- ราชบุตรเขยเจ้าสำราญ -








ราชบุตรเขยเจ้าสำราญ

เรื่องนี้กล่าวได้ว่าเป็นนิยายจีนสัญชาติไทยเรื่องแรกที่เราได้อ่านค่ะ และได้อ่านด้วยความบังเอิญด้วยเข้าใจผิดว่าเป็นคนจีนแต่งค่ะ พอเปิดออกมาแล้วถึงรู้ว่า อ้อ คนไทยแต่งนี่นา

ตอนแรกยังสงสัยอยู่บ้างค่ะ ว่าคนไทยแต่งแล้วภาษาจะเป็นธรรมชาติมั้ย แต่พออ่านๆไป ก็รู้สึกได้ว่า คนเขียนคงจะอ่านนิยายแนวนี้มามากทีเดียวค่ะ เป็นสำนวนที่เป็นธรรมชาติและคงบรรยากาศแบบจีนๆไว้ดีมาก

ในส่วนของเนื้อเรื่องนั้น... เรื่องนี้ถ้าจะพูดถึงเนื้อเรื่องแบบไม่สปอยเลยเป็นไปไม่ได้ค่ะ
จ้าวเหลียนหยา องค์หญิงเจียงจู พระเอกของเรานั้น เป็นพระอนุชาหรือจะเรียกว่าพระขนิษฐาก็ได้ ในองค์ฮ่องเต้ ไม่เคยทราบมาก่อนว่าตัวเองเป็นชาย
ไต้หยี่ บ่าวน้อยสำนักคุ้มภัย ถูกเลี้ยงมาโดยไม่แบ่งเพศ มองเผินๆคล้ายผู้ชาย

เราเป็นคนไม่อ่านหลังเล่มค่ะ เพราะฉะนั้นตอนที่เจอเหลียนหยายัง ไม่แน่ใจอยู่บ้าง แต่อ่านๆไปแล้วถึงค่อย...เอาจริงสินะ 55555
บอกตรงๆว่า เราอ่านแนวชายรักชายมาสมควร ตัวเอกที่เราไม่ชอบคือ ตัวเอกที่เหลาะแหละ เอาแต่งอแง ไม่สมกับเป็นผู้ชาย พูดง่ายๆคือ เราไม่ชอบแนวเคะน้อยน่ารัก หรือสวยหยาดเยิ้ม
ส่วนแนวนอร์มอลเราชอบแนว Strong female lead ซึ่งเรื่องนี้ถือเป็นอย่างนั้น แต่พอมาเจอพระเอกแบบเหลียนหยา เข้ากรณีตัวละครผู้ชายที่เราไม่ชอบซะอย่างนั้น ตอนแรกเลยอ่านไปก็หงุดหงิดไปค่ะ

แต่พออ่านไปเรื่อยๆ ดูเหมือนเราจะลืมไปเองว่า เหลียนหยาเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ไต้หยี่เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง คล้ายๆว่าไม่ได้ใส่ใจตรงนั้นแล้วค่ะ แล้วตอนหลังองค์หญิงยังเปลี่ยนไปมาก ถูกใจเราอยู่บ้างเหมือนกัน

ตัวละครเรื่องนี้มีเยอะมาก และการดำเนินเรื่องก็เหมือนกับนิยายแนวกำลังภายในเลย โดยเฉพาะช่วงเล่มหนึ่งเล่มสอง ตอนไต้หยี่เรียนวิชา ไปจนไต้หยี่พาเหลียนหยาไปหมั่นฮั่น จนมาถึงเล่มสามเข้าสู่ช่วงสงคราม ....เราคิดว่าฉากสงครามในเรื่องนี้ค่อนข้างใหญ่ ยาว ยืดเยื้อ และเขียนยาก บางครั้งเราเลยเกิดอาการ อ่านไปเฉยๆ แบบไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมตื่นเต้นสักเท่าไหร่

ฉากที่เราชอบมากที่สุดฉากหนึ่งคือฉากเจ้าจอมซิงคลอดลูก เป็นฉากเดียวที่ทำให้เราน้ำตาไหลได้ และฉากที่เกลียดคือ ฉากสนมฉิงกับฮ่องเต้ทั้งหมด (เราอาจจะรักตัวละครเจ้าจอมซิงมาเกินไป จนหึงหวงแทนก็ได้ 55555)

ประเด็นหลายๆอย่างของเรื่องคนเขียนเคลียร์จนหมด เราชอบประเด็นของวังม่วงเป็นพิเศษ ความจริงถ้าคนอ่านลองคิดดูอาจจะเดาได้เองก็ได้ ถึงเรื่องพ่อของชิงชิง เพราะข้อมูลล้วนบอกไว้หมด แต่นั่นแหละ เราก็ไม่ได้คิดอะไรมากตอนอ่าน ตอนพูดถึงเรื่องนี้เราก็รู้สึกช๊อคเบาๆเหมือนกัน ทีแรกยังสงสารพี่รอง อยากให้รู้ความจริงแก้แค้นให้เรียบร้อย จึงค่อยจากไป แต่พอเป็นอย่างนี้อาจจะดีแล้วที่พี่รองไม่รู้ 

อีกอย่างคือเราอยากให้มีพระรองบ้าง พระรองที่พร้อมไฟท์จริงๆ อยากเห็นองค์หญิงเจียนจูลงศึกรักอย่างจริงจังสักครั้ง คงจะสนุกดี เพราะก็ขี้หึงอยู่ไม่ใช่เล่น เอาแบบไม่ใช่หมาหยอกไก่แบบอานซู ตอนแรกแอบเชียร์พี่สามด้วยซ้ำไปค่ะ แต่ถึงมีพระรองอย่างไง ไต้หยี่ก็รักองค์หญิงจะเป็นจะตายอยู่ดี 

สรุปแล้วถือว่าเราชอบในระดับหนึ่งค่ะ ;) ถ้าเกิดใครชอบแนวจีนๆและอยากเห็นพระเอกที่แปลกออกไปบ้างก็ลองอ่านดูได้ค่ะ  



Create Date : 14 พฤษภาคม 2559
Last Update : 19 พฤษภาคม 2559 20:46:12 น.
Counter : 533 Pageviews.

3 comments
  
ชอบเรื่องนี้เช่นกันค่ะ

เป็นเอกลักษณ์ของนักเขียนไปแล้ว ที่มักจะเขียนนิยาย ออกมาคล้ายคลึงกับสำนวนนิยายแปล อ่านงานของ BiscuitBus มาแล้ว 2 เรื่องก็รักสำนวนของเธอทั้งสองเรื่องเลย

ถือเป็นนักเขียนที่มรเอกลักษณ์เป็นของตัวเองท่านหนึ่งเชียวล่ะ
โดย: Prophet_Doll วันที่: 17 พฤษภาคม 2559 เวลา:13:08:39 น.
  
เป็นนักเขียนอีกคนนึงที่เราชอบค่ะ ตั้งใจว่าจะอุดหนุนผลงานน้องเค้าไปตลอด
โดย: Serverlus วันที่: 4 มิถุนายน 2559 เวลา:8:04:32 น.
  
Prophet_Doll - เราชอบมากเลยล่ะค่ะ สำนวนดีมากกกกกกก จนแบบว่าทึ่งเลย

Serverlus - สำนวนดีเหมือนเขียนมาหลายเรื่องเลยนะคะ แต่เห็นว่าคนเขียนยังเด็กอยู่เลย ทึ่งมาก
โดย: marina_rain วันที่: 20 มิถุนายน 2559 เวลา:22:12:51 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

marina_rain
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



พฤษภาคม 2559

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
21
24
26
27
28
29
31
 
 
All Blog