เมษายน 2559

 
 
 
 
 
1
2
6
7
8
9
10
11
14
15
17
20
21
22
23
26
27
28
30
 
All Blog
25>>>วิวาห์หอมรัก...วาระวารี



วิวาห์หอมรัก...วาระวารี

ปกหลัง...ศสา มาถึงถ้ำเสือเพียงเพื่ออยากขอคนรัก (ที่ไม่ได้รัก) คืน แต่หญิงสาวถึงกับพูดไม่ออกเมื่อถูกชายหนุ่มที่ไม่เคยคุ้นสั่งหน้าตาเฉยว่าเธอต้องแต่งงานกับใครสักคนในลิสต์ยาวเหยียดที่เขาให้มา

ส่วนเขา...ไอศูรย์...ต่อให้อยากเก็บเธอไว้เองมากเท่าไรก็ต้องห้ามใจ...ทำไงได้ เขาไม่อยากบ้าตายเพราะถูกสาวงามนางนี้ป่วนประสาทหรอกนะ!

“เธอมีอะไรกับ...ไอศูรย์” ชายหนุ่มถามเสียงเย็นชา
“ธุระค่ะ”
“ฉันรู้แล้ว!” เขาแทบกระชากเสียง“ว่าต้องมีธุระ แต่ไอ้ธุระนั่นมันอะไร”
“เรื่องส่วนตัวค่ะ” ศสาพยายามใจเย็น
“เช่น...”
“บอกไม่ได้ค่ะ” ศสาย้ำก่อนยกตัวอย่าง “ถ้าฉันเป็นผู้หญิงท้องมาเรียกร้องความรับผิดชอบจากผู้ชายทำไมต้องเล่าให้คนอื่นฟังด้วย จริงไหมคะ”
“ไม่มีทาง!” ชายหนุ่มคำรามแทบติดหน้าหล่อน“ฉันไม่เคยนอนกับเธอแน่ๆ”
หญิงสาวหน้าแดงก่ำขึ้นไปอีก “ก็ต้องไม่เคยสิคะ แล้วคุณก็ไม่ใช่....เอ๊ะ”
เขามองหล่อนนิ่งๆ “เสียใจด้วยนะ”
“ไม่จริง!” ศสาแทบลืมเรื่องสำคัญเมื่อผิดคาด

อ่านจบ...ถ้าจะบอกว่าเรื่องนี้...นางเอกเพี้ยน เราก็ว่าพระเอกเพี้ยนกว่านะ...คำเตือนอ่านเรื่องนี้อย่าพยายามหาเหตุผลอะไรใดๆทั้งสิ้นอ่านเอาฮาอย่างเดียวพอค่ะ 555

นางเอก...เป็นลูกสาวคนโตของบ้าน มีน้องชายหล่อๆอีกสองคนแน่นอนนางสวย...แต่นางดูเหมือนจะเป็นไข่ในหินของบ้านเลยแม้แต่น้องชายก็ยังต้องปกป้องดูแลนางบ่อยๆ จนน่าจะเปลี่ยนตำแหน่งไปเป็นพี่ชายแทนนะ...นางดูเพี้ยนๆ ป้ำๆเป๋อๆ แบบที่ว่าบางทีนางก็ดูคุยรู้เรื่อง มีเหตุมีผลดีแต่บางทีนางก็พาออกทะเลไปไกลจนกู่แทบไม่กลับ นี่ถ้าจิตไม่แข็งพอ...คุยกะนางอยู่กะนางไม่ได้นะ

พระเอก...หล่อ รวย แต่เราคิดว่านี่ก็เพี้ยนพอกันกะนางเอก ไม่งั้นคงไม่คิดแผนการบ้าๆขึ้นมาได้หรอกคือพระเอกต้องการจะให้แฟนนางเอกแต่งงานกับน้องสาว(ห่างๆ)ของตัวเองนางเอกเลยต้องไปหาพระเอกเพื่อที่จะบอกว่านี่น่ะแฟนชั้นนะ...แต่...พระเอกดั๊นส่งลิสต์รายชื่อหนุ่มๆยาวเป็นหางว่าวให้นางเลือกว่านางจะแต่งงานกะใครเลือกไม่ได้ก็โดนกักตัวไว้ไม่ปล่อยกลับบ้านซะงั้น...เฮ้ยยยย มันมีอย่างงี้ด้วยแต่นะ...นางเอกเพี้ยนขนาดนี้แล้วจะมีใครที่สมน้ำสมเนื้อเหมาะแก่การเป็นเจ้าบ่าวนอกเหนือไปจากพระเอกอีกล่ะแอบนับถือพระเอกนิดหน่อยตรงที่จิตแข็งมากขนาดกำลังจะทำเรื่อง...นางยังพาเสียเรื่อง 555

“ ถอดใจยอมแพ้แล้วไม่หนีอีกแล้ว...เราเข้าไปทำ..เอ่อ...เรื่องนั้น...ในเมืองกันดีกว่าไหมคะ”

“ไม่จำเป็น!”...“ฉันไม่ใช่พวกซาดิสต์นะ ฉันไม่ทำเธอเลือดตกยางออกจนต้องพบหมอหรอก”

“ฉันรู้ขั้นตอนนะคะ หนังโป๊ก็เคยดูแต่เรื่องต้องทำยังไงบ้างมันถึงจะเจ็บน้อยที่สุด ฉันไม่รู้เลยค่ะ ที่นี่ก็ไม่มีเน็ตให้ค้นด้วยคุณรู้วิธีหรือเปล่า”

“ฉันสัญญาว่าจะทำให้เธอเจ็บน้อยที่สุด พอใจไหมเธอแค่ทำตามที่ฉันบอกก็พอ”

“คะ...ค่ะ ก็ได้...อ๊ะ...อีกเรื่องหนึ่งค่ะ”...“คุณช่วยรอสัก...”... “สองสัปดาห์ ให้ฉันอยู่ในระยะปลอดภัยและมีเวลากินยาคุมกำเนิด คุณคงไม่อยากมีลูกใช่ไหมคะ”

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะใส่ถุงยาง”

“แล้ว...” ... “ถ้าถุงยางขาดล่ะคะในละครมีตั้งเยอะที่อยู่ๆนางเอกก็ตั้งครรภ์เพราะความผิดพลาดแบบนี้..คุณไม่กลัวหรือคะ”

“ไว้เสร็จเรื่องแล้วพรุ่งนี้ฉันค่อยซื้อยาคุมฉุกเฉินให้เธอกินแล้วกัน”

“แล้ว...”

“น้ำหอม! เรื่องอย่างนี้เป็นภาคปฏิบัติไว้ฉันค่อยสอนเธอตอนเราเริ่มจริงๆได้ไหม”คืออ่านแล้วแทนที่จะเรียกว่าเป็นฉากหวามๆหวานๆ ไหงกลายเป็นฉากฮาไปซะได้ 555

บอกแล้วว่าเรื่องนี้เพี้ยนกันทั้งเรื่องแปลกๆตั้งแต่การเจอกันครั้งแรกของพระเอกนางเอกแล้วไหนจะเรื่องแฟนนางเอกอีกนี่คือนางคิดดีแล้วใช่มั้ย... กระบวนการความคิดของนางเอกเพี้ยนทั้งเรื่องค่ะไม่อยู่กะร่องกะรอย พระเอกก็บ้าไม่น้อยเหมือนกันสรุปแล้วเรื่องนี้พระนางเค้าคู่สร้างคู่สม คู่หูคู่เพี้ยน เหมาะกันมากใครที่ชอบเรื่องเพี้ยนๆ อ่านเอาฮา ไม่ถามหาสาระใดๆก็แนะนำค่ะ เวลาอ่านต้องจิตแข็งด้วยพอสมควรนะคะไม่งั้นเผลอเพี้ยนตามล่ะยุ่งเลย





Create Date : 03 เมษายน 2559
Last Update : 3 เมษายน 2559 20:18:57 น.
Counter : 1687 Pageviews.

2 comments
  
เรื่องนี้ยังไม่ได้ซือ้เลยค่ะ ดูไม่ใช่แนวเราเท่าไรเลย แต่ปกติเก็บงานนักเขียนอยู่แล้ว ก็คงต้องซื้อสินะคะ
โดย: Sab Zab' วันที่: 4 เมษายน 2559 เวลา:12:51:40 น.
  
@Sab Zab' ต้องลองอ่านดูค่ะ อาจจะชอบ แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองของนักเขียนที่เราเคยได้อ่านค่ะ
โดย: Aneem วันที่: 4 เมษายน 2559 เวลา:20:04:01 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Aneem
Location :
สระบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]



ปีนี้+++ตั้งเป้าไว้ว่าจะพยายามซื้อหนังสือให้น้อยลง...แต่จะอ่านของเก่าที่ดองอยู่ให้มากขึ้น...จำทำได้มั้ยนะ!!!