Somebody's me... Nobody's know.. You are what you thinks.. and.. I am who i am.. Whatever will be, will be..
Group Blog
 
<<
กันยายน 2559
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
16 กันยายน 2559
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้มีตะพาบ 163 : บ้านนอก









ถนนสายนี้มีตะพาบ 163


บ้านนอก

โจทย์โดย คุณเป็ดสวรรค์



       ตั้งแต่เด็กจำความได้ ฉันอยู่บ้านไม้สองชั้นของตาในซอยซายูริ คนเชียงใหม่แถวสันป่าข่อยคงรู้จักดีว่าซายูริคืออะไร บ้านตาอยู่กึ่งกลางระหว่างซายูริกับเจริญเมือง ซึ่งยังจัดว่าอยู่ในเมือง ฉันเติบโตมาในแถบนั้น

       ฉันเรียนโรงเรียนคริสต์หญิงล้วน ย่านถ. เจริญประเทศ เป็นโรงเรียนที่มีโบสถ์ใหญ่อยู่ตรงโค้งถนนเรียนที่นั่นตั้งแต่ชั้น ป.หนึ่ง จนถึง ม.ต้น ใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนคอนแวนต์ตลอดมา ทุกสัปดาห์ต้องมีชั่วโมงกิจกรรมร้องเพลงในโบสถ์ แต่เวลาปกติมักจะไม่ค่อยมีนักเรียนคนไหนเฉียดเข้าใกล้โบสถ์ ถ้าไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ หรือแอบไปซื้อขนมหน้าประตูฝั่งอนุบาลในตอนเย็นระหว่างรอเรียนพิเศษ

โรงเรียนกับบ้านตาไม่ไกลกันมากนักเดินไปกลับทุกวันก็พอได้ แต่คงจะไม่ไหวเวลาต้องหอบหนังสือเรียนไปมา วันไหนไม่มีใครไปส่ง ฉันก็เดินลัดเลาะข้ามสะพานนวรัฐผ่านจวนผู้ว่า เลี้ยวซ้ายเข้าถนนเจริญประเทศ เสียดายที่ฉันยังไม่เคยได้ข้ามขัวเหล็กสักครั้งทั้งที่อยู่ไม่ไกล

คิดว่าคนเชียงใหม่หรือนักนิยมหนังคงไม่มีใครไม่รู้จัก ขัวเหล็ก เป็นฉากสำคัญฉากหนึ่งในหนังรักโรแมนติกเรื่องเพื่อนสนิท ที่นักท่องเที่ยวนิยมแวะถ่ายรูปสวยๆ ตอนนี้ขัวเหล็กประดับไฟหลากสีเป็นแหล่งแฮงค์เอาท์ยามราตรีอีกด้วย

ฉันใช้ชีวิตแบบเด็กในเมือง แทบไม่เคยรู้จักความเป็นอยู่ของคนที่อยู่นอกเมืองหรือไกลออกไปรอบนอก ตอนเด็กเวลาปิดเทอมฉัน ชอบไปเที่ยวบ้านยายทวดที่อยู่สันทราย ไม่ไกลจากตลาดสันทรายมากนัก 

ตรงข้ามปากซอยเป็นวัดใหญ่เวลามีงานวัดฉันก็ชอบมาดูหนังกลางแปลง ซอยเล็กๆ บ้านยายทวดลัดเข้ากลางทุ่งนา เรือกสวนไร่นาผืนเล็ก ถนนแคบนิดเดียวเหมือนไม่ได้ทำไว้ให้รถยนต์แล่นผ่าน สองข้างทางเต็มไปด้วยบ้านคนบ่เก่า เป็นบ้านไม้ปลูกยกสูงมีใต้ถุนไว้เลี้ยงไก่ นั่งเล่น สารพัด บ้านไหนมีลักษณะครึ่งไม้ครึ่งปูนจัดว่าทันสมัยมากในตอนนั้น

ตรงข้ามบ้านยายทวดเป็นธารน้ำหรือห้วยเล็กๆ มีขัวน้อยพอคนเดินหรือมอเตอร์ไซค์ข้ามได้ ชีวิตก็ไม่จัดว่าอยู่นอกเมืองเท่าไหร่ เสียแต่ไม่มีเพื่อนวัยเดียวกันให้เล่นด้วย

จนมาช่วงป.6 พ่อย้ายออกจากบ้านพักทหารอากาศในกองบิน มาซื้อที่กลางทุ่งนาทางไป อ.สันป่าตอง ที่นั่นทำให้ฉันรู้จักกับคำว่า “บ้านนอก” จริงๆ

บ้านของพ่ออยู่กลางทุ่งนาเขียวขจี ตั้งอยู่หลังเดียวโดดเดี่ยว ตรงข้ามชุมชนหมู่บ้านห่างเพียงคลองชลประทานกั้น ปิดเทอมฉันชอบมาอยู่บ้านพ่อมีอะไรให้เล่นเยอะ เพราะเรียนโรงเรียนหญิงล้วน 

ฉันไม่มีเพื่อนเล่นซน ส่วนมากเด็กผู้หญิงจะชอบเล่นตุ๊กตาหรือไม่ก็ของเล่นแบบเด็กผู้หญิง แต่ฉันไม่เคยซื้อตุ๊กตาเล่นเลยสักครั้ง ถึงจะชอบความน่ารักของมันก็ตาม 

ที่บ้านนอกฉันมีเพื่อนเล่นวัยเดียวกันเป็นเด็กผู้ชายอายุเท่ากัน เกิดห่างกันแค่ไม่กี่วัน เพื่อนฉันเรียนโรงเรียนประจำตำบลใกล้บ้าน เพื่อนของเพื่อนก็อยู่ในหมู่บ้าน ฉันจึงมีเพื่อนวัยเดียวกันทั้งหญิงและชายเป็นเด็กในหมู่บ้าน ที่คอยแวะเวียนมาเล่นด้วยที่บ้านกลางนาของพ่อ

ของเล่นเด็กบ้านนอกนั้นเรียบง่าย ฉันได้เรียนรู้การเล่นว่าวครั้งแรกที่นี่ ว่าวแบบบ้านๆ เด็กๆ ทำกันเองเป็นของเล่นที่ชอบมาก ฉันยังเคยหัดทำแต่ไม่สวยเหมือนของเพื่อน นอกจากว่าวแล้วยังมี ไม้ต่อขา หรือไม้โถกเถก หรือขาโถกเถก แล้วแต่จะเรียกกันในแต่ละที่ ตอนแรกที่หัดเล่นฉันล้มบ่อยมาก เพราะทรงตัวไม่อยู่ แต่พอชำนาญแล้ว ก็จะต่อให้ขาสูงขึ้นเรื่อยๆ ไม่แค่เดินแข่งพวกเรายังวิ่งแข่งกันอีกด้วย

แม่ของเพื่อนเป็นคนเมืองแท้ๆ ที่เรียกว่าคนบ่เก่า ฉันชอบไปนั่งดูแม่เพื่อนจักตอก ตอกคือไม้แผ่นบางๆ ที่ได้จากไม้ไผ่เป็นลำปอกเปลือกผ่าซีกฝานเป็นแผ่นบางเฉียบ บางมากจนไม่คิดว่าได้มาด้วยฝีมือคนกับมีดเล่มเดียว ไม้ไผ่บางขนาดกว้างไม่ถึงหนึ่งนิ้วสานไขว้กันไปมา เอามาทำบานหน้าต่างแบบยกแล้วมีไม้ค้ำ สมัยนี้คงไม่มีแล้ว ฉันว่ามันทำยากมากมาย แถมค่าแรงยังไม่คุ้มกับที่นั่งหลังขดหลังแข็งเลย ตอนนี้ได้รู้ว่ามีเครื่องจักตอกไม้ไผ่แบบใช้มือหมุน สามารถทุ่นแรงได้มากเป็นนวัตรกรรมใหม่ที่น่าทึ่ง

เคยได้ยินชื่อ ละครซอ กันไหม ฉันเคยฟังครั้งแรกที่บ้านนอกของพ่อ เริ่มจากแม่บ้านที่มาทำกับข้าวให้พ่อเป็นแฟนพันธุ์แท้วิทยุเอเอ็มคลื่นท้องถิ่น บางคลื่นจะว่ากันด้วยคำเมืองตลอดรายการ แม่บ้านทำงานบ้านไปเปิดฟังไป ฉันได้ประสบการณ์แปลกใหม่กับการฟังละครซอไปด้วย หลังๆ ป้ายังเปิดโทรทัศน์ดูคราวนี้ไม่มาแต่เสียง ยังเห็นทั้งภาพอีกด้วย

ฉันหัดขี่จักรยานครั้งแรกที่บ้านนอกของพ่อ เป็นจักรยานโบราณคันสูงสีดำๆ ที่มีตะแกรงสีเงินด้านหลัง นิยมใช้บรรทุกของบ้าง ฟืนบ้าง พอขี่เป็นพ่อก็ซื้อให้ฉันหนึ่งคัน คราวนี้เป็นคันเล็กลงมาหน่อยไม่ต้องเขย่งขี่ขาไม่ถึงอีก ฉันชอบขี่จักรยานเลียบคลองชลประทานข้ามฝั่งไปบ้านลุงผู้ใหญ่ที่เป็นร้านขายของชำ ขายผัก ขายสารพัดที่จะขาย โดยเฉพาะจะมีกับข้าวถุงบ้าง ข้าวผัด ขนมจีน ขนมโบราณบ้าง

ฉันชอบข้าวผัดสีชมพูโรยหน้าไข่เจียวใส่ถุงพลาสติกแบนๆ ห่อละไม่กี่บาท ไปทีไรต้องซื้อทุกครั้งนอกจากข้าวผัดแล้ว อีกอย่างที่ฉันชอบมากก็คือหมูทอด ฉันว่าหมูทอดที่ไหนก็ไม่อร่อยเหมือนของเชียงใหม่ หมูแบนๆ ติดกระดูก มีขายทุกร้าน แต่ที่บ้านนอกจะพิเศษหน่อยคือทุกอย่างราคาถูกกว่าในเมือง

ฉันชอบมากเวลากินหมูทอดกับข้าวเหนียวร้อนๆแล้วก็มีน้ำพริกตาแดงถุงเล็กๆ ทำเหมือนพริกน้ำปลาในร้านอาหารตามสั่ง แล้วก็ชอบแหนมหรือทางเหนือเรียกว่า จิ้นส้มหมก ก็เป็นของโปรดที่ชอบมาก

 พูดเรื่องของกินมีอีกอย่างที่ฉันชอบมากคือ ข้าวกั้นจิ๊น เป็นข้าวนึ่งผสมน้ำเลือดหมูห่อใบตองโรยกระเทียมเจียวมีพริกทอดแนม กินกับแคบหมูหรือขนมจีนน้ำเงี้ยวอร่อยมาก ฉันรู้จักแคบไขเป็นครั้งแรกก็ที่บ้านนอกของพ่อ แคบไขทำมาจากไขมันควายต่างกับแคบหมูที่สีและความมัน ฉันไม่ค่อยชอบเท่าไหร่แต่ก็กินได้

คนบ้านนอกมีกิจวัตรต่างกับคนในเมืองมากเหมือนกัน ฉันเคยเห็นชาวบ้านไล่ล่างูสิงในท้องนาเอามาทำอาหาร บางทีก็ไล่จับหนูนาหรือหนูพุกมาทำอาหาร เวลามีงานบุญเมนูที่เห็นบ่อยมากคือลาบที่ไม่เหมือนกับลาบอีสานที่นิยมกินกันทั่วบ้านทั่วเมือง จำได้ว่าเวลามีงานที่บ้านนอกของพ่อ ชาวบ้านจะนิยมทำลาบเลือดที่เอาเนื้อดิบมาทำ กินกับข้าวเหนียวทั้งสีแดงๆ เห็นเลือดสีแดงสดแล้ว ฉันไม่กล้าลองและไม่อยากลอง แต่พอเอามาคั่วเป็นสีน้ำตาลเข้มๆ หอมน่ากินแถมยังอร่อยมาก แต่ตอนนี้เป็นเมนูที่ต้องบอกลาเพราะฉันไม่กินเนื้อวัวมานานมากแล้ว

สิบกว่าปีผ่านไป ตอนนี้บ้านนอกของพ่อเจริญมาก มีหมู่บ้านจัดสรรผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด ร้านค้าวัสดุก่อสร้าง อู่ซ่อมรถยนต์ ห้องแถว เต็มพื้นที่ไปหมด

 ไม่มีทุ่งนาเขียวขจี ไม่มีนกเอี้ยงเลี้ยงควายเฒ่าไม่มีที่ให้เล่นว่าวอีกต่อไป แต่ฉันยังคงคิดถึงบรรยากาศเดิมๆ ที่บ้านนอกของพ่อตลอดมา



 ตะพาบรอบนี้มาช้าอีกตามเคย

ช่วงนี้อัพบล็อกยากจังค่ะ 

ตั้งใจจะอัพเมื่อวานก็ไม่ได้เลยช้าไปหน่อย




ขอบคุณของแต่งบล็อกสวยๆ 

จากคุณยายเก๋าและคุณญามี่ค่ะ

ขอบคุณเพลงประกอบเพราะๆ จากอินเตอร์เน็ตค่ะ

ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ

ค่อยตามไปบล็อกพี่ๆ นะคะ

^___^




Create Date : 16 กันยายน 2559
Last Update : 19 กันยายน 2559 14:46:40 น. 29 comments
Counter : 644 Pageviews.

 
ตัวหนังสือใหญ่มากแก้ไม่หาย
คืนนี้ค่อยมาแก้อีกรอบค่า
ขอบคุณมากๆ ค่า


โดย: lovereason วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:15:05:23 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ตัวหนังสือโต อ่านง่ายมากเลยสำหรับวัยอย่างรุ้ง

อ่านเพลินเลยค่ะ บรรยากาศบ้านนอกของบ้านนี้

แต่ซายูริคืออะไรรุ้งก็ไม่รู้เรื่อง

ละครซอก็ไม่เคยได้ยิน

แต่จากที่บรรยายมาเป็นวิถีชนบถที่งดงามนะคะ

รุ้งไม่เคยสัมผัสบรรยากาศแบบที่ว่าเลยค่ะ

ปล.แคปควายแค่ชื่อก็ไม่น่าหม่ำแล้วอะ

เสียดายจังที่โหวตเกลี้ยงแล้ว

ไว้แวะมาใหม่นะคะ

รุ้งเองก็ส่งตะพาบรอบนี้เมื่อวานเองอะ ช้าพอกัน



โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:15:40:00 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog

---------------------------

พักนี้ระบบ Bloggang รวน ๆ ยังไงไม่รู้
ตัวเล็กตัวใหญ่วุ่นไปหมด เข้ายากเข้าเย็นอีกต่างหาก
หัวบล็อกก็ไม่เสถียร เลื่อนไหลลงมาได้เรื่อย ๆ
บ่น ๆ นี่เผื่อทีมงานจะได้อ่านบ้างเนอะ แฮ่ ๆ

อ่านบรรยากาศ "บ้านนอก" แล้วก็นึกถึงตัวเอง
เรานับเป็นคนกรุงตั้งแต่เกิด แต่ก็มีบ้านยายอยู่ที่รังสิต
ช่วงปิดเทอมก็ได้ไปเล่นซนที่บ้านยายเหมือนกัน
ตอนนั้นยังรู้สึกว่า "บ้านน้อก บ้านนอก"

เดี๋ยวนี้รังสิตไม่ได้เป็น "บ้านนอก" อีกแล้วนะ หมู่บ้านจัดสรรขึ้นมาเต็มไปหมด
บรรยากาศเดิม ๆ ไม่หวนคืนมาอีกแล้ว


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:17:35:05 น.  

 
อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงบรรยากาศเก่าๆ เมื่อก่อนสมัยเด็กๆ ก็ได้ขี่จักรยานครับ ล้มแล้วล้มอีก ล้มจนได้เลือดเลย แต่หลังๆ ก็ขี่ได้ ว่าวถ้าจะเล่นใน กทม. คงต้องเล่นที่สนามหลวงครับ

ความเจริญเข้ามาหลายๆ อย่างมันก็เปลี่ยนไปนะ

lovereason Literature Blog
+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:18:04:18 น.  

 
อ่านเพลินเลยครับคุณนุ่น....

ผมเคยเดินจากจวนผู้ว่า ไป ปรินซ์ ไกลมาก เผลอๆ ก็
ร.พ.แมคคอมิค

แต่ไม่เคยไป ร.พ.เกาะกลางนะครับ 555

ข้าวกั้นจิ้น ผมก็ชอบ แต่หากินยากมากครับ ตอนนี้ เมื่อก่อน
แวะกิน หน้าวัดข่วงสิงห์... มีอยู่ร้าน... ผมว่าร้านนี้น่าจะ
เอาข้าวสวย เคล้ากับเลือดหมู ใส่หมูสับ หรือไม่ก็ตับ...

แล้วนำไปนึ่งจนสุก แกะออกมาร้อน ๆ ไอฉุย ตักกระเทียมเจียวปนน้ำมัน ราด บีบมะนาว หอมซอย... โอ้ย ..น้ำ
ลายจะไหลแล้วครับ 555

จ้ิ้นส้ม ปิ้งหรือหมกผมก็ชอบ กินสนิทใจดี ไม่ต้องระแวง
พยาธิ์

รถถีบ ผมเลี้ยงหมูแล้วนำเงินซื้อ แบบที่คุณนุ่นใช้คันแรก เอา
ไว้ใส่ปี๊บเก็บน้ำข้าวหมู่ บ้านคุณนายฮ้อ นิมานฯ ไปเลี้ยง
หมูครับ

แต่ อ.สันทรายผมกับไม่คุ้นเท่าใด คุ้นแต่แม่โจ้ กับดอย
สะเก็ด ส่วนหางดง อ.สันป่าตอง คุ้นเคยมาก ชอบไป
ด้วย...

ผมว่าบ้านนอกของเชียงใหม่ มีลำเหมือง คลองชลประทาน
เยอะ

ในฐานะเขียนเล่าได้ดีมาก จนเห็นภาพ เลยโหวต
lovereason Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น




โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:18:52:47 น.  

 
lovereason Literature Blog ดู Blog

ตัวใหญ่อ่านขัดและอ่านง่ายดีค่ะ

ชีวิตเด็กบ้านนอก สนุกมากค่ะ
นั่งย้อนอดีต อยากกลับไปเป็นเด็กอีก


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:20:25:33 น.  

 
เพลงซอคงไม่ค่อยมีให้ฟังแล้วเนาะ
ซายูริตอนนี้ก็ยังมีอยู่นะครับ
แต่พี่ก๋าไม่เคยเข้าไป 5555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:22:26:15 น.  

 
อ่านแล้ว คิดถึงชีวิตช่วงวัยเด็ก ช่วงนั้น มีความสุขที่สุดในโลก
เพลงเพราะมากค่ะ

ขอบคุณนะคะ คุณนุ่น


โดย: นัน IP: 192.95.30.51 วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:23:05:04 น.  

 
สะพานขัวเหล็ก ถ้าไปเชียงใหม่ก็ผ่านประจำค่ะน้องนุ่น
ลงสะพานเลี้ยวขวากลับบ้านค่ะ
ช่วงลอยกระทง นักท่องเที่ยวไปปล่อยโคมฯบนสะพาน สวยมากนะคะ
น้องนุ่นบรรยายได้เห็นภาพบรรยากาศสมัยก่อน
แต่ตอนนี้รู้สึกหิวข้าวเหนียวร้อนๆ หมูทอด กับน้ำพริกตาแดงขึ้นมาแล้วค่ะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

lovereason Literature Blog ดู Blog

.........................................



โดย: Sweet_pills วันที่: 20 กันยายน 2559 เวลา:1:06:43 น.  

 
มาอ่านเรื่องราวบ้านนอกของคุณนุุ่นค่ะ
อ่านแล้วทำให้ย้อนคิดถึงช่วงวัยเด็กที่อยู่บ้านนอก
แต่เดี๋ยวนี้ที่ไหนๆก็เปลี่ยนแปลงไปหมด

ตัวหนังสืออ่านง่ายดีค่ะ

lovereason Literature Blog





โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 20 กันยายน 2559 เวลา:1:07:13 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 กันยายน 2559 เวลา:6:43:53 น.  

 
ส่งกำลังใจจ้า

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

lovereason Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 20 กันยายน 2559 เวลา:7:54:45 น.  

 
อ่านแล้วก็นึกถึงวัยเด็กเลยค่ะ อยู่บ้านนอกได้ว่ายน้ำเล่นในคลอง ไปไหนก็ปั่นจักรยาน ปีนต้นไม้หัวหกก้นขวิดมันใช่เลยค่ะ

lovereason Literature Blog ดู Blog



โดย: zungzaa วันที่: 20 กันยายน 2559 เวลา:8:19:05 น.  

 
ขอบคุณสำหรับโหวตนะคะ

บ้านรุ้งอยู่นนท์ ตอนเด็กๆก็ห่างไกลความเจริญค่ะ แถวละแวกบ้านเลี้ยงแพะ เลี้ยงวัวกัน ส่วนใหญ่เป็นอิสลาม แต่ไม่ถึงขนาดทำนาค่ะ

ที่บ้านเลี้ยงแบบปิดด้วยไม่ได้ออกไปวิ่งเล่นไกลบ้านเลยค่ะ


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 20 กันยายน 2559 เวลา:10:19:22 น.  

 
ขอบคุณโหวดค่ะ คุณนุ่น

แกงสมรม รสจะไม่จัดจ้านเหมือนคั่วกลิ้งแกงส้ม
ดูเหมือนแกงเสร็จก็ทานเล่นได้เลย
เหมือนเรากินแกงเลียงค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 20 กันยายน 2559 เวลา:17:50:15 น.  

 
lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 20 กันยายน 2559 เวลา:22:02:34 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น


สำหรับพี่ก๋าเจ้าอู๊ดน่าอ่านดีครับ
มันเหมือนหนังสือจิตวิทยา + เซ็น+มหายาน
เป็นแนวหนังสือที่พี่ก๋าชอบทั้งหมดเลย 5555


ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับ





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 กันยายน 2559 เวลา:5:46:52 น.  

 
บ้านนอก บอกชนบท อนาคต ปลดปล่อยปน
อากาศ สะอาดคน อาหารล้น รักษาเมือง
บ้านนอก น้ำนาหนอง เพื่อนพี่น้อง มองรู้เรื่อง
หนาแน่น แน่หนักเนื่อง บ่ สิ้นเปลือง เชื่องช้าชัวร์
ต้นกล้า อาราดิน


โดย: ต้นกล้า อาราดิน วันที่: 21 กันยายน 2559 เวลา:9:20:18 น.  

 

บ้านนอกที่อยู่ไม่ไกลตัวเมืองก็กลายเป็นหมู่บ้านจัดสรรไปหมดแล้วนะน้องนุ่นแต่ก็ยังอากศดีกว่าในเมืองหน่อย

lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: พรไม้หอม วันที่: 21 กันยายน 2559 เวลา:13:41:50 น.  

 
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
หอมกร Movie Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
Insignia_Museum Diarist ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
Raizin Heart Book Blog ดู Blog
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
ชมพร About Weblog ดู Blog
Tristy Food Blog ดู Blog
อุ้มสี Dharma Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

มาอ่านงานตะพาบค่ะคุณนุ่น


โดย: Close To Heaven วันที่: 21 กันยายน 2559 เวลา:13:53:18 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะคุณนุ่น ที่แวะไปเที่ยวเกาะสุกรพร้อมโหวตนะคะ ที่นี่ธรรมชาติยังสดอยู่มาก ที่พักราคาไม่สูงมากอาหารทะเลก็สดจริงๆค่ะถ้ามีโอกาสก็อยากกลับไปเที่ยวอีกค่ะ คราวนี้จะอยู่ให้นานๆเลยค่ะ



โดย: zungzaa วันที่: 21 กันยายน 2559 เวลา:14:04:38 น.  

 
ตัวหนังสือใหญ่ อ่านสบายตาดีจ้ะ 5555 ชอบเลยพี่

ละครซอ พี่ไม่รู้จัก ไม่เคยได้ยินด้วย

คนอยู่ต่างจังหวัด แต่ถ้าอยู่ในเมือง แทบไม่ได้รู้อะไรกับเค้าเลยเนาะ นอกจากเราจะไปอยู่ต่างอำเภอ ถึงจะได้กลิ่นอายความเป็นอยู่ที่เรียกว่า บ้านนอกจริง ๆ

วัยเด็กนุ่น น่าสนุก บรรยายซะเห็นภาพตามเลย น่ารักดีจ้ะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ทนายอ้วน Travel Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
Raizin Heart Book Blog ดู Blog
praewa cute Parenting Blog ดู Blog
อุ้มสี Dharma Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


ขอบคุณโหวตจ้ะนุ่น พี่ไม่ใช้หรอก ซื้อมาเก็บน่ะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 21 กันยายน 2559 เวลา:19:08:15 น.  

 
อ่านสนุกค่ะคุณนุ่น เพลินเลย
ความทรงจำวัยเด็กของคุณนุ่นแจ่มชัดมาก
น่าสนุกค่ะ บรรยายซะเห็นภาพเลยเชียว
นี่ไม่ใช่เรื่องแต่งใช่มั๊ยนี่



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Tui Laksi Home & Garden Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog
Sai Eeuu Travel Blog ดู Blog
ต้นกล้า อาราดิน Literature Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Food Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 21 กันยายน 2559 เวลา:21:39:31 น.  

 
ตามอ่านตะพาบ บ้านนอกครับ
ความเจริญเข้ามาแทนที่ อะไรก็เปลี่ยนแปลงครับ ทุ่งนามีจำนวนลดลง
อุทัยธานี ยังมีนกเอี้ยงเลี้ยงควายเฒ่าครับ
ขอบคุณสำหรับโหวตครับ
lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 21 กันยายน 2559 เวลา:22:53:52 น.  

 
ขอบคุณน้องนุ่นสำหรับกำลังใจนะคะ
นอนหลับฝันดีคืนนี้ค่ะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 22 กันยายน 2559 เวลา:0:05:54 น.  

 
ขอบคุณที่แวะคุยเรื่องหนังสือนะคะ

รุ้งตั้งใจปิดเม้นท์ เพื่อนจะได้ไม่ต้องโหวตและอีกอย่างถ้าเพื่อนอยากคุยรุ้งอยากให้คุยที่หน้าหลัก เพราะกลัวจะไม่เห็นเม้นท์และไม่ได้กลับไปตอบค่ะ

คู่อริที่รักรุ้งยังไม่เคยอ่านเลยค่ะ คุณพ่อขายาวนี่ก็ซื้อมือสองมา ทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามีภาคต่อคือคู่อริที่รัก เสียดายเหมือนกันเพราะรุ้งเคยเห็นคู่อริที่รักเป็นหนังสือมือสอง ถ้ารู้มาก่อนคงรวบไว้แล้ว

ปรัชญาชีวิตรุ้งยังไม่เคยอ่านเลยค่ะและจากชื่อก็ไม่คิดว่าจะอยากอ่านด้วยค่ะ

เจ้าชายน้อยนี่ตอนเด็กอ่านแล้วรู้สึกแบบหนึ่ง คือรู้สึกว่าเป็นวรรณกรรมเด็กชื่อดังได้ไงนะ ทำไมคนชอบกันเยอะจัง ไม่สนุกอย่างที่คิดเลย

พอกลับมาอ่านตอนโต โอ้! สนุกแฮะ ทำไมมีอะไรซ่อนไว้เพียบเลยในหนังสือเด็กเล่มบางๆ

เจ้าชายน้อยเลยกลายเป็นเรื่องหนึ่งที่เวลามีคนถามว่ารู้สึกอย่างไร ไม่ลังเลที่จะตอบว่าสนุก แนะนำเลย


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 22 กันยายน 2559 เวลา:10:36:07 น.  

 
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

--------------------------------------

สำหรับ อ.เต๊ะ แล้ว น้องนุ่น พลาดมากเลยอะ

ไม่น่าลงเรื่องซอย ซายูริเลย เพราะมันมาแย่งซีน บ้านนอกไปหมดเกลี้ยงเลยอ่า 555

อ.เต๊ะ ไม่รู้จักไม่ใช่คนแถวนั้น เลยไปถาม คนหน้าขาวๆพุงกลมนิดๆ ท่านเจ้าสำนักธรรมะ ที่บ้านแกอยู่เชียงใหม่

แกให้ข้อมูล อ.เต๊ะ มานิดหน่อยว่า ถ้าอ.เต๊ะ จะไปช่วยเหลือน้องๆเค้า เอ็งต้องเตรียมไปซัก 2000

เบอร์ธรรมดา 1000 ค่าห้องวีไอพี 150 ค่าทิปน้อง 200 ทิปเชียร์อีก100 ทิปเด็กที่จอด20 ทั้งหมด1470 เหลือไว้กินข้าวต้มก่อนกลับบ้านได้อีก เย้ย 555

ส่วนเรื่องชีวิตเด็ก บ้านนอกนี่ อ.เต๊ะ ว่าเป็นประสบการณ์ ที่ดีมากๆเลยน้า

เพราะ ชีวิตเด้กบ้านนอกนี่ จะได้สัมผัสกับธรรมชาติรอบตัวแยะมาก

ของเล่นต่างๆ ไม้ต่อขา ว่าว ก็สามารถหาทำได้เอง จากวัสดุรอบๆบ้าน ไม่ต้งไปเสีย สตางค์ซื้อ ของเล่นแพงๆ

พวกขนม ของกินต่างๆ ก้อร่อย เพราะฝีมือชาวบ้านปรุงนี่
อร่อยแซ่บอยู่แล้ว

แต่เดี๋ยวนี้ ความเจริญเข้ามา บ้านนอก ก้เริ่มจะเปลี่ยนไป๋

บรรยากาศ และกลิ่นอาย เริ่มร่อยหรอ ลงไปเรื่อยๆ น่าเสียดายมากเลยเนอะ





โดย: multiple วันที่: 22 กันยายน 2559 เวลา:15:15:48 น.  

 
พี่ชอบชีวิตตัวเองตอนอยู่บ้านนอกมากนะ

สุขภาพดีกว่านี้มากมายแหละ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
mambymam Food Blog ดู Blog
ทนายอ้วน Travel Blog ดู Blog
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
sawkitty Photo Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 22 กันยายน 2559 เวลา:17:04:52 น.  

 
เข้ามาชมความบ้านนอกครับ (แต่เอาจริงๆหาดใหญ่เจริญกว่าวังน้อยแน่นอน *น้ำตาไหลในความเวิ้งว้าง*)
พ่อคุณนุ่นอยู่เชียงใมหม่เหรอครับ? หรืออันนี้เป็นตัวละครในนิยายเฉยๆ?
ปกติคุณนุ่นเขียนอ่านได้ไหลลื่นมาก ส่วนอันนี้บางตอนอ่านยากแบบแปลกๆ คงเป็นเพราะบางอย่างมันบ้านนอก เอ้ย! ไม่คุ้นเคยสำหรับคนสมัยนี้ด้วยครับ
ว่าแต่ขัวเหล็กพล็อตมันเป็นแบบนั้นจริงรึ?
ข้าวผัดสีชพูเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เห็นแล้วนะครับ ยังไม่เคยกินเลยว่ารสชาติมันเป็นไง
งูสิงพ่อเล่าว่าอร่อยมาก พวกขี้เหล้าชอบกินกัน (แน่นอนว่าผมไม่เคยกิน)

อ่านหลายๆอย่างแล้วรู้สึก nostalgic และอบอุ่น บ้านหลังแรกของผมก็อยู่กลางทุ่งนาเหมือนกัน (ที่หนองแขมนะ)



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ชีริว วันที่: 22 กันยายน 2559 เวลา:21:52:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lovereason
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 72 คน [?]









+ ++
Friends' blogs
[Add lovereason's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.