คุณอยากเป็นเพื่อนผมไหม

คุณอยากเป็นเพื่อนผมไหม ?
ที่ถามเพราะไม่แน่ใจ เนื่องจากผมอาจมีอะไรหลายอย่างที่คุณอาจรังเกียจ
บางครั้งผมเป็นคนเคร่งขรึม ขี้อาย และใจน้อย
เวลาที่ผมเกิดความกังวลกลัวความผิด ผมมักจะกลายเป็นคนอารมณ์เสีย
บางครั้งผมเป็นคนหวงข้าวของ ไม่ค่อยจะให้อะไรใครง่ายๆ
ผมเคยร้องไห้อยู่บ่อยๆ เพราะจริงๆ แล้วผมอ่อนไหวกว่าที่ใครจะคาดคิด

ถ้าบางครั้งผมจะแสดงให้คุณเห็นบ้างว่า ผมเองก็เป็นคนอ่อนโยนและอบอุ่น
พอที่จะอยู่ใกล้คุณได้ คุณจะเป็นเพื่อนผมไหม ? 

เพื่อนคือ คนที่อยู่เหนือคำมั่นสัญญาใดๆ
เพื่อนคือ คนที่รู้ซึ้งถึงความเป็นตัวผมจริงๆ แม้แต่สิ่งที่ผมเคยเก็บซ่อนไว้เป็นความลับ
เพื่อนคือ คนที่รู้ซึ้งถึงความขมขื่นในใจผมเวลาที่ผมต้องเอ่ยปากวิงวอนขอร้องใครๆ
เพื่อนคือ คนที่รู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดรวดร้าวของหัวใจยามที่ผมร้องไห้
เพื่อนคือ คนที่ไม่วิ่งหนีผมไป ยามเมื่อผมโดดเดี่ยวเดียวดายดุจหมากลางถนน

เพื่อนคือ คนที่จะปลอบใจผมด้วยเรื่องราวของความหลังที่งดงาม
คุณจะเป็นเพื่อนผมไหม ?

ผมรู้ว่ามีเหตุผลมากมายที่คุณไม่ควรเป็น
ผมอาจจริงจังกับชีวิตมากเกินไป ใจโลเล ทายใจลำบาก

บางทีผมก็เย็นชาดูห่างไกลไม่สนิทสนมกับใครง่ายๆ
บางทีผมก็มักคุยโอ่ โวยวายเหมือนเด็กๆ ที่เรียกร้องความสนใจ
บางทีผมก็งอน ตีโพยตีพายเพราะความโกรธ
แต่ถ้าเราได้เป็นเพื่อนกัน ผมสัญญาว่าจะทำให้คุณหัวเราะ ผมจะรักคุณ
ผมจะอยู่ใกล้คุณ ยามคุณเกิดความหวาดกลัว

เพื่อนคือ คนที่รู้สึกเสียใจเวลาที่ผมผลักไสไล่ส่งคุณไปพ้นๆ
เพื่อนคือ คนที่ทู่ซี้อยู่กับผมแม้ในวันที่ผมไม่มีอะไรเหลืออยู่อีกแล้ว
เพื่อนคือ คนที่ยังโทรศัพท์หาผมอยู่ แม้ในเวลาที่สังคมลืมชื่อผมไปแล้ว
เพื่อนคืน คนที่ยังปลอบโยนผมในเวลาที่ทุกคนที่ผมหวังพึ่งพาเร้นหนีหายไปหมดแล้ว
เพื่อนคือ คนที่ยังอยู่ในยามที่ผมไม่มีใครให้ความสนใจว่าผมจะทำหรือไม่ทำอะไร
เพื่อนคือ คนที่เหมือนเดิมทุกประการแม้ยามที่คุณค่าในตัวของผมหมดสิ้นลงแล้ว
คุณจะเป็นเพื่อนผมไหม ?



เคยคิดว่ามันเป็นเรื่องแปลกไหม ที่เราได้พบใครสักคนหนึ่ง
แล้วเราก็รู้สึกหลงรักคน ๆ นั้นเข้าให้เต็มเปา

คนที่เขามีชีวิตเป็นของเขา ซึ่งเราก็มีชีวิตเป็นของเรา
แต่เรากลับเอาชีวิตของเราไปผูกพันกับชีวิตของเขา

เขาจะเป็นสุข เป็นทุกข์ เราก็เป็นสุข เป็นทุกข์ไปกับเขาด้วย
แถมจะทุกข์มากกว่าเขาซะอีก

คนที่ไม่ใช่ญาติ แต่เราแคร์เขายิ่งกว่าญาติผู้ใหญ่บางคนด้วยซ้ำ
คนที่บางครั้งเรารู้สึกว่าเราตายแทนเขาได้ ทั้ง ๆ ที่ชีวิตเราก็มีแค่ชีวิตเดียว
คนที่บางครั้งเรารู้สึกว่าเราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา
ทั้ง ๆ ที่เขาก็ไม่ได้ทำมาหาเลี้ยงเรา

แล้วก็คน ๆ นี้อีกนั่นแหละ
ที่ทำให้เรานั่งคิดถึงเขาได้อย่างเป็นบ้าเป็นหลังทุกๆ สองนาที
ทั้ง ๆ ที่เราไม่เคยคิดถึงคุณพ่อ คุณแม่ของเราได้ถี่ยิบขนาดนี้

สำหรับผม ผมคิดว่ามันแปลก คนทั้งโลกมีตั้งเจ็ดพันกว่าล้านคน
ทำไมผมถึงได้มาเจอเขาคนนี้ อาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
เหมือน ๆ กับที่ใครสักคนได้มาเจอกัน แล้วก็คบกันเป็นเพื่อน

เรามาลองคิดกันดูเล่น ๆ ว่าชีวิตนี้ตั้งแต่เกิดมา
เราเจอคนมาแล้วกี่คน อาจจะเป็นสิบ ๆ ล้านคน

แล้วคนที่เราได้พบ ได้เจอ มีกี่คนที่เราเคยพูดคุยด้วย อาจจะมีเป็นล้านๆ
มีสักกี่คนที่เป็นเพื่อนเรา บางคนอาจจะเป็นร้อย บางคนอาจจะเป็นพัน
ขณะที่บางคนอาจจะมีแค่สิบ
หรือยิ่งกว่านั้นบางคนทั้งชีวิตอาจจะมีเพื่อนเพียงคนเดียว หรือไม่มีเลย ด้วยซ้ำ

แล้วในบรรดาเพื่อนนับสิบ ร้อย พันของเรา
มีกี่คนที่เราเรียกว่าเป็นเพื่อนสนิท จำนวนมันน้อยลงทุกที

อาจจะเหลือแค่หนึ่ง ซึ่งก็ไม่ใช่ของแปลก

แต่ถ้าใครมีเพื่อนสนิทเป็นสิบ ก็กลับเป็นของแปลกแล้ว
บางคนคิดว่าเขามีเป็นร้อย ถ้าเขาไม่หลงตัวเอง

เขาก็เป็นคนที่แปลกที่สุดในโลก

แล้วในบรรดาคนที่เราคิดว่าเป็นเพื่อนสนิทของเรา
มีกี่คนที่เรารู้สึกเหมือนกับที่ผมเกริ่นเอาไว้ในตอนแรก รับรองได้ว่าไม่มี

โลกทั้งใบมีคนเจ็ดพันกว่าล้านคน
ไม่มีเพื่อนคนไหนที่เราจะมีความรู้สึกแบบนี้เลย

ทีนี้เราจะกลับมาหาคน ๆ นี้ คนเดิมที่ทำให้หัวใจเราปั่นป่วน
เราเริ่มรู้สึกว่าเป็นเรื่องแปลกหรือยัง ที่เราได้มาพบมาเจอคนๆ นี้

หนึ่งในเจ็ดพันล้านคน แต่ยังมีเรื่องที่แปลกกว่า
ก็คน ๆ นี้อีกนั่นแหละ ที่ทำให้เรารู้สึกมีความสุขที่ได้ดูแลเขา
โดยที่เขาจะเต็มใจให้ดูแลหรือเปล่าก็ไม่สน

คนที่ทำให้เราต้องทำอะไรต่ออะไรตั้งหลายอย่าง
ที่เราไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต

ทั้ง ๆ ที่เขาก็ไม่ได้มาเรียกร้องให้เราทำ
คนที่ทำให้เราเปลี่ยนแปลงตัวเองได้
อย่างที่ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน
ทั้ง ๆ ที่เขาก็ไม่ได้ขอร้องสักนิด

และที่แปลกที่สุดเรากลับรู้สึกเจ็บปวด
ถ้าคนๆ นี้ ขอเป็นเพียง “เพื่อน” ที่ดีที่สุดของเรา



สำหรับผม ผมได้พบกับ คน ๆ นี้แล้ว
ผมดีใจที่ได้ดูแลเขา ดีใจที่ได้ทำเพื่อเขา
ดีใจที่ผมเปลี่ยนแปลงตัวเองได้อย่างไม่น่าเชื่อ

สิ่งที่ดีที่สุดก็คือ เพราะเขาคนนี้
ที่ทำให้ผมพยายามทำความดี เป็นคนดี
ทั้ง ๆ ที่เขาก็ไม่เคยขอร้องให้ผมทำอะไรเลย

สำหรับผม ผมดีใจที่ผมได้พบกับเขาคนนี้
ดีใจที่ได้ยืนดูเขามีชีวิตที่มีความสุข
โดยที่ผมไม่สนใจว่าเราไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน

ประเด็นของเรื่องนี้ ก็ไม่มีอะไร เพียงแต่ผมอยากจะบอกว่า
ถ้าวันหนึ่งเราได้พบกับคน ๆ นี้ของเรา
คนที่เป็นหนึ่งในเจ็ดพันล้านคน สำหรับเรา
เราก็ควรจะดูแล คน ๆ นี้ของเราให้ดีที่สุด
ไม่ทำให้เขาต้องรู้สึกเสียใจ

เพราะนั่นคือสิ่งที่วิเศษที่สุด
หรืออย่างน้อยก็เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องมานึกเสียใจภายหลัง

ว่าเราไม่น่าทำร้ายจิตใจของเขาเลย แล้วการที่เราได้รักเขา
แม้ว่าบางครั้งจะทำให้เราเป็นทุกข์ เสียใจแทบเป็นแทบตาย
แต่ถ้าเราตัดความเห็นแก่ตัวของคุณทิ้ง ไม่คิดเพียงแต่จะครอบครอง
เรานึกถึงความรักที่เรามีให้เขา เราได้รู้สึกว่าวันนี้เรารักเขาจังเลย

เราจะชอบความรู้สึกนี้อย่างไม่น่าเชื่อ
แม้ว่าการรักเพื่อที่จะรักเพียงอย่างเดียว จะเป็นสิ่งที่ทรมานที่สุดสิ่งหนึ่ง
แต่เมื่อใดก็ตามที่เราทำได้อย่างสนิทใจ
เรารู้สึกว่าความสุขของการเป็นผู้ได้รัก ยิ่งกว่าความสุขของการถูกรัก
เราก็จะเป็นคนที่โชคดีที่สุด
แล้วเราก็จะรู้สึกว่าเรามีความสุขมากที่สุดในชีวิต




Create Date : 25 มิถุนายน 2555
Last Update : 25 มิถุนายน 2555 23:15:56 น.
Counter : 1360 Pageviews.

1 comments
  
ผมเช่ือเร่ืองบุญและกรรมท่ีได้ทำร่วมกันมา ไม่ว่าเราจะต่างพ่อต่างแม่ต่างภาษาต่างชนชาติ เม่ือเวลามาถึงยังงัยก็ต้องมาคู่กัน แล้วเม่ือคู่กันแล้วก็ควรท่ีทะนุทะนอมให้ความรักซ่ึงกันและกันให้มากท่ีสุดให้มากโอกาสท่ีสุด เพราะอย่างน้อยความทรงท่ีดีๆท่ีเกิดขึ้นผมเช่ือว่ามันจะเป็นความทรงท่ีไม่มีวันลืม จะรักคุณและเป็นคู่ชีวิตกับคุณไปตลอด
โดย: Unnimateunn IP: 115.67.225.177 วันที่: 10 กันยายน 2555 เวลา:19:30:26 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Loving Blue
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



มิถุนายน 2555

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30