Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
11 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
... ของเก่า...ที่ไม่มีวันหมดอายุ ...

...

(1)
วันนี้นั่งขุดคุ้ยอดีตมาร่วมรับรู้ลมร้อนของกลางวันด้วยกัน....
ฉันรวบรวมหนังสือพิมพ์เก่า เพื่อนำไปขาย...
ฉันรวบรวมแฟ้ม press kit... หลายร้อยชุด
จากการทำงานมาหลายปี...

ถ้าไม่ได้แยกกระดาษ press release A4 สีขาวออกจากแฟ้ม
พอกองใหญ่ๆมันก็จะล้ม...

ฉันจึงแยกกระดาษขาวเหล่านั้น ออกมาจากแฟ้ม...
พอตั้งเป็นกองๆ ก็หนาแน่นดี
ส่วนแฟ้ม ก็กองๆรวมกันไว้ก่อน...

ปรากฏว่าหนังสือขายได้กิโลละ 5.50 บาท
กระดาษ A4 ที่ใช้แล้วขายได้กิโลละ 6.00 บาท
แต่ถ้ากองรวมๆไปเป็นแฟ้มๆ...
ไม่ว่าข้างในจะเป็นอะไร... เขารับซื้อกิโลละ 2.50 บาท...

คนรับซื้อของเก่าเขาบอกว่าแผ่น CD เก่าๆก็รับซื้อนะ...
ให้กิโลละ 20 บาท...
ขวดแก้ว ชวดพลาสติก กล่องกระดาษ
เศษเหล็ก อลูมิเนียม ทองแดง เขาก็รับซื้อ....

มีราคารับซื้อเปลี่ยนไปตามภาวะตลาดในขณะนั้น...
ดูไปก็ไม่ต่างจากตลาดค้าหุ้น ค้าทองคำ...
หรือตลาดค้าน้ำมัน และ commodity อื่นๆ...


(2)
เพียงแต่โครงสร้าง ของการรับซื้อของเก่าแถวบ้านของฉัน... แถวลันดั้นเนี่ยนะ...
มี "เจ้าใหญ่"เปิดร้านเป็นโกดังรับซื้อกันหลายเจ้า...
ไม่น่าจะต่างจากแถวๆอ่อนนุช...

เพราะแถวบ้านฉัน ก็มีที่พักขยะเป็นของตัวเองเหมือนกัน....
อิอิอ... ช่างน่าภูมิใจ...
...ภูมิใจในแง่ที่ เราก็มีส่วนเป็นผู้เสียสละ...
ในการรับขยะจากหลายๆพื้นที่...มาพักไว้...
รอการคัดแยก recycle และนำส่วนที่เหลือ...
ไปฝังกลบที่ใดสักที่หนึ่ง...

พอในวันที่ฝนไม่ตก ฟ้าไม่ร้อง ท้องฟ้าแจ่มใส... และปลอดภัยดีแล้ว...
ก็จะมีบางคน เอาสายไฟมาเผา... เพื่อนำทองแดงไปขาย...
ชาวบ้านแถบนั้น ก็จะได้ทั้งความอบอุ่นจากควันไฟ...
และควันพิษ จากการเผาพลาสติก ไปในลักษณะควบคู่...
"ถึงไม่ได้ซื้อ 1 ก็จะแถมให้ 1 เป็น two in one...."

ถ้าวันไหนโชคไม่เข้าข้าง ก็อาจจะมีลุกลามเลีย...
ไหม้ป่าหญ้าไปเป็นวงใหญ่โต...
เราก็จะครึกครื้นไม่ได้หลับได้นอนกัน...
เพราะรถดับเพลิงจะมาร่วมประชุมรอบกองไฟ...

เราก็ร้องเพลงสามัคคีชุมนุมกันไป...
คนเผาสายไฟก็จะวิ่งหลังไวๆ...ไปไหนแล้วไม่รู้...


(3)
อ่ะ...กลับมาที่ร้านรับซื้อของเก่า...
พอมีโกดังใหญ่โตมารับซื้อใกล้ๆจุดพักขยะ...
ก็จะมีซาเล้ง...ไปรับซื้อตามบ้าน....
เป็นหน่วยเคลื่อนที่ delivery fast services...
ปั่นไปรับซื้อตามหมู่บ้าน บ้านเล็กซอยน้อย...

บางราย อาจจะมีละเมิดจรรยาบรรณบ้าง...
ถึงเจ้าของยังไม่อยากขาย... เขาก็ไปช่วยเอามาขายให้...
มิเตอร์น้ำ ที่ทำจากทองเหลือง บางทีก็หายยกหมู่บ้านก็เคยได้ยินมาแล้ว...
ไม่รู้ว่าฝ่ายรปภ.เผลอนอนหลับจริงๆ หรือได้รับกี่เปอร์เซ็นต์...
หรือมีญาติพี่น้องทำธุรกิจนี้อยู่ก็ไม่รู้....

ทางผู้รับซื้อรายใหญ่ พอรู้ว่าบางชิ้นส่วนเป็นสมบัติของหลวง...
ก็มีบริการเสริมพิเศษ...
มีห้องพักสินค้าเฉพาะเหล่านี้... เหมือนห้องนิรภัยของธนาคาร...
ให้ตำรวจผู้ตามจับได้ลับสมองกันบ้างเล้กน้อยยย...

และพิเศษกว่านั้น มีหน่วยสนับสนุน...
ช่วยแปรสภาพ แปรรูปให้ ภายในไม่เกิน 24 ชั่วโมง...
กว่าเจ้าของบ้านจะตื่นขึ้นมา รู้ว่ามิเตอร์น้ำหายไป กว่าจะแจ้งตำรวจ...
กว่าตำรวจจะไปตามตรวจสอบ...
กลายเป็นก้อนทองเหลืองไปหมดแร้ววว...(อันนี้ฉันเดาเอาเอง...)


(4)
ในตลาดสินทรัพย์เก่าเหล่านี้ ฉันเห็นนักลงทุนรายย่อย...
พวกเขาถีบซาเล้ง ปั่นจักรยาน เข้าออกโกดังของโบรกเกอร์กันคึกคัก...
บ้างก็เอากล่องกระดาษเก่า ผูกมัดซ้อนท้ายจักรยานมา...
บ้างก็บรรทุกกระสอบบรรจุขวดน้ำพลาสติก กระป๋องเครื่องดื่ม...ฯลฯ...

บางส่วนก็ไปตระเวนเก็บสะสมมาเอง...
บางส่วนก็เป็นซับโบรกเกอร์ไปรับซื้อถึงบ้าน...

หุ้นตัวที่ราคาดีๆก็คงไม่หนีหุ้นกลุ่มโลหะ
บางทีก็ได้มาด้วยความเดือดร้อนของชาวบ้าน...
... เช่น ลักลอบตัดสายไฟ ลักลอบถอดมิเตอร์น้ำ...
โชคดีนะ ไม่ได้มาปีนบ้านขโมยเสาอากาศทีวี...
ด้วยข้อหาที่ดันทำมาจากอลูมิเนียม...อิอิอ....

ทีนี้มาถึงเรื่องของคุณลุงสองคน ที่ปั่นจักรยานมาด้วยกัน....
ฉันเห็นเขาไม่ถึงสองนาที...เพราะฉันรู้สึกว่าเขารีบร้อน...
(ไม่ต้องรีบก็ร้อนเหมือนกันวันนี้...แดดเปรี้ยงๆเรยยย....)
ที่เหลือฉันคิดต่อเอาเอง...


(5)
คุณลุงผมหงอกขาวกันทั้งคู่ ใส่แว่นตาหนาเตอะ...
ปั่นรถจักรยานยี่ห้อที่ ฉันเชื่อว่าตอนนี้ไม่มีร้านไหนเขาขายกันแล้ว...
ต่างมีกล่องกระดาษลูกฟูกกันมาคนละไม่กี่กล่อง ผูกท้ายรถจักรยานมา...
ฉันสงสัยว่า... "ทำไมคุณลุงมีของแค่นิดเดียวก็เอามาขาย?"...

พอนึกขึ้นได้...อ๋อ...ตลาดหุ้นมีรอบเช้า รอบบ่าย...
รอบเช้าปิดเที่ยงครึ่ง... รอบบ่ายปิดสี่โมงเย็น....


คุณลุงคงไม่ได้กลัวว่า ราคาของสินค้าที่นำมาขาย
จะผัวผวนเหมือนในตลาดหุ้นหรอกนะ...
เพราะราคาในตลาดทรัพย์สินเก่า หรือ Recycle Market นี้...
ไม่ได้ fluctuate ขนาดน้านนน....

ฉันไม่อยากคาดเดาว่า บ้านของคุณลุงทั้งสองคน...
และแหล่งที่ไปหาของมานั้น จะอยู่ใกล้ หรือไกลขนาดไหน...
เพราะไม่มีบริการให้ขายได้ผ่านระบบโทรศัพท์ หรือระบบอินเตอร์เน็ต...

ดูจากเม็ดเหงื่อบนใบหน้าที่ไม่ค่อยหนุ่ม และเสื้อที่ชุ่มเปียกโชก...
ก็พอจะสัมผัสคุณลุงได้ว่า...
"ไม่ได้อยากปั่นจักรยานมาหาโบรกเกอร์บ่อยๆหรอก"...


(6)
ดังนั้น จึงเหลือเหตุผลอันสมควรแก่การพิจารณา...
รวมถึงพยานจากภาวะแวดล้อมว่า...

"คุณลุงทั้งสอง มีความต้องการ รีบๆขาย รีบๆได้เงิน"...
ส่วนจะเอาเงินไปไหนนั้น... ฉันก็ไม่ได้ตามคุณลุงไปดู...

เพราะหลังจากตลาดปิดช่วงนั้น...ฉันหิวข้าวแล้ว...
และอากาศก็ร้อนเกินจะแหงนหน้าทักทายพระอาทิตย์....
ฉันจึงรีบเดินทางไปหาอาหารมื้อเที่ยง...กับโอเลี้ยงแก้วโตๆ... ให้ชุ่มฉ่ำชื่นใจ...

ในฐานะทนายฝ่ายคุณลุง ฉันเลยสรุปเอาเองว่า...
"คุณลุงอาจจะหิวมื้อเที่ยง"...
แต่ไม่รู้ว่าจะมีโอเลี้ยงรึ มีน้ำแข็งเปล่านะ....

ฉันอยากจะแนะนำคุณลุงให้พกขวดน้ำดื่มไว้...
เหมือนที่มีในจักรยานเสือภูเขา...
ฉันก็กลัวเดี๋ยวคุณลุงจะไม่จ้างให้เป็นทนายให้อีก...
เผลอๆ เดี๋ยวตาลายนึกเห็นฉันเป็นปี๊บ...
แล้วอยากโชว์พาว.... ฉันยังไม่อยากถูกเตะ อ่ะนะ...

ควรมิควรแล้วแต่ท่านเปา แห่งศาลเจ้าใครงง โปรดพิจารณา...
"อ่ะ... ท่านเปาก็ปิดศาลไปพักเที่ยงเหมือนกันนน...อิอิ..."

ความยังมีต่อไปว่า... มื้อเที่ยงวันนั้นช่างเป็นวันที่รีบเร่ง...
เพราะคุณลุงทั้งสองรู้ดีว่า...
เมื่อผ่านบ่ายคล้อยไป...
เวลาเย็นย่ำจะตามมาถึง...
มองหน้าชักชวนกัน...ส่งสายตาถึงอีกคนนึง...
รีบไปกันเถอะ... ึง... เนิ่นนานไปท่าจะไม่ดี...


(7)
ทั้งสองลุง จึงปั่นจักรยาน กันไปต่อ...
ล้อเล่นลม ชมถังขยะ บ้านโน้นบ้านนี้....
เก็บของเก่า ต่อไปเหมือน ที่ทำมาเนิ่นนานปี...
เดี๋ยวเย็นนี้ เลิกงานแล้ว จะได้มีข้าวกิน...

ในฐานะทนายขอกล่าวปิดคดีเป็นคำกลอนดังนี้นะ... ท่านเปา นะ...

"บางอาชีพมี "เกียริต์" แม้ดูต้อยต่ำ
หากลงลึก ล้ำไปมาก กว่าทรัพย์สิน
Recycle กอบกู้ดูแลทรัพย์แผ่นดิน
ให้พอใช้ ได้พอกิน ไปยาวนาน...

เพียงคงมั่นใน "จรรยาฯ" แห่งอาชีพ...
ไม่เร่งรีบ ไม่กอบโกย ไม่ล้างผลาญ
ไม่ฉ้อโกง เบียดเบียนเพื่อ รวยข้ามวัน
ได้แค่นั้น ฉันจะ "รัก" และ "ชื่นชม"

...



Create Date : 11 กันยายน 2550
Last Update : 11 กันยายน 2550 0:41:23 น. 3 comments
Counter : 331 Pageviews.

 


ทุกสิ่งล้วนมีคุณค่าในตัวเองเสมอ ...




โดย: ... ??? ... IP: 125.25.197.11 วันที่: 11 กันยายน 2550 เวลา:6:18:18 น.  

 




โดย: ... ??? ... IP: 125.25.197.11 วันที่: 11 กันยายน 2550 เวลา:6:26:33 น.  

 



ท่านทั้งหลายที่ได้เคยยิ่งใหญ่ด้วยยศศักดิ์อำนาจวาสนาและทรัพย์สมบัติในอดีตกาล จนเป็นถึงมหาจักรพรรดิ มีสมบัติที่สร้างสมมาด้วยเลือดและน้ำตาของผู้อื่นจนค่อนโลก แต่แล้วในที่สุดก็ต้องทิ้งต้องจากสิ่งเหล่านี้ไป แม้แต่เนื้อตัวร่างกายของท่านที่เคยยิ่งใหญ่ จนถึงกับเป็นผู้ที่ไม่อาจจะแตะต้องได้ แต่แล้วก็ต้องทอดทิ้งจมดินและทราย จนในที่สุดก็สลายไปจนหาไม่พบว่าเนื้อหนัง กระดูก ขน เล็บ ตับ ไต ไส้ กระเพาะของท่านอยู่ที่ตรงไหน คงเหลืออยู่แต่สิ่งที่เป็นดิน น้ำ ลม และไฟ ตามสภาพเดิมที่ก่อเกิดกำเนิดมาเป็นตัวของท่านเพียงชั่วคราวเท่านั้น แล้วตัวของเราท่านทั้งหลายก็เพียงเท่านี้ มิได้ยิ่งใหญ่เกินไปกว่าท่านในอดีต จะรอดพ้นจากสัจธรรมนี้ไปได้หรือ

เมื่อความเป็นจริงก็เห็นๆ กันอยู่เช่นนี้แล้ว เหตุใดเราท่านทั้งหลายจึงต้องพากันดิ้นรนขวนขวายสะสมสิ่งที่ในที่สุดก็จะต้องทิ้งจะต้องจากไป ซึ่งเท่ากันเป็นการทำลายวันเวลาอันมีค่าของพวกเราซึ่งก็คงมีไม่เกินคนละ ๑๐๐ ปี ให้ต้องโมฆะเสียเปล่าไปโดยหาสาระประโยชน์อันใดมิได้ เหตุใดไม่เร่งขวนขวายสร้างสมบุญบารมีที่เป็นอริยทรัพย์อันประเสริฐ ซึ่งจะติดตามตัวไปได้ในชาติหน้า แม้หากสิ่งเหล่านี้จะไม่มีจริง ดังที่พระพุทธองค์ได้ตรัสไว้ อย่างเลวพวกเราก็เพียงเสมอตัว มิได้ขาดทุนแต่อย่างใด หากสิ่งที่พระพุทธองค์ได้ตรัสสอนไว้มีจริง ดังที่ปราชญ์ในอดีตกาลยอมรับแล้ว เราท่านทั้งหลายไม่สร้างสมบุญและความดีไว้ สร้างสมแต่ความชั่วและบาปกรรมตามติดตัวไป เราท่านทั้งหลายมิขาดทุนหรือ เวลาในชีวิตของเราที่ควรจะได้ใช้ให้เป็นประโยชน์กลับต้องมาโมฆะเสียเปล่า ก็สมควรที่จะได้ชื่อว่าเป็น " โมฆบุรุษ " โดยแท้ ...





โดย: ... ??? ... IP: 125.25.197.11 วันที่: 11 กันยายน 2550 เวลา:6:44:14 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

loykratong
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]






ไม่มีอะไรขึ้นตลอด
ไม่มีอะไรลงตลอด
...ไม่มี the end of the world ...

Web Site Hit Counters

ราคาทองคำ
 

ราคาทองคำต่างประเทศ



Friends' blogs
[Add loykratong's blog to your web]
Links
 
MY VIP Friend


 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.