"ที่ว่างของงานเขียน..เล็กๆแต่อบอุ่น [Love&Warmth]"
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
13 มีนาคม 2550
 
All Blogs
 
เพียงแค่...โลกคนละใบ



เพียงแค่...โลกคนละใบ [Tale of Love]
( เรื่องเล่า..ความรัก - บทสัมภาษณ์พิเศษ )



เจ้ากอล์ฟ




Fri 17 Feb 07 - 05:10 pm
“ แหม จะมาหลอกถามเรื่องความรักของผมเหรอ ให้คุยถึงเรื่องนี้มันเขิน ๆ ยังไงไม่รู้สิ ผมก็ไม่ใช่พวกดาราดัง พูดไปก็ไม่มีใครอยากจะสนใจ แต่ก็นะ...ถ้าจะคุยก็โอเค อายุผมก็ไม่น้อยแล้ว จะให้ร่ายยาวตั้งกะสมัยอนุบาลเห็นทีจะไม่ไหว เอาเป็นว่าอยากรู้อะไรก็ถามมาละกัน “




Fri 17 Feb 07 - 06:15 pm
“ ผมชอบเธอแล้วทำไมไม่จีบหรือเข้าไปคุยน่ะเหรอ เฮ้อ...มันเป็นเรื่องน่าเศร้าน่ะ ผมไม่กล้าจริงๆ แล้วอีกอย่างผมอยู่วารสาร ส่วนเธอน่ะวิทยุโทรทัศน์โอกาสที่จะเจอกันมีน้อยมาก แต่แล้วมีวันหนึ่งต้อมเพื่อนสนิทผมเขาพูดออกมากลางวงเพื่อนฝูงว่าเขาจะจีบน้ำผึ้ง ผมรู้สึกเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง เพราะต้อมก็เป็นเพื่อนผมคนหนึ่งเหมือนกัน ซึ่งต่อมาเขาและเธอก็เป็นแฟนกัน ระหว่างนั้น ในช่วงวัยเรียนเราสามคนและเพื่อน ๆ ในกลุ่มก็ได้ไปเที่ยวตามที่ต่าง ๆ บางครั้งก็นั่งร้านเหล้า บางทีก็ไปเที่ยวทะเลตามต่างจังหวัด มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมจดจำได้เป็นพิเศษ เราในกลุ่มไปเที่ยวทะเลกัน แล้วเกิดมีอุบัติเหตุเล็กน้อยเกิดขึ้นกับเพื่อนคนหนึ่ง เราทั้งหมดจึงแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกพาเพื่อนไปโรงพยาบาล ส่วนที่เหลือดูแลข้าวของอยู่ที่บ้านพัก “



Fri 17 Feb 07 - 10:20 pm
“ ต้อมน่ะเหรอ คืนนั้นผมก็ไม่รู้หรอกว่าต้อมอยู่ที่ไหน แต่คาดว่าอาจพาเพื่อนไปโรงพยาบาล หรือไม่ก็เมานอนสลบอยู่ในบ้านพัก ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ต้อมกับน้ำผึ้งก็ยังคงเป็นแฟนกัน ผมจึงเริ่มรู้สึกว่า โลกแคบๆ ที่ผมอยู่ กับโลกสีชมพูอันสดใสของเธอมันช่างแตกต่าง และห่างไกลกันเหลือเกิน จวบจนถึงเวลาที่เราต้องแยกย้ายจากกัน ต่างคนต่างมีเส้นทางชีวิตที่ต้องก้าวไป ผมไม่ได้เจอต้อมอีกเลย และผมก็คิดถึง....คิดถึงนางฟ้าอยู่เสมอมา แต่ก็ไม่รู้ว่าเธอบินไปอยู่ ณ ที่แห่งใด จนมาเมื่อสามปีก่อน หลังจากที่ผมบวชเรียนได้ 4 เดือน พอสึกออกมาผมก็ได้รับข่าวว่าต้อมและน้ำผึ้งได้เลิกกันแล้ว ด้วยเหตุที่ต้อมถูกพ่อแม่จับคลุมถุงชนกับสาวแถวบ้าน ผมประหลาดใจมาก เพราะผมเองก็ไม่อยากให้น้ำผึ้งต้องเสียใจ ผมจึงสอบถามเพื่อนสนิทคนหนึ่ง เพื่อถามความเป็นมาต่าง ๆ ในระหว่างที่ผมอยู่ในโลกส่วนตัวมาหลายปี “

Sat 18 Feb 07 - 00:35 am
“ ขอดื่มน้ำหน่อยนะ คอชักเริ่มแห้งละ อ้าว..เอาล่ะถึงไหนละ อืม....ผมได้เบอร์โทรของน้ำผึ้งมา ซึ่งนับเป็นครั้งแรกเลยล่ะที่ผมได้คุยกับเธอ แต่ผมก็ไม่ได้ถามเรื่องของต้อม เพราะผมสัญญากับตัวเองว่า จะไม่เอ่ยถามถึงความรักที่ผิดหวังของเธอเด็ดขาด

ช่วงนั้นผมได้เปิดร้านเล็ก ๆ เกี่ยวกับสิ่งพิมพ์ที่ชานเมือง เราสองคนคุยผ่านทาง msn และโทรศัพท์ แต่ก็ไม่บ่อยนัก นาน ๆ ครั้งเธอจะทักทายผมมา ส่วนผมน่ะเหรอ ไม่กล้าทักเธอหรอก กลัวเธอยุ่งอยู่กับงาน และจะพาลรำคาญผมซะเปล่า ๆ ตั้งแต่นั้นมาผมก็ได้แต่แอบห่วงใย แอบคิดถึงขนาดที่ว่าเก็บเอาไปนอนฝันถึงเป็นตุเป็นตะ และมันไม่ใช่ฝันแค่ครั้งสองครั้งเสียด้วยสิ มันมากจนผมก็นับไม่ไหวเหมือนกัน เวลาผ่านไปไวมาก จนมาวันนึงผมรู้สึกถึงความเปลี่ยนไปบางอย่าง และมันก็อย่างที่ผมคิดไว้จริง ๆ นางฟ้าของผมได้พบรักครั้งใหม่กับชายหนุ่มในที่ทำงานเดียวกัน เธอกลับสู่โลกสีชมพูที่โปรยปรายด้วยกลีบกุหลาบ ส่วนผมเดินเข้าสู่โลกส่วนตัวใบเล็ก ๆ เก่า ๆ ที่เงียบเหงาอีกครั้ง “


Sat 18 Feb 07 - 01:27 am
"จากวันที่น้ำผึ้งมีคนรักใหม่ เราไม่เคยได้คุยกันอีกเลย แต่ผมยังเจอเธอ แต่ก็เป็นแค่นามแฝงใน msn บางครั้งเธอจะเอารูปตัวเองมาใส่ไว้ที่จอแสดงภาพ ผมได้แต่เอาเม้าท์คลิก และแอบดู แอบมองอยู่อย่างนั้น เธอยังคงเป็นนางฟ้าคนเดิม... ผมเริ่มทำงานอย่างที่เคยฝันเอาไว้มานาน ผมเขียนเรื่องสั้นขึ้นมาหลายเรื่อง แต่ก็ไม่เคยได้เขียนถึงนางฟ้าที่แสนดีเลยสักครั้ง จนกระทั่งคุณมาถามผมนี่ล่ะ ผมจึงมีโอกาสได้เล่าออกไป “

Sat 18 Feb 07 - 02:13 am
“ ปีใหม่ที่ผ่านมาผมอยู่ที่ไหนเหรอ ใช่สินะคืนข้ามปีในวันนั้น มีเหตุระเบิดทั่วกรุง ตอนนั้นผมอยู่ในงานเลี้ยงที่บ้านเพื่อน พอได้รับข่าวว่ามีการวางระเบิด ผมนึกถึงคนสองคนขึ้นมาทันที คนแรกที่ผมโทรไปหาคือ ครอบครัว พวกเขาไปเที่ยวต่างจังหวัด ผมก็โทรไปบอกข่าวเหตุการณ์ร้ายให้พ่อ และแม่ทราบ หลังจากที่วางสายแล้ว ผมเลื่อนหาเบอร์ของน้ำผึ้งทันที ตรู้ดดด....ไม่มีคนรับ เอาล่ะสิทีนี้ผมก็คิดมากเป็นการใหญ่ พลางคิดว่าเธอต้องออกไปเที่ยวกับเพื่อน หรือกับแฟนแน่ ๆ ตายล่ะ!! ถ้าเกิดนางฟ้าผมไปเที่ยวในจุดที่มีระเบิดล่ะจะทำยังไง ผมนั่งลงกับพื้นในมือกำโทรศัพท์ไว้แน่น นี่ถ้าน้ำผึ้งเป็นอะไรไปผมจะทำอย่างไร แค่นี้ผมยังดูแลเธอไม่ได้เลย ภาพวันเก่า ๆ ของเธอมันลอยวนเวียนในหัวผมเต็มไปหมด สักพักใหญ่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เบอร์นั้นแปลกมาก ใช่แล้วน้ำผึ้งนั่นเอง เธออยู่บ้านที่ต่างจังหวัด เชื่อไหมว่าพอผมได้ยินดังนั้น มันทำให้ผมลืมเรื่องระเบิดกลางกรุงไปเลย “




Sat 18 Feb 07 - 05:30 am
“ คุณจะถามใช่ไหมล่ะ ว่าไอ้ตี๋คนนั้นเป็นใคร เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่สุดท้ายเราสามคนนั่งกินข้าวที่ร้านข้าวต้ม โดยที่ไม่มีหนุ่มตี๋หน้ามนคนนั้นอยู่ด้วย จนกระทั่งขากลับผมขออาสาไปส่งน้ำผึ้ง ระหว่างที่อยู่บนรถ ผมแอบมองหน้าเธอยามที่เธอหลับ จิตใจของผมมันรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ผมอยากหยุดเวลานี้เอาไว้เหลือเกิน ไม่ว่าจะวันไหนหรือวันใด เธอยังคงเป็นเธอ ฉันก็ยังเป็นฉัน แม้ว่าเส้นขนานสองเส้นไม่มีทางมาบรรจบกัน แต่มันก็จะคอยอยู่เคียงข้างและดูแลกันและกัน...ตลอดไป “




* ชื่อ ตัวละคร และเรื่องสั้นนี้ ถูกแต่งขึ้นมาใหม่ มิได้อ้างอิงถึงผู้ใด


Create Date : 13 มีนาคม 2550
Last Update : 13 มีนาคม 2550 1:32:10 น. 27 comments
Counter : 674 Pageviews.

 

โคตรเศร้าเลยอะ คุณกอล์ฟ ตรงประโยคนี้นะ
....จากวันที่น้ำผึ้งมีคนรักใหม่ เราไม่เคยได้คุยกันอีกเลย แต่ผมยังเจอเธอ แต่ก็เป็นแค่นามแฝงใน msn บางครั้งเธอจะเอารูปตัวเองมาใส่ไว้ที่จอแสดงภาพ ผมได้แต่เอาเม้าท์คลิก และแอบดู แอบมองอยู่อย่างนั้น ...

ลูกพี่รัน มันไม่ได้เรื่อง มันช่วยอะไรลูกน้องอะไรไม่ได้ ฮือ ฮือ


โดย: รัน IP: 124.121.186.8 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:1:51:19 น.  

 
May I add this story in my fav. ?

So I like it alot


โดย: Nuke On Mars (NukeSkywalker ) วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:1:53:28 น.  

 
ยินดีมากเลยครับ คุณNuke On Mars แวะมาที่นี่บ่อยๆนะครับ เล็กๆแต่อบอุ่นเสมอ....

*จากใจจริง

**ที่ลืมไม่ได้ ขอบคุณ Rin สาวจุฬาฯ ที่ตั้งชื่อเรื่องเป็นภาษาอังกฤษให้ ขอบคุณมากครับ


โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:2:22:36 น.  

 
ส่งใจช่วยด้วยเพลงนี้แล้วกันนะคะ
"ถ้าหากรักนี้ ไม่บอกไม่พูดไม่กล่าว
แล้วเค้าจะรู้ว่ารักหรือเปล่า อาจจะไม่แน่ใจ "

แต่จริงๆนึกถึงเพลงนี้
"แค่ขอ เป็นคนห่วงใย ได้รักไกลๆคิดถึงไกลๆเท่านั้น
ไม่คิดจะไปยืนแทนเขาคนนั้น ได้แต่ฝัน ฉันขอแค่นั้นก็พอใจ"

:)


โดย: ..ยัยตัวยุ่ง.. IP: 203.150.4.138 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:9:40:07 น.  

 
เคยไม่กล้าเหมือนกันค่ะ สุดท้ายก็มานั่งเสียดาย+เสียใจทีหลังทุกที

อิจฉาน้ำผึ้งนะนี่


โดย: nunan IP: 58.8.86.187 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:9:53:35 น.  

 

เพียงเรา...ยอมรับวันใหม่ๆ

เพียงเรา...ยอมรับวันเก่าๆ ให้ผ่านไป

**************

* ชื่อ ตัวละคร และเรื่องสั้นนี้ ถูกแต่งขึ้นมาใหม่ มิได้อ้างอิงถึงผู้ใด

แต่...มันคือเรื่องจริงอยู่ดี คริ คริ


โดย: น้องเจ้าค่ะ (blue mint ) วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:10:39:46 น.  

 
แวะมาอ่านเรื่องของลุงรันด้วยนะแต่เม๊นไม่ได้ เธอยังคงเป็นเธอ ฉันก็ยังเป็นฉัน แม้ว่าเส้นขนานสองเส้นไม่มีทางมาบรรจบกัน แต่มันก็จะคอยอยู่เคียงข้างและดูแลกันและกัน...ตลอดไป ขอให้ทุกคนมีสุขภาพกายและใจที่ดีนะคะ


โดย: wind IP: 58.147.66.78 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:14:56:19 น.  

 

เป็นกำลังใจให้กอล์ฟนะ เอมเชื่อว่าผู้ชายที่น่ารักแบบกอล์ฟจะต้องสมหวังในเรื่องความรักสักวันนึง เพียงแต่ตอนนี้มันอาจจะยังไม่ถึงเวลาแค่นั้นเอง สู้ๆ จ่ะ

" จงทำงานเหมือนกับว่าเราไม่ต้องการเงินทอง จงรักราวกับว่าเราไม่เคยเจ็บ จงเต้น ( ร่าเริง ) ราวกับว่าไม่มีใครจ้องมองอยู่ "

Đon't ©rч`


โดย: 。` Єmч ´。 IP: 124.120.39.21 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:16:26:04 น.  

 
น่าเศร้านะครับ ทั้งๆที่เจอกัน แต่คุณก็น่าจะบอกความในใจออกไปบ้างนะครับ


โดย: sak (psak28 ) วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:16:48:23 น.  

 
โฮะๆ
เหมือนเรื่องจิงจัง มีภาค 2 รึเปล่า


โดย: หมาหงอย IP: 124.157.169.211 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:18:25:14 น.  

 
ก้อดีนะค่ะ
แต่...ถึงจะบอกว่า
* ชื่อ ตัวละคร และเรื่องสั้นนี้ ถูกแต่งขึ้นมาใหม่ มิได้อ้างอิงถึงผู้ใด
แต่มันก้อเป็ฯเรื่องจริงอยู่ดี
แต่ก็ดีไปอย่าง มันทำให้พี่เข้าถึงตัวละครมากขึ้น
เนื้อเรื่องของพี่น่าติดตามดีนะค่ะ
แต่น่าจะลองส่งไปดูนะค่ะเพื่นจะได้
สู้ๆนะค่ะจะเข้ามาอ่านบ่อยๆค่ะ


โดย: N o f IP: 203.209.118.71 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:18:28:53 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ เข้ามาส่งความคิดถึงนะจ้า ชอบเพลงนี้จัง


โดย: opleee วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:20:45:29 น.  

 
กอลฟ์โครตเศร้าเลยว่ะ เอาใจช่วยเเพื่อนเสมอ
ว่าแต่เรื่องที่เล่ามาเนี่ยเหมือนเราเคยอยู่ในบางเหตุการณ์เลยเนอะ


โดย: บอลเอง IP: 58.9.124.47 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:21:59:09 น.  

 
*ขอบคุณทุกคนมากเลยที่มาเยี่ยม และแวะให้กำลังใจ....

*เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับผู้ใดเลย เป็นตัวละครที่ถูกแต่ง

ขึ้น อาจจะมีเหตุการณ์จริงบ้าง เพื่อให้เติมเต็มความฝัน

ของตัวเอกในเรื่องให้สมบูรณ์.....

*ไม่มีภาคสองหรือภาคต่อไปทั้งนั้น.....

*ขอบคุณเอมมี่มากเลยที่มาให้กำลังใจ
1. จงทำงานเหมือนกับว่าเราไม่ต้องการเงินทอง
2. จงรักราวกับว่าเราไม่เคยเจ็บ
3. จงเต้น ( ร่าเริง ) ราวกับว่าไม่มีใครจ้องมองอยู่

3 ข้อนี้มีข้อสุดท้ายทำไม่ได้เพียงข้อเดียว
................................................................
....ไม่อยากเห็นภาพใดแม้แต่ท้องฟ้า อยากจะพักดวงตาลงชั่วกาล

จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์ จะหลับฝันไม่ขอตื่นขึ้นมา

....คงจะมีเพียงลมหายใจรวยริน เอนกายบนดินยอมรับความแพ้พ่าย

ปีกของฉันมันหนัก บินต่อไม่ไหว จะขอพักกายชั่วกาล......

อยากให้ติดตามผลงานกันต่อไป...ขอบคุณมากครับ


โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:1:46:30 น.  

 
ผมเพื่อนบักกายนะคับ

อ่านแล้วเจ๋งดีอะ


โดย: Charles IP: 58.9.76.200 วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:13:31:50 น.  

 
ท่าทางจะเป็นความรักที่อยู่ในความทรงจำที่ดี ๆ ใช่ไหมครับ

อิอิ



โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:16:27:23 น.  

 
สนุกดีค่ะ
อยากรุ้จักว่าตอนจบของเรื่องจะเป็นยังไง


โดย: I am SeRaPh วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:18:18:33 น.  

 
ความรักเป็นสิ่งที่น่าจดจำเสมอค่ะ
ไม่ว่าจะเป็นความรักในรูปแบบไหนก็ตาม
เขียนได้น่าติดตามมากเลยค่ะ อ่านแล้วรู้สึกได้ถึงตัวละครจริงๆ


โดย: น้ำ (ข้าวพอง ) วันที่: 15 มีนาคม 2550 เวลา:21:51:12 น.  

 
สนุกๆ ขำๆ ดีนะ ตอนจบของเรื่องผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นอย่างไร เอาเป็นว่าอยากให้เป็นแบบไหนก็คงเป็นแบบนั้นล่ะ


โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:11:08:26 น.  

 
กลับมาทันอ่านเรื่องราวใหม่ๆ ตั้ง 2 เรื่องพอดี


โดย: คนธรรมดา IP: 125.25.82.146 วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:16:02:03 น.  

 
แวะมาอ่านครับพี่รัน.

ต้นเอง


โดย: ต้น (วันสบายๆ ) วันที่: 17 มีนาคม 2550 เวลา:13:53:32 น.  

 
ขอบใจมากต้น


โดย: รัน IP: 124.121.192.174 วันที่: 17 มีนาคม 2550 เวลา:15:53:26 น.  

 
ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่แท้จิงของผู้เขียน จะรู้สึกอย่างที่เขียนหรือเปล่าเนอะ (เหตุการณ์คุ้นๆ)


โดย: เพื่อนเก่า G กะ P IP: 203.156.43.219 วันที่: 17 มีนาคม 2550 เวลา:15:59:54 น.  

 
แวะมาเยี่ยม แวะมาอ่านนะครับ

ผมกลับมาแล้วครับ หลังจากหายหน้าไป 4 วัน ผมหนีไปเที่ยวทะเลมาครับ ไปเที่ยวที่เกาะนางยวนมา 4 วันนะ ตั้งแต่วันพฤหัส ถึงวันอาทิตย์ เพิ่งกลับมาถึงกรุงเทพฯ เมื่อคืนนี้เองครับ

ว่าจะไปเก็บมุข อัพเดตสมองให้ปลอดโปร่ง ว่าจะเขียนเรื่องที่ไปเที่ยวเกาะนางยวน แบบเป็นประสบการณ์ท่องเที่ยวให้เพื่อน ๆ อ่าน

แต่ว่าผมยังเอารูปลงในบล๊อคไม่เป็นเลยครับ ยังไม่ได้ศึกษาวิธีทำสักกะทีนะ

เอาเป็นว่าช่วงนี้อ่านเรื่องตลกไปก่อนนะครับ เพราะช่วงนี้เน้นแต่เขียนนะ ไม่ค่อยได้เน้นแต่งบล็อคเท่าไหร่ครับ

อิอิ



โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 19 มีนาคม 2550 เวลา:15:44:19 น.  

 
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมนะครับ

**ใครที่ชอบเรื่องสั้นแนวตลก เชิญไปที่บลอค อาคุงกล่องได้...ของเขาฮาจริงๆ


โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:9:05:19 น.  

 
เศร้าว่ะ งั้นน่าจะสู้ต่อนะเราว่า อิจฉาๆ


เรื่องรักไม่มีใคร แทนใครได้อยู่แล้ว


โดย: airiko... IP: 58.136.48.192 วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:23:55:00 น.  

 
โห รักแท้ยังมีอยู่จิงๆ นะเนี่ย น่าฉงฉาน ทำมัยไม่บอกเขาไปหล่ะค่ะ


โดย: molly IP: 203.146.82.217 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:45:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ChronoCross
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]










Friends' blogs
[Add ChronoCross's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.