Somebody's me... Nobody's know.. You are what you thinks.. and.. I am who i am.. Whatever will be, will be..
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2558
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
9 พฤศจิกายน 2558
 
All Blogs
 
ร่างนางรำ : อรุโณชา (พิมพ์คำ)

ร่างนางรำ

อรุโณชา


พิมพ์ครั้งที่ 1 / พิมพ์คำสำนักพิมพ์

จำนวน 309 หน้า / ราคา 210 .-



โปรยปกหลัง


“ทุกคนล้วนทำเพื่อรัก เพราะรักเพียงเท่านั้น”

เพราะรักจึงอยากครอบครอง นั่นคือเหตุผลง่ายๆกับทุกสิ่งที่ตามมา

เมื่อ สัตยา ผู้ตกยากหลงรัก รอมเปญนางรำแห่งกัมพูชา

ตัวเขากลับไม่มีอะไรควรค่าเธอผู้เลื่องชื่อ 

ชายหนุ่มหมายกลับเมืองไทยเพื่อสร้างตัวให้สมรัก

แต่โชคชะตาพลิกผันเมื่อ ศศิประภา ผู้เพียบพร้อม 

วางแผนแยบยลกำจัดนางรำและลูกน้อยเพื่อให้ได้เคียงคู่เขา

ครั้นจะสมหวังปราโมทย์ญาติผู้พี่กลับนำหนังมนุษย์มาให้สัตยาวาดภาพ

ก่อเกิดร่างรอมเปญผู้เคืองแค้นเพราะคิดว่าสัตยาสั่งฆ่าตน 

ผีสาวทำให้เขาหลงมนตร์เสน่ห์

แต่เธอกลับหวั่นไหวไปด้วย แม้สัตยารักฝังใจแต่ก็สำนึกว่าตนมีพันธะแล้ว

ส่วนศศิประภา กลับหวงรักสามีจนยากแยกแยะดีชั่ว

เรื่องราวสุดแสนชอกช้ำระกำใจจะลงเอยเช่นไร

เมื่อนางมนุษย์และผีสาวต่างก็ทำเพื่อความรักเพียงเท่านั้น...

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ร่างนางรำ ชื่อเรื่องก็บอกอยู่ว่าเป็นนิยายแนวไหน แรกเห็นคือหน้าปกสีทึม ตัดกับนิยายปกอื่นที่วางเรียงอยู่บนชั้นหนังสือมากทีเดียว มีแค่ตัวหนังสือแดงของชื่อเรื่องและรูปนางรำบนปกที่ทำให้ดูโดดเด่นขึ้นมาบ้าง จะว่าไปก็เหมาะกับโทนของเรื่องดีค่ะ

คำโปรยปกหลังแทบจะครอบคลุมเนื้อเรื่องทั้งหมดแล้ว ว่าเป็นเรื่องรักทวงแค้นของนางรำแต่ทวงยังไง เกิดอะไรขึ้น ต้องลองอ่านดู เพราะไม่ใช่แค่นั้นแล้วจบแต่มีรายละเอียดมากกว่านั้น

ธีมของเรื่องเน้นความรักของตัวละครหลักที่เกี่ยวข้องผูกโยงกันด้วยความรัก ความหลง ความแค้น บาปบุญคณโทษ และผลของกรรม มีฉากหลังของเรื่องเป็นบ้านเรือนจันทร์ริมน้ำของสัตยา ที่ใช้เป็นรังรักระหว่างเขาและแม่แขหรือร่างนางรำรอมเปญจำแลง และเรือนพักหลวงที่เป็นบ้านพักปูนรางวัลความชอบให้สัตยาและศศิประภาอยู่อาศัย


“รักด้วยรัก

โดยไม่คิดสักนิดที่จะทำร้ายใครให้ชอกช้ำ”


            คือความรักของ ‘สัตยา’ ตัวละครเอกฝ่ายชายหนึ่งเดียวของเรื่องเป็นตัวดำเนินเรื่องราวทั้งหมด สัตยาหลงรักนางรำแสนสวยชาวกัมพูชาตั้งแต่แรกเห็น เมื่อครั้งไปอยู่ที่นั่นเพราะฝีมือในด้านศิลปะทำให้เขาไปในฐานะผู้ชำนาญการทางศิลปะอุษาคเนย์ ถึงแม้มีหน้ามีตา แต่ในด้านฐานะแล้วสัตยาก็มาจากลูกคนธรรมดาคนหนึ่ง

เมื่อได้มาพานพบกับนางรำชั้นสูง เกิดเป็นความรัก เสน่หา และกลายเป็นโศกนาฏกรรมโดยที่ตัวสัตยาเองไม่รู้ในความจริงบางอย่างที่เกิดขึ้นจากน้ำมือของคนที่บอกว่ารักเขานักหนา


“แม้รักแสนแค้น แม้ร่างสลายก็เฝ้ารอ

เพื่อรักจักสมหวังเพื่อเธอยังมีฉันตลอดไป”


             คือความรักของ ‘รอมเปญ’ นางรำชั้นสูงผู้โด่งดังเป็นที่ลือเลื่องที่สุดของกัมพูชารอมเปญชื่นชมเจ้าของภาพวาดนาม ‘สัจจธรรมา’ ถึงขนาดซื้อภาพเขาไว้เพื่อชื่นชมเมื่อมารู้ว่าเขาคือคนเดียวกับ ‘สัตยา’ชายที่ยอมเสียเงินเก็บที่มีอยู่น้อยนิดเพียงเพื่อต้องการแลกกับพบปะพูดคุยกับหล่อนแม้เพียงชั่วครู่ชั่วยาม ก็ถึงกับหลงรัก ทั้งเชื่อใจ และไว้ใจ

รอมเปญมอบกายถวายชีวิตให้หนุ่มตกยากจากเมืองไทย และยังมุ่งหวังให้ชายคนรักสร้างเนื้อตัวได้ในเร็ววันจะได้มาตบแต่งหล่อนเป็นภรรยาให้ถูกต้อง ยอมแม้แต่เอาเงินทองที่เก็บหอมรอมริบไว้ทั้งชีวิตมอบให้เขาเพื่อสร้างตัว

แต่เรื่องไม่ง่ายอย่างที่คิดเมื่อมีเหตุให้รอมเปญตกจากตำแหน่งนางรำชั้นสูงและโดนโขกสับสารพัดเพราะท้อง ต้องถูกลดชั้นอยู่อย่างตกระกำลำบากที่กัมพูชาจนในที่สุดจึงหอบลูกมาตามหาสัตยาถึงเมืองไทย พอจะลืมตาอ้าปากได้ก็มาตายตกในกองไฟ กลายเป็นวิญญาณไร้ร่างรอวันแก้แค้นชายคนรัก


“เพราะหล่อนรักเมื่อรักและอยากได้ก็ต้องได้

นั่นคือเหตุผลง่ายๆกับทุกสิ่งที่หล่อนทำ”


         คือความรักของ‘ศศิประภา’หญิงสาวสูงศักดิ์ลูกสาวคนเดียวของหนึ่งในคณะรัฐมนตรีของท่านจอมพลผู้นำในฐานะคนรักศศิประภาทำทุกอย่างเพื่อให้ได้แต่งงานกับสัตยา ผู้ชายที่มีอดีต ในฐานะภรรยาศศิประภาสนับสนุนสามีในทุกๆทางที่เป็นความเจริญก้าวหน้าของเขาไม่ให้น้อยหน้าใคร

        เพราะรักถึงทำได้ทุกอย่างเพียงเพื่อหวังจะครอบครองหัวใจไม่สนแม้แต่ว่าสัตยาจะมีใคร หล่อนพร้อมจะกำจัดให้พ้นทาง บาปบุญคุณโทษคืออะไรสำนึกผิดชอบชั่วดีอยู่ที่ไหน ศศิประภาไม่นำพา เพราะหล่อนเท่านั้นคือผู้ที่ครอบครองสัตยา

++++++++++++++++++++++++


          นอกจากนี้ยังมีตัวละครอื่นเข้ามาเพิ่มเติมอย่าง ปราโมทย์ ญาติผู้พี่ของศศิประภาที่ไม่รู้ตัวว่าเป็นคนชักศึกเข้าบ้านน้องสาวตัวเอง แถมศึกที่ว่ายังไม่ใช่คนแต่เป็นผี เพราะกระดาษหนังมนุษย์ที่ได้มานั้นเขาเป็นคนขอร้องแกมบังคับให้สัตยาวาดภาพหญิงงามให้สมกับเนื้อเนียนนุ่มของกระดาษที่หลงใหลสัตยาวาดนางอัปสรายาใจของปราโมทย์ออกมาไม่ผิดเพี้ยนไปจากภาพรอมเปญ คนรักที่ยังคงจดจำหล่อนได้แม้ต้องมามีอันเป็นไป แต่จิตใต้สำนึกทำให้เขาวาดออกมาได้งดงามไม่แพ้รอมเปญตัวจริง ปราโมทย์ถึงกับหลงละเมอเพ้อกอดรูปจูบกระดาษ

      แล้ววันหนึ่งภาพนางอัปสราก็หายไปเหลือแต่แผ่นกระดาษว่างเปล่าเพราะรอมเปญอาศัยหนังมนุษย์นั้นในชื่อ “แม่แข” ซึ่งก็ไม่พ้นคำแปลว่าดวงจันทร์ตามชื่อเดิม คือรอมเปญ ซึ่งก็แปลว่าดวงจันทร์เหมือนกัน 

      ถึงจะสงสัยแต่สัตยาเข้าใจว่าแม่แขหนีมาจึงให้ความช่วยเหลือและพามาอาศัยที่เรือนจันทร์ จนมีสัมพันธ์กับนางผีจำแลงโดยไม่รู้ตัวเพราะโดนมนตร์สะกดไว้ ศศิประภาเริ่มสงสัยในตัวสามีจนตามมาถึงเรือนจันทร์ และหล่อนเห็นหลังจากนั้นเรื่องร้ายที่เคยปกปิดไว้ในอดีตก็เริ่มเปิดเผยออกมาทีละนิด

ตอนจบต้องบอกว่าเหนือความคาดหมายของจขบ. อีกแล้ว ตามสไตล์ผู้เขียน ถึงแม้จะรู้ว่าในที่สุดแล้ว ‘คนทำดีก็ต้องได้ดี คนทำชั่วก็ต้องได้ชั่ว’ แต่ก็สงสารบางตัวละครในตอนจบจนได้


อ่านจบแล้วพอสรุปได้ว่า ตัวเรื่องนั้นไม่ได้น่ากลัวมากอย่างที่คิดไว้แต่แรกแต่บรรยากาศวังเวงชวนให้กลัวกับมโนภาพที่ผู้เขียนเล่าไปพร้อมกับเรื่องมากกว่า ทั้งความลึกลับของเรื่องราว เหตุที่หญิงรับใช้ในบ้านต้องมาตายอย่างสยดสยอง ทั้งที่มาของกระดาษหนังมนุษย์มีความเป็นมายังไง ส่วนนี้ต้องลองอ่านดูค่ะ

ผู้เขียนใส่ความละเมียดละไมในความเป็นรักพีเรียดได้สวยงาม สอดแทรกบทกลอนในบางช่วงบางตอนอ่านเพลินและสนุกไปกับเรื่องราว ด้านสำนวนไม่ต้องพูดถึงเพราะอ่านนิยายของผู้เขียนมาหลายเรื่องแล้วถือว่าเอาอยู่ 

ถึงแม้จะเป็นนิยายย้อนยุคสมัยแต่อ่านไม่ยากค่ะ เรื่องนี้มีฉากเข้าพระเข้านางนิดหน่อยมาเป็นบทกลอนมาเชียว อ่านแล้วต้องนึกภาพตามมีเขินนะ 

เป็นอีกเรื่องที่ได้อ่านในพันทิปของผู้เขียนนามปากกา ‘อรุโณชา’ ที่ติดตามอ่านมาตั้งแต่ยังไม่ออกมาเป็นรูปเล่มค่ะ 


++++++++++++++++++++++++++


ขอบคุณของแต่งบล็อคสวยๆ จากคุณยายเก๋าและคุณญามี่ค่ะ

ขอบคุณเพลงเพราะๆ จากยูทูปค่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน

ค่อยตามไปเยี่ยมพี่ๆ ที่บล็อคนะคะ ^^






Create Date : 09 พฤศจิกายน 2558
Last Update : 9 พฤศจิกายน 2558 17:52:04 น. 24 comments
Counter : 946 Pageviews.

 
สวัสดีคะคุณนุ่น ตามมาอ่านรีวิวหนังสือ
รีวิวสไตล์นักเขียน ได้น่าอ่านมาก ละมุนละมัยสละสลวย
ขอโหวตให้เลยคะ....บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
Close To Heaven Food Blog ดู Blog
ที่เห็นและเป็นมา Music Blog ดู Blog
lovereason Book Blog

- ขอขอบคุณมากนะคะที่แวะเยี่ยมชมที่บล๊อก
ใช่ค่ะ ช่วงที่ไป ปลายฝนต้นหนาว วันนั้นอากาศเย็น 18 องศาเชลเซียส
มีนตกโปรยปรายมาด้วยเป็นระยะ แต่โชคดีตอนนั่งรถชมไร่ ฝนไม่มีคะ
แต่อากาศมัวๆไปนิ๊ดจร้า....


โดย: Tui Laksi วันที่: 9 พฤศจิกายน 2558 เวลา:21:22:54 น.  

 
แค่หน้าปกก็แอบหลอนแล้วนะเนี่ย
อ่านแล้วก็ยิ่งหลอน นึกไปถึงนิยายแนว ๆ นี้หลายเรื่องเลย
ไม่ชอบดูอะไรแนว ๆ นี้ กลัวจำติดหูติดตา แฮ่ ๆ

-------------------------

ผักเสี้ยนฝรั่งกับผักเสี้ยนไทยอยู่ในสกุลเดียวกัน
แต่คนละสปีชี่ส์กัน งงมั้ยคะ 555
ผักเสี้ยนฝรั่งดอกสวย แต่ผักเสี้ยนไทยอร่อย อิอิ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 9 พฤศจิกายน 2558 เวลา:21:27:00 น.  

 
สวัสดีครับน้องนุ่น

อ่านรีวิวจนจบ
คิดว่าหนังสือเล่มนี้น่าสนใจไม่น้อยเลย

ความรักยังคงเป็นแก่นของเรื่องราวในนิยายได้ดีจริงๆนะครับ
ไม่ว่าจะสมหวังหรือผิดหวังก็ตาม



ขอบคุณที่บริจาคหนังสือด้วยกันนะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 พฤศจิกายน 2558 เวลา:23:10:46 น.  

 
เห็นชื่อแล้วพอเดาได้เลยครับว่าแนวไหน จริงๆ ถ้าไม่มีพวกศัพท์เฉพาะทางผมว่ายังไงก็อ่านไม่ยากนะ

+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 พฤศจิกายน 2558 เวลา:23:36:55 น.  

 
แวะมาอ่านรีวิวยามดึกก็หลอนนิดนึงค่ะน้องนุ่น
เรื่องราวของตัวละครหลักทั้งสัตยา รอมเปญ และศศิประภา
เชื่อมโยงกันหลายอารมณ์
นอกจากเพลิดเพลินแล้ว ผู้เขียนคงฝากข้อคิดไว้ด้วยนะคะ
ขอบคุณสำหรับรีวิวค่ะน้องนุ่น

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
ที่เห็นและเป็นมา Music Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog

----------------------------

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:0:53:19 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Book Blog ดู Blog



โดย: ก้นกะลา วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:1:05:10 น.  

 

ตามมาอ่านรีวิวหนังสือค่ะ
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Book Blog ดู Blog


โดย: newyorknurse วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:2:36:51 น.  

 

*เป็นอีกเรื่องที่ได้อ่านในพันทิปของผู้เขียนนามปากกา ‘อรุโณชา’ ที่ติดตามอ่านมาตั้งแต่ยังไม่ออกมาเป็นรูปเล่มค่ะ

ชอบเรื่องนี้มากเช่นกันค่ะ

ขอบคุณนะคะ คุณนุ่น

💕👍💕👍


โดย: นัน IP: 192.99.14.34 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:3:57:13 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:7:05:24 น.  

 
แวะมาทักทายและอ่านรีวิว ครับ ของคุณอรุโณชา เคยอ่านเต็มๆคือเรื่อง บ่วงอุรคา ครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:8:17:51 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้และของนักเขียนท่านนี้เลยค่ะน้องนุ่น

แต่น่าอ่านอยู่เนาะ


เพิ่งรู้ว่านุ่นชอบอาหารเช้า อย่างนี้น่าจะชอบร้านนี้จ้า

เสียดายเนาะ ที่จริงถ้าเล่นทั้งสองที่จะได้มีโอกาสลุ้นเพิ่มน่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:8:41:50 น.  

 

มาอ่านรีวิวหนังสือเขียนได้ดีค่ะน้องนุ่น ป้าก็ติดกาแฟเหมือนกันค่ะ

แต่ดื่มวันละแก้วพอค่ะ


lovereason Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: พรไม้หอม วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:11:32:25 น.  

 
จริง ๆ หน้าปกเหมือนเป็นเรื่องผีล้วน ๆ ไม่มีความรักปนเลยนะครับ

เปิดมาตกใจเลย ฮ่า ๆ ๆ ๆ




บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ


โดย: หางเต่า วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:11:57:51 น.  

 
ขอบคุณเจ้าของบล็อกสำหรับรีวิวครับผม

ทุกคนล้วนทำเพื่อรัก เพราะรักเพียงเท่านั้นจริงๆ ครับ





อรุฯ รักคนอ่านขะรับ อิอิ


โดย: อรุโณชา (SONG982 ) วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:12:04:49 น.  

 
น้องนุ่นรีวิวได้น่าสนใจ
น่าไปหามาอ่านมากเลยล่ะ
แหล่มเลย


โดย: อุ้มสี วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:15:59:27 น.  

 
พี่คงไม่อ่านแนวนี้แน่

เพราะความรัก ทุกคนทำไปเพื่อจะได้ "ความรัก"


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:17:33:05 น.  

 
อ่านรีวิวแล้วน่าสนอยู่นะคะ (แต่กลัวปกง่า) อ่านเจอชื่อรอมเปญว่าแปลก อ๋อ คนกัมพูชานี่เอง


โดย: ออโอ วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:21:11:08 น.  

 
ตลาดยังไม่วายครับ บล็อกผมน่าจะดองได้อีกหลายวัน เพราะเดี๋ยวก็ไม่อยู่บ้านอีก 3-4 วันแน่ะ

ร่างนางรำนี่หน้าปกก็รู้เลยว่าแนวสยองขวัญแน่นอน

ถึงจะแนวย้อนยุค แต่ผมไม่ไหวกับเรื่องผีๆครับ บายๆจ้า กลัว.... ได้ยินคำว่าตายตกในกองไฟแล้วรู้สึกว่าจุดจบของนางรำต้องน่าสยดสยองมากแน่ๆ - -"

เดี๋ยวนี้คำว่านางรำถูกโยงกับเรื่องสยองจนนางรำดูน่ากลัวในสายตาหลายๆคนไปซะแล้วครับ กระทั่งตอนไปเที่ยวปราสาทหินนางรำที่โคราชยังรู้สึกว่ามันวังเวงน่ากลัวเลย


โดย: ชีริว วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:21:22:51 น.  

 
อ่านริวิวเรื่องราวตามน้องนุ่น
พี่ละชอบจัง วิธีไฮไล้ท์ ข้อความเมนไอเดีย
ของเนื้อหาแห่งความรัก จุดเด่นของหนังสือนะคะ

อ่านแล้วก็อยากโหวตให้ปั๊บเลย เสียดายงบหมด แหะๆๆ


ขอบคุณน้องนุ่นที่แวะไปเที่ยวหลอนๆด้วยกัน
และยังโหวตให้กำลังใจพี่ด้วยจ้า

 photo thank3_zpsauylksj5.png



โดย: anigia วันที่: 10 พฤศจิกายน 2558 เวลา:22:25:11 น.  

 
หนังสือแนวนี้ชอบอ่านมาก ชอบเรื่องผีๆจ้ะ
ขอบคุณที่แวะชมโป๊ยเซียนนะคะ



โดย: mambymam วันที่: 11 พฤศจิกายน 2558 เวลา:8:36:59 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านค่ะ ^^
ค่อยไปตอบที่บล็อคพี่ๆ นะคะ
ขอบคุณมากๆ ค่า



โดย: lovereason วันที่: 11 พฤศจิกายน 2558 เวลา:22:52:42 น.  

 
แสตมป์ พี่ก็เพิ่งเริ่มสะสมใหม่ตอนเห็นพี่ในบล็อกสะสมจ้ะ




โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 12 พฤศจิกายน 2558 เวลา:18:59:05 น.  

 
ปกหลอนมากๆครับ


โดย: PZOBRIAN วันที่: 13 พฤศจิกายน 2558 เวลา:0:12:40 น.  

 
แวะมาชมหนังสือน่าอ่านค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อุ้มสี Diarist ดู Blog
เตยจ๋า Dharma Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog


โดย: ALDI วันที่: 13 พฤศจิกายน 2558 เวลา:22:19:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lovereason
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 72 คน [?]









+ ++
Friends' blogs
[Add lovereason's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.