Group Blog
 
 
ธันวาคม 2549
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
20 ธันวาคม 2549
 
All Blogs
 
เด็กชายสอง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เวลา 15 นาฬิกา 45 นาที เด็กชายสุพร ชื่อเล่นว่า สอง ได้ถือกำเนิดขึ้นมาบนโลกใบนี้ ในบ้านชนชั้นกลาง ผู้เป็นบิดารับราชการ ส่วนผู้เป็นมารดานั้นเป็นแม่บ้าน ครอบครัวอบอุ่น ท่ามกลางหมู่มวลญาติพี่น้อง แวะเวียนเข้ามา ยังบ้านหลังเล็กๆ ในบางกอก เด็กชายสอง เป็นเด็กไม่ซุกซน มารดาจะอุ้มไปวางไว้ตรงไหน เด็กชายสองก้อจะอยู่ตรงนั้นไม่ขยับไปไหน เลี้ยงง่าย กินเก่ง เด็กชายสอง มีพี่ชายอยู่คนหนึ่งชื่อเด็กชายหนึ่ง วีรกรรมมากมายเกิดขึ้นในวัยเด็ก เติบโตท่ามกลางผู้คนมากหน้าหลายตา เพราะ บิดารับราชการ ครั้นบิดาย้ายไปจังหวัดไหน ครอบครัวของเด็กชายสองก้อจะย้ายตามไปจังหวัดนั้น เริ่มจาก จังหวัดชลบุรี ซึ่งครานั้นเด็กชายสองอายุได้ 4 ขวบ เข้าศึกษาที่ โรงเรียนอนุบาลเฉลิมศรี เด็กชายสองเป็นที่โปรดปรานของครูทุกคนในโรงเรียน เมื่อใดที่โรงเรียนมีงาน เด็กชายสองต้องเป็นตัวแทนในการแสดงชุดต่างๆของโรงเรียนเป็นประจำ ครั้งหนึ่งเด็กชายสอง ฉี่รดกางเกง เลยโดนคุณครูทำโทษโดยการยืนแก้ผ้า บนเก้าอี้ เป็นครั้งเดียวที่เด็กชายสองโชว์จู๋ต่อหน้าสาธารณะชน พออายุ 6 ขวบ เด็กชายสอง เข้าปอหนึ่งที่ โรงเรียนปรีชานุศาสตร์ เด็กชายสองจะนั่งสามล้อไปโรงเรียนกับพี่ชายทุกเช้าเพราะพี่ชายอยู่ปอหกโรงเรียนเดียวกัน ทุกเช้าเราสองคนจะแวะร้านข้าวหมูแดงหน้าโรงเรียน เพื่อซื้อหมูแดงกับน้ำใส่กล่องข้าวทุกวัน ข้าวไม่ต้องเพราะคุณแม่ตักใส่กล่องหอมกรุ่นให้แล้ว เวลาที่คุณหมอมาฉีดวัคซีนในโรงเรียน เด็กชายสองจะไม่ยอมท่าเดียว ก้อมันเจ็บนี่นา หลอกแม้กระทั่งคุณครู พอใกล้ๆถึงคิวตัวเองก้อจัดแจงถลกแขนเสื้อแล้วเดินออกจากแถวมาทำทีว่า ผมฉีดแล้วครับ เป็นประจำ และแล้วก้อได้เวลา เด็กชายสองย้ายโรงเรียนอีกแล้ว เพราะต้องตามบิดาไปอยู่ที่อุบลราชธานี ย้ายกันมาหมดทั้งครอบครัว เป็นที่ตื่นตาตื่นใจ กับสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ และโรงเรียนใหม่ ห้องเรียนใหม่ เพื่อนใหม่ และคุณครูใหม่ เด็กชายสองเข้าเรียนที่ โรงเรียนมูลนิธิวัดศรีอุบลรัตนาราม แต่เนื่องจากบิดาเห็นว่ากลัวจะไม่ประติประต่อ จึงจับเด็กชายสองเรียน ปอหนึ่งอีกครั้งหนึ่ง ปรากฏว่าชีวิตของเด็กชายสองเรียนปอหนึ่ง สองรอบ เอิ๊กก เป็นเหมือนเด็กๆทั่วไปที่พอเข้าเขตโรงเรียนก้อต้องมีอาการน้ำตาซึมทุกครั้ง และก้อเกิดขึ้นกับเด็กชายสองเช่นกัน ขณะที่บิดาเข้าพบครูใหญ่เด็กชายสองก้อดอดขึ้นรถมุดอยู่เบาะหลัง ตอนนั้นบิดาขับจี๊ปแลนโรเวอร์ จึงไม่เป็นที่สังเกตุ เมื่อบิดาขับรถถึงที่ทำงาน เด็กชายสองก้อปรากฏตัวขึ้นทันทีด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแต่มีคราบน้ำตาอาบแก้ม สุดท้ายคุณครูก้อมาล็อคตัวกลับไปจนได้ ล็อคอยู่ได้พักหนึ่งก้อเริ่มคุ้นเคย ชีวิตในจังหวัดอุบลของเด็กชายสองเต็มไปด้วยความสนุกสนาน มีเพื่อนเล่นมากมายก่ายกอง วีรกรรมเยอะแยะ และเป็นที่มาของคำว่าครั้งแรก …….ครั้งแรกที่ขี่จักยานเป็น และเป็นจักรยานคันแรกที่คุณอาซื้อให้เด็กชายสองโทษฐานสอบได้คะแนนดี……..ครั้งแรกที่เล่นกีฬาบาสเก็ตบอล และรู้จักนักบาส ชื่อ ด๊อกเตอร์เจ เป็นคนแรก พี่ตุ๊ดตู่เป็นคนสอนเล่นบาส…..ครั้งแรกที่กินดีงูผสมเหล้าจีน หนึ่งแก้ว หารสามระหว่างพี่ตุ๊ดตู่ พี่ติ๊ดตี่ และเด็กชายสอง…..ครั้งแรกที่เล่นบิลเลียดและสนุ๊กเกอร์ ขณะที่ตัวยังไม่ค่อยจะถึงโต๊ะสักเท่าไหร่ น้าหนูเป็นคนสอนให้เล่น……ครั้งแรกที่เอาขมิ้นทาตัวให้ผิวงามงาม น้าสำแฟนน้าหนูเป็นคนจับทา……ครั้งแรกที่เล่นเทนนิสและได้แชมป์คู่ผสม ของกองบิน 21…..ครั้งแรกที่ได้เป็นดุริยางค์ของโรงเรียน ตีมันทุกอย่างที่ขวางหน้าได้ทุกตำแหน่ง….ครั้งแรกที่โดนตีหน้าเสาธงเพราะกินขนมในห้อง……ครั้งแรกและครั้งเดียวที่เด็กชายสองโดนบิดาตี เพราะหนีไปตกปลากับเพื่อน บิดากลัวตกน้ำตาย เลยตีซะ ที่อุบลครอบครัวเด็กชายสองก้อมีสมาชิกใหม่หนึ่งหน่อ เป็นเด็กหญิง ทำให้บ้านนี่มีเสียงเด็กผู้หญิงงอแงในบ้าน และเป็นที่รักใคร่ของชาวบ้านละแวกนั้น (มีแตะ เอ๊ย มีต่อ)
เด็กชายสองอยู่อุบลได้ 5 ปี ก้อต้องมีอันต้องย้ายโรงเรียนอีกคำรบหนึ่ง คราวนี้เด็กชายสองโดนจับไปอยู่กับคุณป้าที่จังหวัดลพบุรี และเข้าเรียน ปอหกที่ โรงเรียนวรพิทยา วันใดที่เด็กชายสองไม่อยากไปโรงเรียน ตื่นเช้ามาก้อจะเดินไปหลังบ้านแล้วไปล้วงคอ ให้อ๊วกออกมาเมื่อคุณป้าได้ยินก้อจะไม่ให้เด็กชายสองไปโรงเรียนเกรงว่าจะเป็นมากกว่านี้ เอิ๊กกก ที่บ้านลพบุรี เป็นปั๊มน้ำมัน มีบ่อนไก่ มีคอกม้า มีเล้าเป็ด มีคอกหมู มีเล้าไก่ไข่ กิจกรรมมากมายเกิดขึ้นที่นี่เช่นกันไม่ว่าจะเป็นเด็กปั๊ม เด็กส่งโอเลี้ยงที่บ่อนไก่ เด็กเก็บไข่เป็ด ไข่ไก่ แล้วก้อเด็กซน เด็กชายสองเรียนที่ลพบุรีจนถึงมอหนึ่งที่ โรงเรียนพระนารายณ์ และแล้วถึงคราวย้ายโรงเรียนอีกแล้ว เมื่อบิดาย้ายไปรับราชการที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โรงเรียนใหม่ชื่อ โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย ในห้องเรียนมอสองมีแต่ผู้ชายเพราะมอต้นเป็นชายล้วนล้วน สุดเหวี่ยงล่ะงานนี้ เพื่อนๆของเด็กชายสองแสบๆกันทั้งนั้น ก้อไม่วายอีกเช่นเคยเป็นมาตั้งแต่เด็กๆที่เวลาโรงเรียนมีงานอะไร เด็กชายสองก้อจะเป็นตัวแทนทุกครั้งไป ครั้งนี้เด็กชายสองแสดงในชุด บางระจัน รับบทเป็นนายทองเหม็น ถือขวานแกว่งไกว น่าเกรงขาม แต่เวลาสำหรับเพื่อนช่างรวดเร็วอะไรเช่นนี้

เพราะกำลังจะบอกว่า ย้ายอีกแล้วครับ ย้ายโรงเรียนอีกแล้วครับ คราวนี้ปักหลักที่จังหวัดสุพรรณบุรี เพราะบิดาของเด็กชายสอง ตัดสินใจซื้อบ้านพักอาศัย ณ จังหวัดสุพรรณบุรีไม่ต้องย้ายตามกันอีกต่อไป เป็นที่ปิติยินดีของคนในครอบครัว ขาดแต่พี่หนึ่งพี่ชายของเด็กชายสองซึ่งเรียนอยู่ที่โรงเรียนปริ๊นรอยัลวิทยาลัยเชียงใหม่ โน้น เด็กชายสองบัดนี้ได้เป็นนายสองเต็มตัวแล้วเพราะอายุ 15 ขวบพอดิบพอดี แต่ถึงกระนั้นเด็กชายสองก้อยังเป็นเด็กชายสองอยู่วันยังค่ำ และไม่ง่ายนักที่จะเข้าเรียนระหว่างปีการศึกษา จึงต้องให้ผู้ใหญ่ในจังหวัดสุพรรณบุรี ก้อจะใครล่ะคงไม่พ้น ครอบครัวศิลปอาชา เป็นผู้ที่พาเด็กชายสองเข้าโรงเรียนประจำจังหวัดแห่งนี้ อันได้แก่ โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย เด็กชายสองมาเติบโตต่อ ที่สุพรรณบุรีแห่งนี้ เป็นจังหวัดที่เค้าว่ากันว่าถนนสวยที่สุดในประเทศไทย เป็นจังหวัดที่ได้ชื่อว่ามีนายกรัฐมนตรีที่เตี้ยที่สุดในประเทศไทย เป็นจังหวัดที่ได้ชื่อว่ามีไฟถนนที่ยาวที่สุดในประเทศไทย และเป็นจังหวัดที่พอมีโลตัสปุ๊ปห้างสรรพสินค้าในจังหวัดเจ๊งเป็นแถบแถบ เอิ๊กกก

การเดินทางมาถึงจุดนี้ของเด็กชายอาจดูคล้ายกับการเดินทางที่ยากลำบากเพราะต้องมีการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่ใหม่เสมอ แต่ก้อไม่เหลือบ่ากว่าแรงของเด็กชายสองไปได้เพราะ นิสัยที่เป็นมิตรกับทุกคน และเป็นที่รักของเพื่อนๆจึงไม่ยากนักที่จะปรับตัว เด็กชายสองศึกษาจนจบมัธยมศึกษาปีที่หก ชีวิตในชั้นเรียนมีทั้งสุขเศร้าปะปนกันไป ได้เจอเพื่อนรักทั้งสามคนคือ นิทัศน์ สุรพงษ์ และ ประสงค์ ได้เจอรักครั้งแรกคือ วรารัตน์ และเมื่อเรียนจบระดับมัธยมศึกษา ก้อถึงเวลาที่ต้องไปใช้ชีวิตของตัวเอง บางคนทำงาน บางคนเรียนต่อ บางคนไม่ทำอะไรเลย แต่สำหรับเด็กชายสองก้อเป็นอีกก้าวหนึ่งที่จะก้าวต่อไปในขั้นอุดมศึกษา และแล้ว จังหวัดเชียงใหม่ก้อยินดีที่ได้ปรบมือต้อนรับ เด็กชายสองมาเป็นประชาชนชาวเชียงใหม่อีกคน และเป็นนักศึกษาใน มหาวิทยาลัยพายัพ สาขาวิชาการบัญชี เชียงใหม่เป็นจังหวัดที่เด็กชายสองชอบมาก เมื่อเทียบกับการที่ได้ไปอยู่ในที่ต่างๆของประเทศ อากาศ วัฒนธรรม ความเป็นอยู่ สภาพแวดล้อม ล้วนแล้วแต่ทำให้ชีวิตของเด็กชายสองเติบโตแข็งแรงทั้งกายและใจ จนถึงทุกวันนี้ และนี้คือชีวิตโดยสังเขปของผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ที่เดินบนเส้นทางที่มิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่โรยด้วยกรวด หิน ดิน ทราย และจะก้าวต่อไป จนถึงที่สุดไม่หยุดยั้งกับผู้ชายคนนี้…

จากเด็ก สู่ ผู้ใหญ่

จากเด็กชายสอง สู่ นายหนุ่ม

จากเด็กชายสุพร สู่ นายธิติพงศ์





Create Date : 20 ธันวาคม 2549
Last Update : 12 ตุลาคม 2550 17:07:49 น. 3 comments
Counter : 2216 Pageviews.

 
คนทุกคนสามารถประสบความสำเร็จในชีวิตได้ ไม่ว่าเขาจะเป็นอย่างไร
ขอให้มีความสุขในวันปีใหม่นะคะ


โดย: ปาล์ม (palmpada ) วันที่: 25 ธันวาคม 2549 เวลา:19:40:32 น.  

 
แวะเข้ามาอ่านหนะค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ


โดย: opleee วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:6:40:46 น.  

 
Photobucket


โดย: กากีแกมเขียว วันที่: 24 ธันวาคม 2550 เวลา:11:43:28 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

หมุ่ยติ๊ก
Location :
ลพบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add หมุ่ยติ๊ก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.