพระธรรมกาย ท่านบอกว่ามนุษย์เราจะเข้าใจกันได้ต้องอาศัยการพูดคุยค่ะเราจะแค่มองตาแล้วเข้าใจคนอื่นทั้งหมดไม่ได้ และเราคิดแทนคนอื่นไม่ได้ถ้าเขาไม่บอกว่าเขาคิดยังไง. พีเมก็จำเอาคำสอนของท่านมาใช้ในการดำเนินชัวิตแล้วก็บอกต่อๆไปค่ะ. วันนั้นพี่กลับไม่ดึกค่ะเพราพี่ต้อวเตีรยมตัวไปวัดเช้าวันอาทิตย์พี่เมตื่นเช้าค่ะเตรียมอาหารไปทำบุญค่ะ. ช่วงนี้พี่เมไมทำงานคาะอักอาทิคย์เดียวโรงเรียนจะเปิดแล้วก็ขอพักเค็มที่ค่ะเพราะซัมเมอร์นี้ไม่ได้ไปไหนเลย.

คุณ littel-ariel ขอบคุณนะคะ เราไม่อายแล้วค่ะเราเจอเค้าคืนวันเสาร์เราทำตัวปกติค่ะและเค้าไทให้เรารู้สีกอายค่ะเพียงแต่แกล้งแหย่ๆว่าทีหลังก็อย่ากินช๊อคโกแล็ตกะกุ้งอีก รักษาสุขภาพนะคะ

คุณจิมค่ะ อิจฉาคุณจังเดี๋ยวไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่ตลอดเลยโสดก็อย่างนี้แหละนะคะ รักษาสุขภาพนะคะ อ้อ น้องจาร์ด้วยคะ


โดย: Stjerne Ng วันที่: 13 สิงหาคม 2550 เวลา:21:33:09 น.  

 

อายทำไมคะเจ็บป่วยใครห้ามได้
อีกอย่างเค้าก็ช่วยเหลือดีนี่คะ

ยินดีค่ะที่ได้เป็นเพื่อนคุณ


โดย: ระเบียงริมน้ำ วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:6:22:25 น.  

 
ช็อคโกแล็ตน่ะอร่อย แต่คนที่นั่นหน้าตาแย่มากถึงมากที่สุด


โดย: ingenioer student วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:13:16:13 น.  

 
เหมือนอาการเป็นพิษเลยค่ะ...หายไวๆนะคะ


โดย: s.o.s วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:16:55:09 น.  

 
(ตามมาต่อค่ะ พี่เม เผื่อพี่เมไม่ได้อ่าน)

พี่เมสุดยอด!!!
ขออนุโมทนาบุญ(เยอะๆ)ทั้งหมดกับพี่เม...ด้วยนะคะ
อิอิ
กิ๊กก็ไปวัด แต่ไม่ได้ช่วยอะไรเลยค่ะ...แป่วววว
อ้อ...แต่กิ๊กกับเพื่อนไปถวายปานะมอคค่า วิ้ปครีม 7 แก้ว ที่พุทธศิลป์ค่ะ แล้วก็แอบเห็น องค์พระ องค์ใหญ่มากเลย (ขนลุกทันที) ที่หลวงพี่ปั้นเสร็จแล้ว ด้วยค่ะ องค์พระสวยสุดๆๆๆๆๆ เลยค่ะ พี่เม
หลวงพี่บอกว่า ปั้นถวายวัด ที่ศรีลังกา 100 องค์....สุดยอดดด (ตอนนี้กิ๊กกำลังหาทางร่วมบุญอยู่ แต่ไม่รู้จะทำยังไง...)
แล้วก็ทยอยทำบุญกฐินหลังคามหารัตนวิหารคดได้ 6 t แล้วค่ะ ตั้งใจไว้กับเพื่อนๆว่าต้องให้ได้ 1 s ค่ะ พี่เม กิ๊กขอเอาบุญทั้งหมดเทใส่ศูนย์กลางกายของพี่เม แบบเต็มๆเลยนะคะ สาธุค่ะ


โดย: กิ๊ก (sweetez_g ) วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:12:44:25 น.  

 
กิ๊กรักพี่เมจัง
จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: กิ๊ก (sweetez_g ) วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:12:45:15 น.  

 
I have tried to look for the brush on you wanna buy but i could not find it ka,too bad!i would love to have one too.

I already talked to Pee Oui about the temple trip but seem like she is not going this week na ka so i better wait for next week.Hug


โดย: Jaz in Norway วันที่: 18 สิงหาคม 2550 เวลา:1:50:15 น.  

 
อย่าเรียกว่าขายหน้าเลยค่ะ ก็เราป่วยนี้ค่ะ เขาคงเข้าใจ
รักษาสุขภาพน่ะค่ะ


โดย: PS-pani วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:0:49:34 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Stjerne Ng
Location :
Sandefjord Norway

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




User Online

16_When you believ...

..ขอบคุณโค๊ดแต่งบล๊อกจากบล๊อกเพื่อนๆ ค่ะ..

Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
9 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Stjerne Ng's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.