Smile & Friendly
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2548
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
13 มิถุนายน 2548
 
All Blogs
 
ห่างออกมาหนึ่งก้าว รักเราเท่าเดิม

ในความเป็นไปของชีวิต
คนหลายคนยอมที่จะอยู่เป็นโสด
เพียงเพื่อจะได้ใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงในกรอบของตัวเองอย่างที่ไม่มีใครมาทัดทานได้
เขาเหล่านั้นมักคิดว่า เมื่อความรักเริ่มต้น ชีวิตผจญภัยก็พังทลาย
เมื่อรับใครอีกคนเข้ามาในชีวิต โลกส่วนตัวของพวกเขาก็จะล่มสลาย
ความรักกลืนกินโลกใบเดิมของเราไปจริงหรือเปล่า?
ความใกล้ชิดจะทำให้เราสูญเสียจุดยืนที่แท้จริงอย่างนั้นใช่ไหม?

แต่ฉันไม่คิดอย่างนั้น... คนเราทุกคนมีโลกกลม ๆ คนละใบ กว้างบ้าง
เล็กบ้างตามความพอใจ ในโลกกลม ๆ ใบนั้นเราต่างบรรจุวิถีชีวิต ความรัก ความคิด ความเป็นตัวเองไว้อย่างเต็มเปี่ยม และเมื่อความรักปรากฏตัว โลกกลม ๆ
ของคนอีกคนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
แต่ใช่ว่าเราจะต้องกระโดดออกจากโลกของเราไปอยู่ในโลกของเขาเสียเมื่อไหร่
แล้วไม่มีความจำเป็นใดที่เขาจะต้องกระโดดออกจากโลกของเขามาอยู่ในโลกของเราด้วย

วิธีง่าย ๆ ที่จะทำให้คนสองคนมีโลกใบเดียวกัน
โดยไม่ละทิ้งโลกส่วนตัวใบเดิมก็คือ "การยูเนี่ยน" >(UNION)โลกสองใบเข้าไว้ด้วยกัน มันเป็นวิธีง่าย ๆ
ตามหลักคณิตศาสตร์ที่เราเคยเรียนรู้กัน เมื่อวงกลมสองวงคล้องเกี่ยวกันไว้
ส่วนที่อยู่ในเนื้อที่ของกันและกันนั้น เราเรียกว่า"อินเตอร์เซ็คชั่น" (INTERSECTION) ซึ่งข้อดีของมันก็คือ
ช่วยให้วงกลมสองวงที่ไม่คุ้นเคยกันมาก่อน ได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
ได้แชร์ชีวิตร่วมกัน และมีโลกใบเดียวกัน ในขณะที่ส่วนอื่น ๆ
ที่ไม่ได้ถูกอินเตอร์เซคชั่นนั้น ก็ยังมีชีวิตของมันต่อไป
และมันก็ยังเป็นโลกใบเดิมที่บรรจุความเป็นตัวของตัวเองไว้อย่างครบถ้วน

เหมือนความรัก.... โลกที่คนสองคนเกี่ยวคล้องกันไว้นั่นแหละ
คือโลกที่ความรักสร้างขึ้น คือโลกที่คนสองคนจะโอบกอดกันได้ทุกเวลา
และแชร์ทุกอย่างร่วมกัน ตั้งแต่กินข้าวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน ฟังเพลงด้วยกัน ห่มผ้าผืนเดียวกัน.. มันเป็นโลกที่แสนอบอุ่นสำหรับคนเหงา แต่ถ้ารู้สึกว่า
อยากกลับไปเยี่ยมเยือนโลกใบเดิมของตัวเองสักหน่อย
ก็แค่กระโดดออกจากส่วนที่อินเตอร์เซคชั่นไว้
ห่างออกมาสักหนึ่งก้าว...วิถีชีวิตอิสระของนักผจญภัยก็จะเดินหน้า
ในขณะที่โลกสองใบก็ไม่ได้แยกจากกันไปไหน
เพราะมันเกี่ยวคล้องกันไว้อย่างแน่นหนา

เพราะฉะนั้นฉันจึงเชื่อว่าความรักกลืนกินโลกของใครไม่ได้หรอก นอกเสียจากว่าคนสองคนเต็มใจที่จะเคลื่อนวงกลมเข้าใกล้กันเองจนซ้อนกันมากขึ้น ๆ
และกลายเป็นวงกลมเดียวกันในที่สุดที่ใช้ชีวิตในวงกลมเดียวกันอยู่...


Create Date : 13 มิถุนายน 2548
Last Update : 13 มิถุนายน 2548 22:10:43 น. 6 comments
Counter : 219 Pageviews.

 
อืม น่าคิด น่าคิดนะคะ


โดย: zaesun วันที่: 13 มิถุนายน 2548 เวลา:22:38:26 น.  

 
บทความดีๆ อีกแล้วครับ


โดย: ช้างน้ำน้อยกะท่องกี่ (Christian Chang ) วันที่: 14 มิถุนายน 2548 เวลา:0:59:02 น.  

 
อืม...น่าคิด...เดี๋ยวขอโดดกลับไปวงส่วนตัวก่อนนะคะ
(จะหลอกล่อให้โดดตามไปไง...อิอิ)


โดย: หญ้าหนวดแมว วันที่: 14 มิถุนายน 2548 เวลา:3:37:32 น.  

 
เป็นข้อคิดที่ดีครับพี่


โดย: Sugarray วันที่: 14 มิถุนายน 2548 เวลา:15:04:01 น.  

 
เยี่ยมคะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 14 มิถุนายน 2548 เวลา:21:52:28 น.  

 
ซึ้งจังคิดได้ไว เนี่ย พี่จะบเอกคณิตมาหรือเปล่าคะ แต่ให้ข้อคิดได้มาก เพราะกำลังมีปัญหาเรื่องนี้พอดี เพราะบางทีก็แบ่งเวลาไม่ถูก


โดย: ... IP: 202.28.49.130 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:12:22:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

mam28
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ
รอยยิ้มและมิตรภาพบนโลก cyber
และโลกแห่งความเป็นจริง
สามารถค้นพบได้เสมอหากเรา
ช่วยเหลือและร่วมกันแบ่งปัน
ให้แก่กันและกัน





ขอขอบคุณบทเพลง

จาก

เพื่อนสมาชิกเวบพลังจิต





















Friends' blogs
[Add mam28's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.