Somebody's me... Nobody's know.. You are what you thinks.. and.. I am who i am.. Whatever will be, will be..
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2559
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829 
 
9 กุมภาพันธ์ 2559
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้มีตะพาบ 148 : นอกหน้าต่างมี...

ถนนสายนี้มีตะพาบ 148

นอกหน้าต่าง...

โจทย์โดย คุณฉัตร (ณ ปลายฉัตร)



            เสียงโทรศัพท์มือถือดังซ้ำหลายต่อหลายครั้ง ลลดาละสายตาจากหนังสือหลังจากอ่านประโยคปิดท้ายบทความเสร็จ หนังสือ ‘เล่าเรื่องแปลก’ ในมือยังคงถูกเปิดทิ้งค้างไว้ที่หน้าสุดท้ายของเล่ม

“นี่มันหนังสืออะไรกันอ่านไม่เห็นเข้าใจ”

นักข่าวสาวบ่นพึมพำก่อนจะรับโทรศัพท์ที่สั่นจนน่ารำคาญ แนบหูฟังปลายสาย และป้องปากตอบเสียงเบาอย่างระแวงระวัง

          “ว่าไงคะพี่”

           “ทำไมรับช้านักเฝ้ามาตั้งนานได้เรื่องรึยัง มีอะไรคืบหน้าบ้าง แบบว่าผีเผอมีโผล่มาสักตัวรึยัง”

           “โหย... ทำอย่างกับมันจะโผล่มาง่ายๆ แบบเปิดปุ๊บติดปั๊บอย่างนั้นละ พี่”

           “เออ งั้นก็รอต่อไป อยู่ที่นั่นละ งานนี้ไม่ได้เด็ดๆไม่ต้องกลับนะ”

           ลลดาหน้ามุ่ยทันทีที่ได้ยินเสียงตอบจากปลายสายน้ำเสียงนุ่มของหัวหน้าห้วนกว่าเคย หางเสียงยังฟังดูเหมือนคำสั่งกลายๆ บ่งบอกให้รู้ว่ากำลังหงุดหงิดขนาดไหน

           “น่าเบื่อจะตาย ไม่เห็นมีอะไรเลยพี่ กินกาแฟหมดไปสามแก้วแล้วก็ยังไม่เห็นผีเผอ หรือวิญญาณที่ไหนโผล่มาสักนิด นี่ก็นั่งจ้องสุดหล่อตาแทบถลนแล้วนะ”

หญิงสาวถอนหายใจเฮือกก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่างรู้สึกเบื่อเต็มทีกับภารกิจประหลาดที่ได้รับมอบหมายให้ทำ ตอนนี้เธอเหมือนหายใจรดทิ้งไปวันๆ โดยไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร

บางทีคงเป็นเพราะคำคำเดียว... ซิกเซ้นส์

หลายต่อหลายครั้งที่ได้รับมอบหมายให้ทำสกู๊ปหรือบทความเกี่ยวกับเรื่องลึกลับไม่ว่าจะเป็นคดีพิศวาสฆาตกรรม ที่สามีฆ่าภรรยาเพื่อแลกอวัยวะให้น้องสาว หรือเหตุฆาตกรรมเด็กเพื่อดื่มเลือดรักษาความงามหรือกระทั่งรายล่าสุดคดีผีหัวขาดตามล้างแค้น ล้วนแต่เป็นสกู๊ปที่ได้มาโดยบังเอิญโดยที่เธอไม่เคยได้ลงมือทำเอง 

แต่ที่หนังสือได้รับความนิยมมากคงเป็นเพราะลีลาการเขียนสกู๊ปอย่างมีชั้นเชิงจากประสบการณ์ตรงด้านใส่สีตีข่าวบันเทิงนั่นต่างหาก

นึกแล้วก็กลุ้ม!

ก่อนที่จะละสายตาจากสายฝนที่โปรยปรายด้านนอกหน้าต่าง เธอเห็นหญิงสาวหน้าตาน่ารักเดินเหม่อลอยตัวเปียกปอนไปด้วยน้ำฝนเดินผ่านไป ลลดาจับตามองไม่วางตา รู้สึกแปลกเหมือนบรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกขึ้นมาฉับพลัน จะว่าแอร์เย็นก็ไม่น่าจะใช่ ในเมื่อสักครู่ที่ผ่านมาเธอยังไม่รู้สึกหนาวขนาดนี้

เสียงกระดิ่งกรุ๋งกริ๋งหน้าประตูร้านดังขึ้นพร้อมเสียงต้อนรับ

“321 คาเฟ่ยินดีต้อนรับครับ”

บริกรหนุ่มยิ้มเย็นยืนผายมือรับการมาเยือนของแขกคนใหม่ที่ดูยังไงลลดาก็ยังรู้สึกแปลก

แปลกทั้งคนใน แปลกทั้งคนนอก เมื่อสองคนยืนประจันหน้ากัน

หญิงสาวร่างระหงคนเดิมในชุดเสื้อเชิ๊ตสีขาวตัวโคร่งสอดในกระโปรงบานลายดอกไม้สีเขียวอ่อน ก้าวเดินเข้ามาท่างทางกล้าๆ กลัวๆ เธอล้วงกระเป๋าหนังหยิบโถแก้วขนาดเล็กบรรจุบางสิ่งบางอย่างคล้ายผงแป้งสีขาวขุ่นยื่นมาตรงหน้าบริกรหนุ่ม

“ในที่สุดฉันก็เจอพี่กลับไปกับฉันเถอะ ฉันพาแม่มารับพี่แล้ว” เสียงของหญิงสาวเย็นเยือก

ลลดาจ้องมองโถแป้งขาวขุ่นไม่วางตา

มันคืออะไรแป้ง? ยา? หรือว่า...เถ้า!

ร่างเพรียวบางขนลุกขนชัน แต่ยังพยายามเงี่ยหูฟังเสียงสนทนาของทั้งสองด้วยความอยากรู้

“พี่ได้ยินฉันไหมอย่าทำเป็นไม่รู้จักกัน พวกเราเหมือนกันแล้วนะ อย่าทำเป็นไม่เห็นฉัน”

หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้ ลักษณะการเดินเหินดูประหลาดไม่ค่อยคล่องตัวเหมือนมีปัญหาบางอย่าง

จะมีสิ่งใดที่ทำให้ผู้หญิงหน้าตาสวยน่ารักหม่นหมองและประหม่าได้ เท่ากับชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอได้อีกนอกจากเขา!

และสิ่งสำคัญลลดาขยี้ตาซ้ำไปมาหลายรอบเธอไม่ได้ตาฝาดแน่ ภาพที่เห็นนอกหน้าต่างเมื่อครู่หญิงสาวตัวเปียกปอนไปด้วยสายฝน แต่เมื่อเข้ามาในร้านกลับแห้งสนิท เหมือนไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าชุดเดียวกัน

         บริกรหนุ่มยิ้มเย็น แห่ง 321 คาเฟ่ได้แต่ยิ้มไม่พูดอะไร

ชายหนุ่มที่มาพร้อมกับรอยยิ้มปริศนา ยามเมื่อเขายิ้มล้วนมีเรื่องช่างน่ากังขา และยิ่งกับคาเฟแห่งนี้ด้วยแล้วทุกสิ่งทุกอย่างที่มารวมตัวกันดั่งอาถรรพ์ดำมืดไร้การพิสูจน์

          และผู้ที่ได้รับมอบหมายให้มาสังเกตุการณ์โดยเฉพาะก็คือเธอ… ลลดา คอลัมนิสต์สาวใจกล้าหรือจะว่ากันตามจริงแล้ว เธอโดนบังคับให้มาโดยไม่เต็มใจต่างหาก

ลลดาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทำทีเป็นกดส่งข้อความเล่น แต่ที่จริงซ่อนกล้องเอาไว้เตรียมบันทึกและเบนไปทางคนสองคนที่ยืนเผชิญหน้ากันอยู่ไม่ไกลเธอเงี่ยหูฟังแล้วฟังอีกพอจับใจความได้คร่าวๆ ถึงแม้เสียงที่ได้ยินจะไม่ดังนักก็ตาม

“ฉันตามหาพี่มานานมาก”

          เสียงใสแต่แผ่วเบาของหญิงสาวน่ารักเอ่ยต่อ หลังจากยืนนิ่งมองชายหนุ่มอยู่นาน ลลดาเห็นสีหน้าบริกรหนุ่มที่ปกติจะยิ้มเยือกเย็นอยู่เป็นนิจออกอาการประหม่าเล็กน้อย ก่อนจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว

          “321 คาเฟ่ ยินดีต้อนรับครับไม่ทราบคุณลูกค้าจะรับอะไรดีครับ”

           เสียงบริกรหนุ่มยังคงเยือกเย็นและไม่นานรอยยิ้มเป็นเอกลักษณ์ก็ค่อยเผยอขึ้นอีกครั้ง ดวงตาคมกริบแลมาทางเธอ จนลลดาขนลุกซู่ต้องแกล้งหันกล้องไป ทำทีเป็นมองออกไปนอกหน้าต่าง

           “พี่คะ! ฉันเองพี่จำไม่ได้หรือคะ ฉัน... “

           “จะรับอะไรดีครับ”

            รอยยิ้มเย็นยังคงปรากฏอยู่บนใบหน้าบริกรหนุ่ม ไม่มีทีท่าว่าเขาจะรู้สึกรู้สมใดๆ

          “ฉันมาตามพี่ กลับ ไปกับฉันนะคะ”

เธออ้อนวอนน้ำเสียงอ่อนหวาน ฟังแล้วเศร้าเสียจนลลดาใจหายแต่ชายหนุ่มกลับไม่มีทีท่าสนใจ กลับถามย้ำคำเดิมราวกับกลัวบกพร่องต่อหน้าที่

           “จะรับอะไรดีครับ 321 คาเฟ่ของเรามีทุกสิ่งที่คุณต้องการ”

“มีทุกสิ่งที่ฉันต้องการงั้นหรือ ถ้าสิ่งที่ฉันต้องการคือตัวตนของพี่ละ ให้ฉันได้รึเปล่า”

ตัวตน!

ลลดาทวนคำพูดของหญิงสาวแล้วขมวดคิ้วไม่เข้าใจความหมายที่สื่อ แต่ดูเหมือนบริกรหนุ่มจะไม่ได้ยินดียินร้ายแถมยังเหมือนจะไม่รู้จักเสียด้วยซ้ำ สีหน้าผิดหวังแสดงออกมาพร้อมน้ำเสียงสั่นเครือของหญิงสาวทำให้ลลดาขนลุกขนชันโดยไม่รู้ตัว

“อย่าเสียใจก็แล้วกันที่ทำเมินเฉยกับฉันแบบนี้

เสียงตวาดของเธอสั่นไม่น่ากลัวสักนิด ลลดาคิดในใจ ก่อนจะมองหญิงสาวหันหลังก้าวเดินออกไปจากร้าน โดยไม่มีคำพูดใดท่าทางการเดินเมื่อได้สังเกตุอย่างจริงจัง มีบางอย่างผิดปกติเหมือนกับว่าขาขวาของหญิงสาวน่ารักคนนั้นจะเป็นขาเทียม!

และโดยไม่คาดฝันลลดาหันไปมองนอกหน้าต่างอย่างรวดเร็ว ภาพหญิงสาวคนเดิมหยุดยืนมองเธอผ่านกระจกด้วยรอยยิ้มประหลาดก่อนเสียงหวีดร้องจะดังขึ้นพร้อมกับรถบรรทุกเร่งความเร็วแล่นผ่านไป เพราะสายฝนทำให้กระจกด้านนอกหน้าต่างเต็มไปด้วยฝ้าเธอมองเห็นไม่ชัด รู้แต่ว่าต้องเกิดเหตุร้ายอะไรสักอย่างหรือว่า

รถชน!

ลลดามองฝ่าความมืดสลัวของแสงไฟถนนที่ยังคงกะพริบติดๆดับๆ แล้วเธอก็เห็นร่างหนึ่งนอนคว่ำอยู่ เลือดสีแดงเจือจางกับน้ำฝนไหลเป็นทางยาว

จะเป็นใครไปได้นอกจากหญิงสาวน่ารักคนนั้น

วิญญาณนักข่าวเข้าสิงทันที ลลดาวิ่งออกไปหน้าร้าน รถบรรทุกยังคงจอดให้สัญญาณฉุกเฉินข้างถนนเหมือนจะรู้แล้วว่าชนเข้ากับอะไรบางอย่าง

นักข่าวสาวก้าวตามไปหมายจะให้เห็นป้ายทะเบียนรถต้นเหตุ แต่จู่ๆ รถบรรทุกก็เร่งเครื่องออกไปอย่างแรง จนแม้แผ่นป้ายทะเบียนก็ยังมองไม่เห็น ครั้นวิ่งตามไปก็ไม่เป็นผลเพราะยิ่งตามรถก็ยิ่งไกลจนลับหายไปกับสายฝน 

หญิงสาวผ่อนลมหายใจหอบเหนื่อย จึงตัดสินใจวิ่งกลับมายังจุดที่มีร่างสาวน้อยชุดกระโปรงเขียวนอนจมกองเลือดอยู่ แต่เธอถึงกับผงะ

“ห๊ะ! หายไปไหน เป็นไปได้ยังไง เมื่อกี้เธอยังนอนอยู่กลางถนนนี่

ลลดาเข่าอ่อน เมื่อพบว่าร่างที่นอนแน่นิ่งเมื่อครู่กลับอันตรธานหายไป ด้วยความตระหนกหญิงสาวกวาดตามองไปทั่วเผื่อจะมีใครเห็นแบบที่เธอเห็น แต่ไม่มีแม้สักคนในบริเวณนั้น รอบข้างเงียบเชียบขนาดนี้ได้ยังไง ในเมื่อเมื่อครู่ที่ผ่านมายังมีผู้คนเดินผ่านไปมา

แม้แต่ 321 คาเฟ่ ที่สว่างไสวยังมืดสนิทราวกับไม่มีสิ่งใด และไม่มีใครอยู่ภายในทุกอย่างเงียบสงบราวกับร้านไม่ได้เปิดบริการในวันนี้

“นี่มันอะไรกันฉันเจออาถรรพ์ 321 เข้าให้แล้วหรือเนี่ย

เธอถึงกับอุทานขนลุกขนชันเข่าอ่อนแทบทรุดรีบวิ่งไปขึ้นรถยนต์ที่จอดอยู่ริมถนนแทบไม่ทัน



ภคภาคเงยหน้าขึ้นมองคนมาใหม่ที่จู่โจมเข้ามาหาเขาพร้อมส่งเสียงทักทายจริงจัง

         “พี่ภาคคิดว่าไงคะดูจากในคลิปที่ดาส่งให้”

บรรณาธิการหนุ่มวัยแก่กว่าเล็กน้อยพิงพนักเก้าอี้ตอบคำถามท่าทางไม่แน่ใจพอๆ กับคนถาม

“ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ ไม่มีอุบัติเหตุ ถนนว่างเปล่าไม่มีแม้แต่รถบรรทุกอะไรที่เธอว่าแล่นผ่านมาสักคัน” ชายหนุ่มกล่าว

“เป็นไปได้ยังไง ดาเห็นกับตานะ แล้วไอ้ 321 อะไรนั่นมันบ้าชัดๆ”

“สงสัยจะเจอดีเข้าแล้วละสิ หรือว่าอาถรรพ์ทางสามแพร่งจะเป็นจริง เขาว่ากันว่าวันดีคืนดีจะเห็นร้านนั้นเปิดไฟสว่าง บางทีก็มืดตึ๊ดตื๋อแถมรกร้างอย่างกับไม่ได้เปิดกิจการมานานปีด้วยนะ”

ภคภาคเคาะปากกาที่ภาพหน้าจอคอมพิวเตอร์ ภาพที่ค้างอยู่คือ 321 คาเฟ่ ที่ถ่ายจากกล้องมือถือของลลดา ไม่มีบริกรหนุ่มอยู่ในภาพเคลื่อนไหวแม้แต่ไฟล์เดียว

หญิงสาวเข่าอ่อนทรุดลงนั่งเคียงข้างคล้อยตามกับคำพูดของเขา ทันทีที่เห็นภาพชัดๆ ในจอ หญิงสาวถึงกับผงะ

“เฮ้ย! นั่นมัน ผู้หญิงคนนั้นนี่ ที่โดนรถบรรทุกชน ทำไมเธออยู่ข้างในร้านละนี่มันภาพที่ฉันบันทึกไว้หลังจากเกิดเหตุนี่คะ”

“เธอแน่ใจนะ!” ภคภาคถามย้ำ

หญิงสาวพยักหน้าหงึกหงักชี้ให้ดูเวลาที่บันทึก “จริงสิพี่ นี่ไง”

ภคภาคถึงกับอึ้งกว่าจะเรียบเรียงคำพูดสวยๆ ปลอบ

“จะมีอะไรอธิบายเหตุนี้ได้ นอกจากผู้หญิงคนนั้นจะไม่ใช่คน ท่าทางเธอจะเจอดีเข้าแล้วละ ดา” 

ลลดาถึงกับคิดหนัก เมื่อได้ฟังคำพูดของชายหนุ่มผู้มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าของเธอ

หญิงสาวถึงกับสะดุ้งเมื่อชายหนุ่มคิดอะไรได้ดีดนิ้วเปาะ

“ดีละเรามาเล่นข่าวนี้กันเถอะ “

“เล่น? เล่นยังไงคะ” ลลดาทวนคำ สีหน้างงงัน

“ก็แบบนี้ไง... ปริศนานอกหน้าต่างที่รอการเปิดเผย เรื่องจริงหรือเรื่องหลอน พบกับเรื่องลับที่กลายเป็นตำนาน... แบบพวกรายการตามล่าท้าผีอะไรแบบนี้น่าสนุกนะ รับรองทั้งนิตยสาร ทั้งรายการขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่าโฆษณาเข้าบานตะไทแน่ๆ”

ภคภาคหัวเราะเสียงดังอย่างมั่นใจเขาเชื่อมั่นนัก

ลลดายิ้มแหยแต่ก็หุบยิ้มแทบไม่ทัน เมื่อเห็นสายตาหัวหน้ามองมา

“อย่าบอกนะว่า”

ชายหนุ่มพยักหน้า คล้ายแทนคำตอบเสร็จสรรพ ก็จะให้ใครเป็นคนทำสกู๊ปนี้กันละ ถ้าไม่ใช่...

นักข่าวสาวส่ายหน้าดิกต้องไม่ใช่เธอ! ไม่ใช่เธอ!

ลลดาถึงกับตาค้าง ทำไมเธอซื้อหวยถึงไม่ถูกแบบนี้บ้าง หญิงสาวส่ายหน้า แต่ภคภาคพยักหน้าแถมรอยยิ้มสุดภูมิใจ ลลดารู้ชะตากรรมตัวเองในทันทีว่ากว่างานนี้จะสำเร็จ

ไม่เธอก็ผีคงได้หลอนกันคนละทีสองทีละทีนี้...

...

...

แล้วคุณละคะ... เคยเจอเรื่องหลอนๆ นอกหน้าต่าง บ้างไหม"

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบแล้วจ้า

ขอบคุณของแต่งบล็อกสวยๆ จากคุณยายเก๋าและคุณญามี่ค่ะ

ขอบคุณภาพและเพลงเพราะๆ จากอินเตอร์เนตค่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านค่ะ

ค่อยตามไปอ่านตะพาบ + เยี่ยมบล็อกพี่ๆ เพื่อนๆ นะคะ

มาช้ามากมายค่ะ






Create Date : 09 กุมภาพันธ์ 2559
Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2559 22:52:22 น. 44 comments
Counter : 549 Pageviews.

 
ตามมาอ่านค่ะ สพรึงเชียว อิๆ
ในชีวิตยังไม่เตยเจอค่ะ แต่ก้อไม่อยากเจอ55..


โดย: Kai/aitai IP: 1.47.198.96 วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:23:25:32 น.  

 
วันนี้แวะมาดึกไปหน่อย จวนหมดเวลาแล้ว
ขออนุญาตกดไลค์กับโหวตแถมหัวใจให้ก่อน
ไว้จะกลับมาอ่านอีกที หลับฝันดีค่า


โดย: haiku วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:23:52:08 น.  

 
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog

ลึกลับจริง ๆ เลยครับ..


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:4:09:11 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

เค้าว่ากันว่า ผีย่อมเห็นผีด้วยกัน

อ.เต๊ะ วิเคราะห์ดูแล้ว ผี น่าจะมีมากกว่า 2 ตัวแหงๆ

บริกรหนุ่ม กับหญิงสาวตัวเปียก 2 ละ

ตัวที่ 3 ก็คือ นักข่าวสาว พราวสวาท นี่เอง

เพราะ เห็นผีด้วยกันตลอด ทุกซีน

อ.เต๊ะ คิดว่า นักข่างสาว น่าจะรีบร้อน วิ่งไปดูศพ กลางถนน ไม่ทันดูรถ

เลยโดนรถที่ตามข้างหลัง ทับแบนแต๊ดแต๋ไปด้วยเลย แหงๆ 555

งั้นเดี๋ยว อ.เต๊ะ ต้องขอร่วมทำบุญ อุทิศส่วนกุศลแด่ ดวงวิญญาน ทั้ง 3ดวง ไปให้ด้วยแล้วกันจ๊ะ
จัดไป 555




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

lovereason Literature Blog ดู Blog







โดย: multiple วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:4:28:41 น.  

 
หลอนค่ะหลอน
จนไม่มองออกไปนอกหน้าต่างยามค่ำคืน
Vote for literature


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:6:23:22 น.  

 

321 คาเฟ่ ยินดีต้อนรับครับ
หลอนนะคะ หลอนมาก

ขอบคุณค่ะ คุณนุ่น


โดย: นัน IP: 182.53.130.156 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:6:49:36 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

มาอ่านงานนอกหน้าต่างของน้องนุ่นครับ

ส่วนประสบการณ์ที่เคยเจอ
มีตอนอยู่บ้านเช่าที่ลาดกระบัง
เพื่อนพี่ก๋าเคยมองออกไปนอกบ้านตอนดึก
แล้วเห็นครึ่งท่อนล่างของคนเดินอยู่ในสวนหลังบ้าน
เขาใส่โจงกระเบนสีแดงน่ะครับ

สยองกันไป 5555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:7:01:12 น.  

 
อ่านบล็อกนี้ตอนดึก ๆ มีหลอนเลยนะเนี่ย
นึกถึงร้านสะดวกซื้อที่เปิดขายตลอด 24 ช.ม. เวลาเปิดเข้าไปตอนดึก ๆ
เจอเสียงเย็น ๆ ทักทายแบบนี้ มีหวังเผ่นกันไม่ทันเลย
หรือจะเปลี่ยนเป็น ลูกค้า เป็นผีซะเอง หรือ ผีหมดทั้งเรื่อง 555

ไปดีกว่า คนอะไรแพ้กระทั่งเมล่อน อิอิ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:13:30:14 น.  

 
อ่านเพลินเลยค่ะ


โดย: nongfont วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:16:04:36 น.  

 
แวะมาอ่านงานนอกหน้าต่าง...

และส่งกำลังใจไปให้คุณนุ่น ครับ


โดย: **mp5** วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:16:41:30 น.  

 
งวดหน้า 321 อิๆ


โดย: kai (aitai ) วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:18:50:43 น.  

 
อู้ววว...อ่านแล้วตื่นเต้นบีบหัวใจเหมือนกันน๊ะคร้า
ยังไม่เคยเจอ และไม่อยากเจอแบบนี้ด้วยจร้า อิ อิ
เขียนดีมากเลยคะคุณนุ่น
ขอบคุณด้วยนะคะ โชคดี เฮงๆรวยๆเช่นกันคร้า

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 6 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
พายุสุริยะ Travel Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog


โดย: Tui Laksi วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:19:03:04 น.  

 
สวัสดีค่าคุณนุ่น มาแบบนี้ตอนอากาศเย็นๆหิมะตกนี่สตองไม่ไหวเลย55
นอกหน้าต่างตอนนั้นมันชวนให้คิดหนัก ซิกเซ้น เป็นเครื่องนำทางเลย
ไม๊ไม่เค้าไม่เจอหล่อนอีกน่ะนะ คุณนุ่นเขียนเก่งจังเลยค่ะ
ตัวหนังสือน่าอ่านดี เราไม่ท่องโลกจินตนาการกันนะ
คืนนี้คงฝันดี ผีไม่ตบตูดดดนะฮ่าๆ แปะหัวใจให้คนเก่ง
คนน่ารักกกกกกกกก รักนะจุ๊ฟๆ ฝันดีนะฮับบบ

.....................................
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ



โดย: mastana วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:21:02:19 น.  

 
พี่ก๋าเขียนงานเอาไว้เยอะมากครับ
เวลาว่างตอนเช้าจะทำต้นฉบับบล้อกรอเอาไว้ล่วงหน้าเลย
เช้ามาก็แค่ copy แล้ว paste เท่านั้น

ถ้าต้องเขียนบล้อกสดๆทุกวันทำไม่ทันแน่นอนครับ

อย่างตอนนี้พี่ก๋าก็มีทำต้นฉบับล่วงหน้ารอไว้แล้วประมาณ 3 เดือนครับ

จะเขียนใหม่เฉพาะงานตะพาบเท่านั้นเอง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:22:13:58 น.  

 
แวะมาส่งคุณนุ่นเข้านอนจ้าาาาาาา


โดย: โอพีย์ (Opey ) วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:22:42:44 น.  

 
เรื่องสนุกดีครับ อ่านเพลืนดี ผมไม่เคยเจอผีเลยครับ ไม่มีประสบการณ์ทางด้านผีเลย


+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:0:23:04 น.  

 
skpwxokootgoujpvbvbohv'o6jo l[kpfuot8iy[หวัดดีน้องนุ่นหายไปนานเลยนะจ้าอิอิ สบายดีนะจ้า


โดย: หนี่งหน่อง วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:5:20:46 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:6:32:33 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
lovereason Literature Blog

มาโหวตให้แต่ไม่อยากเจอเรื่องหลอนนอกหน้าต่างนะคะ หุหุ ไม่ชอบเข้าร้านกาแฟด้วย คริคริ


โดย: kae+aoe วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:8:45:32 น.  

 
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
อุ้มสี Travel Blog ดู Blog
mariabamboo Parenting Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog

โหวตและแปะใจให้นะคะน้องนุ่น

หลอนดีค่ะเรื่องนี้


แหะๆ ตอนพี่ทำครั้งแรกก็อายค่ะ แต่ตอนนี้ชินแระ 555


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:9:04:15 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 4 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ

สวัสดีค่ะน้องนุ่นพี่กิ่งมาแปะใจให้พร้อมอ่านนอกหน้าต่างมีหลอนนะคะ ตื่นเต้นดีค่ะ เขียนดีมากค่ะ

สุขสันต์วันสีส้มค่ะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:9:45:42 น.  

 
321 คาเฟ่ หลอนได้อีก

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ



โดย: NENE77 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:13:11:05 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

มาลอ่านงานตะพาบและส่งกำลังใจค่า

ปล ดีนะที่ไม่ได้ทำงานแบบลดา


โดย: ชลบุรีมามี่คลับ วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:14:25:52 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณนุ่น

ไม่ค่อยถูกโรคกับเรื่องหลอน ๆ เท่าไหร่ แฮะ แฮะ
แต่เต็มใจกดไลค์กับโหวตแถมหัวใจอีกดวง

ขอบคุณมาก ๆ ฟังเพลงและคุยที่บล็อกนะคะ
น้องอิงค์กำลังดังมาก ๆ ในเมืองจีน เปิดคลิปในยูทูป
มีคนโหลดไว้หลายสิบคลิป นอกจากตอนที่ร้องประกวดแล้ว
ยังมีคลิปที่ไปออกรายการที่โน่นอีกหลายคลิป
เห็นแล้วน่าภูมิใจนะคะที่เด็กไทยไปสร้างชื่อในระดับประเทศ
น้องอิงค์อายุยังน้อย ร้องได้เหมือนเติ้ง ลี่จวินมากกกกก
หน้าตาและประวัติก็คล้ายกันอีก จนมีคนบอกว่าเป็นเติ้ง ลี่จวินกลับมาเกิด

เราเพิ่งรู้จักอาจารย์หลี่ตอนทำบล็อกนี่แหละค่ะ
ดูรายชื่อผลงานเพลงที่ท่านแต่งแล้วทึ่งจัด
แต่ละเพลงเพราะได้ใจทั้งนั้น ไม่แค่แต่งเพลง
ยังเป็นผู้กำกับหนังอีก เก่งเว่อร์จริง ๆ


โดย: haiku วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:22:50:57 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

--------------------------

ตามมาแปะใจดวงสุดท้ายก่อนหมดวันค่า เย้
หลับฝันดีนะคะ

ป.ล. แพ้กลิ่นในลูกอม แต่ของจริงอาจไม่แพ้ก็ได้นะคะ
ยังพอมีหวัง อิอิ


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:23:48:33 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

มาแปะหัวใจให้เช่นกันนะครับ

ที่ต้องทำต้นฉบับไว้
ไม่ใช่แค่งานเขียนครับ
แต่ต้องเป็นภาพถ่ายด้วย 555
พี่ก๋าทำบล็อกภาพล่วงหน้ารอเป็นปีเลยครับ

แยกเป็นหมวดหมู่แล้วก็อัพไว้ที่เว็บบล็อกเกอร์
เวลาเขียนบล็อกก็ใช้รูปเป็นหมวดๆไปเลย
อย่างเซ็ตหยดน้ำก็เป็นภาพหยดน้ำทั้งหมดนี่ล่ะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:6:25:22 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

อ.เต๊ะ นี่ถ้าอยากเห็นตัว ก็ติดต่อนัดหมายกับทางทีมงาน multiple blog ได้เลยน้า

ถ้าทางคณะกรรมการ พิจารณาอนุมัติ
แค่กลั้นใจแล้วนึกถึง อ.เต๊ะ จะไปหาที่บ้านเอง เย้ย 555

น้องนุ่นบอก งั้นเอ็งไม่ต้องมาแล้ว เอ็งไปที่ชอบ ที่ชอบ ของเอ็งเลยก้แล้วกัน 555



โดย: multiple วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:7:17:57 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

แวะอ่าน321 ค่าเฟ่อีกรอบ หลอนนะ
แต่ยังดีที่แค่มาให้เห็น ไม่ทำร้ายเนอะ



โดย: NENE77 วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:10:53:47 น.  

 
เอาแล้วงัย 321 คาเฟ่ กลับมาก็มีเรื่องหลอนๆอีกจนได้
แอบอ่านนี่มันยิ่งน่าติดตามค่ะคุณนุ่น



คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 6 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ


โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:15:45:30 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ
คุณเหลือ อีก 2 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ


โดย: Mitsubachi วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:18:23:29 น.  

 
แปะใจ กลมๆให้คุณนุ่นนะคะรื่องหลอนๆนอกหน้าต่างยังไม่เคยเจอค่ะ บรื้อออ


โดย: กาปอมซ่า วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:22:04:16 น.  

 
คุณนุ่นไปเที่ยวซะนานเลย (อาทิตย์นึงแน่ะ) ยินดีต้อนรับกลับมานะครับ ^^
กลับมาปุ๊บก็อัพตะพาบปั๊บ มาแนวเรื่องผีแบบพี่ก๋าเลย ช่วงวาเลนไทน์ชาวตะพาบนิยมเล่าเรื่องผีกันนะครับ -*-
น่าเสียดายที่บริกรไม่สนใจน้องผี เป็นผีเหมือนกันแท้ๆ แถมท่องประโยคเดิมๆอย่างกับบอท ถ้าหมอนี่เป็นบล็อกเกอร์คงเป็นพวกที่เข้ามาแปะกลิตเตอร์อย่างเดียวแน่ๆ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ชีริว วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:22:45:08 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

--------------------------

หลับฝันดีจ้า
อัพบล็อกใหม่แล้วนะคะ พลาดแล้วเสียดายแย่ อิอิ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:23:49:13 น.  

 
มาแปะหัวใจ แล้วแอบมองเข้ามาในหน้าต่างค่ะ


โดย: SeaSnow วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:3:07:02 น.  

 

โหวตและแปะหัวใจให้ค่ะน้องนุ่น

lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: พรไม้หอม วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:6:28:26 น.  

 
แวะมาแปะใจให้ค่ะคุณนุ่น


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:8:28:45 น.  

 
lovereason Literature Blog
แปะใจให้อีกดวง

รอเรื่องนอกต่างแนวหลอนๆนี่แหละ 555
เรื่อง ซิกเซ้นต์ นี่ไม่อยากได้ไม่อยากมีเลยนะ


โดย: กาบริเอล วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:10:04:15 น.  

 
วันนี้อ่านจบด้วย คาเฟ 321 หลอนจริงๆ

สวัสดีค่ะคุณนุ่น เขียนได้น่าติดตาม น่าอ่านจังค่ะ

เขียนดีจริงๆเลยนะคะเนี่ย

คุณนุ่นสบายดีนะคะ

มาปแปะหัวใจให้ดวงนึงค่ะ


โดย: ลอยละล่อง บล็อกแกงค์ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:11:32:35 น.  

 
ไม่ค่อยเจอเรื่องหลอนๆ เท่าไหร่คะ
เหนื่อย
หัวถึงหมอนหลับ
นอกหน้าต่างก็ไม่ค่อยได้มอง


โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:13:23:49 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณนุ่น ^^

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ


โดย: ปรัซซี่ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:18:27:27 น.  

 
ใช่แล้วค่ะ กิจกรรมลดโลกร้อน ถึงแค่สิ้นเดือนนี้นะคะ
คุณนุ่นไม่เล่นกับเค้าบ้างเหรอคะ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:21:19:55 น.  

 
เพิ่งอัพบล็อกเสร็จ จะเข้านอน เห็นวันเกิดขึ้นโชว์
เลยแวะมา สุขสันต์เกิดให้ก่อนเลย
มีความสุขมากๆนะคะ :)

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ lovereason เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 9 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ



โดย: กาบริเอล วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:1:22:41 น.  

 
ฉัตรแวะมาแปะหัวใจให้ตะพาบนอกหน้าต่างค่ะคุณนุ่น
ขออภัยที่ไม่ได้อัพโจทยืตัวเอง แงๆๆๆ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:13:18:33 น.  

 
ขอบคุณทุกท่่านที่ติดตามอ่านค่ะ
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรวันเกิดด้วยนะคะ
ขอให้พี่ๆ เพื่อนๆ มีความสุขมากๆ คิดสิ่งใดขอให้สมความปรารถนาค่า
เดี๋ยวค่อยตามไปที่บล็อกนะคะ

ขอบคุณมากๆ ค่า


โดย: lovereason วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:11:24:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lovereason
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 72 คน [?]









+ ++
Friends' blogs
[Add lovereason's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.