http://twitter.com/merveillesxx และ http://www.facebook.com/merpage
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2549
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
19 กรกฏาคม 2549
 
All Blogs
 
Syd Barrett (1946-2006) : You always shine like a crazy diamond

โดย merveillesxx



Syd Barrett (1946-2006)


เมื่อหลายวันก่อนขณะที่กำลังเคลิบเคลิ้ม ล่องลอย และถูกหลอกหลอนด้วยอัลบั้ม The Eraser ของ Thom Yorke และพลันที่มือของผมก็กดคลิกเม้าส์ท่องโลกไซเบอร์ไปอย่างเรื่อยเปื่อย ชั่วขณะนั้นเองที่สายตาต้องหยุดสะดุดกึกกับพาดหัวข่าวที่ปรากฏบนหน้าจอ

"ซิด บาร์เร็ตต์" ผู้ก่อตั้ง Pink Floyd เสียชีวิตแล้วด้วยวัย 60 ปี
http://www.manager.co.th/Entertainment/ViewNews.aspx?NewsID=9490000089179

ต้องสารภาพตามตรงว่าความรู้สึก ณ ตอนนั้น คือ “ใจหาย”

ทุกวันนี้คนอาจจะลืมไปแล้วว่า ซิด บาร์เร็ตต์ (Syd Barrett) คือใคร เพราะบาร์เร็ตต์ก็ไม่ต่างจาก ริชชี่ เจมส์ (Richie James) แห่ง Manic Street Preachers ที่หายตัวไปอย่างลึกลับ ไร้ร่องรอยจากวงการเพลง (ยังจะเหมือนกันอีกก็ตรงที่ บาร์เร็ตต์ใช้ชีวิตบั้นปลายกับการทำสวน ส่วนรายนายริชชี่ก็มีคนลือว่าแกไปเลี้ยงแกะ)

ความสำคัญของบาร์เร็ตต์ก็คือ เขาเป็นสมาชิกรุ่นบุกเบิกของวงโปรเกรสซีฟในตำนานอย่าง Pink Floyd แต่ก็เพียงระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้น เพราะบาร์เร็ตต์มีส่วนร่วมแค่สองอัลบั้มแรก (จากสิบกว่าอัลบั้มของ Pink Floyd) คือ The Piper at the Gates of Dawn (1967) และ A Saucerful of Secrets (1968)



The Piper at the Gates of Dawn (1967)


การประพันธ์เพลงของบาร์เร็ตต์เปรียบเหมือนกับเด็กไฮสกูลที่เลิกเรียนแล้วรีบวิ่งกลับบ้านมานั่งแต่งเพลง มันจึงเต็มไปด้วยความพลุ่งพล่านแห่งวัยหนุ่มฉกรรจ์ แต่ขณะเดียวกันก็มีความเศร้าเชิงโศกนาฏกรรมของเหล่าวัยรุ่นแฝงอยู่ อย่างเช่นในเพลงฮิตเพลงแรกๆ ของ Pink Floyd อย่าง See Emily Play



See Emily Play

Emily tries but misunderstands, ah ooh
She often inclined to borrow somebody's dreams till tomorrow
There is no other day
Let's try it another way
You'll lose your mind and play
Free games for may
See Emily play

Soon after dark Emily cries, ah ooh
Gazing through trees in sorrow hardly a sound till tomorrow

There is no other day
Let's try it another way
You'll lose your mind and play
Free games for may
See Emily play

Put on a gown that touches the ground, ah ooh
Float on a river forever and ever, Emily, Emily
There is no other day
Let's try it another way
You'll lose your mind and play
Free games for may
See Emily play


แม้ See Emily Play จะมีเนื้อเพลงและท่วงทำนองที่เข้าถึงง่าย แต่นั่นก็ไม่ใช่แนวเพลงที่แท้จริงของบาร์เร็ตต์ เพลงส่วนใหญ่ของเขาเต็มไปด้วยความสับสน ยุ่งเหยิง เนื้อเพลงบางเพลงแทบไม่เป็นภาษามนุษย์ และสื่อสารกับคนหมู่มากไม่ได้ ด้านท่วงทำนองก็หลอกหลอนและกดดัน อันเป็นจุดเริ่มต้นของแนวทางแบบไซคีเดเลิก (Psychedelic) ที่ Pink Floyd ดำเนินมาข้ามทศวรรษ ...หลายสิ่งเหล่านี้ที่ออกมาจากบาร์เร็ตต์นั้น มีแรงขับเคลื่อนที่สำคัญคือ ยาเสพติด

เป็นที่รู้กันว่าบาร์เร็ตต์นั้นเป็นศิลปินประเภท “เล่นยาไป แต่งเพลงไป” และนั่นเองก็เป็นเหตุแห่งความล่มสลายในชีวิต เมื่อสติสัมปชัญญะของเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัว (ว่ากันว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งในคอนเสิร์ตที่บาร์เร็ตต์ออกไปยืนหน้าเวทีเฉยๆ โดยไม่แม้แต่ขยับปาก) ประกอบกับอีโก้ที่ล้นปรี่และอารมณ์อันเกรี้ยวกราด ทำให้สมาชิกที่เหลืออัปเปหิบาร์เร็ตต์ออกจากวงในที่สุด (บ้างก็ว่าบาร์เร็ตต์ขอลาออกเองเนื่องจากมีส่วนร่วมเพียงเพลงเดียวในอัลบั้มชุดที่สอง – เอ๊ะ ข้อขัดแย้งเชิงความจริงแบบนี้ เหมือนกับวงร็อคบ้านเราที่ชื่อประมาณ “โคตรโง่” เลยเนาะ)

หลังจากนั้น Pink Floyd ก็รับตัว เดวิด กิลมอร์ (David Gilmour) เข้ามาในวง โดยแนวเพลงของวงก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากสมัยของบาร์เร็ตต์ ด้วยอิทธิพลและอำนาจเผด็จการของ โรเจอร์ วอเตอร์ส (Roger Waters) โทนของเพลงออกไปในทางจริงจัง เคร่งเครียด และอาจพูดให้สุดโต่งที่สุดด็คือมัน “แปลกแยก”

แล้วประวัติศาสตร์แห่งการปะทะปะทังกันด้วยเรื่องของ “อีโก้” ก็ซ้ำรอย เมื่อกิลมอร์และสมาชิกคนอื่นๆ ทนความบ้าอำนาจของวอเตอร์สไม่ไหว จนในที่สุดวอเตอร์สก็เดินออกจากวงไป และ Pink Floyd ยุคที่สามก็เริ่มต้นขึ้นโดยปราศจากร่างเงาของวอเตอร์ส

วอเตอร์สและกิลมอร์ไม่มองหน้ากันเป็นสิบปี จนด้วยเพราะความชราภาพ, อีโก้ที่ลดถอย หรือจะเพราะอะไรก็แล้วแต่ Pink Floyd เพิ่งจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งบนเวทีคอนเสิร์ต LIVE8 เมื่อปีที่ผ่านมา นับได้ว่าเป็น “การหวนคืนครั้งประวัติศาสตร์”

ทางด้านบาร์เร็ตต์ หลังออกจาก Pink Floyd เขาออกอัลบั้มเดี่ยวมา 2 ชุด แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเอาเสียเลย และจากนั้นก็หายเข้ากลีบเมฆไป ตามฉายาที่คล้อยหลังว่า “อัจฉริยะในเงามืด”

แต่ใช่ว่าบาร์เร็ตต์จะมีความสำคัญในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งวงในตำนานอย่าง Pink Floyd เท่านั้น บาร์เร็ตต์ยังมีฐานะเป็น “แรงบันดาลใจ” ของวงด้วย เพราะชีวิตอันดำมืดและบาดแผลทางจิตใจอันบาดลึกของเขานั่นเองที่ Pink Floyd ใช้สร้างสรรค์อัลบั้มอย่าง Dark Side of the Moon (1973) และ The Wall (1979)



Dark Side of the Moon (1973)



Wish You Were Here (1975)



The Wall (1979)


Pink Floyd ถึงขนาดแต่งเพลง Shine on You Crazy Diamond ที่บรรจุอยู่ในชุด Wish You Were Here (1975) ให้กับบาร์เร็ตต์ เพลงนี้เป็นเพลงมหากาพย์ มีความยาวถึง 9 Part และเนื้อเพลงท่อนแรกกล่าวว่า “Remember when you were young, you shone like the sun” ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือภาพในอดีตอันรุ่งโรจน์ของบาร์เร็ตต์นั่นเอง

ตอนที่วงกำลังบันทึกเสียงเพลง Shine on You Crazy Diamond นั้นก็มีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้น เมื่อบาร์เร็ตต์เดินทางมาที่ห้องอัดพอดี สภาพที่โรยราและพฤติกรรมแปลกประหลาดของเขา ทำให้วอเตอร์สสะเทือนใจมาก

ริชาร์ด ไรท์ (Richard Wright) หนึ่งในสมาชิกของวงเล่าถึงเหตุการณ์ตรงนี้ไว้ว่า
"ตอนพบกันครั้งนั้นโรเจอร์ถึงกลับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ผมคิดว่าเราทั้งสองต่างร้องไห้ มันเป็นเรื่องสุดช็อคจริงๆ ที่อยู่ๆ เขาก็ปรากฏตัวมา หลังจากที่ไม่ได้ติดต่อกันมาถึง 7 ปี แล้วอยู่ดีๆ เขาก็เดินมาหาในระหว่างที่เรากำลังบันทึกเสียง Shine on You Crazy Diamond ที่เราแต่งให้กับเขา ผมไม่รู้จะพูดว่าอย่างไร...เป็นความบังเอิญ ชะตากรรม หรือพรหมลิขิตก็สุดแล้วแต่จะเรียก แต่มันเป็นอะไรที่ทรงพลังมากเลยจริงๆ"

นอกจากนั้นแล้วบาร์เร็ตต์ยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับศิลปินรุ่นหลังอย่าง เดวิด โบวี่ ที่นำเอาเพลง See Emily Play ไปคัพเวอร์เมื่อปี 1973 รวมไปถึง แกรม ค็อกซอน อดีตมือกีต้าร์วง Blur

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ในข่าวการเสียชีวิตของซิด บาร์เร็ตต์ ในเวบผู้จัดการนั้น มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมสะเทือนใจมากก็คือ สภาพรูปลักษณ์ของเขาในช่วงบั้นปลาย ซึ่งเรียกได้ว่าแทบเป็นคนละคนกับสมัยที่รุ่งโรจน์

ระยะหลังมานี้ผมเริ่มพยายามทำใจและปลงให้ตกกับเรื่อง “ความโรยรา” และ “ความชราภาพ” ของมนุษย์ ว่าเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่างเช่นว่ามีแฟนสวยๆ ไปก็เท่านั้น พอนานไปก็แก่หนังยานเหมือนกันหมดทั้งชายและหญิง (แต่บางทีอาจจะเป็นข้ออ้างจากจิตใต้สำนึกที่หาแฟนสวยๆ ไม่ได้ –ฮา)

แต่ผมก็ยังอดใจหายไม่ได้ เมื่อเห็น พราย-ปฐมพร แบบไม่คาดหน้าและท่าทางเหมือนพนักงานบริษัท, บอย จอร์จ ที่ไร้การแต่งแต้มเมคอัพ แต่กลายเป็นตาแก่พุงพลุ้ยที่เดินอุ้ยอ้ายอยู่ในสวนสาธารณะ หรือวิทนี่ย์ ฮุสตัน ในสภาพผีติดกระดูกด้วยฤทธิ์จากการเสพยาอย่างต่อเนื่อง (ในที่นี้ขอไม่นับ ไมเคิล แจ็คสันแล้วกัน เพราะรายนั้นเกินเยียวยาจริงๆ)

อย่างไรก็ตาม ผลงานของคนเหล่านั้นยังคงสร้างพลังและแรงบันดาลใจให้กับรุ่นหลังได้ มีคนหลายคนที่คิดเลิกจะฆ่าตัวตายเพราะฟังเพลงของพราย (อย่างที่เขาร้องไว้ “เกิดมาไม่รู้จะทำอะไร ก็ไปตายซะ!”) ผู้คนยังคงเต้นเริงร่าในผับที่เปิดเพลงของ Culture Club (ยังมีหลงเหลือมั้ย?) ไคลี่ย์ มิโน้ก ก็ยังเอาเพลง The Crying Game ไปร้องในคอนเสิร์ต หรือแม้แต่ พัดชา แห่ง AF2 ก็เอาเพลง I Will Always Love You ไปร้องจนคนไทยที่นั่งดูรายการในคืนนั้นอึ้งกันไปทั้งประเทศ

ศิลปินไม่ได้มีความอมตะอยู่คู่กับตัว ผลงานและความทรงจำที่มีตัวต่อศิลปินเท่านั้นที่เป็นสิ่งอยู่เหนือกาลเวลา

เพราะฉะนั้นสำหรับผมและคนทั้งโลกแล้ว ซิด บาร์เร็ตต์ ก็ยังคงเป็น “เพชรที่เจิดจ้าอย่างบ้าคลั่ง” ตามเพลง Shine on You Crazy Diamond ที่ Pink Floyd อุทิศให้


ปล. สำหรับคนที่อ่านการ์ตูนเรื่อง “โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ” จะต้องคุ้นกับชื่อ “เครซี่ ไดอะมอนด์” แน่นอน เพราะเป็นชื่อแสตนด์ของ โจสุเกะ พระเอกในภาค 4 ซึ่งเป็นภาคที่ผมชอบที่สุดในการ์ตูนชุดนี้ครับ





Shine On You Crazy Diamond (I-V)

Remember when you were young, you shone like the sun.
Shine on you crazy diamond.
Now there's a look in your eyes, like black holes in the sky.
Shine on you crazy diamond.
You were caught on the crossfire of childhood and stardom,
blown on the steel breeze.
Come on you target for faraway laughter,
come on you stranger, you legend, you martyr, and shine!
You reached for the secret too soon, you cried for the moon.
Shine on you crazy diamond.
Threatened by shadows at night, and exposed in the light.
Shine on you crazy diamond.
Well you wore out your welcome with random precision,
rode on the steel breeze.
Come on you raver, you seer of visions,
come on you painter, you piper, you prisoner, and shine!


Shine On You Crazy Diamond (VI-IX)

Nobody knows where you are, how near or how far.
Shine on you crazy diamond.
Pile on many more layers and I'll be joining you there.
Shine on you crazy diamond.
And we'll bask in the shadow of yesterday's triumph,
sail on the steel breeze.
Come on you boy child, you winner and loser,
come on you miner for truth and delusion, and shine





ข้อมูลประกอบการเขียน

1. ข่าวการเสียชีวิตของ Syd Barrett จากเวบไซต์ผู้จัดการ (ตามลิงค์ข้างบน)

2. หนังสือ “บางทีนี่อาจจะเป็นวงดนตรีดีที่สุดในโลก PINK FLOYD” โดย จิตติ พัวสุทธิ นสพ.คอหนังฟังเพลง

3. ความทรงจำแบบสะสมและตกผลึก จากข้อมูลในหนังดนตรีดีๆ อย่าง Music Express, Crossroad และ Starpics ที่ปัจจุบันเลิกซื้อและขายซาเล้งไปหมดแล้ว

4. ซีดีอัลบั้ม The Wall มรดกตกทอด (โดยไม่ตั้งใจ) จากพ่อ




Create Date : 19 กรกฎาคม 2549
Last Update : 19 กรกฎาคม 2549 18:58:58 น. 16 comments
Counter : 10444 Pageviews.

 

พูดถึง Pink Floyd อีกนิดหน่อย

ต้องสารภาพครับว่าผมได้ฟังงานของ Pink Floyd ไม่กี่อัลบั้ม แล้วหลายๆ เพลงของวงนี้ผมก็ไม่อาจเข้าถึงเนื้อหาของมันได้เลย

แต่อัลบั้มชุด The Wall ถือเป็นหนึ่งในสิ่งที่เปลี่ยนชีวิตผมครับ ผมได้ฟังอัลบั้มชุดนี้ตอนอยู่ประมาณ ม.6 โดยไปขุดเจอในลังเก็บซีดีเก่าๆ ของพ่อ

The Wall เป็น concept album อันยิ่งใหญ่ เนื้อหาของมันพูดถึงชายคนหนึ่งกับการก่อ "กำแพง" ขึ้นในจิตใจตัวเอง ไปจนถึงการทำลายกำแพงนั้นลงในที่สุด

ผมพบว่าตัวเองมีหลายสิ่งหลายอย่างคล้ายกับชายคนนั้น และนี่เองอาจจะเป็นเหตุที่ทำให้ The Wall โด่งดังไปทั่วโลก เพราะทุกคนล้วนมีสัมผัสทางจิตวิญญาณได้กับอัลบั้มชุดนี้

สำหรับท่านที่ไม่เคยฟัง Pink Floyd ผมขอแนะนำ 4 อัลบั้มที่น่าฟังคือ

1. Dark Side of the Moon (1973)

2. Wish You Were Here (1975)

3. Animals (1977) - อัลบั้มนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากนิยายเรื่อง "รัฐสัตว์" ของ George Orwell

4. The Wall (1979)

หรือจะเป็นอัลบั้มรวมฮิตชุด Echoes (2001) ก็คุ้มอยู่ครับ นี่เป็นอัลบั้มรวมฮิตที่พิถีพิถันมาก ไม่ใช่แค่การจับเพลงดังๆ ใส่ลงไป (เห็นได้ชัดที่สุดจากการเรียงลำดับและเชื่อมต่อแต่ละเพลง)

-------------------------------

ช่วงนี้กรุงเทพฝนตกทุกวัน ผมก็เลยได้รับความซวยไปโดยปริยาย เมื่อเช้าวันอังคารยังดีอยู่แท้ๆ แต่พอตกบ่ายก็เริ่มออกอาการ พอตอนเย็นก็จับไข้ในที่สุด (แต่ตอนนี้ก็เริ่มดีขึ้นแล้ว) รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ

--------------------------------

หนังที่ได้ดูช่วงนี้

1. The Lift (1972, Robert Zemeckis, A) (หนังสั้น)

2. Conversations with Other Women (2005, Hans Canosa, A+)

หนังเรื่องนี้มี DVD ลิขสิทธิ์ขายในบ้านเราแล้ว (ของค่ายเจบิคส์) แต่รู้สึกดีมากๆ ที่ได้ดูใน BIOSCOPE THEATRE เพราะ

2.1 หลังปก DVD เรื่องนี้มีเขียน SPOILER เอาไว้ อาจทำให้เสียอรรถรสในการดูหนังอย่างรุนแรง

2.2 นั่งเรื่องนี้เหมาะกับการดูจอใหญ่ๆ เพราะหนังมีการใช้ Spilt Screen ตลอดเรื่อง

จุดที่ชอบหนังเรื่องนี้มากๆ ก็คือ โทนอารมณ์ของหนังค่อนข้างอยู่ระหว่างกึ่งกลาง หนังไม่ได้เศร้าเกินไป แต่ก็ไม่ได้ดูเพ้อฝันเกินไปด้วย

หนังเอื้อให้สามารถมีฉากระเบิดอารมณ์ได้มากมาย แต่คัวละครทั้งสองของเรื่องดูมี "ความเข้าอกเข้าใจ" ต่อกันและกันสูง และหนังก็สามารถทำให้เราเชื่อได้

สุดท้ายก็ต้องขอกราบกรานการแสดงของ Helena Bonham Carter ไว้ ณ ที่นี้ (เพิ่งรู้ว่าเธอเล่นหนังเก่งขนาดนี้)

3. Twentynine Palms (2003, Bruno Dumont, A+)

ดูจบแล้วรู้สึกหดหู่ และกลัวมนุษย์ด้วยกันมาก นี่คืออีกหนึ่งหนังที่ควรบรรจุใน “เทศกาลหนังเซ็กส์เสื่อม” (หนังล่าสุดของ บรูโน เดอมองต์ คือเรื่อง Flanders เป็นหนังเกี่ยวกับสงคราม และคว้ารางวัลกรังปรีซ์มาจากคานส์ได้)

----------------------------------------------------

เพลงที่ได้ฟังช่วงนี้

1. Thom Yorke : The Eraser (2006, A+)

อัลบั้มชุดนี้ออกโดยค่าย Platinum (ที่ป้ายสีแดงๆ นั่นไง) ราคาปก 399 แต่ตอนนี้ที่ร้าน Powe Music ลดเหลือ 299 ครับ

อย่างที่คาด เพลงในชุดนี้เต็มไปด้วยสุ้มเสียงอิเล็กโทรนิกเหมือนงานของ Radiohead ชุดหลังๆ แต่ไม่หลุดโลกเท่ากับ Kid A หรือ Amnesiac แต่อย่างไร ค่อนข้างจะป็อปกว่าเยอะทีเดียว

บางเพลงในชุดนี้ได้ Jonny Greenwood มาช่วยเล่นเปียโนเพราะๆ ให้ด้วย (เพิ่งรู้ว่าบ้านเรามีชุด Bodysong ของตานี่ขายด้วย ผมได้แผ่นมือสองมาจาก cd warehouse ครับ)

สำเนียงและวิธีขับร้องของ Thom Yorke ยังคงลื่นไหลและหลอกหลอนไปพร้อมกันเหมือนเคย ตัวอย่างเช่นในเพลง Black Swan ที่เต็มไปด้วยคำฟักแฟงแตงโม ตาหน้าหนูผีแกก็ยังทำให้เป็นเพลง melody สวยๆ ได้ (อย่างน้อยก็เคยทำให้ประโยค You're so f*cking special กระหึ่มโลกโลกมาแล้วเมื่อสิบกว่าปีก่อน)

ตอนฟังรอบแรก ผมออกจะผิดหวังนิดๆ ครับ เพราะอยากฟังอะไรหลุดๆ มากกว่านี้ เพลงส่วนใหญ่ดูเรียบๆ กลืนไปทั้งอัลบั้ม แต่หลังจากฟังมากรอบขึ้น ก็ชอบมากขึ้นเรื่อยๆ ครับ คิดว่าอัลบั้มชุดนี้เหมาะการฟังช่วงเวลาฝนตกตอนเย็นๆ แบบทุกวันนี้ (แน่นอนมันไม่ได้ให้อารมณ์โรแมนติก), ช่วงหัวค่ำ หรือช่วงที่อยากทบทวนตัวเอง

เพลงที่ชอบมากๆ ในชุดนี้
- The Eraser
- And It Rained All Night
- Harrowdown Hill
- Cymbal Rush

แถมเล่นๆ 5 เพลงที่ชอบมากที่สุดของ Raiohead (เรียงลำดับ)
1.1 How to disappear completely
1.2 Everything in its right place
1.3 High & Dry
1.4 Idioteque
1.5 Paranoid Android


2. Muse: Black Holes & Revelations (2006, A+)

อัลบั้มนี้น่าจะเหมาะกับคนที่ชอบพวกเสียงสังเคราะห์เยอะๆ ครับ มีทั้งเสียง synth เสียงแบบ industrial sound บางเพลงก็เหวอมากครับ มีวงออเครสตร้ากับแจ๊ซมาเฉยเลย ฟังไปฟังมาบางเพลงก็นึกถึง Dream Theatre แต่บางเพลงดันไปคล้าย New Order (อะไรวะเนี่ย)

สรุปแล้วนี่เป็นอัลบั้มที่เสียสติมากๆ ครับ

ปล. ถ้าเข้าใจไม่ผิด เพลงแรกของอัลบั้ม TAKE A BOW เป็นเพลงด่า โทนี่ แบลร์ และที่จริงแล้วเกือบทุกเพลงในอัลบั้มนี้พูดเรื่องการเมือง!

----------------------------------------------------

หนังสือที่ได้อ่านในช่วงนี้

1. Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร (2006, ปราบดา หยุ่น, A-)

2. มิเกะเนะโกะโฮล์มส์ แมวสามสียอดนักสืบ ตอนที่ 8 ปราสาทอัศวิน (1983, Akagawa Jiro, B+/B)

ชอบมากกว่าตอนที่ 7 แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ของซีรี่นี้ดีขึ้นเลย


โดย: merveillesxx วันที่: 19 กรกฎาคม 2549 เวลา:19:11:20 น.  

 
ข่าวประสัมพันธ์

1. นิทรรศการ "วิเวียน เวสต์วูด"
เวลา : 22 กรกฎาคม - 24 กันยายน 2549 | 10:30-21:00
สถานที่ : ห้องจัดแสดงงาน 2, TCDC (เอ็มโพเรียม ชั้น 6)
**วิเวียน เวสต์วูด คือ แฟชั่นดีไซเนอร์ที่เป็นแรงบันดาลใจต่อเสื้อผ้าของตัวละครในการ์ตูน/หนังเรื่อง NANA **
http://www.tcdc.or.th/events.php?act=view&id=77
http://www.tcdc.or.th/events.php?act=view&id=79


2. ละครเวทีนิเทศ จุฬา เรื่อง "เทพนิยำ"
ณ หอประชุมจุฬาฯ วันที่ 1-3 และ 8-10 กันยายน 2549
เวลา 19.00 (เสาร์-อาทิตย์ เพิ่มรอบ 14.00)
ราคาบัตร 150 และ 180 บาท
ซื้อบัตร หน้าคณะนิเทศ จุฬา, ศูนย์หนังสือจุฬา (ศาลาพระเกี้ยว, สยามแสควร์)
สอบถาม 06-554-9594
http://www.nitadechula.net/


3. DOMCUMENTARY
Art Exhibition โดย อุดม แต้พานิช (painting, drawing, printing, sculpture)
2-31 ก.ค. 2549
J gallery ชั้น 4 J-avenue ซอยทองหล่อ
http://www.domcumentary.com


4. ละครเวที วารสาร มธ. “ขบวนการ 5 สี V-RANGER”
24-27 สิงหาคม 2549 เวลา 19.00 (ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เพิ่มรอบ 14.00)
ณ หอประชุมเล็ก มธ.ท่าพระจันทร์
ราคาบัตร 150 บาท ซื้อได้ที่ ชั้น 3 คณะวารสาร, ศูนย์หนังสือ มธ. และร้านน้องท่าพระจันทร์
สอบถาม 09-107-1919


5. สัมมนาของคณะเศรษฐศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์
จัดขึ้นในวันจันทร์ที่ 24, 31 ก.ค. และ 7 ส.ค.
ณ ห้องประชุมชั้น 5 คณะเศรษฐศาสตร์ มธ.ท่าพระจันทร์
รายละเอียด http://www.econ.tu.ac.th (คลิกแถบด้านขวา)


โดย: merveillesxx วันที่: 19 กรกฎาคม 2549 เวลา:19:16:35 น.  

 
โอว อยากฟังชุดใหม่ของThom Yorkeมากๆครับ อืมมม เพลงของRadioheadที่ผมชอบมากๆคือ Creep กับ Kid Aครับ ส่วน High and Dry นี่ฟังทีไรก็...นะ สุดยอด ชอบมากๆเช่นกัน

ส่วนPink Floydเนี่ย ผมชอบDark Side of the Moon กับThe Wallมากๆครับ


โดย: พ่อน้องโจ วันที่: 19 กรกฎาคม 2549 เวลา:21:51:27 น.  

 
งานเดี่ยวของ Thom Yorke น่าสนใจมากๆ

ละครเวที ของคณะนิเทศฯ จุฬาฯ และของ วารสารฯ มธ. ก็น่าดู

ขอบคุณสำหรับข่าวสารครับผม

ผมไม่ได้เป็นแฟนเพลงของ Pink Floyd แต่ก็ขอไว้อาลัยกับการจากไปของบาร์เร็ตต์ด้วยคนครับ


โดย: King Of Pain วันที่: 19 กรกฎาคม 2549 เวลา:22:26:09 น.  

 
เข้ามาร่วมแสดงความเสียใจอีกครั้งครับ
(จริง ๆ ได้ข่าวจากห้อง Rock แล้ว)
พูดถึง Syd Barrett ทีไร ผมจะนึกถึงเพลง Jugband Blues กับ Bike ทุกครั้ง

ถ้าพูดถึงโดยตัวงานชอบยุค Roger Waters ที่สุดครับ ใครจะว่าแกเผด็จการยังไงก็ช่าง
(จริง ๆ ถ้าได้ทำความคุ้นเคยกับ PF ลึก ๆ กว่านี้ จะพบว่าแม้แต่ Gilmour แกก็แอบอีโก้เหมือนกันนะ)


ป.ล. จริง ๆ ในโจโจ้ Stand Echoes เอง ก็มาจากชื่อเพลงมหากาพย์อีกเพลงของวงนี้เช่นกัน


โดย: ShadowServant วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:3:24:52 น.  

 
เข้ามาร่วมแสดงความเสียใจด้วยอีกคนครับ
แต่ก็แบบที่น้องเมอร์ว่านั่นแหละครับ

"ศิลปินไม่ได้มีความอมตะอยู่คู่กับตัว ผลงานและความทรงจำที่มีตัวต่อศิลปินเท่านั้นที่เป็นสิ่งอยู่เหนือกาลเวลา"

ยังไง ผลงานของเค้าก็จะยังคงอยู่ไปตลอดกาลครับ


ป.ล.
- ชอบอัลบั้ม Eraser เหมือนกันครับ โดยเฉพาะเพลง The Eraser ชอบมั่กๆ
- หนังที่ได้ดูช่วงนี้ ได้ดูแค่แก๊งชะนีกับอีแอบเรื่องเดียวครับ
โดยส่วนตัว คิดว่า หนังก็ทำได้ขำๆ ดี แต่ดูจบแล้วก็จบไปเลย แทบจะไม่มีอะไรตกค้างอยู่ในหัวสมอง แอบคิด(เอาเอง)ว่า ถ้าหนังไปเน้นเรื่อง การหลอกตัวเองของพี่ก้อง - หนังน่าจะถูกใจตัวเองมากกว่านี้ สรุป ให้ B ครับ (แต่ชอบการแสดงของเจ๊โอปอล์มากๆ นะครับ ยังขโมยซีนได้เหมือนเช่นเคย , และสำหรับป้าๆ หนังสือขวัญเรือน ก็แสดงได้น่ารักดี )
- ละครนิเทศปีนี้ ไม่มีบัตรลดราคาแล้วอ่ะ เศร้าจัง ตอนแรก น้องที่นิเทศบอก ถ้ามาซื้อกับหนู จะลดให้พิเศษค่ะ ปรากฎไปๆ มาๆ เมื่อวานโทรมาบอกว่า "ลดไม่ได้แล้ว" --- เซ็งไปเลย ตรู


โดย: it ซียู IP: 202.57.150.207 วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:13:46:51 น.  

 


โดย: เจ้าชายไร้เงา วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:15:43:07 น.  

 
และแล้วในที่สุด ดาร์เรน เฮย์ส แห่ง Savage Garden ก็เปิดเผยตัวเองซะที (โถ พ่อคุณเค้ารู้กันตั้งแต่ตอนออกชุดแรกแล้ว)

วิวาห์สีม่วง "แดเรน เฮย์ส" แต่งกันแฟนหนุ่มแล้ว
http://www.manager.co.th/Entertainment/ViewNews.aspx?NewsID=9490000092724

--------------------------

ตอบ คุณทาสเงา

ชอบ Pink Floyd ยุค Roger Waters มากที่สุด เหมือนกัน ส่วน David Gilmour ผมว่าแก Super-Ego เลยล่ะ

เซ็งการ์ตูนเรื่อง JoJo ก็ที่ แสตนด์ Marilyn Manson ออกมาติงต๊องมากๆ (รู้สึกจะเป็นตัวเก็บเงิน อะไรสักอย่าง)

----------------------------

ตอบ คุณ it ซียู

-- ยังไม่ได้ดู "แก๊งชะนีกับอีแอบ" เลยครับ แต่ชอบบทวิจารณ์ของคุณธีปนันท์ เพ็ชรศรี ท่อนนี้มากๆ

"บทสมทบของ ไมเคิล เชาวนาศัย และ บทรับเชิญของ โอปอล์ – ปาณิสรา พิมพ์ปรุ สร้างความครื้นเครงได้ไม่เสียชื่อและราคา คนแรกแค่มาดบวกกับการออกเสียงก็กินขาดแล้ว ส่วนคนหลังนั้นอย่างที่ทราบกัน พลังคริปโตไนต์ที่ไหนก็หยุดเธอไว้ไม่ได้"

http://www.manager.co.th/Entertainment/ViewNews.aspx?NewsID=9490000089558


-- ชอบเพลง The Eraser มาก ก็เพราะท่อนเปียโน (ที่เล่นโดย Jonny Greenwood) และเนื้อเพลง

Artist: Thom Yorke
Album: The Eraser
Year: 2006
Title: The Eraser Print
Correct


Please excuse me but I got to ask
Are you only being nice
Because you want something
My fairy tale arrow pierces
Be careful how you respond
'Cause you'd not end up in this song
I never gave you an encouragement
And it's doing me in
Doing me in
Doing me in
Doing me in

The more you try to erase me
The more, the more
The more that I appear
Oh the more, the more
The more you try the eraser
The more, the more
The more that you appear

You know the answer so why do you ask
I am only being nice
Because I want someone, something
You're like a kitten with a ball of yarn
And it's doing me in
Doing me in
Doing me in
Doing me in

The more you try to erase me
The more, the more
The more that I appear
Oh the more, the more
The more I try to erase you
The more, the more
The more that you appear
No, you're wrong, you're wrong
You're wrong, you're wrong
You're wrong, you're wrong
You're wrong


โดย: merveillesxx IP: 203.131.213.153 วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:16:55:27 น.  

 
อย่าลืมไปดู หนังสั้นมาราธอน วันเสาร์นี้นะครับ
โดยเฉพาะ โปรแกรมท้ายๆ มีทีเด็ด



โดย: 0^s IP: 58.10.87.178 วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:22:54:48 น.  

 

หนังที่ได้ดูวันนี้

1. Infection (Kansen) (2004, Masayuki Ochiai, B+) (ดูทาง UBC)












2. Summer Palace (2006, Lou Ye, A)

ได้ดูจาก BIOSCOPE THEATRE

-- หนังเรื่องนี้เข้าสายประกวดคานส์ปีล่าสุด แต่ต้องถอนตัวเพราะหนังถูกรัฐบาลจีนสั่งแบน ส่วนตัวผู้กำกับก็ถูกสั่งแบน 5 ปี หลังจากเคยถูกแบน 2 ปี เมื่อคราวทำเรื่อง Suzhou River

โหลวเย่ เคยทำหนังเรื่อง Suzhou River (2000) และ Purple Butterfly (2003) เรื่องหลังนำแสดงโดย จางจื่ออี๋ (ทั้งสองเรื่องมีขายที่ร้านพี่คนนั้น)

มีค่ายหนังซื้อลิขสิทธิ์เรื่อง Summer Palace มาแล้ว คาดว่าจะฉายที่ house ส่วนจะรอดกรรไกรเซ็นเซอร์ไปได้หรือไม่ก็ต้องลุ้นเอา

-- หนังเรื่องนี้เล่าถึงนักศึกษาหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่พบรักกันในช่วงปี 1989 ที่ปักกิ่ง อันเป็นช่วงที่เกิดเหตุการณ์ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน

สิ่งที่ชอบมากในหนังก็คือ หนังไม่ได้เล่าถึงตัวละครประเภทที่เป้นผู้นำ หรือมีอุดมการณ์ทางการเมืองอันแรงกล้า แต่หนังเรื่องนี้ทำให้เราเห็นว่ามนุษย์เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเล็กกะจ้อยร่อย

มีฉากอยู่หนึ่งที่แสดงจุดนี้ได้ดีมาก คือตอนที่พวกนักศึกษาพากันขึ้นรถไปที่เทียนอันเหมิน ใบหน้าของหนุ่มสาวเหล่านั้นไม่ได้แสดงท่าทีว่าจะไปประท้วง แต่พวกเขาแค่กำลังจะไป "ปาร์ตี้นอกสถานที่" กับเพื่อนๆ

ผกก.โหลวเย่ พูดถึงฉากนี้ไว้ว่า "เด็กสาวไปเทียนอันเหมิน แต่เธอไม่ได้ตายในวันนั้น หากเธอตาย อะไรๆ จะง่ายกว่านี้"

(มีหนังอีกเรื่องหนึ่งที่แสดงผลกระทบของเหตุการณ์ที่เทียนอันเหมินได้อย่างเจ็บปวดก็คือ เรื่อง Lan Yu ของ Stanley Kwan)

-- อีกฉากหนึ่งที่ชอบมากๆ คือ ตอนที่พระเอกอยู่ที่เบอร์ลิน แล้วนั่งคุยกับหญิงสาวชาวโปแลนด์

พระเอก : "ที่วอร์ซอว์เป็อย่างไรบ้าง"

หญิงสาว : "ก็..โอเค ...แล้วที่ปักกิ่งล่ะ เป็นอย่างไรบ้าง"

พระเอก : "....ก็โอเค"

จากนั้นก็มีแต่ความเงียบงัน

-- ประโยคที่ประทับใจมากๆ ก็ตอนที่นางเอกพูดประมาณว่า "Why the eyes always fixed on the unreachable"

-- ช่วงสุดท้ายของหนังตอกย้ำได้ดีว่า มนุษย์ตัวเล็กๆ นั้นถูกผลกระทบจากเหตุการณ์ร้ายแรงได้มากเพียงใด ตัวเอกทั้งสองสุดท้ายก็ไม่ต่างอะไรจากซากศพ ที่มีชีวิต แต่ไร้วิญญาณ และได้พบกัน เพียงเพื่อจะตอกย้ำความเจ็บปวด

"นักศึกษาส่วนใหญ่ไม่ได้ตายหรอกครับ เรื่องจึงดำเนินต่อไป ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป ซึ่งสำหรับผมแล้ว ความรู้สึกของคนนั้นซับซ้อน ความว้าวุ่นภายนอกแก้ไขได้ไม่ยาก แต่ความทุกข์ทรมานทางอารมณ์ต่างหากที่เยียวยาได้ยากเหลือเกิน"


* ขอบคุณ คุณภาณุ อารี, พี่เต้, พี่แมดเดอลีน สำหรับการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น

* อ่านเรื่องของ Summer Palace ได้ใน BIOSCOPE ฉบับที่ 56 หน้า 49


http://www.imdb.com/title/tt0794374/

http://www.festival-cannes.fr/films/fiche_film.php?langue=6002&id_film=4352475

http://www.ocean-films.com/summerpalace/presse.htm



โดย: merveillesxx IP: 203.131.213.102 วันที่: 21 กรกฎาคม 2549 เวลา:1:41:24 น.  

 
มาอ่านค่ะ

บุคลิกของเขาเหมือนใครคนหนึ่งที่เราเคยใกล้ชิดด้วยจัง


อืมม์..

อย่างน้อยเค้าก็เป็นคนที่แฟนเพลงพิงค์ฟรอยด์จดจำได้นั่นแหละนะ





เราสิ ตายไปจะอยู่ในความทรงจำของใครซักกี่คนกัน


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 21 กรกฎาคม 2549 เวลา:10:19:17 น.  

 
ไม่ได้เป็นสาวก Pink Floyd
แต่ฟังข่าวการตาย แล้วก็เศร้า
จริงๆ อายุ 60 ปีที่ได้อยู่บนโลก
ไม่มาก ไม่น้อยนะ กำลังดี

ชอบเนื้อเพลง Shine on You Crazy Diamond โดยเฉพาะท่อนที่ว่า
Remember when you were young, you shone like the sun.
Shine on you crazy diamond.
Now there's a look in your eyes, like black holes in the sky.

หนังที่ได้ดูช่วงนี้ คือ แก๊งชะนีกับอีแอบ และ
The Break-Up หวังว่าจะได้ความสนุก

แต่ไม่ได้ทั้งสองเรื่องเลย เฮ้อ


โดย: grappa วันที่: 22 กรกฎาคม 2549 เวลา:12:35:21 น.  

 
ตอบ พี่สาวไกด์

"birth alone, die alone, live alone, so you have to learn how to happy alone" ครับ


ตอบ พี่ grappa

ยังไม่ได้ดูหนังทั้งสองเรื่องเลยครับ (ช่วงนี้ไม่ได้ดูหนังโรงเลย)

ตอนนี้มีอีกเพลงนึงที่พูดถึง Black Hole แล้วตัวเองชอบมากๆ คือเพลง STARLIGHT ของวง MUSE

"My life, you electrify my life
let's conspire to ignite
all the souls that would die
just to feel alive

I'll ever let you go
if you promise not to fade away
never fade away
our hopes and expectations
black holes and revelations"



โดย: merveillesxx IP: 203.131.213.73 วันที่: 22 กรกฎาคม 2549 เวลา:14:26:58 น.  

 
อืมม์....ฟัง pink floyd ไม่เยอะเท่าไหร่ค่ะ แต่ชอบเพลง another brick on the wall นะ เหมือนประชดวงการการศึกษายังไงไม่รู้


โดย: โทยะ อากิระ IP: 124.121.31.233 วันที่: 5 สิงหาคม 2549 เวลา:3:00:00 น.  

 
Summer Palace มีขายที่ไหนหรือยังครับ โปรดช่วยแถลงไข


โดย: หนุ่มเคราแดง IP: 61.90.237.179 วันที่: 12 สิงหาคม 2549 เวลา:15:51:57 น.  

 
ผมก็ชอบ pink floyd แถมชอบโจสุเกะด้วย


โดย: หนึ่ง ณ โดฮา IP: 86.62.250.4 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:51:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

merveillesxx
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 57 คน [?]




สำส่อนทางการดูหนัง ฟังเพลงและเสพวรรณกรรม
New Comments
Friends' blogs
[Add merveillesxx's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.