พฤษภาคม 2553

 
 
 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
22
26
28
29
30
31
 
 
21 พฤษภาคม 2553
All Blog
ถอยกันคนละก้าว..
สวัสดี (ช่วงนี้เราเจอกันถี่จังนะ)

เมื่อคืน หลังจากกลับไปทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น ทั้งกับจิตใจตัวเอง กับเหตุการณ์บ้านเมือง

เหตุการณ์นี้สอนอะไรเราบ้าง

คำถามที่ผุดขึ้นมา แล้วมันควรแก้ให้ดีขึ้นได้ยังไง
แล้วเราในฐานะ เฟืองตัวเล็กๆ จะช่วยขับเคลื่อนประเทศยังไงให้ดีขึ้น
แล้ว แล้ว แล้ว โอย จะสงสัยอะไรมันมากมายฟระ

แค่นี้ ก็ดูท่าทางออกมันยากจัง

ก็คงทำได้แค่แก้ที่ตัวเอง

1. ยอมรับความแตกต่าง ไม่เอาอคติเข้าครอบงำ มองเพื่อนร่วมชาติ คิดต่างก็คนเหมือนกัน

(แต่คุณเมิงพวกคนทำ ช่วยสำนึกกันบ้างได้ไหมวะ เพราะสิ่งที่เผาไปแล้วเนี่ย คนเดือดร้อน จากการกระทำ เขาแค้นฝังหุ่น แล้วเขาจะหาทางแก้แค้นต่อไปอีกไหม แล้วชาติไทยจะต้องมาเจอผลกระทบจากการจองเวรกันอีกไหมวะ)

เออ กรูยอมรับแล้วล่ะวะ ว่า การกระทำที่เผาไรต่อมิไรนั้น ต้นเหตุมาจากการระบาย การต่อสู้ เพื่อให้ได้มาซึ่งความเท่าเทียม หรือ เป็นการแสดงออกจากความต้องการให้ปรับพื้นฐานสังคมให้ลดการเหลื่อมล้ำ

2. ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีสุด ละเว้นการอยู่ภายใต้วัตถุนิยมและเสพสิ่งที่เกินความจำเป็น เพราะมันทำให้ใจโลภ

ความพอเพียง ที่ต้องสร้างจากจิตใจนี่เอง จุดเริ่มต้นของความสุข

เราว่า สิ่งที่พูดง่ายแต่ทำยากในความเป็นจริง นั่นคือ การปลูกฝังให้คนในสังคม พอใจและเห็นคุณค่าในตัวเอง เห็นความพอดี พอเพียงในสิ่งที่ตัวเองมี เพราะต้นเหตุจากใจที่อยากได้ อยากมี มันกระตุ้นให้ไปหา ไปคว้าในสิ่งที่มันไกลตัว

อย่าได้มองไกลตัว จับให้ได้เมื่อความโลภแวะเข้ามาเหอะว่ะ

3. คุณค่าของความเป็นคนไทยนั้น ต้องเน้นให้หนัก
Nationalism เป็นสิ่งสำคัญที่ควรต้องสนับสนุนในที่ทางที่ถูกต้อง ที่แน่ๆ ฉันภูมิใจล่ะที่เกิดบนแผ่นดินไทย ได้ชื่อว่าเป็นคนไทย และ เชื่อมั่นว่า ชาติไทยนี่แหละ ไม่ได้แพ้ใครหรอกครับ ถ้าไม่แพ้ภัยตัวเอง...

จากการที่ได้มาอยู่แดนหนาว ไปเที่ยวบ้านเขา เมืองเขา มาบ้าง ทำให้ทุกครั้ง ทุกที่ที่ไป ตอกย้ำตัวเองได้อีกว่า เมืองไทยนี่แหละหนา มีภูมิทัศน์ที่สวยงาม และอุดมสมบูรณ์ไม่น้อยหน้าชาติใดเลย ภูมิใจมากมาย บ้านกรูรึ ชายหาด ก็ของจริง (ไม่ต้องมาสร้างภาพ เอาทรายมากองใกล้แม่น้ำ แล้ว ใส่บิกินี่ มาโชว์หุ่นกัน ประหนึ่งอยู่ริมหาด) น้ำตกก็ของจริง หุบเขาก็ของจริง ต้นไม้ ก็ไม่ต้องไปขุดจากที่อื่นมาปลูกไว้ มันก็ขึ้นเองได้ อยากไปเมื่อไหร่ก็ง่ายเลย สองมือเก็บกระเป๋า สองเท้าก้าวออกไป สตาร์ทรถ เหยียบไม่ทันไร ก็ถึงและ ชายหาด อยากไปน้ำตก ก็ขับสวนกับทางไปทะเล 1-2 ชม. ก็เจอและ ฮ่วย คิดถึงบ้านเฟร้ยย

แถม เมืองไทยบ้านเรา ก็ไม่เคยต้องเป็นเมืองขึ้น แพ้สงครามชาติอื่นใด มีเอกลักษณ์ ตัวแทนแสดงความเป็นเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย เอาวะ กูตัวเล็ก ก็ทำหน้าที่ให้ดีที่สุดละกันเฟร้ย

นึกได้เท่านี้ ไปวิ่งก่อนดีกว่า สุขภาพจิตที่ดี อยู่ภายใต้ร่างกายที่แข็งแรง

แล้วมันถอยกันคนละก้าวตรงไหนฟระ กรูล่ะงง

อ่อ ก็เพราะเราไม่ชิงกัน รบกัน สาดความโกรธใส่ทั้งตัวเอง เพื่อนร่วมชาติแล้วไง



ใจล่ะพองโต ได้ข่าวใครว่า เขาสุขสบายดี... บ้าจริง เป็นด่อยไรฟระ กรู



Create Date : 21 พฤษภาคม 2553
Last Update : 30 มิถุนายน 2553 16:21:42 น.
Counter : 315 Pageviews.

9 comments
  
มาเยี่ยมท่านวันศุกร์ครับ
โดย: nuyect วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:26:23 น.
  
กำลังจะเข้ามาอ่านอย่างเพลิดเพลิน...
จะถอยกันคนละก้าวแนวไหนดี...
อ่านไปอ่านมา...ท่าทางจะเรียบเรียงคำพูดในสมองไว้เจ๋งมาก
ได้มาเป็นข้อๆ...แต่ตอนอธิบายเนี่ย...
เหมือนยังใส่อารมณ์เหมือนเดิมนะ...มันส์มาก

สรุปก็ถ้าเรารู้ตัวว่าเราก้าวล่วงเกินไป...
ก็ถอยออกมาก้าวนึงก่อนที่คนอื่นจะบอกเรา
แล้วก็รอให้คนอื่นถอยออกไปอีกก้าว
(เดี่ยวนี้ก็ชอบมาที่นี่บ่อย...แม้จะไม่เกี่ยวข้องใดๆ)
โดย: greenvases วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:29:27 น.
  
^
^
สวัสดี

สบายๆ ตามสไตล์ อยากอ่าน อยากขีด อยากเขียนก็ตามสบาย

เราก็ดีใจ ได้ความเห็นดีๆ จากเธอ...

ไอ้เรา ไม่ได้ลึกลับซับซ้อนอะไรหรอก ก็คิดยังไงก็พูดไป

แต่จริงอยู่ เรายังเรียบเรียง ลำดับ และ เลือกคัดกรองสิ่งที่จะถ่ายทอดลงมายังไม่ค่อยดีนักน่ะ สำนวน ก็งั้นๆ

คงขีดๆ เขียนๆ ไปเรื่อยๆ มันคงดีขึ้นล่ะ หวังว่านะ ...

...

เห็นด้วยนะ การจะถอยออกมา โดยตัวเองเตือนตัวเองนั้น สำคัญมาก เพื่อลดการกระทบกระทั่ง และ ฝึกใจรู้จักอภัยให้เป็นด้วย
ส่วนคนอื่นจะถอยหรือไม่นั้น เรื่องของเขา เราก็บังคับใครบ่ได้

หิวและ ไปหาของกินก่อนล่ะิ ซียู ... ;)
โดย: เลื้อย วันที่: 22 พฤษภาคม 2553 เวลา:6:31:44 น.
  
รีเควส....

พาเที่ยวเกาหลีหน่อยซักเอนทรีสิ...แถวบ้านก็ได้ สวนที่ไปวิ่งบ่อยๆ
มีต้นไม้ มีม้านั่งยาวๆในสวนไหม๊...มีสนามหญ้าไหม๊...
ขอซักเอนทรีสิ...อาจจะทำให้อารมณ์ดีกว่านี้นะ...หันหน้าไปหาต้นไม้
คุยกับสิ่งแวดล้อม...อ่านข่าวแล้วเครียดๆ อารมณ์เสีย หงุดหงิด...

งั้นเอนทรีหน้า พาไปวิ่งด้วยทีนะ...ไม่งั้นก็ไปหาที่สงบๆนั่งเล่น
มองนกมองต้นไม้ ดูฟ้า...อยากรู้ว่าฟ้าที่นั่นกับฟ้าเมืองไทย...
มันจะต่างกันไหม๊...
โดย: greenvases วันที่: 22 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:11:21 น.
  
^
^
+555

ฮ่วย มีหมด ทุกสิ่งที่พูดมา
มีอ่างน้ำ เกาะกลางน้ำ ต้นไม้ เป็ด ห่าน ดอกไม้สวยๆ ฮวงซุ้ยก็มีนะเออ

วิ่งก็วิ่งมันรอบอ่างนี่แหละ เด่วจัดสิ่งมีชีวิตรอบอ่างมานำเสนอซักรอบ...

ฟ้าที่นี่สวยนะ แต่เหมือนแล้วแต่อารมณ์ว่ะ
วันไหนมันฟ้าโปร่งนะ ใส ฟ้าเป็นฟ้าเลยง่ะ
แต่บทมันอารมณ์บูดนะ ครึ้มทั้งวัน
บางวันเหมือนฝนจะตก ก็ไม่ตก
เหมือนสาวๆเลย ยากจะเอาใจ...

เด่วพรุ่งนี้ถ้าฝนไม่ตก แสงดีๆ จะออกไปเก็บรูปสัตว์ๆ แถวอ่างมารวมไว้ด้วย
วันนี้เจอเป็ดลายคล้ายเป็ดแมนดารินสวยดี ตัวใหญ่ด้วย เลยจะจัดมาเป็นนางแบบซะหน่อย..

จะเครียดทำไม เครียดไปก็เท่านั้น ผ่อนคลายๆ ..

โฮะๆ เพิ่งเสดงาน
พรุ่งนี้คงได้ลองหัดลงรูปดูบ้าง ไม่เคยลงรูปเลย ให้ตายเหอะ โง่เจงๆ
โดย: เลื้อย วันที่: 22 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:33:20 น.
  
รอเอนทรีพาเที่ยวอยู่นะ...สิ่งที่อยากเห็นมีหมดใช่ไหม๊
งั้นจัดมาเลย...เล่าด้วยภาพก็ได้...เวลาเอารูปลงน่ะ...
ไปสมัครเว็บฝากรูปก่อนก็ได้...แล้วค่อยเอาลิงค์มา ที่นี่
เค้าใช้เว็บ photobucket.com ซะส่วนใหญ่...
โดย: greenvases วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:53:07 น.
  
^
^
สวัสดี

เรียบโร้ยโรงเรียนเกาฯไปและ

ใช้ไม่เป็นอะ แปะเอาจากในเวปบล็อคเลยน่ะ ลองดูแล้ว กดอัพ มันก็รูปขึ้นนะ

ลองดูเอาละกัน ...
โดย: เลื้อย วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:16:14:04 น.
  
ชอบจังค่ะที่ว่า

คำถามที่ผุดขึ้นมา แล้วมันควรแก้ให้ดีขึ้นได้ยังไง
แล้วเราในฐานะ เฟืองตัวเล็กๆ จะช่วยขับเคลื่อนประเทศยังไงให้ดีขึ้น
ก็คงทำได้แค่แก้ที่ตัวเอง

แค่ทุกคนแก้ที่ตัวเองหลายๆอย่างคงจะดีขึ้นอีกเยอะเลยค่ะ (เราเชื่ออย่างนั้นนะ)
โดย: nong_paraom วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:35:31 น.
  
^
^
ขอบคุณค่ะ ขออนุญาตถือเป็นคำชมละกันนะ

เราก็คิดว่า ถ้าเริ่มจากตัวเอง ช่วยๆกันไป และไม่หมดหวัง มันก็จะดีขึ้นค่ะ

หรืออย่างน้อย มันก็จม หรือ เสื่อมช้าลง ถ้าคนดีไม่หมดไฟ...

โดย: เลื้อย วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:21:38 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เลื้อย
Location :
Seoul,  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดี ชาวโลก...ออนไลน์

ขอบคุณที่แวะเข้ามาแล้วเยี่ยมชมค่ะ

นานๆ จึงจะได้มาอัพซักกะครั้งแหละ...
ตามแต่ใจจะพาไป

หากเข้ามาอัพบ่อย ตายแน่เลย
งานท่วมหัว เอาตัวไม่รอด..

จะทักทาย ติชม ประการใด ตามสบายละกัน ^^'

ไว้คุยกันค่ะ ;)

ปล. ชักงงๆนิดหน่อย ตรูแปะไว้คราวก่อน
แล้วไฉนจึงหายไปได้ละเนี่ย...งึ่มๆ