หัวใจเดินทางกับชายคนหนึ่ง
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2549
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
25 พฤษภาคม 2549
 
All Blogs
 
คุณพม่า(ตอนจบ)

ต่อจากตอน ๑ นะครับ

ตลาดริมเมย......ฝั่งแม่สอด...........
ถ้าคุณเคยไปแม่สาย คุณต้องบอกว่า......ไม่เท่าไร ร้านค้าไม่มากนัก ราคาก็ไม่ถูกสักเท่าไร คนก็ไม่มากนัก ไม่คึกคักเท่าไร แต่ที่นี่..... มีไม้สัก ไม้มะม่วง ไม้มะขาม ไม้อะไรอีกไม่รู้ ทำเป็นเฟอร์นิเจอร์น่าสนดีที่เดียว ถ้ามีรถกระบะ คงจะได้ไปหลายชิ้น ราคาก็พอซื้อได้......แต่ต้องต่อรองกันสักหน่อย (ไกด์บอกว่าต่อมากๆ เลย)


บัตรผ่านแดน ที่นี่ไม่เหมือนท่าขี้เหล็ก ต้องถ่ายรูปติดกับใบผ่านแดน แต่ก็โอเค....แต่เสียเวลาไปหน่อย


..............ประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืม..................ฝั่งพม่าดูก็ไม่แตกต่างจากฝั่งไทยมากนัก แต่วันนี้ เราสามารถผ่านไปฝั่งพม่าง่ายขึ้น.........สะพานมิตรภาพสร้างเสร็จเรียบร้อยโรงเรียนไทยพม่า คราวที่แล้วเรายังต้องนั่งเรือข้ามแดน.....


หม่องรุมเร้า....จนน่ารำคาญ ....สุดท้ายก็ตกลง
คนละยี่สิบบาทไป สองวัดและตลาดพม่า กับสามล้อพม่า รูปร่างแปลก ๆ ที่ใช้แรงปั่นของคุณพม่า......


วัดแรก....พบสิ่งที่น่าสนใจ.. พระธาตุของพม่า การนมัสการไม่ใช้ดอกไม้ ธูปเทียนเหมือนบ้านเรา เขาใช่กระดาษสีเคลือบมันพับเป็นหมวก นก หรือดอกไม้ สีสวยงาม ดอกไม้สดก็พอมีให้เห็นบ้าง.....ไม่มาก มีแต่ดอกดาวเรือง......



คราวนี้ คุณพม่าต้องออกแรงเหนื่อยหน่อย วัดนี้อยู่บนเนินสูง ไม่พอแรงคุณหม่อง แต่ก็ต้องลงจากรถลงเข็นช่วย.........


วัดนี้มีจระเข้ยักษ์ จระเข้ปูนที่ยังสร้างไม่เสร็จ คุณหม่องว่า......เป็นความเชื่อของพม่าว่าจระเข้ปกป้องรักษาวัด


ถัดไป....มีเจดีย์ ที่ไม่สวยงามนัก แต่เป็นศิลปะของพม่าที่เขาว่าสวยงามที่สุด ที่ภูมิใจของพม่า..... ภายในสามารถเข้าไปได้ มีพระพุทธรูป สามารถนมัสการได้ทั้งสี่ทิศ และภายในมีรูปวาดสวยพองาม


ลองไปดูตลาดพม่าหน่อยเป็นไง......สินค้าของพม่าไม่ต่างจากร้านค้าที่ริมเมย มีเสื้อผ้า รองเท้า ของกิน และสินค้าพื้นเมืองพม่า


............ไม่ทันจะได้ช็อปปิ้ง ก็พบกับเหตุการณ์ที่จะไม่ลืมของเพื่อนเรา(ไกด์เราเอง).................


.....โทรศัพท์มือถือหาย.....หายไปไหน หายไปได้ไง.......
มันน่าจะตกหายตอนที่ขึ้นเนินวัดที่สองเป็นแน่..... ลองกลับไปดูซิ เผื่อหล่นอยู่แถวนั้น เรารออยู่ที่ตลาดนี้ก็แล้วกัน


รออยู่นาน..........พบแล้วโทรศัพท์เจอแล้ว เพื่อนโทรมาบอกให้กลับมากับคุณหม่องที่ปากทางออกฝั่งพม่า..............



อ้าวทำไมตั้ง 240 บาท ไหนบอกว่า คนละยี่สิบบาท 40 บาทเอง คิดผิดหรือเปล่า...........


ที่ละ 20 บาท พาไป 3 ที่ พากลับด้วย คนละ 120 บาท สองคนก็ 240 บาท.....ปล้นกันชัด ๆ ...


..................เป็นไง ตกอยู่ที่ไหนเหรอ เพื่อนบอกว่า ไม่รู้เหมือนกัน แต่มีคนเก็บได้ แล้วกำลังจะไปขาย ขอคืนก็ไม่ให้ เขาบอกว่า กฎหมายพม่า ใครเก็บของได้ ก็ให้ถือว่าเป็นสมบัติของคนนั้น....มีอย่างนี้ด้วย



อ้าวแล้วได้คืนอย่างไง?? ขอซื้อเขาคืน ให้เขาไปกี่ร้อยหละ หมื่นบาท หา???......หมื่นบาท ใช่แล้ว ดีกว่าไปซื้อใหม่ นี่ขนาดอาเป็นเทศมนตรีเทศบาลแม่สอดนะ ยังช่วยไม่ได้เลย........


กฎหมายเมืองเขา เราไม่สามารถโต้แย้งได้หรอก ถ้าเขาไม่ขายให้ ไม่คืน ก็ไม่สามารถไปทำอะไรเขาได้

เออ....ดีกว่าเรา เสียรู้ไปตั้ง 240 บาท ยังไม่เห็นจะคุยเล้ย........



ครับ อย่าลืมติดตามอ่านเรื่องต่อไปนะครับ


Create Date : 25 พฤษภาคม 2549
Last Update : 25 พฤษภาคม 2549 13:13:05 น. 0 comments
Counter : 331 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

manatto
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add manatto's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.