Somebody's me... Nobody's know.. You are what you thinks.. and.. I am who i am.. Whatever will be, will be..
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2559
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
3 ตุลาคม 2559
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้มีตะพาบ 164 : สูตรลับ











ถนนสายนี้มีตะพาบ164

สูตรลับ

โจทย์โดย : คุณเป็ดสวรรค์



“ของมีค่ากับของมีราคามันต่างกัน... ปิ่นน่าจะเข้าใจ”

สิรภพพูดกับฉันเมื่อวันที่จากกันครั้งล่าสุดตอนที่ฉันระแคะระคายเรื่องความสัมพันธ์ของเขากับผู้หญิงอีกคน ฉันตอบตัวเองได้เลยว่าไม่เข้าใจ

จนเพิ่งมารู้ซึ้งถึงคำพูดประโยคนี้เมื่อดั้นด้นมาจนถึงเกาะนี้ ฉันมาเพียงเพื่อต้องการให้เขาดีใจหวังเหลือเกินว่าจะได้ใช้วันหยุดให้คุ้มค่ากับเขาแต่สิ่งที่คิดไว้กลับสลายหายไปในพริบตา

มันเจ็บ จุก ปวดหัวใจ ทรมานแทบทนไม่ไหวเมื่อมาเห็นกับตาตัวเองว่าสิรภพนอกใจ เขาคงลืมคิดไปว่าฉันก็มีชีวิตจิตใจถึงได้ทำร้ายความรู้สึกฉันด้วยคำพูดรุนแรง เพียงเพราะว่าฉันต่อยผู้หญิงคนใหม่ของเขาจนเลือดกบปากเขาไม่ใส่ใจความรู้สึกของฉัน แถมยังเอ่ยปากไล่

ฉันกลายเป็นแค่ของมีราคาที่เขาเอาไว้ประดับประดาเวลาอยากพาออกงานอวดใครต่อใคร...

แต่ฉันไม่ยอมเจ็บใจคนเดียวฟรีๆเพราะนอกจากยายแมวขโมยจะปากแตกแล้ว สิรภพก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่อย่างน้อยก็คงได้หยอดน้ำข้าวต้มให้หล่อนดูแลอยู่หลายวัน น่าจะสาสมกับความเจ็บปวดที่ฉันได้รับ

ฉันว่าจะไม่ร้องไห้แล้วเชียว แต่ทำไมน้ำตากลับไหลเป็นทาง…

ฉันชื่อ ปิ่นมณีหรือที่ใครต่อใครเรียกสั้นๆ ว่า ปิ่น เป็นครูโรงเรียนเอกชนบนฝั่งส่วนสิรภพคนรักของฉัน หรือเรียกให้ถูกก็ต้องบอกว่าเป็น ‘อดีต’ ไปแล้วในเวลานี้ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนคนใหม่บนเกาะ

ดูสมกันดีใช่ไหมฉันเองก็เคยคิดแบบนั้น สิรภพก็คงคิดเหมือนกัน แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่เลย

ฉันคบหากับเขามาสิบปี เรามาจากครอบครัวข้าราชการที่สมฐานะกันแถมยังเป็นทางฝ่ายฉันที่พ่อมียศศักดิ์ใหญ่กว่าพ่อของเขาหลายขั้นแต่เพราะความตงฉินของพ่อ ฐานะทางบ้านเราจึงแค่พอมีพอกินเทียบไม่ได้เลยกับพ่อของสิรภพที่มีฐานะดีกว่าเพราะมรดกเก่าดั้งเดิม เพียงแต่เกียรติยศด้อยกว่าทางฝั่งฉันเท่านั้น

ฉันเป็นคนที่เขาพาออกงานเชิดหน้าชูตาเหมือนเป็นสัญญาว่าจะยกตำแหน่งภรรยาในอนาคตให้ นึกแล้วน่าสมเพชตัวเอง ตอนนี้ฉันรู้ตัวแล้วว่าตัวเองเป็นได้แค่ของมีราคาที่มีค่าเพียงให้เขาและครอบครัวประดับบารมี ไม่ได้มีค่าในความจริงสำหรับหัวใจ

ฉันมองแหวนเพชรสองกะรัตที่สวมติดนิ้วนางข้างซ้ายตลอดหกปีที่ผ่านมาด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูกฉันควรจะทำยังไงกับแหวนวงนี้ น่าจะถอดมันปาใส่หน้าเขาแต่ฉันก็ไม่ได้ทำเพราะยายแมวขโมยทำให้ฉันหมั่นไส้จากสายตาที่ดูกระเหี้ยนกระหือรืออยากได้แหวนวงนี้เหลือประมาณ

ตอนนี้มันก็กลายเป็นของไร้ค่าที่ฉันอยากโยนทิ้งไปเรียบร้อยแล้วฉันก็คิดได้เมื่อได้ยินเสียงร้องเรียกของเด็กชายสองคนเนื้อตัวเปียกปอนใส่แค่กางเกงขาสั้นตัวเล็กสีสดตัดกับผิวสีเกรียมแดด พวกเขาแข่งกันตะโกนอยู่ในน้ำร้องบอกเรือนำเที่ยวจากศรีราชาที่กำลังแล่นเข้ามาเทียบฝั่งไม่ไกลจากที่ฉันยืนอยู่

“พี่ๆลองโยนเหรียญลงน้ำสิครับ พวกเราจะดำลงไปเก็บให้”

ฉันตั้งใจฟังอยู่ถึงกับงงทำไมต้องทำอะไรแบบนั้น หรือว่าเป็นโชว์พิเศษ เพราะพอนักท่องเที่ยวโยนเหรียญลงไปเด็กทั้งสองก็ดำน้ำหายไปชั่วอึดใจก็ขึ้นมาพร้อมชูเหรียญในมือ ว่ายเข้าไปใกล้เรือยื่นเหรียญคืนนักท่องเที่ยวแล้วก็ได้เงินตอบแทนเล็กน้อย

เห็นรอยยิ้มของพวกเขาแล้วฉันตัดสินใจถอดแหวน เงื้อมือสุดแรงตั้งใจจะโยนมันทิ้งทะเลถ้าบังเอิญที่เด็กทั้งสองโชคดีเก็บได้ มันคงจะไม่สูญเปล่า แต่ถ้าไม่มันก็จะได้จมลงใต้ทะเลลึกไปให้เหมือนความรักของฉันในเวลานี้

แต่ฉันก็ไม่ทันได้ทำตามใจคิดเมื่อเสียงใครคนหนึ่งดังแทรกขึ้นมา

“กาลครั้งหนึ่งนานมา ยังมีพ่อไก่ตัวหนึ่งมันคุ้ยเขี่ยพื้นดินจิกหาอาหารอยู่กับฝูงแม่ไก่ในบริเวณใกล้ๆ ทุ่งนาวันหนึ่งมันคุ้ยเจอพลอย ก็รู้ได้ทันทีว่า สิ่งที่ส่องแสงระยิบระยับบนพื้นข้างหน้านั้นคืออะไร”

ฉันชำเลืองมองเจ้าของเสียงไม่ได้คิดเลยว่าเขาพูดด้วย เพราะใครจะบ้ามาเล่านิทานให้คนแปลกหน้าฟังฉันขยับตัวออกห่างเมื่อมองรอบข้างไม่เห็นใครนอกจากฉันกับผู้ชายคนนี้

“ขอโทษนะคะ คุณพูดกับฉันหรือคะ”

ฉันอดใจไม่ไหวรีบถามแทรกก่อนที่เขาจะเล่าต่อ ไม่มีเหตุผลที่จะฟังใครก็ไม่รู้พล่ามเขาไม่ได้หันมามองด้วยซ้ำ ทั้งที่ฉันจ้องดวงหน้าด้านข้างของเขาจนตาแทบถลนเขากำลังถ่ายรูปเด็กทั้งสองด้วยกล้องแบบมืออาชีพและทำเหมือนไมได้ยินเสียงฉันทักท้วงเลย แถมยังเล่าต่อหน้าตาเฉย

“มันเอียงคอมองดูก่อนจะส่ายหัวและพูดขึ้นว่า ถ้าหากพ่อค้าพลอยมาเห็นเข้าก็คงจะรู้สึกปิติยินดีแน่ แต่สำหรับข้าแล้ว ถึงแม้เจ้าจะดูสวยงามสักเพียงใดก็ตามเจ้ากลับไม่มีคุณค่าเลยสักนิดเดียว ข้าอยากได้ข้าวเม็ดงาม อร่อยๆมากกว่าเพชรพลอยเม็ดใดในโลกนี้มากนัก

ฉันคิดตามเรื่องที่เขาเล่ากำแหวนวงโตแน่นจนรู้สึกเจ็บมองไปยังเด็กชายทั้งสองที่โผล่พ้นน้ำขึ้นมาพร้อมชูเศษเหรียญที่นักท่องเที่ยวโยนให้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มฉันบอกความรู้สึกไม่ถูก เพียงแค่เงินไม่กี่บาทก็ทำให้ใครบางคนมีความสุขได้ฉันตัดสินใจเดินหนีจากภาพที่เห็น แต่เขาก้าวมายืนขวางทางฉันไว้

“คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่”

“คุณรู้ไหมว่านิทานเรื่องนี้สอนว่าอะไร”

เขาถามเสียงไร้อารมณ์มากดวงตาของเขาบ่งบอกว่าสมเพชเวทนาฉันเสียเต็มประดา ฉันนึกโมโหอารมณ์คุกรุ่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้จ้องหน้าเขาตอบแต่ยังรักษากิริยาไม่ให้ก้าวร้าวกับคนไม่รู้จักนอกจากคำพูดที่บังคับให้รักษาน้ำเสียงไม่ให้ห้วนไม่ได้

“ฉันไม่ได้อยากรู้”

“เรื่องนี้สอนว่า...” เขาหยุดคำพูดครู่หนึ่งเหมือนรู้ว่าที่ฉันยืนนิ่งเพราะรอฟัง

“คนฉลาดย่อมรู้ว่าสิ่งใดมีประโยชน์ต่อตัวเองแล้วนำสิ่งนั้นมาใช้ประโยชน์ได้ แต่คนโง่นอกจากจะทิ้งไปแล้วกลับยังใช้ประโยชน์จากสิ่งนั้นไม่ได้เลย”

ฉันฟังจบรู้สึกหน้าชาเหมือนถูกหลอกด่าแบบเนียนๆจ้องหน้าเขาตอบ

“มันเรื่องของฉัน จะโง่หรือฉลาดก็ไม่เกี่ยวกับคุณแล้วอีกอย่างนี่มันก็ของฉัน จะทำยังไงกับมันก็ได้”

ฉันตะคอกใส่เขาชูแหวนเพชรเม็ดโตไปตรงหน้า ยิ่งเห็นเขาทำหน้ายิ้มเยาะใส่ด้วยแล้วยิ่งโมโหที่ใครก็ไม่รู้มาสั่งสอน

“งั้นผมสงเคราะห์ให้”

เขาพูดจบก็คว้าแหวนไปจากมือแล้วขว้างออกไปสุดแรงฉันมองตามแล้วใจหายวาบ ประกายของแสงวิบวับสะท้อนกับดวงอาทิตย์แล้วตกลงไปในน้ำหายวับไปกับตา

ฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถลาเข้าไปทั้งทุบทั้งถองผู้ชายตรงหน้าตอนไหนรู้แต่ว่าน้ำตากำลังท่วมตาจนมองแทบไม่เห็น ฉันโมโหตัวเองที่อ่อนแอทั้งใจหายที่ของสำคัญหายวับไปกับตา

“คนบ้า! เอาของฉันคืนมานะมันตกทะเลไปแล้วจะเอาคืนได้ยังไง ไอ้บ้า

“ก็คุณไม่ต้องการมันแล้วนี่ จะเอาคืนทำไม”

เขาเบี่ยงตัวหลบกำปั้นฉันแล้วยังปกป้องกล้องถ่ายรูปที่คล้องคอตัวเองไว้ฉันยั้งมือได้เมื่อนึกว่าทำไปก็เปล่าประโยชน์ถ้าเกิดของเขาพังมีหวังได้ชดใช้อีกหลายเงินฉันรู้สึกไร้เรี่ยวแรงแข้งขาอ่อนจนทรุดนั่งกับพื้นตอนนั้นไม่ได้สนใจแล้วว่าใครจะอะไรยังไง แล้วฉันก็รู้สึกถึงสัมผัสเบาๆ ที่ข้างแก้มถึงกับสะดุ้งหันมอง

“ครูปิ่นร้องไห้ทำไมคะ” เด็กหญิงตัวน้อยถามเสียงแจ๋วแล้วหันไปอีกทาง“คุณพ่อแกล้งอะไรครูปิ่นคะ บอกน้ำหอมมาเดี๋ยวนี้นะคะ”

ฉันมองผู้ชายที่เพิ่งทำร้ายจิตใจฉันเมื่อครู่แล้วมองเด็กหญิงผมยาวผูกเปียสูงเป็นสองแฉกสลับไปมา เด็กน้อยทำท่าทีกระเง้ากระงอดในขณะที่ผู้ชายใจร้ายทำเสียงอ่อนเสียงหวาน ดูหงอจนน่าหมั่นไส้

“พ่อไม่ได้ทำอะไรนะคะ”เขาตอบแล้วมองมาที่ฉัน “พ่อก็แค่เล่านิทานให้ผู้หญิงขี้แยฟังค่ะ”

“คุณพ่อเคยบอกจะไม่เล่านิทานให้ใครฟังนอกจากน้ำหอมงั้นกลับไปต้องเล่านิทานให้ฟังด้วยนะคะ”

เด็กน้อยทำหน้าง้ำใส่พ่อแล้วโผมากอดฉัน

“ครูปิ่นขา... ทำใจดีๆ อย่างอแงเลยนะคะ”

“เอ่อ... ครูไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ”

“ครูยังน้ำตาไหลอยู่เลย” เด็กน้อยก้มหน้ามาใกล้“พ๊วง! หายแล้วนะคะครู”

“นี่มันอะไรกันคะน้ำหอม” ฉันถามเพราะสงสัยการกระทำของน้ำหอม

เด็กหญิงพองแก้มอมภูมิก่อนจะเหลือบมองคุณพ่อตัวดี

“สูตรลับของคุณพ่อค่ะ เวลาน้ำหอมร้องไห้คุณพ่อก็จะจูบที่นี่” เด็กหญิงชี้ที่เปลือกตาตัวเอง “แล้วก็เป่าพ๊วง น้ำหอมก็จะหยุดร้องไห้ทันทีค่ะ”

ฉันได้แต่ยิ้มแหย พยายามลุกตามแรงดึงน้อยนิดของน้ำหอมกว่าจะลุกขึ้นยืนได้ก็แทบเซถลาเพราะนั่งนานจนเหน็บกิน พ่อของน้ำหอมยื่นมือมาให้แต่ไม่ช่วยดึงคงคิดว่าฉันจะเกาะแขน ฝันไปเถอะ คนอย่างปิ่นมณีไม่มีวันพึ่งผู้ชายแปลกหน้าฉันปัดมือของเขาออกจากตัวแล้วหันไปหาเด็กน้อย

“น้ำหอมมาเที่ยวหรือคะ แล้วคุณแม่มาด้วยรึเปล่าจ้ะ”

“น้ำหอมมาหาแม่ค่ะ” เด็กน้อยตอบเสียงแจ๋วจับมือพ่อมายืนเคียงข้าง“แม่ของน้ำหอมอยู่ในทะเลโน่นค่ะ”

“อยู่ในทะเล หมายความว่ายังไง แม่น้ำหอมไปเที่ยวที่เกาะฝั่งโน้นหรือคะ”

ฉันสงสัยได้แต่มองตามสายตาสองพ่อลูกไปพ่อของน้ำหอมดูเศร้าสร้อยผิดกับตอนแกล้งฉันเมื่อครู่ลิบลับ

“พ่อเล่าให้ฟังว่า แม่ทำแหวนแต่งงานหล่นลงไปในทะเล ก็เลยกระโดดลงไปหาแบบพี่สองคนด้านโน้นแต่น่าเสียดายที่แม่ดำน้ำไม่เก่งเหมือนพวกพี่ๆ เพราะแม่ไม่เคยกลับขึ้นมาอีกเลยค่ะ”

ฉันฟังจบรู้สึกขนลุกหันไปมองพ่อของน้ำหอมโดยไม่รู้ตัว เห็นความเศร้าแฝงอยู่ในแววตาสีดำสนิทคู่นั้นฉันพูดไม่ออก ทำตัวไม่ถูก รู้แต่ว่ารู้สึกสงสารพวกเขาจากใจจริง

ดีที่ระฆังช่วยชีวิตเมื่อหนึ่งในเด็กชายที่โชว์บริการพิเศษมายืนตัวเปียกปอนต่อหน้าแล้วยื่นของมีราคาวงนั้นวางบนฝ่ามือฉัน

“นี่ของพี่ใช่ไหมครับ ของแพงแบบนี้ทิ้งไปก็เสียดายแย่เลยนะครับ”

เด็กชายผมเปียกลู่บอกพร้อมยิ้มฟันขาว

ฉันหยิบแหวนบนฝ่ามือซีดมากำแน่น อย่างน้อยก็เคยสวมติดนิ้วมานานร่วมหกปีถึงไม่อยากได้แต่ก็เหมือนยังผูกพัน ฉันหยิบกระเป๋าสตางค์จะมอบเงินเป็นสินน้ำใจแต่เด็กชายชูธนบัตรสีเขียวใบหนึ่งให้ดูแล้วพยักเพยิดไปทางพ่อของน้ำหอม

“พี่ผู้ชายใจดีให้เงินผมแค่นี้ก็พอแล้วครับ”

“แต่! แต่ว่ามันน้อยไปถ้าเทียบกับราคาแหวนนะ”

ฉันพยายามท้วงแต่เด็กชายกระโดดน้ำลงไปตูมใหญ่

“ราคาแพงหรือจะสู้น้ำใจล่ะคุณ” เขาส่ายหน้าเหมือนปลงมองฉันด้วยสายตาเอือม

“ครูหยุดร้องไห้แล้วด้วยนะคะ” น้ำหอมจ้องหน้าฉันเขม็ง“สูตรลับของคุณพ่อได้ผลจริงๆ แบบนี้คุณพ่อต้องสอนครูปิ่นด้วยนะคะ”

ฉันฟังแล้วรู้สึกหน้าร้อนผ่าว พอหันกลับมาก็เห็นสายตาของพ่อน้ำหอมมองมาแล้วเขาก็ลงนั่งชันเข่า หันไปพูดกับลูกสาวตัวน้อยว่า

“เป็นไงคะ สูตรลับของพ่อใช้ได้ไหม”


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


            อ่านจบคงสงสัยว่าแล้วเรื่องนี้เกี่ยวกับ “สูตรลับ” ตรงไหนใช่ไหมคะ ก็มีคำว่าสูตรลับนิดหนึ่งก็ยังดีแต่ว่าจริงๆ แล้วเป็นการบ้านบทหนึ่งของคลาสเรียนเขียนนิยายเขียนโดยใช้มุมมองบุรุษที่ 1 (ฉัน,ผม) เขียนมาสามครั้งแล้วแต่ยังไม่ได้อย่างใจสักทีที่เอามาลงนี่คือร่างแรก ใช้ไม่ได้ก็เลยเสียดายไม่อยากทิ้งเอามาลงไว้ในตะพาบดีกว่าเพราะตั้งใจอยากให้เป็นบทเปิดของนิยายเรื่องใหม่

            จะว่าไปความคิดของคนเรานี่สามารถต่อยอดได้กว้างไกลจริงๆนะคะจากจุดเล็กๆ ก็อยากขยายให้กว้างขึ้น ใหญ่ขึ้น มีเส้นเรื่อง เพื่อนๆคงจำได้เรื่องของ “คุณพ่อนักเล่านิทาน กับ ลูกสาวตัวยุ่ง” ที่เอามาเป็นตัวละครรับเชิญในตะพาบหลายครั้งแล้ว 

             คราวนี้อยากให้คุณพ่อนักเล่าของเรามีนางเอกกับเขาบ้างค่ะแต่ลูกสาวจะยอมรึเปล่า หลังจากคุณพ่อมี “สูตรลับหลอกเด็ก”ไปแล้ว งานนี้สงสัยคุณครูนางเอกคงต้องหา “สูตรลับจับผู้ใหญ่”อีกแรงค่ะ


                พูดถึง “สูตรลับ” ของการเขียนนิยาย จากการที่ลงเรียนคลาสเขียนนิยายออนไลน์กับครูสองท่านทำให้ได้ความรู้เพิ่มเติมมากมาย จากที่ไม่เคยรู้หลักการเขียน ก็ได้รู้ได้เรียนการเขียนที่ถูกต้อง วิธีเขียนให้สนุก พล็อตแน่น ได้รู้ว่าการจะเขียนนิยายให้ได้ดีนั้นจริงๆแล้วไม่ได้มีหลักสูตรเร่งรัดหรือสูตรลัด สูตรลับ อะไรหรอกค่ะ

การที่จะเขียนดีและขายได้อยู่รอดตลอดไปในสภาวะแบบนี้เป็นเรื่องสาหัสมาก เห็นมาจากการที่นิตยสารดีๆ หลายหัวทยอยปิดตัวลงตามสภาพเศรษฐกิจและความเปลี่ยนไปของผู้บริโภคและนักเขียนที่มีชื่อเสียงหลายท่านหันมาทำนิยายทำมือ หรือทำอีบุ๊คมากขึ้น

เราในฐานะนักหัดเขียนคงไม่มีอะไรที่จะทำได้ดีไปกว่าต้องฝึกฝนการเขียนไปเรื่อยๆ หมั่นอ่าน ศึกษาหาความรู้หาแนวทางของตัวเอง เขียนอย่างมีความสุขและสนุกกับการเขียน ก็คงเป็นสิ่งที่ทำได้ดีที่สุดในสภาพการณ์แบบนี้จริงๆเพราะฉะนั้น อยากเขียนก็เขียน อย่าลังเล อย่าทิ้งกลางทาง

มาเขียนไปให้สุดฝันกันดีกว่า...





              โจทย์“สูตรลับ” ฉบับคุณเป็ด ยากมากเพราะไม่ถนัดเกี่ยวกับสูตรเด็ดเคล็ดลับอาหารแบบเพื่อนๆ ก็เลยคิดจะเขียนเกี่ยวกับหนังสือเรื่อง เดอะ รีดเดอร์ (อีกแล้ว) แต่เอาไว้ไปลงบล็อกหนังสือเล่มนี้ของพี่ดียังไงที่ยืดเวลาไปถึงกลางเดือนดีกว่า 

             จะเขียนเรื่องคุณพ่อนักเล่านิทานเพียวๆ ก็ค้างคาเพราะไม่ตรงโจทย์เท่าไหร่ สรุปว่าเขียนๆลบๆ จนมาลงเอยที่ “สูตรลับนักหัดเขียน” นี่แหละค่ะ



ขอบคุณของแต่งบล็อกสวยๆจากคุณยายเก๋าและคุณญามี่

ขอบคุณเพลงเพราะๆจากอินเตอร์เน็ต

ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ

เดี๋ยวตามไปบล็อกเพื่อนๆนะคะ

^___^




Create Date : 03 ตุลาคม 2559
Last Update : 11 ตุลาคม 2559 19:48:30 น. 42 comments
Counter : 569 Pageviews.

 

โหวตงานเขียนให้สูตรลับค่ะน้องนุ่น

lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: พรไม้หอม วันที่: 3 ตุลาคม 2559 เวลา:13:10:55 น.  

 
sweet ค่ะ
+


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 3 ตุลาคม 2559 เวลา:13:12:04 น.  

 
สวัสดีค่ะ

กำลังจะแซวว่าเรื่องนี้ก็เล่านิทานอีกแล้ว55555

ที่แท้คุณพ่อคุณลูกคู่เดิม

น่ารักค่ะ รอตอนต่อไปของคุณพ่อนักเล่านิทานนะคะ


อ่านเพลินเลยค่ะ

เราก็ส่งสูตรลับวันนี้เหมือนกันค่ะ และก็ยังคงเป็นสูตรลับสไตล์เรียวรุ้ง


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

lovereason Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 3 ตุลาคม 2559 เวลา:15:15:33 น.  

 
เรื่องราวน่ารักดีจริงๆ ครับ ยังดีที่โดนสั่งสอนแล้วได้สติคืนมาหน่อย จะเห็นได้ว่าคนเราถ้าทำอะไรเพราะอารมณ์มันไม่เป็นผลดีเลย

ตรงที่บอกว่ามาหาแม่ แม่ว่ายน้ำไม่เก่ง ทำเอาเหวอไปเลยเหมือนกัน

lovereason Literature Blog
+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 3 ตุลาคม 2559 เวลา:23:28:54 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เศษเสี้ยว Photo Blog ดู Blog
กิ่งฟ้า Literature Blog ดู Blog
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog

มาโหวตให้จ้าน้องนุ่น


โดย: อุ้มสี วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:0:36:30 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

One pen ส่วนใหญ่จะมีการร่างเส้นน้อยมาก
ที่เหลือคือเขียนด้วยปากกาแบบไม่ต้องร่างครับ

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตนะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:5:29:43 น.  

 
สูตรสำเร็จของการเขียน
พี่ก๋าคิดว่ามีอยู่ข้อนึง
คือการเขียนนี่ล่ะครับ 555

ไม่มีทางลัดเลย
มีแต่ต้องเขียนๆๆๆๆและเขียน
ถึงวันนึงสิ่งที่เราเขียนจะเขียนสิ่งที่เราคิดออกมา




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:5:31:39 น.  

 


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
Kisshoneyz Movie Blog ดู Blog
ตุ๊กจ้ะ Topical Blog ดู Blog
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
บ้านต้นคูน Food Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
สวัสดีค่ะน้องนุ่นพี่กิ่งมาอ่านสูตรลับบ้านนี้อ่านเพลินเลยค่ะ สมกับเป็นนักเขียนจริงๆพี่กิ่งโหวตให้ค่ะ

ขอบคุณที่ไปชิมก๋วยเตี๋ยวสูตรลับพร้อมโหวตให้กำลังใจนะคะ

มีความสุขวันสีชมพูค่ะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:11:22:02 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog

------------------------

สูตรลับ สูตรรัก หาแม่ให้ลูกนี่เอง อิอิ
พักนี้มีละครทีวีหลายเรื่องเอาดาราเด็ก ๆ มาแจมด้วยเยอะมาก
ความน่ารักไร้เดียงสาของเด็ก ๆ ขายได้เสมอ
เด็ก ๆ ก็เล่นได้เก่งจริง ๆ เลย สุดยอดเลยค่ะ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:11:37:07 น.  

 
ตามมาอ่านสูตรลับด้วยคนครับ
เพลงเพราะมากครับ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Literature Blog ดู Blog
ตุ๊กจ้ะ Topical Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: The Kop Civil วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:13:23:22 น.  

 
ขอบคุณโหวตให้พี่ทศนะคะ

ขออิงกระแสนิดนุง

ดีใจที่มีเสียงหัวเราะค่ะ


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:16:17:17 น.  

 
มาเขียนไปให้สุดฝันกันดีกว่า... ชอบจังค่ะ ทำอะไรก็สุดๆ นะคะ ความสุขของเรา


โดย: kae+aoe วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:16:34:44 น.  

 
เขียนเก่งจังเลยจ้าน้องนุ่น


โดย: อุ้มสี วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:19:07:40 น.  

 
ถึงเป็นร่างแรกก็สนุกสนานดีเลยค่ะ
อ่านแล้วชวนตามน้า ตื่นเต้นว่าอะไรคือของที่มีค่า อะไรคือของที่มีราคา
แล้วอ้าว โดนหลอกด่ากันเสียด้วย โฮะ โฮะ


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อุ้มสี Photo Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: จี๊ดจ๊าด (บ้านต้นคูน ) วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:21:42:28 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
กิ่งฟ้า Literature Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
ฟ้าใสวันใหม่ Book Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
..
แวะมาโหวตให้ครับ สูตรลับที่ไม่ลับนิ


โดย: พันคม วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:21:57:58 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตด้วยนะครับน้องนุ่น

เดือนนี้พี่ก๋าจะเขียนบล็อกธรรมะทั้งเดือนเลยครับ
อ่านให้มึนกันไปข้าง 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:22:29:45 น.  

 
มาอ่านสูตรลับบ้านคุณนุ่นค่ะ

lovereason Literature Blog

หลับฝันดีนะคะ



โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:2:12:31 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:6:45:39 น.  

 
พี่ชอบงานเขียนของนุ่นวันนี้นะ

อ่านแล้วคิดอะไรได้เยอะดี

ปีนี้โทนน้ำเงินมาแรงเหรอ? ไม่รู้เลยแฮะ

ของหวานวันนั้นอร่อยจริงๆ จ้ะ ยิ่งช็อกโกแลตกับมาการองนี่ พี่กินไปซะเยอะเลย

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
pantawan Health Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:8:51:26 น.  

 
lovereason Literature Blog

วันนี้แวะมาส่งกำลังใจค่ะ จุ๊ฟๆ ผมสั้นเบามากค่ะ แต่ฟูดีเลย


โดย: kae+aoe วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:10:25:16 น.  

 
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

--------------------------

555 โอ้โห เรื่องนี้ถ้าเป็นเรื่องจริง น่าจะโดนหลายคดีเลยนะครับ นี่

เอาตั้งแต่ ผู้อำนวยการ โรงเรียน ล่วงละเมิด ทางเพศ ครูผู้น้อย อิอิ

แถมยังมีเรื่องใช้ความรุนแรง มาเกี่ยวข้องด้วย
มีการจิกผม ข่วนหน้า กระโดดตบ กระโดดต่อย จนเลือดกลบปาก ฟันหัก 2ซี่ 555

แล้วก็ ถ้าไม่มีเฉลย ว่าอะไรคือสูตรลับ แล้วละก็
อ.เต๊ะ ว่าจะไปแจ้ง มูลนิธิปวีณาอีกข้อหานึง อยู่เลย ว่า
มีการใช้แรงงานเด็ก ใช้เด็กเป็นเครื่องมือ สื่อรัก

แค่ 3คดีนี่ นิยายเรื่องนี้ อย่างน้อยๆ น่าจะติดเรท 36+
ผู้ปกครองต้องชี้แนะ และให้คำแนะนำอย่างใกล้ชิด แล้วละครับ เย้ย 555

ส่วนเรื่อง สถานการณ์ หนังสือเป็นเล่มๆ ย่ำแย่นี่
ก็คงเปลี่ยนไปตาม วิวัฒนาการของโลกละนะครับ

อย่าง อ.เต๊ะ นี่ ก็ไม่ได้ซื้อหนังสือที่เป็นกระดาษ มานานหลายปีแล้ว
เพราะกลัวปลวก จะมาจัดปาร์ตี้ บุฟเฟต์ที่บ้าน

อาศัยอ่านในคอมเอา เพราะ ปลวกบอก แทะคอมไม่อร่อยนะครับ 555



โดย: multiple วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:10:34:22 น.  

 

พี่จำคุณพ่อนักเล่านิทาน กับลูกสาวได้ เพิ่มบทนางเอกเข้ามาได้ มีบทกุ๊กกิ๊กด้วยสิ

เป็นเรื่องสั้น แต่ไม่ห้วน เข้าใจที่มาที่ไป มีบทจบในตอน สนุกจ้ะ

หนังสือหลายเล่ม ทยอยกันปิดตัวไป ไลฟ์สไตล์ในการอ่าน การซื้อหนังสือ คนเปลี่ยนไปด้วยมัง เอ๊ะ แต่พี่เห็นหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊ค จากนักเขียนหน้าใหม่ ได้พิมพ์เรื่อย ๆ นี่นา

พี่ยังชอบอ่านหนังสือเป็นเล่ม ๆ อยู่จ้ะ


บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


*** ขอบคุณโหวตจ้ะนุ่น


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:16:40:20 น.  

 
อ่านมาหลายตอน มารู้ว่าตอนนี้คุณพ่อเป็นหม้าย โอ น่าสงสารจังเลย

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: ชลบุรีมามี่คลับ วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:20:55:09 น.  

 
ไม่แน่ในอนาคตอาจมี AI เขียนนิยาย!!
อิอิ เอาจริงๆงานที่ใช้ความเป็นศิลปินอย่างวาดรูป เขียนนิยาย วาดการ์ตูน แต่งเพลง ฯลฯ คงอีกนานเลยครับกว่า AI จะทำได้เท่ามนุษย์จริงๆ ผมนี้อยากเปลี่ยนสายอาชีพขึ้นมาเลย
ING ทรุดตอนเลห์มันด้วยครับ ผมก็ดั๊นไปซื้อกองทุนบริษัทนี้ไว้ เก็บยาวอีกตะหาก

....

บล็อกนี้ยาวสะใจและอัดแน่นด้วยคุณภาพตามสไตล์คุณนุ่นนักเขียนมืออาชีพ ^^ ชั้นเชิงในการเล่าเรื่องและลำดับเหตุการณ์เยี่ยม
หนนี้เปลี่ยนจากคุณพ่อเล่านิทานอีสปเป็นชายประหลาดเล่านิทานไก่ได้พลอยโดยไม่ต้องจ้าง
น่าเสียดายที่คุณแม่น้องน้ำหอมทำแหวนหายเร็วไปหน่อยนะครับ เด็กๆนักดำน้ำคงยังไม่เกิดกัน ไม่งั้นคงไม่ต้องไปดำเอง
สุดท้ายเด็กนักดำน้ำก็แอบสลับเอาแหวนปลอมคืนไป //เฮ้ย เขาจบประทับใจ!!

อันนี้โหวตไปแรงๆด้วยเจตจำนงครับ ของเขาดีจริง

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
อุ้มสี Photo Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ชีริว วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:23:29:50 น.  

 
นี่ขนาดเป็นโครงร่างนะคะ ยังสนุกเลยค่ะ
ปิ่นก็คิดมากไป เอ..แต่ที่คิดได้ก็เพราะมีเหตุให้ได้คิดนั่นล่ะน้า


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ตุ๊กจ้ะ วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:12:08:18 น.  

 
สวัสดียามค่ำค่ะคุณนุ่น

มาอ่านสูตรลับคร่า

พรุ่งนี้หนีเที่ยวอีกค่ะ หายอีกสามวันนะคะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:21:28:00 น.  

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
.....................
เขียนเก่งจริงเอาสมองที่ไหนมาใช้เนอะ,
ครับวันหน้าจะพยายามหาเรื่องหวานๆมาลงครับ


โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:4:30:57 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

ธรรมะของพี่ก๋าไม่มีการนั่งสมาธิ การเดินจงกรม หรือการสวดมนต์เลยครับ

ธรรมะของพี่ก๋าคือการรู้จัก ยอมรับ และเข้าใจความทุกข์

และสำคัญที่สุด คือ รู้จักตัวเอง



ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตด้วยนะครับ


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:6:19:06 น.  

 
เป็นเรื่องราวน่ารักๆของคุณพ่อคุณลูกนะคะ

lovereason Literature Blog ดู Blog

ขอบคุณนะคะที่แวะไปชมเขามัทรีพร้อมโหวตด้วยค่ะ ตอนที่ไปไม่เห็นนะคะลิงสามตัว ชอบบรรยากาศที่นั่นจริงๆนั่งดื่มกาแฟไปด้วยชมวิวไปด้วยสุขจริงๆค่ะ



โดย: zungzaa วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:8:20:16 น.  

 
มาส่งกำลังใจจองที่ไว้กลับมานั่งอ่านนะคะ
ต้องโหวตให้ครบสิบไวๆแล้วไปเตรียม
เสบียงกลับบ้านป่าพรุ่งนี้เช้ามืดค่ะ ไปแล้วเน็ตอาศัย
ไม่ค่อยได้ กลายเป็นคนป่าไปเลย

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
haiku Book Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
mambymam Music Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
พรไม้หอม Health Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog

ขอบคุณโหวตด้วยนะคะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:10:08:13 น.  

 
ตามอ่านตะพาบครับ
เป็นสูตรลับหลอกเด็กที่น่ารักมากครับ
ขอบคุณสำหรับโหวตครับ
lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:10:47:13 น.  

 
ขอบคุณสำหรับโหวตจ้า
ไม่ได้เคร่งครัดอะไรหรอกค่ะ เป็นคนสบาย ๆ
มัชฌิมา เดินสายกลาง ... ไม่เบียดเบียนทั้งตัวเองและผู้อื่น อิอิ

สุขสันต์วันสุขแห่งชาตินะคะ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:11:24:40 น.  

 
อ่านสนุกค่ะเรื่องนี้
น่ามีตอนต่อไปนะคะคุณนุ่น
คุณพ่อ กะคุณครู นี่จะลงตัวมั๊ยเนี่ย



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mambymam Music Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:14:29:50 น.  

 
วันนี้เข้าบล๊อกมาโหวตแบบตามัวๆ เพราะเพิ่งกลับจากเช็คตาครบหนึ่งเดือนหยอดยาจนตามัว

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ชมพร วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:21:00:57 น.  

 
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mambymam Music Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
Raizin Heart Movie Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: Close To Heaven วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:0:05:34 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog

เขียนได้เก่งจังเลยค่ะน้องนุ่น
อ่านสนุกเลย เพลงก็เพราะด้วยค่ะ


โดย: AppleWi วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:0:06:58 น.  

 
แวะมาโหวตค่ะคุณนุ่น


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:13:01:29 น.  

 

ส่งกำลังใจให้งานตะพาบคุณนุ่นนะคะ


สูตรลับนี่ยอดไปเลยค่ะ

lovereason Literature Blog

ทานขนมยามค่ำด้วยกันนะคะ




โดย: กาปอมซ่า วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:18:55:47 น.  

 
มาอ่านงานตะพาบของคุณนุ่นค่ะ


โดย: sawkitty วันที่: 9 ตุลาคม 2559 เวลา:19:01:23 น.  

 
ขอบคุณโหวดค่ะคุณนุ่น
มาโหวดก่อนค่อยมาอ่านค่ะ

กลับมาถึงบ้านดึก
เหนื่อยค่ะ สลบเหมือด อิอิ
วันนี้มาโหวดให้เพื่อนๆก่อนค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 10 ตุลาคม 2559 เวลา:19:45:37 น.  

 
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

คุณนุ่นเขียน..ยอดเลยครับ... เรื่องราวสูตรลับ ผมไม่ได้เขียน
มันยากด้วย.. เป็นคนไม่มีสูตรครับ 555

ทำไปด้วยความเคยชิน แต่เอะ มีซิ.. สูตรคูณ กว่าจะท่อง
ได้นานเหมือนกัน


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 11 ตุลาคม 2559 เวลา:8:02:09 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านค่า
ขออนุญาตปิดเมนท์ก่อน
ยังตามอ่านเพื่อนๆไม่ทันเลย
ขอบคุณมากๆ ค่า



โดย: lovereason วันที่: 11 ตุลาคม 2559 เวลา:19:48:06 น.  

lovereason
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 72 คน [?]









+ ++
Friends' blogs
[Add lovereason's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.