" คุณชายอารมณ์เปลี่ยว ตะลอนเสียวไปวัน วัน "

หล่อเกือบเสร็จ ลืมสะเด็ดน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




" คุณชายแบดบอย & หมาน้อยซื่อบื้อ "

เดิมทีก็ใช้ชื่อนี้อยู่ละครับ แต่พอดีว่าแอบไปดวงซวยมานิดหน่อย ตอนนี้ก็เลยถูกพันทิปแช่แข็งชื่อนั้นไว้ชั่วคราว (เขาบอกนะว่าชั่วคราว) ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้กลับมาใช้อีกไหมจึงต้องใช้ยูเซอร์นี้ไปก่อนเพราะก็ขี้เกียจจะง้องอนแล้วเหมือนกัน ไม่ให้คืนเราก็ไม่เอา ไม่เคยจะแคร์ !


" หล่อเกือบเสร็จ ฯ " ใช้แทนไปก่อน หรืออาจจะใช้ไปเลยถาวร ฮ่า ๆ แต่จริง ๆ ก็ไม่ได้อยากจะใช้ชื่อนี้สักเท่าไรหรอกนะครับ

แต่พอดีว่าส่งชื่อไปขอยูเซอร์มาสองรอบ ทางพันทิปไม่ให้ผ่านทั้งสองชื่อน่ะละ

ก็ไม่รู้ว่าทำไมกับแค่ชื่อ " ข่มขืนแล้วยืนยิ้ม " กับ " ฟ้าเหลืองกลางเมืองถั่วดำ " แค่นี้....ไม่ได้น่าเกลียดอะไรซะหน่อย ออกจะใส ๆ เบา ๆ เก๋ ๆ แต่เขาตอบกลับมาว่าไม่ผ่านการพิจารณา !!

อารมณ์เสียอย่างเซงละครับ !!

ส่วนเจ้าหล่อเกือบเสร็จมันก็พอจะมีที่มาอยู่หรอกนะ....ก็มันมาจากหน้าตาหล่อ ๆ ของผมไงครับ แต่พอดีว่ามันหล่อแค่เกือบเสร็จไงฮะ ก็เลยได้ชื่อนี้มาจากเพื่อนคนหนึ่งที่กรุณาตั้งให้ แค่ยังมีคนมองว่าหล่อ..ก็เอาวะ...กุภูมิใจ ฮ่า ๆ

ส่วนรายละเอียดนอกจากนี้ไม่รู้ละครับ ขี้เกียจแนะนำตัวไรมากมาย ณ จุดนี้ มีเรื่องไรอยากรู้ อยากคุยกับผม รบกวนส่งพรายกระซิบมาทางหลังบ้านสะดวกสุด

ผมชอบเข้าทางหลังบ้านมากกว่าครับ ถนัดสุดละครับ


ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ หวัดดีรอบกระทู้และรอบบล็อกเช่นกันครับ
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2553
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
 
18 กุมภาพันธ์ 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add หล่อเกือบเสร็จ ลืมสะเด็ดน้ำ's blog to your web]
Links
 

 

กุมภาพันธ์ เดือนแห่งความปวดร้าว






ผมเกิดเดือนกรกฏาคมและเกลียดเดือนกุมภาพันธ์ !!

มี 3 เหตุการณ์เกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์เมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา


วันที่ 7 กุมภาพันธ์


ผมทิ้งแฟนคนหนึ่งแบบทำร้ายจิตใจและความรู้สึกของเขาอย่างไม่น่าให้อภัย

เขารักผมมาก แต่ผมคิดว่าเราเข้ากันไม่ได้เลยสักนิด เขาใช้ชีวิตที่ต่างกัน 9 เดือนที่ผ่านมา เขาทำดีทุกอย่าง เรียกว่า " ดีเกินไป " ผมขอเลิกกี่ครั้งจำไม่ได้ แต่เขาไม่เคยจากไปไหน

7 กุมภาพันธ์ วันที่เขามายืนเคาะประตูห้องผม แต่ผมนอนอยู่กับใครอีกคนที่เขาไม่เคยรู้จัก และไม่เคยคิดว่าผมจะมีคนใหม่

เขาร้องไห้ก้มลงกราบเท้าขอให้ผมไม่ทิ้งเขา และไม่ทำกับเขาแบบนี้ แต่จะให้ทำอย่างไร ผมหมดใจ หมดแรง หมดความรู้สึกที่จะบอกแล้วว่าเราไปกันไม่ได้อีกแล้ว แต่ผมก็ไม่เคยคิดว่าจะทำกับเขาแบบนั้น

ถือว่าเขาซวยเองที่มาผิดเวลา............แต่สุดท้ายแล้ว ทุกวันนี้เราเป็นเหมือนเพื่อนสนิทกัน เราคุยกันได้ทุกเรือ่ง และเขาเข้ากับแฟนใหม่ของผมได้เกือบทุกคน แม้แต่กับเฮีย

เราต่างไม่เคยพูดถึงอดีตเรื่องนี้กันอีกเลย 5 ปีแล้ว.......เขาเป็นเพื่อนที่ดีเสมอมา



14 กุมภาพันธ์


วันที่ความรักจากผมไป วันที่โลกนี้โหดร้ายกับผมมากที่สุด พ่อผมตายวันนี้ครับ เที่ยงคืนกับอีก 11 นาทีของวันวาเลนไทน์ พ่อจากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ

วันที่ผมได้ชื่อว่า กำพร้า อย่างสมบูรณ์แบบ ครอบครัวของเรามีกันแค่ สองคนพ่อลูก แม่จากเราไปนานมากแล้ว........แต่วันนี้พ่อก็จากผมไปอีกคน วันที่ใคร ๆ ก็ชอบเพ้อเจ้อถึงแต่เรื่องความรัก จะมีใครบ้างไหมที่รู้ว่า วาเลนไทน์เป็นวันแห่งความตาย ได้เหมือนกัน

ทุกวาเลนไทน์ ผมจะต้องจัดเตรียมข้าวของอาหารแห้งอาหารคาวสารพัด ต้องตื่นแต่เช้าไปทำบุญไปถวายสังฆฑานชุดใหญ่ให้พ่อกับแม่ นี่ละสิ่งเดียวที่เราทำให้เขาได้

ผ่านมา 5 ปี ความรู้สึกผมไม่เคยเปลี่ยน ผมยังคงเกลียดวันวาเลนไทน์เหมือนเดิม เกลียดทั้งที่ วาเลนไทน์ไม่ได้ทำไรผิด แค่ไม่ปลื้มที่ใคร ๆ ก็พูดถึงแต่เรื่องความรักเท่านั้น




16 กุมภาพันธ์



วันเกิด อัพ ผมแทบจะไม่เคยบอกใครว่าแฟนคนหนึ่งของผมชื่อ ดร.ชัชพล ไชยพร 5 ปีที่แล้วหลังจากที่พ่อผมเสียไปได้ไม่นาน ผมกับเขาเคยใช้คำว่าแฟนอยู่ช่วงหนึ่ง

เรื่องของเราไม่มีอะไรมาก ผมเคยถามว่าเขารักผมไหม เขาบอกว่ารัก ตอนนั้นเขาอยู่เมกา ส่วนผมอยู่เมืองไทย กำลังเคว้งคว้าง กำลังอยู่ในสภาพหมดตัว หมดกำลังใจ หมดความสุข หมดแม้แต่ความเชื่อมั่นในตัวเอง ทุกอย่างมันว่างเปล่า

อัพเข้ามาเป็นเหมือนทุกอย่างในชีวิตที่ผมมี แต่แล้วเขาก็ทิ้งผมไป ผมฆ่าตัวตายเพราะเขาทั้งที่เกิดมาไม่เคยคิดว่าจะตายเพื่อใครได้ แต่กับเขาผมให้ได้ทุกอย่างอวัยวะทุกชิ้นแม้แต่ลมหายใจ

แต่แล้วความรักในชีวิตของผมก็จบลง ผมรักใครไม่ได้อีกเลย จนทุกวันนี้ไม่ว่าผมจะอยู่กับใคร ใครจะดีกับผมสักเท่าไร แต่ความรู้สึกที่มีก็ไม่เคยลึกซึ้งเท่าที่ผมมีให้อัพ

อัพเคยพูดเสมอว่าจะไม่ทิ้งผม วันใดที่เขาทิ้ง เขาจะบอกเอง.......ทุกวันนี้ผมก็ยังไม่เคยได้ยินคำนั้น แต่เขาออกจากชีวิตผมไปแล้ว ออกไปอย่างไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว

แม้ว่า.......บางอย่างจะวนเวียนเข้ามาให้เราได้พบเจอกันอยู่เป็นประจำทุกปี

ผมยังมีความรู้สึกกับเขา ยังรักและยังเกลียด 5 ปีก่อนเคยเป็นไง ตอนนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม รัก เกลียด ปะปนกันไป ทุกครั้งที่เห็นสื่อต่าง ๆ เกี่ยวกับเรื่องของเขา ผมยังมีความรู้สึก

ผมยังจำเรื่องของเขา เรื่องของเรา ยังจำเสียงของเขา กริยาท่าทาง สถานที่ที่เราเคยไปด้วยกัน วัด พิพิธภัณ ร้านไอติม วันเกิดของเขา หรือแม้แต่เบอร์โทรศัพท์มือถือที่เขาเคยใช้โทรหาผมได้ทุกอย่าง



แค่นี้คงพอแล้ว.......สำหรับเดือนกุมภาพันธ์ เดือนแห่งความเศร้าที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิตของผม




 

Create Date : 18 กุมภาพันธ์ 2553
3 comments
Last Update : 18 กุมภาพันธ์ 2553 2:46:44 น.
Counter : 155 Pageviews.

 

เศร้า แต่เป็นกำลังใจนะ เข้าใจเรื่องคุณพ่อ เพราะน้องสาวเราก็เสียก่อนวันเกิดเรา 1 วัน พอวันเกิดทีไรจะอยู่ในอารมณ์นอยด์ทุกที

แต่ชีวิตเรามันก็ต้องดิ้นกันไป ^_____^

 

โดย: ก้างติดคอ IP: 203.170.248.178 18 กุมภาพันธ์ 2553 12:11:13 น.  

 

ผมว่าเดือนกุมภามันก็เดือนๆนึง

ทุกวันมันก็ไม่ต่างกันเท่าไร อยู่ที่ว่าแต่ละคนมีเรื่องราว หรือว่ามีความทรงจำกับวันอะไรมากหรือน้อย

สรุปคือ มันก็เป็นเรื่องสมมุติที่คนเราสร้างขึ้นมาก็เท่านั้นเอง

ปล.สู้ๆนะค๊าบบบ อิจฉาคนมีความรัก ฮ่าๆๆๆ

 

โดย: AloHaBoyZ 18 กุมภาพันธ์ 2553 13:50:47 น.  

 

เอาน่าา แค่อาทิตย์เดียวก็เดือนมีนาคมแล้วว

เศร้าแค่เดือนเดียว แต่สุขตั้ง11 เดือนแหน่ะ


รักนะจุ๊บจุ๊บ

 

โดย: ปิ๋วแหง่ว 18 กุมภาพันธ์ 2553 22:22:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.