เมษายน 2556

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
18 เมษายน 2556
SF7 คนสำคัญ

คนสำคัญ .... ต่อให้จะมีใคร ๆ ผ่านเข้ามาในชีวิตอีกซักสิบสักร้อยคน...

คนพวกนั้นก็นับว่ายังสำคัญน้อยกว่าคนๆ นั้น...

คนที่ยืนข้างกันมานานหลายปี นับแต่เรารู้จักกัน เมื่อครั้งที่ความคิดและสิ่งที่ชอบของเราตรงกัน...


เคยมั้ยที่รู้สึกว่ามนุษย์ถูกสร้างมาเพื่อตามหาส่วนที่ขาด .....

ถ้าจะเทียบให้เข้าใจง่าย คงเปรียบตัวเราเป็นตัวต่อเลย์โก้ที่บริษัทสร้างมาให้มีขาไว้ต่อเข้ากับชิ้นส่วนต่างๆ ตามแต่ใจจะสร้างสรรค์ ...  


ใจคนเราก็คงเหมือนกัน....ถูกสร้างมาเพื่อตามหาส่วนที่จะมาเติมเต็มส่วนหนึ่งในชีวิตให้ออกมาดูสวยงามและมั่นคงเป็นที่ยอมรับจากคนที่มองเข้ามา 


ต้องยอมรับว่า มนุษย์ส่วนหนึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่มักให้ความสำคัญกับคนอื่นมากกว่าใจตัวเองส่วนสำคัญชิ้นนั้น ๆ ก็ต้องดูสวยงามให้สมกับที่คนจะมองและวิจารณ์ตามมา......  


.....ในชีวิตหนึ่งคงพยายามอย่างมากที่จะค้นหาส่วนที่ขาดหายไปเพื่อมาเติมเต็มในชีวิต

และเมื่อเราเจอชิ้นส่วนที่เรารู้สึกชอบ หรือถูกใจ...ก็ย่อมต้องทดลองประกอบและนำมาเป็นส่วนหนึ่งกับตัวกับใจเรา  

.....แล้วถ้ามันไม่ใช่ ทำให้เดินไม่สะดวกหรือติดขัดก็ต้องถอดแล้วลองมองหาชิ้นอื่นมาแทนที่ 

แต่ถ้าเมื่อไรที่เราเจอชิ้นส่วนสำคัญที่เข้ากันได้กับเรา......

ที่พอดีพอเหมาะกับชีวิตเราแล้ว ย่อมจะต้องถนอมส่วนนั้นให้ดีที่สุด 


เพราะเราย่อมรู้ดีว่าส่วนสำคัญนั้น ๆ ถ้าหายไปจากชีวิต หรือบุบสลายไปจะทำให้เราไม่มีความสุขและบางคนถึงกับอยู่ไม่ได้ถ้าขาดสิ่งสำคัญนั้นไป


แน่นอนว่าถ้าในเวลาต่อมา เราพบเจอสิ่งสวยๆ งาม ๆ ก็เป็นธรรมดาที่เราจะถอดสิ่งสำคัญที่รักออกเพื่อทดลองของใหม่ ๆ นำไปอวดและโชว์ให้ใคร ๆ อิจฉาเล่นว่าเรามีของเล่นชิ้นใหม่ ....

......

....

...

แต่เราจะไม่มีวันทิ้งสิ่งสำคัญที่เข้ากับเราได้พอดีไปอย่างแน่นอน....เพราะมันไม่ง่ายเลยที่ชีวิตเราจะหาสิ่งสำคัญนั้นเจอได้ง่ายๆ


มันไม่มีนิยามของความหมาย......ในเมื่อเราสองคนที่เปรียบตัวเองเป็นจิ๊กซอร์พลาสติกนั้น ได้ผ่านมาเจอกันได้ทดลองร่วมกันเดินไปข้างหน้าด้วยจุดยืนที่เป็นหนึ่งเดียว....

เราสองคนรู้ดีว่าเราทั้งสองเป็นตัวต่อที่เข้ากันได้ดี และเป็นส่วนสำคัญของกันและกัน 

......

...

..ถ้าเรายังคงความเป็นหนึ่งเดียวนี้ไว้....เราก็ยังเป็นคนสำคัญของกันและกันอยู่ดี 


 ไม่ว่าใครจะผ่านเข้ามาในชีวิตของผมและเขา   .....


คนที่ผ่านเข้ามาเหล่านั้นก็เปรียบเหมือนตัวต่อสีใหม่ ที่เราทดลองใส่เดินไปอวดเพื่อนข้างบ้านว่าวันนี้เรามีของเล่นใหม่ ให้ใครหลายคนอิจฉา หรือจะหมั่นไส้ก็อีกเรื่องหนึ่ง   


......แต่แล้วก็เท่านั้น......


เพราะถ้าถามว่าคนสำคัญสำหรับผมเป็นใคร...ก็ยังคงเป็นเขาคนเดิมคนที่มีหลาย ๆ อย่างคล้ายกัน ...


คนที่มองตาก็เข้าใจ...คนที่คลิกกันในหลาย ๆ เรื่อง......


แม้ใครหลายคนจะทนนิสัยแย่ ๆ ของผมไม่ได้ แต่เขาก็รับได้ 


“ไม่ใช่ทน แต่เป็นรับได้เพราะถ้าวันไหนเราใช้คำว่าทน วันหนึ่งเราจะทนไม่ได้”


....และก็เหมือนกันที่ใครหลายคนทนนิสัยเอาแต่ใจร้ายๆ ของเขาไม่ได้ แต่ผมก็รับได้ ..... 


จนในชีวิตนี้ผมยังนึกไม่ออกว่าเราจะเจอคนที่คล้ายกันและเข้ากันได้ขนาดนี้อีกหรือเปล่า ....


เขาไม่เคยเรียกร้องขอสิทธิ์ที่เป็นคนสำคัญ......


เราทั้งคู่ต่างใช้ชีวิตในสิ่งที่ตัวเองชอบ เรามีอิสระจะเลือกใคร ๆ อื่นเข้ามาเป็นสีสันของชีวิตแต่ใครเหล่านั้น จะไม่ใช่ทุกสิ่งเหมือนอย่างเรา .... 


เมื่อเราหันกลับมายังจุดที่เราต้องเดิน.....เราก็พร้อมจะวางของเล่นสีสวยลงแล้วก้าวไปกับเขาอย่างไม่ลังเล เพื่อความฝันและสิ่งที่รัก....ที่ทำให้เราสองคนมาเจอกัน


มีบ้างบางทีที่คิดจะนิยามความสัมพันธ์ของเราสองคน


แฟน...คงไม่ใช่      


เพื่อน....ก็ดูจะเกินเพื่อนในบางที 

......

....

..


ก็อย่างที่ว่ามันหาคำนิยามยากเกินไป .... จึงตัดสินใจล้มเลิกที่จะค้นหานิยามให้กับชีวิตเราสองคน 


แค่ผมรู้ว่า เขายังเป็นคนสำคัญของผมและผมก็ยังเป็นคนสำคัญของเขา


และเราจะยังคงรักษาระยะห่าง  


และให้ความสำคัญของเราให้คงอยู่ไปนาน ๆ เท่านั้นก็พอแล้ว


^_^




Create Date : 18 เมษายน 2556
Last Update : 18 เมษายน 2556 22:58:44 น.
Counter : 1199 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

lucky si
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



New Comments
MY VIP Friend