พิศพักตร์พักตร์ผ่อง ~ ปรางเปรียบปรางทอง ~ ไรเกศคือกัน ~ พระกรรณนฤมล ~ กลกลีบบุษบัน ~ นาสาสบสรรพ์ ~ ปานขอไอยรา ~~ คางคือคางสีห์ ~ คอคือมฤคี ~ โอษฐ์แย้มวัจนา ~ แสงทนต์ดำขลับ ~ ยยับเกศา ~ คือนิลภุมรา ~ ประเสริฐเสี่ยมสาร ~~ คิ้วค้อมเกาทัณฑ์ ~ นัยน์เนตรเมียงมัน ~ ยิ่งตายองพาล ~ เอวองค์แน่งนวย ~ ระทวยเยาวมาลย์ ~ พระทรวงคือฐาน ~ ทิพยอันยรรยง ~~ กรคืองวงคช ~ นิ้วน้อยช้อยชด ~ นะแน่งนวยทรง ~ วรลักษณ์สบสรรพ์ ~ พิศถันคือบง ~ กชมาศผจง ~ ดวงมณฑาธาร *** กากีคำฉันท์ ***

No Blog
No Blog

ขออภัยค่ะ ไม่พบ Blog ใน Group นี้

 

เหลาชมจันทร์

Location :

[ดู Profile ทั้งหมด]


My FriendFlock
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

บนพระจันทร์เสี้ยว

วัยเยาว์...

ในกาลนั้น - ตรงวันขึ้นสิบห้าค่ำเดือนหก - พระจันทร์เสวยศกวิสาข์ฤกษ์ - เมืองแพร่เกริกเกรียงไกร -กำเนิดไซร้ดรุณี - ฉวีนวลผุดผ่อง - ผิวแก้มใสส่องเป็นยองใย - ปากพูดอ้อแอ้ไปบ่มีหยุด - บิดาผุดลุกผุดนั่ง - คอยนิ่งฟังเสียงเจื้อยแจ้ว - เจ้าดวงแก้วช่างจำนรรจ์ - จึงแต่งสรรค์ตั้งชื่อ - หนุงหนิงคือนามเจ้า - พ่อแม่เฝ้าตามใจ - บ่ให้เหลือบไรมาไต่ตอม - บ่มิยอมให้ยุงกัด - คอยโบกพัดเอาใจใส่ -จนเติบวัยเหมาะสมกาล - ส่งดวงมาลย์เข้าโรงเรียน -หัดขีดเขียน ก ไก่ - สอบชั้นได้ตามเกณฑ์ -เรียนเล่นไปอย่างสนุก - ซุกซนบ้างบางที - ถูกแม่ตีก็บ่เข็ด - ชอบตกเบ็ดวิดปลา - ทำบาปกรรมมาแต่เด็ก - สัตว์ตัวเล็กตัวน้อย –ถูกเจ้าคอยกลั่นแกล้ง- เรี่ยวแรงมีปีนป่าย -กับพวกเด็กชายทะโมน -โหนห้อยบนยอดไม้ -ช่างสุขใจนักแล...

วัยหนุ่มสาว...

ครั้นคืนวันผันผ่าน – เจ้าเอ็นทรานซ์เข้าสู่กรุง – ยุ่งทำแต่กิจกรรม – เดินทางย่ำแดนอิสาน – เยี่ยมหมู่บ้านห่างไกล – หนุ่มสาววัยค้นหา – ค่ายอาสาฤาคำตอบ? – ชมรมฯครอบความคิด – ปลูกฝังจิตรับใช้ประชา – อย่าหมิ่นชาวนา กรรมกร – คนพเนจรหมอนหมิ่น – คนหมดสิ้นยากไร้ – เรียนรู้ไว้ปัญหาสังคม – เพื่อเพาะบ่มจิตสำนึก - ให้ตรองตรึกอย่างเข้าใจ – มหาวิทยาลัยแห่งชีวิต – หน่วยกิตแม้บ่มี – ตีค่าเป็นเกรดก็บ่ได้ – แต่อิ่มใจยิ่งนัก – ปริญญารักปริญญาใจ – ก็ได้มากับเขาใบหนึ่ง แล...

วัยทำงาน...

ครั้นเรียนจบทำงาน – ขยันการงานบ่มีหน่าย – บ่ให้นายได้ระอา – โหมจนกายาโทรมทรุด – จึงหัดหยุดอู้งานบ้าง – ให้สรรพางค์ได้คลายผ่อน – ลาพักร้อนเต็มอัตรา – เงินเดือนออกช้ามีโวย – ร้องโอดโอยเมื่องานหนัก – เรี่ยวแรงชักถดถอย – แรงลดน้อยตามเงินเดือน – นายเรียกเตือนบ่มีหวั่น – ใจบ่ครั่นกายบ่คร้าม – นายตามงานรู้หลีกหลบ – บ่คิดประจบประแจง – แข้งขาใครก็บ่ขัด – งัดข้อแต่กับนาย – สบายอุรายิ่ง แล...

หลังเหลาเชี่ยนหมาก
[Add เหลาชมจันทร์'s blog to your weblog]