กุมภาพันธ์ 2558

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
 
17 กุมภาพันธ์ 2558
เสพติดรัก...
ฉันจะเปรียบความรู้สึกที่เผชิญอยู่ตอนนี้ว่าอย่างไร
มันเป็นความรู้สึกที่ทั้งสุข-เศร้าปะปน
ทั้งโหยหาและอยากตัดขาดในคราวเดียวกัน
เหมือนกำลัง...ติดยา


เมื่อหลายปีก่อน...เคยจินตนาการเล่นๆ
ว่าความรักเปรียบเหมือนอะไร
คำตอบที่นึกได้ตอนนั้น...ความรักคือสิ่งเสพติด
เมื่อได้ลิ้มลองก็ยากถอนตัว
จนกระทั่งเริ่มเขียนนิยายเรื่อง 'เสพติดรัก'
คำขึ้นต้นของเรื่องมีอยู่ว่า


'ความรัก...เหมือนสิ่งเสพติด
พอได้สัมผัสก็ต้องการมากขึ้นจนขาดไม่ได้
พร้อมยอมทุรนทุรายให้ได้รักมาครอบครอง
หรือยอมหักดิบเพื่อดูแลหัวใจไม่ให้รักทำร้ายจนอ่อนแอ'


ตอนเขียนนิยายเรื่องนั้นก็ไม่คิดว่าความรู้สึก
และนิยามเกี่ยวกับการเสพติดรักจะเกิดขึ้นกับตัวเองในวันนี้


หรือความรู้สึกของฉันในตอนนี้
ที่ทั้งสุข เศร้า เหงา เฝ้ารอ มันคือความรัก
หรืออาจเทียบว่ารักตามนิยามของตัวเอง...


ความรัก...ทำให้ฉันรู้สึกดี และดีมากขึ้นเรื่อยๆ
ตั้งแต่วันแรกที่ได้พบกัน แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ
และไม่คิดมาก่อนว่าจะเกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้นได้
มันอาจไม่แปลกที่เราจะมีความรู้สึกดีๆ
กับใครซักคนในเวลาอันรวดเร็ว
แต่จะมีซักกี่คนที่ทำให้เรารู้สึกดีแบบนั้น
ซึ่งฉันยืนยันได้เลยว่าไม่ใช่กับทุกคน
ที่ทำให้เราใจสั่น หวั่นไหว เวลาได้พบเจอและพูดคุย


ความรัก...ทำให้ฉันอยากดูแลตัวเอง
มีความคิดอยากสวย อยากผอมโดยอัตโนมัติ
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็มีวิถีชีวิตในแบบของตัวเอง
อยากกินอะไรก็กิน อยากทำอะไรก็ทำ
ไม่สนใจใคร ใช้ชีวิตอยู่ไปวันๆ
เช้าทำงาน สิ้นแสงก็นอน
วันไหนเบื่อหน่ายเกียจคร้านก็ลางาน
นอนอยู่บ้าน หรือหาที่เที่ยวไปเรื่อยเปื่อย
แต่ทุกวันนี้ ตั้งแต่ได้เจอความรัก
ทุกสิ่งในชีวิตก็เปลี่ยนไป...


ความรัก...ทำให้ฉันมีกำลังใจ
ขยันทำงาน แม้แต่งานเยอะสุดขีด ยังไม่กล้าเหนื่อย
หรือบางจังหวะที่งานมีปัญหา
แค่คำพูดปลอบใจก็สามารถทำให้ฉันยิ้มและมีความสุข
เมื่อความรักอยู่ข้างกัน
จนบางครั้งอยากทุ่มเทความรู้สึกดีๆ ให้กับรักนั้น
ในส่วนที่สมควรได้รับและยิ้มไปด้วยกันในทุกวัน


แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
และความสุขก็มักอยู่กับเราได้ไม่นาน
นั่นคือความจริง!!


ความสุขของฉันเริ่มกลายเป็นเรื่องเศร้า
เมื่อความรักห่างหายไปแบบฉับพลัน จนฉันตั้งตัวไม่ทัน
จากที่ได้พูดคุย พบเจอ ก็ถูกกำแพงหนากักกั้นเอาไว้


วินาทีที่รู้ว่าความห่างเหินเข้ามา
ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองถูกหักดิบ
จากที่เคยมีความสุขอย่างต่อเนื่องก็ถูกตัดขาดความสัมพันธ์
จนไม่รู้ว่าชีวิตจะดำเนินต่อไปแบบไหน
ควรหยุด ควรถาม ควรเดินหน้า ควรถอย
ฉันไม่รู้ต้องทำตัวอย่างไรต่อไป เมื่อเบื้องหน้าคือเหวลึก

ความรัก...ทำให้ฉันเสียสูญ ไร้การทรงตัว
แต่ก็ทำให้รู้ในสิ่งหนึ่งที่ว่า...
ยิ่งพยายามลืมเลือนก็ยิ่งจำได้ขึ้นใจ
ฉันคิดถึง โหยหา รวดร้าว
เหมือนทฤษฏีหนึ่งที่ตรงใจ
ภาวะพึ่งพิง
กล่าวคือ การที่เราพึ่งพิงคนใดคนหนึ่งทางจิตใจ
เช่น การรัก การมอบหัวใจให้
เมื่อคนที่เราพึ่งพิงหายไป
หรืออะไรก็ตามที่ทำให้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม
ภาวะพึ่งพิงก็จะแสดงอาการในแบบที่ว่า
โหยหา ปวดร้าว ทรมาน
อยากได้กลับมาพึ่งพิงอีกนั่นเอง


ฉันถามตัวเองซ้ำๆ ทำไมต้องรู้สึกดีกับความรัก
ทั้งที่ฉันปิดกั้นความรู้สึกนี้
ไม่ให้ย่างกรายเข้ามาในหัวใจนานแล้ว
แต่ฉันก็หวั่นไหวและยอมให้รักรุกล้ำเข้าเขตพื้นที่ใจ
ฉันควรทำอย่างไร? หลังจากนี้...


วินาทีแรกที่รู้ว่าชอบ
คือวินาทีเดียวกันกับที่รู้ว่าต้องอกหักแน่ๆ


==========   





Create Date : 17 กุมภาพันธ์ 2558
Last Update : 17 กุมภาพันธ์ 2558 19:15:36 น.
Counter : 585 Pageviews.

2 comments
  
ตบจบได้ช้ำในมากมาย

T_T

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า ความรักก็เหมือนสงคราม เริ่มง่าย แต่จบยาก
แถมพอจบได้ในที่สุด มักมีแต่ความเจ็บปวดเหลือไว้ให้ใครหลายๆ คนล่ะครับ.............
โดย: ทะเล เซอร็อคกี้ IP: 1.47.11.135 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:20:58:25 น.
  
นั่นสิเนอะ มาซบๆ หน่อย
โดย: มาโซคิส IP: 124.122.56.118 วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:22:27:51 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

มาโซคิส
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]



เ ร า ต่ า ง กั น แ ส น ไ ก ล

Blood A_Blood Type Series
เรียบง่าย อยู่บนเหตุและผล สันติ ยุติธรรม

ถ้าในฝันนั้น.. ฉันได้มีเธอ.. ขอนอนหลับไม่ตื่นได้ไหม..
เ ว ล า คิ ด ถึ ง ใ ค ร บ า ง ค น ม า ก ๆ อ ย า ก ดึ ง เ ค้ า อ อ ก ม า จ า ก โ ล ก แ ห่ ง ค ว า ม ฝั น แ ล้ ว ก อ ด ซ ะ !! ใ ห้ ห า ย คิ ด ถึ ง





หากวันใด อ่อนแอ ท้อแท้ ผิดหวัง ให้ลองย้อนนึกถึงวันที่เคยตะเกียกตะกาย . .



ถ้าคนๆ หนึ่ง มีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้เรายิ้มออกมาได้โดยไม่ตั้งใจ.. มานก็ไม่แปลกเลยที่เขาสามารถทำให้เราน้ำตาไหลได้โดยไม่รู้ตัว..

Online Now




New Comments