"ที่ว่างของงานเขียน..เล็กๆแต่อบอุ่น [Love&Warmth]"
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
18 ตุลาคม 2549
 
All Blogs
 
ปาย...เมืองแห่งฝัน



ปาย...เมืองแห่งฝัน

คนธรรมดา




เช้าวันศุกร์กลางเดือนตุลาคม ท่ามกลางเม็ดฝนที่ตกพรำมาตั้งแต่เมื่อดึกคืนวาน ทำให้การจราจรบนถนนในวันนี้ดูจะแน่นขนัดยิ่งกว่าเดิม โดยเฉพาะภายในรถเมล์ที่เหล่ามนุษย์เงินเดือนใช้บริการแย่งชิงที่นั่งบนรถยิ่งกว่าเล่นเกมเก้าอี้ดนตรี


น้อย หนุ่มหน้ามนคนหนองบัว ชายหนุ่มที่เดินทางเข้ามาทำงานด้านวิศวะช่างกล ในกรุงเทพเมืองหลวงที่ใครๆ ก็ว่าเป็นเมืองศิวิไลซ์ได้ 2 ปีแล้ว และยังคงใช้บริการรถเมล์ไปทำงานเฉกเช่นทุกวัน แต่ในวันนี้ดูเหมือนเขาจะต้องหงุดหงิดแต่เช้า เพราะความแออัดจากผู้คน และความอบอ้าวจากความชื้นของสภาพอากาศ ซึ่งเป็นสภาพที่เค้าไม่นิยมชมชอบมากนัก และเหมือนกับทุกครั้งที่เขารู้สึกว่าเมืองคอนกรีตที่มีผู้คนไร้ชีวิตจิตใจเหล่านี้ เริ่มเน่าเหม็นและน่าเบื่อขึ้นทุกวัน

“บอกว่าอย่าขอหมอลำ.....บอกว่าอย่าขอหมอลำ” เสียงโทรศัพท์รุ่นเก่าของเขาดังขึ้น ซึ่งน้อยรู้ดีว่ารถติดแต่เช้าอย่างนี้จะทำให้เขาไปทำงานสายเป็นครั้งที่ 3 ในรอบเดือน


“ครับ...บอส”
“อยู่ไหนแล้วสุริยา...รู้ไหมว่ากี่โมง...ลูกค้าใกล้จะมาแล้วนะ” บอสเจ้าอารมณ์เริ่มโวยวาย
“โธ่บอส...ฝนตกรถติดมากเลยครับ...แต่อีกไม่นานคงถึงแล้วครับ”
“ไม่ต้องมาแล้ว...ฉันจะให้ครรชิตทำแทนนาย...”
“แต่นั้นมันโปรเจกใหญ่ที่ผมทำมาทั้งปีนะครับบอส”
“แต่วันนี้มันเป็นของครรชิตแล้ววะ...เอาเป็นว่าเพื่อบริษัทละกัน...แค่นี้นะลูกค้ามาแล้ว”

หลังจบการสนทนา น้อยรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบดิ่งลงสู่ความมืดที่ไร้แสงสว่าง งานที่เขาทุ่มเททั้งกายและใจมาทั้งปี กำลังจะเป็นผลงานชิ้นใหญ่ของคนอื่น น้อยตัดสินใจไม่กลับไปบริษัทและพอกันทีกับเมืองห่วยๆ แห่งนี้ ทันใดเขาก็ก้าวลงจากรถ กลับบ้านและเก็บเสื้อผ้าใส่เป้เพื่อไปให้ไกลจากเมืองแห่งนี้ให้มากที่สุด


“ไปไหนครับ” เสียงของเจ้าหน้าที่ขายตั๋วสถานีเอกมัยส่งเสียงเรียกชายหนุ่มที่กำลังเหม่อลอย
“เออ......ไป........เอ่อ....” แม้จะไม่อยากอยู่กรุงเทพฯ แต่เขาก็ไม่อยากกลับบ้านที่หนองบัวลำพู เพราะรู้ดีว่าพ่อแม่จะต้องเสียใจกับการกระทำของเขา
“ 800 บาท....เอาตั๋ว”
“อ้าว...อะไรพี่” น้อยงง
“ก็บอกปายไง...เร็วๆ คนข้างหลังรออยู่”
“...ครับ” น้อยหยิบตั๋วมาโดยที่เขายังไม่รู้เลยว่าปายอยู่ส่วนไหนของประเทศไทย แต่อีกใจน้อยก็คิดว่าดีเหมือนกันที่ให้โชคชะตาพาร่างอันบอบช้ำของเขาไปพักฟื้นที่ไหนสักแห่ง

ตลอดทั้งคืนบนรถโดยสารปรับอากาศชั้น 1 น้อยได้แต่คิดว่าชีวิตข้างหน้าจะทำอย่างไรดี กลับไปบริษัทสู้เพื่อฝันอีกครั้ง หรือเก็บทุกสิ่งทุกอย่างกลับบ้านนอกเพื่อทำนาทำไร่ตามที่พ่อแม่ปรารถนา ท่ามกลางความคิดต่างๆ นานาที่เข้ามาในสมอง ความมืดและความเงียบสงบภายในรถได้นำเขาสู่ภวังค์ในค่ำคืนนี้

“น้องๆ....ตื่นถึงแล้ว” พนักงานหนุ่มส่งเสียงปลุกน้อยผู้โดยสารรายสุดท้ายที่ยังไม่ลงจากรถ
“ถึงไหนแล้วพี่” หนุ่มน้อยยังคงเหน็ดเหนื่อยและไม่รู้ว่าปลายทางของตัวเองอยู่แห่งหนใด
“อำเภอปายไง...จังหวัดแม่ฮ่องสอน...เป็นคนซื้อตั๋วเองไม่ใช่เหรอ”
“อ้อ...ครับ” น้อยรีบลงจากรถเพื่อจะได้ไม่พูดคุยกับพนักงานรถมากนัก


เมื่อลงมาจากรถเขาพบว่าตัวเองอยู่ในเมืองที่มีภูเขาล้อมรอบ เมฆหมอกสีขาวนวลลอยอ้อยอิ่งไปตามหุบเขา ทุ่งหญ้าและทุ่งข้าวส่งกลิ่นไอดินที่เขาไม่เคยได้สัมผัสมานาน บรรยากาศโดยรอบดูอบอุ่นผู้คนเป็นมิตร และมีชีวิตชีวาแตกต่างจากภาพที่เคยพบในเมืองใหญ่ๆ ซึ่งหากเปรียบเป็นภาพเขียน เมืองปายก็เป็นภาพเขียนที่งดงามมากภาพหนึ่งที่สวยเกินคำบรรยาย

“มีที่พักรึยังหนุ่ม” ลุงท่าทางใจดีคนหนึ่งเดินเข้ามาถามชายหนุ่มที่ยังไม่ตื่นจากภวังค์
“ยังเลยครับ...ว่าจะหาอยู่พอดี” น้อยรู้ดีว่าควรหาที่พักเอนกายเสียก่อนเป็นอันดับแรก
“ไปพักเกสต์เฮ้าส์ลุงไหมราคาไม่แพงหรอกหลานชาย 500 บาทต่อคืนรวมอาหารเช้า”
“อืม....โอเคเลยลุง...อยู่ที่ไหนละ”
“ริมแม่น้ำปาย เย็นสบายไม่ต้องห่วง บรรยากาศดีกว่า รีสอร์ตราคาแพงตั้งเยอะ เอ้า.......ขึ้นรถเครื่องลุงเลย”

น้อยขึ้นรถมอเตอร์ไซค์รุ่นเก่ารวม 10 ปีไปแบบไม่ขัดขืน ตลอดทางน้อยยังคงหลงใหลในบรรยากาศและรักเมืองแห่งนี้เข้าให้แล้ว นับเป็นครั้งแรกในรอบหลายๆ เดือนที่เขามีความสุขในขณะนั่งอยู่บนพาหนะสักอย่างหนึ่ง


“มาจากกรุงเทพหรือหนุ่ม...ชื่ออะไรละ”
น้อยครับ...มาจากกรุงเทพ...แล้วลุงชื่ออะไรครับ”
“เรียกลุงคำก็ได้...มาเที่ยวเหรอ”
“เอ่อ...................” น้อยตอบคำถามลุงคำไม่ถูกเพราะ ในใจเขาเองยังไม่รู้ว่าเขามาที่นี่เพราะอะไรกันแน่
“ตอบไม่ถูกอย่างนี้แสดงว่ามีปัญหาอะไรมาแน่ๆ”
“ทำไมลุงถึงทราบละครับ” น้อยเริ่มพูดคุย
“ก็คนส่วนใหญ่ที่มาที่นี่มักจะมีหนีปัญหามากันทั้งนั้น......น้อยหลงรักเมืองนี้รึเปล่า”
“ชอบครับ.....เหมือนเมืองในฝันเลยลุง”
“นั่นสิ.......ใครๆ ที่มาเยือนต่างก็คิดกันอย่างนี้ ต่างพากันหลงเสน่ห์ของเมืองปาย และต่างพากันนำความฝันของตัวเองมาทิ้งไว้ที่นี่ และดูสิ่งที่พวกคนต่างถิ่นทำสิ กว้านซื้อที่ดินไร่นาของชาวบ้านท้องถิ่น สร้างรีสอร์ตที่พักหรูหรา ทำลายหน้าดิน ป่าไม้ วิถีชีวิตชาวเขา และประเพณีที่สืบทอดกันมานับร้อยปี ให้หายไปกับสายหมอกในช่วงเวลาไม่กี่ปีเท่านั้น ส่วนชาวบ้านเองหากมีจิตใจที่เข็มแข็งรักษาสิ่งที่บรรพบุรุษทิ้งเอาไว้ เมืองปายจะยังน่าอยู่กว่านี้เยอะ ในวันนี้ที่หลานเห็นเป็นเพียงหน้ากากเท่านั้นเอง”

สิ่งที่ลุงคำเล่าทำให้น้อยนั่งเงียบไปพักใหญ่ เขาได้แต่คิดว่าไม่แน่เมืองปายอาจจะเหมือนกรุงเทพฯ ก็เป็นได้ เพียงแต่ผู้คนที่เข้ามาแสวงหาความฝันแตกต่างกันเท่านั้นเอง

“เอาละ........ถึงแล้วเกสต์เฮ้าส์ของลุง”
“สวยน่าอยู่ดีครับลุง” น้อยนั่งลงในกระท่อมหลังเล็กริมแม่น้ำด้วยความสบายใจยิ่งนัก ที่นี่คงจะทำให้เขาพักฟื้นร่างกายจิตใจและคิดเรื่องราวต่างๆ ได้ดีขึ้นแน่ๆ


เสียงสายน้ำที่ไหลพลิ้วไปตามทางดิน ภาพทุ่งหญ้าสีเขียวขจีพัดไหวไปตามกระแสลม ทำให้น้อยคิดถึงบรรยากาศทุ่งนาที่หนองบัวบ้านเกิดยิ่งนัก เขาจำได้ดีว่าตอนเด็กๆ พ่อแม่จะพาเขาไปนา เพื่อเก็บเกี่ยวข้าวยามถึงฤดูเก็บข้าวทุกครั้ง น้อยได้แต่คิดว่ากี่ปีมาแล้วที่เขาไม่ได้เจอหน้าพ่อและแม่ และผืนนาที่ว่างเปล่าตอนนี้จะเป็นอย่างไร

….ทันทีทันใดน้อยเก็บกระเป๋าขึ้นมาและวิ่งออกตามหาลุงคำ

“อ้าว....จะไปไหนละ” ลุงคำส่งเสียงเรียก
“ผมต้องไปแล้ว ผมเจอความฝันที่หล่นหายไปของผมกลับคืนมาแล้ว ขอบคุณลุงคำมากครับที่ทำให้ผมเลือกเส้นทางชีวิตต่อจากนี้ได้”

ลุงคำตบลงที่บ่าหลานชายเบาๆ พร้อมส่งรอยยิ้มที่สวยงามที่สุดกลับไปเป็นคำตอบ



Create Date : 18 ตุลาคม 2549
Last Update : 18 ตุลาคม 2549 16:17:50 น. 23 comments
Counter : 340 Pageviews.

 
อ่านแล้วรู้สึกว่า ต้องไปตามหาฝันที่ปายบ้างซะแล้ว

เคยไปแต่แม่ฮ่องสอนไม่เคยไปปายเลย สงสัยต้องให้คุณโอมพาเที่ยวซะแล้ว อิอิ

ขอบคุณที่นำเรื่องดีๆ มาให้อ่านนะคะ เหมาะสำหรับปลายฝนต้นหนาวแบบนี้จริงๆ


โดย: blue mint (blue mint ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:16:52:57 น.  

 
ขอไปตามหาฝันที่ ปาย ด้วยอีกคนนึง ถึงแม้ว่าบางฝันนั้นอาจจะไม่เป็นจริงก็ตาม

*แต่บรรยายมา ก็ทำให้อยากไปขึ้นมาเลย ยังไงเขียนเรื่องราวส่งมาอีกนะ

**เปิดหมวดใหม่
1. งานเขียน จากคนทางบ้าน ที่มีปู่ชาญวิทย์ ได้ส่งเรื่องมาบ้างแล้ว ใครเขียนเรื่องสั้นแล้วอยากแสดงผลงานก็ส่งมาได้ครับที่ golffythekid@hotmail.com

2. คำประทับใจ คำซึ้ง หรือข้อคิดต่างๆ (สนับสนุนโดยลุงรัน เจ้าเก่า ที่เพิ่งจะโดนคนธรรมดาแทงข้างหลังมา ในคอมเม้นเรื่องที่แล้ว


โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:18:28:21 น.  

 
อยากไปเที่ยว อ.ปาย เหมือนกัน.........


โดย: Link_conner55 (Link_conner55 ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:19:27:17 น.  

 
แหม เนื้อหอมจังนะ คุณโอม

พ่อเทพบุตรจุติลงมาเกิด


โดย: รัน IP: 124.121.195.251 วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:19:39:57 น.  

 
โอ้วๆ พ่อหนุ่ม"คนธรรมดา" มันชักจะไม่ธรรมดาขึ้นทุกวันแล้ว.....ว
....อิ่มเอิบ... อบอุ่น... ซะ...ระวังสาวๆ หลงใหลเข้าล่ะ


โดย: มด X IP: 58.8.22.231 วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:20:03:55 น.  

 
มาจีบเจ้าของบล๊อค...

ว่าแต่หัวใจว่างหรือป่าว

ถ้าว่าง จะไม่จีบ

แต่ถ้าหัวใจไม่ว่าง... ก็จะจีบ ฮี่ๆๆๆ


โดย: TsuTaYa วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:20:39:12 น.  

 
เป็นอีกที่ของความใฝ่ฝัน
อยากไปมาก ๆ เลยค่ะ


โดย: แร่ใยหิน วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:20:46:23 น.  

 
เฮ้ย ! กอล์ฟ โว้ย กอล์ฟ
อย่าให้เสียมาถึงอาจารย์รันนะโว้ย
ไสยศาสตร์มนตร์ดำอะไรต่อมิอะไรที่เคยสอนๆไว้นะ
ควักออกเอามาใช้ให้หมด


โดย: รัน IP: 124.121.195.251 วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:20:46:46 น.  

 
เข้ามาสอดแนม คนที่จะแย้งหัวใจแยมไป
นู๋ซึ ถ้ากิ๊กกอล์ฟ มาแซงอันดับแยมละก้อ แยมไม่ยอมน๊า...

หรือว่า แยมยกตำแหน่งกิ๊กอันดับที่ 6 ให้คุณกอล์ฟเลยดีมั้ย

คุณกอล์ฟ :
คุณจะยอมรับเป็นกิ๊กกับแยมหรือไม่ ไม่ว่าจะทุกข์ หรือว่าจะสุข เราก็จะมีกันตลอดไปหรือไม่

Answer ..................................




โดย: YaM_NoT วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:21:12:34 น.  

 
ตาสาวๆจากบล๊อคเรา มาสร้างสีสันให้บล็อคนายเพิ่มแล้ว(ไม่มีค่านายหน้ามั่งหรอ )

อยากไปเที่ยวปายเหมือนกัน วางแผนไว้ว่าประมาณเดือนธันวาคมนี้จะไป ถ้าไม่มีเพื่อนไปก็ไปมันคนเดียวนี่แหล่ะ(ไปปายกันป่าวน้อง biue mint จะได้หาเรื่องมาอัพบล็อคตัวเองบ้าง อิอิ)

** อืมที่เอกมัยนี่มีรถไปปายต่อเดียวถึงได้ด้วยหรอ

ไม่ใช่ไปต้องไปต่อรถที่บขส. เชียงใหม่แล้ว นั่งรถต่อไปอีกทอดนึงหรือป่าวเอ่ย พอดีหาข้อมูลเที่ยวอยู่ ไม่รู้เลยว่ามีรถออกจากเอกมัยด้วย


โดย: aus_aus วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:22:30:51 น.  

 
อิอิ...ขอค่านายหน้ามาเยี่ยมบล๊อคเป็น

จุ๊บ!!! งาม ๆ หนึ่งครั้งด้วยค่ะ คุณกอล์ฟ อิอิ


โดย: TsuTaYa วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:22:45:43 น.  

 
อยากไปเหมือนกันเห็นในหนังเรื่องนึงวิวสวยดีมาก เจอกันนะค่ะลุงคำรอหนูด้วย


โดย: ยัย 1 บ๊องส์ซ่าส์ (Nueng_Zaa ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:23:43:27 น.  

 
ขอบคุณหลายๆคนที่แวะมาเยี่ยมเยียนที่นี่นะครับ ตอนนี้เจ้าของเรื่องนี้ไปทำงานต่างจังหวัดกลับมาสิ้นเดือนพร้อมกับเรื่องราวใหม่ ยังไงก็ติดตามกันต่อไปนะครับ


โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:14:52:12 น.  

 
น่าไปดีนะครับที่นี่ อย่างว่าล่ะครับ
ผู้คนเห็นความงามของธรรมชาติ แต่ไม่เคยเห็นคุณค่าในตัวมันเลย นับวันจะมีแต่เสื่อมโทรมลง


โดย: นิสิต IP: 222.123.118.217 วันที่: 20 ตุลาคม 2549 เวลา:0:23:23 น.  

 
ลุงดำ นี่ มีจิงๆเปล่าอ่ะ

แกคงนึกเจ็บใจนะ "อดเลย 500 บาทกู"


โดย: หมาหงอย IP: 124.157.174.107 วันที่: 20 ตุลาคม 2549 เวลา:20:38:22 น.  

 
กิ๊กอ๊อดจะไปปายกับน้อง biue mint
แล้วแยมล่ะ...

งั้นแยมไปกับคุณกอล์ฟก็ได้

ไปมั้ยคุณกอล์ฟ เด่วแยมพ่วงนู๋ซึไปด้วย ไปกันสามคนน๊า


โดย: YaM_NoT วันที่: 20 ตุลาคม 2549 เวลา:23:46:48 น.  

 
ไปด้วยกันหมดนี่เลยดีกว่ากิ๊กแยม....
น้อง blue mint นี่ก้อเพื่อนรุ่นเดียวกันที่มหาลัยเหมือนกันจ้า


โดย: aus_aus วันที่: 21 ตุลาคม 2549 เวลา:13:04:38 น.  

 
สองคนนี้จะไปท่าจะไปกันจริงๆ แฮะ ผมเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่าจะสวยอย่างที่ในเรื่องนี้บรรยายหรือเปล่า สงสัยเรื่องสถานที่เที่ยวธรรมชาติจะเป็นที่สนใจหลายๆ คน ยังไงเจ้าของเรื่องเขียนแนวนี้มาอีกเยอะๆ นะครับ


โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) วันที่: 21 ตุลาคม 2549 เวลา:14:32:42 น.  

 
อ่ะ จริงอ่ะกิ๊กอ๊อด.. ถ้าโกหก แยมลดตำแหน่งความเป็นกิ๊กนัมเบอร์วันจริงๆด้วย



เห็นเพื่อนที่เคยไปปายมา บอกว่าโรแมนติกมากเลยค่ะ ไปหน้าหนาวด้วย อิจฉาจัง


โดย: YaM_NoT วันที่: 21 ตุลาคม 2549 เวลา:22:17:45 น.  

 
หวานนี้เจอกันนะแยม
ไปหาที่โรแมนติกคุยกัน อิอิ


โดย: aus_aus วันที่: 24 ตุลาคม 2549 เวลา:0:04:08 น.  

 
ปัจจุบันนี้มีสายการบิน sga จากเชียงใหม่-ปาย สะดวกขึ้นแล้วครับ โดยเริ่มจากกรุงเทพด้วยสายการบินนกแอร์ลงที่เชียงใหม่ จากนั้นต่อเครื่องบินเล็กอีกต่อ จากกรุงเทพเพียง 3 ชั่วโมงเท่านั้น ถึงปายสบาย


โดย: คนธรรมดา IP: 58.9.100.43 วันที่: 29 ตุลาคม 2549 เวลา:10:48:16 น.  

 
อันนี้ไอ้โอมเขียนเหรอฟ่ะ

แล้วนี่มันอะไรก๊านนนนนนนนนนน

เม้นกานเองเลยโน๊ะ


โดย: สุดหล่อแห่งนิเทศฯ IP: 58.9.59.11 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2549 เวลา:17:27:18 น.  

 
ดีเนอะ สนุกดี เขียนมาอีกละ


โดย: แจะ IP: 203.146.192.157 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2549 เวลา:17:30:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ChronoCross
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]










Friends' blogs
[Add ChronoCross's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.