ภาพเพียงภาพเดียว...สามารถแทนคำบรรยายได้หลายล้านคำ...ถึงพ้มจะถ่ายภาพ ห่วย..แต่ก็ ขออยากจะให้ดูภาพห่วยห่วยของพ้ม..ต่อไป....
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
30 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
วันนี้กลับบ้านเก่ามา....(น่ากลัวไปไหมหนอ)




วันนี้เป็นวันหยุดของหลายๆคน ใครไปไหนกันบ้างหนอ ส่วนพ้ม ขอกลับบ้านเก่าก่อนละกัน....ไม่ไช่ไปเดี้ยงอะไรงั้นนะคับพ้ม แต่มันเป็นบ้านเก่าจริงๆ........
........บ้านเก่าของพ้มหลังนี้ อยู่โคราช..300 กิโล จาก กทม.นี่เอ้ง .....เป็นบ้านตั้งแต่สมัย ตากับยาย ปลูกเมื่อหลายสิบปีมาแล้ว น่าจะเกินห้าสิบปีนะ...






สมัยก่อนพ้มยังไม่เกิด มีผู้คนมากมายใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ทั้งคุณตา คุณยาย น้าๆ ...ด้วยว่า คุณตาเป็นครูใหญ่ คุณน้าก็ยังเป็นผู้ใหญ่บ้านหญิงคนแรกของที่นี่...ผู้คนทั่วไปจึงแวะไปมาหาสู่บ้านนี้ มากมาย....รวมทั้งพ้ม ที่แม่ชอบพานั่งรถมาซัมเมอร์ที่นี่บ่อยๆ(เรียกซะหรูเชียว)





สังเกตดูจะพบว่า หัวกระได ไม่แห้งมันเป็นอย่างงี้เอง เนื่องจากมีอ่างล้างเท้าอยู่ทางขึ้นบันได...สมัยก่อนตอนคุณตาอยู่ก็ต้องล้างเท้าก่อนขึ้นบ้านตามระเบียบ....แต่ตอนนี้น้ำมันแห้งไปหมดแล้ว กลายเป็นที่วางต้นไม้แทน..




ไม่น่าเชื่อว่า บันไดอย่างงี้ จะทนแดดทนฝนมาได้มาสี่ห้าสิบปี(กินขาดไม้เชอร่า) แถมการเข้าไม้ได้อย่างมีศิลปะโบราณด้วย...แม่พ้มเคยบอกว่าสร้างบ้านนี้ ไม่กี่พันบาท(ในสมัยก่อน)





ตอนเด็กๆเวลามานอนตอนกลางคืนที่ชานบ้านชั้นบนก็จะแหงนมองมาด้านนอกหน้าต่างเห็นต้นหมากที่สูงๆ มันสูงคล้ายๆเปรต ที่ชาวบ้านนอกกลัวกันนักหนา ยิ่งเด็กๆต้องคลุมโปงถึงเช้าเรย...อิอิ




บางทีแม่ก็สั่งพ้มให้ขึ้นมะพร้าวให้...แรกๆก็ปีนได้ แต่ต่อมามันคันก็ต้องเอาบันไดมาปีนเก็บ...คนแถวนั้นเรียกผมว่า ไอ้ลิงก๊อก...อิอิ




พอเหนื่อยจากการปีนต้นหมากรากไม้ก็มานั่งพัก กินน้ำมะพร้าวที่แม่ปอกให้...ที่นี่ มุมสุดโปรดของพ้ม นั่งเอนได้อย่างชอบมากๆ.....ตาพ้ม design มาเอกเขนกโดยเฉพาะ





แต่..!! มาวันนี้ เสียดายที่ไม่มีใครอยู่ซักคน...บ้านที่เคยมีอดีตอยู่รุ่งเรือง เป็นที่ไปมาหาสู่หลายสิบปี มาวันนี้กลับเงียบเหงา ไม่มีใครเหลือเลยซักคน คิดแล้วน่าใจหาย .คือเค้าได้จากไปด้วยวัยอันควรของเค้าแล้ว...วันนี้พ้มจึงทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ญาติพ้ม....คนแถวๆนั้นก็ลือกันหนาหูเรื่องวิญญาณ...บางคนเห็นภาพน้าของพ้มกวาดบ้าน(ทั้งๆที่แกเสียแล้ว)...บางคนก็รีบเดินจ้ำอ้าวให้พ้นช่วงรั้วบ้าน.(แหงละ เพราะบ้านพ้มหลังนี้อยู่กลางหมู่บ้านพอดี)..
แต่พ้มเฉยๆนะ.ไม่ได้คิดกลัวอะไร..ขึ้นไปดูตัวบ้านก็ทรุดโทรม ต้องบูรณะตามกาลเวลา.....
วันนี้พ้มจึงทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ทุกคนที่ใช้ชีวิตในบ้านนี้ ...ให้คุ้มครองพ้มต่อไป





จะมีก็แต่ ต่อ แตน ทำรังอาศัยอยู่ในบ้านเท่านั้น...พ้มเองก็กัดฟันนอนได้คืนเดียว...ก็ต้องอำลากลับละค้าบพ้ม....




ขอตัวกลับมาวุ่นวายใน กทม.อีกซักวันสองวันนะ
ปล.1 ดีใจจังคับพ้ม ไกล้จะได้กลับบ้านนอกจริงๆแร้ววว

ปล.2 ใครเห็นอะไรในรูป บอกกันด้วยนะ....บรื๋อออ






Create Date : 30 กรกฎาคม 2550
Last Update : 31 กรกฎาคม 2550 2:33:28 น. 7 comments
Counter : 2300 Pageviews.

 
ว้าย... จบด้วย ปล.2 ซะน่ากลัวเลย
เนื่องจากนั่งอ่านอยู่คนเดียวในเวลาดึกดื่นเช่นนี้
แหมๆๆๆ ทำไมมาจบแบบนี้นะ
ยังดีไม่เอาตอนจบมาขึ้นเป็นตอนต้น
จะบอกอยู่เลยว่ารูปก่อนรูปสุดท้ายอ่ะ
บรรยากาศมันวิเวกวังเวงยังไงมะรุ บรื๋อออ!!!

นี่ๆ จะบอกว่ามุมโปรดของคุณอ่ะ
เราเห็นรูปแรกเราเล็งไว้แล้วว่าถ้าเป็นเรานะจะรีบไปนั่งเอนหลังเลย มุมมันได้มั่กๆ
และเราก็ชอบอะไรที่เป็นไม้ๆ ด้วยแหละ
เนี่ยเราถึงชอบแม่ฮ่องสอนมากเลย
เราว่าเป็นจังหวัดที่ใช้ไม้ในสิ่งปลูกสร้างเยอะเหมือนกันนะ
โน่นก็ทำจากไม้ นี่ก็ทำจากไม้
ไม่รู้สิ มันมีกลิ่นไม้ สีของไม้ อารมณ์ของไม้

ช๊อบชอบ


โดย: MaRiMeKKo วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:1:01:13 น.  

 
รูปบ้านกับ รูป background นี่เข้ากันมากเลยครับ
น่าจะหาเพลง ชมรมขนหัวลุก มาฟังคลอไปด้วย จะได้อรรถรสมาก ๆ
ผมรู้สึกว่า บ้านไทย ๆ จริง ๆ ต้องแบบนี้แหละ ได้ feel มาก
ผมอยากให้เมืองไทยมีบ้านกันแบบนี้ทุกคนเลยอ่ะ

ว่าแต่ คนที่ยืนตรงหน้าต่างทุก ๆ รูปนั่นใครเหรอครับ


โดย: pecochan วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:1:48:32 น.  

 
อืม..ลืมบอกไปว่า น้าที่เป็นญาติคนนึงที่ขอร้องให้แกคอยดูแลบ้านให้ แกก็พึ่งเสียไปเมื่อสองเดือนก่อนนี้ละครับ..แกรักบ้านนี้มาก..มาทำความสะอาดของแกทุกวัน..
ก่อนแกเสียแกยังสั่งลูกๆแกบอกว่าไม่ต้องห่วงเรื่องบ้านนะ เรื่องขโมยคงจะไม่มีหรอก แกว่างั้น...

พอแกเสียไป...แม้แต่มะกรูดริมรั้วสักลูก ..ชาวบ้านยังไม่กล้าเข้าไปเก็บเลย...


โดย: ลิงจ๊ากจ๊าก วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:2:50:38 น.  

 
แว๊กกก..
...ยังดี .. ที่ไม่ได้มาอ่านตอนกลางคืน ใครเห้นอารายเนี่ย

ชอบบ้านไม้เก่าๆแบบนี้
แต่ถ้าบ้านไม่มีคนอยู่ มันจะวังเวงมากเลยนะ
อาการเห็นต้นไม้ละม้ายคล้ายเปรตตอนเด้กๆเราก็เคยเป็น

นึกถึงบรรยากาศตอนที่ฟ้ามึด.. มีลมพัดอื้ออึง.. ต้นหมากโยกเอนไปมา ..ใบหมากโบกไหว เหมือนมือเปรต...
เสียงลมที่ลอดผ่านเข้ามาในบ้านวิ๊วๆ เหมือนเสียงครวญคราง..ของ..

..เผ่นดีกว่า..


โดย: ซซ วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:7:42:38 น.  

 
ร่มรื่นดีนะครับ
แต่แบบว่าถ้าให้ไปนอนคนเดียว เอ่อ ไม่ไหวอ่ะ

enjoy your day


โดย: Holden Caulfield วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:13:59:26 น.  

 
น่าส่งชมรมคนชอบลองของ
ไปดูนะค่ะ ว่าเป็นจะใด
จริงตามที่ จขบ. สำทับ
ความน่ากัว เข้าไป อีกอ่ะป่าว บรื๋ออออ.....


โดย: Nisasa วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:19:10:15 น.  

 
กำลังจะบอกว่าบ้านน่าอยู่มากกกกกกกกกกกกก น่าทำhome stayที่สู้ด....เเต่พอบอกว่าม่ะมี้ไผอยู่.....เห่อๆ...อ่น่ะ

เอาเป็นว่า.....detailบ้านเก่าๆนี้น่าสนใจน๊ะค่ะ..ไว้คุณลิงจ๊ากๆเเวะไปม่ะอีกไหร่อย่าลืมถ่ายมาให้อีกน๊ะคร้า...


โดย: skd_By_obf วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:15:34:23 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ลิงจ๊ากจ๊าก
Location :
จ๋อเจี๊ยะ..ให้ลิงกินบ้างเถอะนะ Georgia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สดใส
ร่าเริง
บันเทิงจิต
คือหลักดำเนินชีวิตของพ้ม!!!!

Friends' blogs
[Add ลิงจ๊ากจ๊าก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.