ต้นไม้แห่งมิตรภาพ


หากมีใครสักคน ถามผมว่า... 
จะให้ผมรอคอยใครบางคน... ที่อาจจะเป็นไปไม่ได้ 
ผมจะรอได้นานแค่ไหน... อาจเป็น 1 ปี... 2 ปี... 5 ปี หรือตลอดชีวิต 

คำตอบของผมคือ... “ผมรอได้...ตลอดชีวิต”
ผมเชื่อว่า...มีผู้คนอีกหลายคน เลือกที่จะตอบแบบเดียวกับผม 
ถ้าการรอคอยนั้น คือ...ใครสักคน ผู้เป็น “เพื่อนร่วมชีวิต” 

ถ้าคุณกำลังรอคอยใครสักคนเหมือนผม...จงรอต่อไป 
แต่ควรทำให้เวลา ของการรอคอยนั้น...เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข 
ใช้เวลากับความรักที่มีอยู่ในใจ...ให้มีความสุขที่สุด 

บางครั้งชีวิต...ก็ยากเกินกว่า ที่จะมีคำอธิบาย 
คนเราอาจจะมีเหตุผล...ในการใช้ชีวิตที่แตกต่างกัน 
การจากกัน...ไม่ได้หมายความถึงการเลิกรักกัน 

ถ้าวันนี้...คุณยังไม่เจอใครคนนั้น 
แต่จงเชื่อมั่นว่า...สักวันหนึ่ง คุณคงได้พบกัน 
และให้บอกกับตัวเองว่า...แท้จริงความรักอยู่กับเราเสมอ 

อยู่กับความรักให้เป็น...ด้วยการเข้าใจความรัก 
แล้วเราจะมีความสุข...กับการได้รักกับใครสักคน
หรือมีความรักเก็บไว้...เพื่อมอบให้ใครสักคน 
คนที่ทำให้เรารู้สึกยินดีที่จะรอคอยเขา...ตลอดชีวิต





วันเวลาที่ผ่านมา...ในชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต 
ผู้คนมากมายได้ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา 
บางคนผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป
แต่บางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น
จากคนแปลกหน้า...กลายเป็นคนรู้จัก
คนคุ้นเคย...ล่วงเลยไปถึงกลายเป็นความผูกพัน 

เวลาเปลี่ยนแปลง...สถานการณ์ย่อมเปลี่ยนไป 
สถานภาพทางความรู้สึกของคนเรา
ก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย 
บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า 
ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จัก...คนคุ้นเคย
หรือคนรักกันไว้ได้อย่างคงที่

บางคนเปลี่ยนจากคนแปลกหน้ากลายเป็นคนคุ้นเคย
จากคนคุ้นเคย...กลายมาเป็น...คนรักกัน
ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงจนสัมผัสได้ 
และเมื่อนั้น เรื่องราวดี ๆ ที่สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น 

แต่ในทางกลับกัน
ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา 
จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก 
กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป

แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่ 
แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ
ผมเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา 
พอๆ กับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก 

ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้ 
และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึก
ในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน
เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 

1 ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100
ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้ 
และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน 
เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว
เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ

กับคนบางคน...เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก 
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง 
กับคนบางคน...เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ 
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป
แต่กลับบางคนเรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่ 
ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด

เคยรู้สึกใช่ไหมว่า... 
ขณะที่เราเดินเข้าหา...บางคนกลับกำลังเดินหนี 
กับบางคนเรากำลังเดินหนี...แต่เขากลับเดินตาม
กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง
ไม่ต้องใกล้มาก...แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน

ขณะที่บางคนวิ่งตาม 
ล้มลุกคลุกคลานและเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า 
และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี 
โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน 

อะไรก็เกิดขึ้นได้...กับความรู้สึกคน 
เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม 
พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น 
บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บนความห่าง ห่างจนลับตา 
ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน

ไม่เคยรับรู้ว่า 
ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน 
แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น 
ไม่ต้องห่างไป แต่ เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้
ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ 

การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก 
แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน
บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต
ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม 
ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ๆ ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม 
ปล่อยทุกอย่าง...ให้เป็นหน้าที่ของเวลา 
ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง 
ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย 
ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปาฏิหาริย์ 

เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา 
ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป
เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า 
ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี

ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง 
เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดีๆ
ไปเพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน 
เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน 
เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า
การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี..เสียอีก

แล้วคุณ ๆ เล่า เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง 
ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม
เคยรู้สึกไหมว่า บางที ความห่างไกล กับ ระยะห่างของความรู้สึก 
กลับเป็นตัวแปรผกผันกัน 
เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ ๆ 
หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล 
เคยคิดกันบ้างไหมว่า...
ระหว่างคนพยายามเดินหนี คนที่พยายามเดินตาม 
และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม
คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน
อาจเป็นเพราะ .. โลกกว้างเกินไป 
หรือไม่ .. หัวใจเราแคบเกิน

วันนี้...ชีวิตของผมได้พบกับคน คนนั้นแล้ว
คนที่ผมรู้สึก...อยากเปลี่ยนสถานะระหว่างเรา
จากคนแปลกหน้า...กลายเป็นคนรู้จัก
ผมอยากลดระยะห่างจากคนรู้จัก...ให้กลายเป็นคนคุ้นเคย
จากคนคุ้นเคย...กลายมาเป็น... “เพื่อนร่วมชีวิต”

“ต้นไม้แห่งมิตรภาพ” ของเราได้เริ่มงอกงามขึ้นแล้ว

ในชีวิตคนเราเคยมีเพื่อนมากมาย แต่จะมีสักกี่คน
ที่เป็นมากกว่าเพื่อนเหล่านั้น ...
“เพื่อนร่วมชีวิต” ที่ร่วมทั้งทุกข์และสุขด้วยกัน





เคยมีใครถามคุณไหมว่า... ความรักคืออะไร ?
ผมคิดว่าวันนี้ผมมีคำตอบให้คุณแล้วล่ะ
คำที่ใช้แทนคำว่า "ความรัก" ได้ดีที่สุด
น่าจะเป็นคำว่า "ใส่ใจ" 

หากคุณคิดที่จะบอกรัก
หรือรู้สึกว่าตัวเองเริ่มที่จะรักใครสักคน
ลองถามตัวเองดูว่า
คุณใส่ใจเขามากน้อยแค่ไหน? 

ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความเอาใจ
หากคนรักของคุณจำได้ขึ้นใจว่า
คุณเคยพูดว่าอยากได้อะไร
แล้วเขาหาซื้อของชิ้นนั้นให้
ไม่ใช่สักแต่ว่าซื้อซื้อซื้อของเยอะแยะมากมาย เพื่อเอาใจ 

นั่นแหละถึงเรียกว่า ความใส่ใจ
ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความหึงหวง
หากคนรักของคุณโทรหาคุณทุกคืน
ถามว่ากลับถึงบ้านหรือยัง
เพียงเพราะเค้าเป็นห่วง
ไม่ต้องการให้คุณได้รับอันตรายในยามดึก
ไม่ใช่กลัวว่าคุณจะไปกับคนอื่น
นั่นแหละเรียกว่า...ความใส่ใจ 

ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความมีน้ำใจอย่างเดียว
หากแต่มีความถนอมน้ำใจด้วย
หากคนรักของคุณทำอะไรเพื่อคุณสักอย่างด้วยความตั้งใจ
แต่คุณกลับไม่ชอบมัน
คิดไตร่ตรองให้ดีก่อนที่จะพูดอะไรออกไป
ใส่ใจในความรู้สึกของเขาด้วย 

หากคุณทะเลาะกับคนรัก
แต่แล้ววันรุ่งขึ้น
คนรักของคุณยังโทรมา
แสดงความเป็นห่วงในเรื่องต่างๆ เหมือนทุกๆวัน
ทั้งๆ ที่ยังไม่หายโกรธ
นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ 

หากคนรักของคุณยอมสละเวลาทำบางสิ่ง
เอาไว้ทีหลัง เพียงเพื่อช่วยทำในสิ่งที่คุณขอ
นั่นแหละเรียกว่า ความใส่ใจ
คนเราบางครั้งก็ต้องการมีใครสักคนคอยใส่ใจเราบ้าง 

หากคุณต้องเดินทางไกล
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณโทรมาถามว่า "ถึงหรือยัง"
"ปลอดภัยดีไหม" หรือ "เหนื่อยไหม" 

หากคุณต้องปฏิบัติภารกิจสำคัญ
ไม่ว่าจะเรื่องงาน หรือเรื่องเรียน
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณจำได้
และโทรมาบอกว่า "โชคดีนะ"
"ผมจะคอยเป็นกำลังใจให้" 

หากคุณต้องขับรถคนเดียว
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณโทรมาบอกว่า "ขับรถดีๆนะ"
หากคุณป่วยเป็นไข้ ไม่สบาย
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณโทรมาเตือนให้คุณกินยา
และพักผ่อนมากๆ 

ความใส่ใจ กับ ความเกรงใจ คล้ายกันในหลายๆด้าน
คุณอาจคิดว่า ยิ่งคบกันสนิทสนมกันมากเท่าไหร่
ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจกันให้มากเหมือนคนที่เพิ่งเริ่มรู้จักกัน
แต่ผมกลับไม่คิดอย่างนั้น
ยิ่งสนิทกันมากเท่าไหร่..ต้องยิ่งเกรงใจซึ่งกันและกัน 

ความเกรงใจเป็นสิ่งดี
และเป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์อันยั่งยืน
คุณเห็นไหมล่ะว่า
ไม่ยากเลยที่จะแสดงความใส่ใจต่อใครซักคน
เพียงแต่วันนี้...คุณใส่ใจคนรักของคุณแล้วหรือยัง ?




Create Date : 24 มิถุนายน 2555
Last Update : 24 มิถุนายน 2555 11:41:22 น.
Counter : 1194 Pageviews.

4 comments
  
ดีใจกับต้นไม้ที่กำลังเติบโต ต้นไม้ต้นนี้คงได้รับความใส่ใจเป็นอย่างดีนะครับ คงมีต้นไม้ที่กำลังต้องการความใส่ใจของเจ้าของอยู่หลายต้น ช่วยกันดูแลต้นไม้เหล่านั้นให้แข็งแรงเป็นร่มเงาตราบนานเท่านานนะครับ
โดย: 24 IP: 125.24.79.211 วันที่: 24 มิถุนายน 2555 เวลา:11:52:02 น.
  
อิจฉาจังนะคะ
ขอให้ทุกๆวัน ของคุณเป็นวันที่ดีดี นะคะ
ขวัญ เอง อยากปลูกต้นไม้ อยากรดน้ำ พรวนดิน ให้ เค้าโต
แต่ มันจะมีหรอ ค่ะ ต้นไม้ของขวัญ
โดย: kwan_3023 วันที่: 24 มิถุนายน 2555 เวลา:13:24:32 น.
  
ไม่รู้จะเม้นไรดี เพราะคนที่มีความคิดเชิงบวกแบบนี้น้อยคนนักที่จะเจอครับ ในชีวิตผมนะ ทั้งที่รอบๆตัวมีแต่พวกตักตวงความรักเพิ่มตัวเองทั้งนั้น เพราะคิดว่ามันจะนำความสุขมาให้ ขอให้ดูแลต้นไม้จนเติบใหญ่ เป้นต้นไม้ที่งดงามนะครับ
โดย: ลาเต้ IP: 171.4.240.66 วันที่: 25 มิถุนายน 2555 เวลา:19:28:11 น.
  
ขออนุญาติ coppy นะครับ แบบว่าชอบ
โดย: abacus IP: 171.98.8.151 วันที่: 7 เมษายน 2557 เวลา:10:54:10 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Loving Blue
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



มิถุนายน 2555

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
29
30
 
24 มิถุนายน 2555